II SA/LU 318/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia niewykonania orzeczenia, uznając, że strona mogła jedynie żądać wymierzenia grzywny, a nie ponownego orzekania o wykonaniu wyroku.
Skarżący domagał się stwierdzenia niewykonania wyroku WSA nakazującego organowi rozpoznanie wniosków o wznowienie postępowania w sprawie świadczeń z pomocy społecznej. W trakcie postępowania skarżący wycofał wniosek o wymierzenie grzywny. Sąd uznał, że w takiej sytuacji może jedynie orzec o wymierzeniu grzywny, a nie o ponownym wykonaniu wyroku, co doprowadziło do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę Z. W. domagającą się stwierdzenia niewykonania przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku WSA z dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 80/02), który nakazywał rozpoznanie wniosków skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący pierwotnie domagał się również wymierzenia grzywny organowi. Jednakże, w toku postępowania przed WSA, skarżący wycofał wniosek o wymierzenie grzywny. Sąd, analizując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że w sytuacji niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, strona może żądać jedynie wymierzenia grzywny, a nie ponownego orzekania o wykonaniu wyroku. Ponieważ skarżący wycofał wniosek o grzywnę, a sąd nie mógł orzec o ponownym wykonaniu wyroku, postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, Sąd umorzył postępowanie. Zasądzono również koszty zastępstwa procesowego z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny w takiej sytuacji może jedynie orzec o wymierzeniu grzywny organowi, a nie o ponownym wykonaniu wyroku.
Uzasadnienie
Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 154 § 1) pozwalają stronie na wniesienie skargi w przedmiocie niewykonania wyroku i żądanie wymierzenia grzywny. Sąd nie może natomiast orzekać o ponownym wykonaniu wyroku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (4)
Główne
PPSA art. 154 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W sytuacji niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, strona może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia grzywny właściwemu organowi.
PPSA art. 161 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
Pomocnicze
PPSA art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania o kosztach.
PPSA art. 60
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Nie dotyczy sytuacji, gdy skarżący nie cofnął skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd nie może orzekać o ponownym wykonaniu wyroku w sytuacji, gdy strona domaga się stwierdzenia jego niewykonania, ale wycofała wniosek o wymierzenie grzywny.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie może wydać w zakresie przedmiotowej sprawy wyroku, w którym orzekałby w sentencji tylko o niewykonaniu wyroku Sądu i nakładał ponownie obowiązek jego wykonania przez właściwy organ.
Skład orzekający
Jerzy Stelmasiak
sprawozdawca
Krystyna Sidor
przewodniczący
Maciej Kierek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 154 § 1 PPSA w kontekście możliwości żądania przez stronę jedynie wymierzenia grzywny, a nie ponownego orzekania o wykonaniu wyroku w przypadku stwierdzenia jego niewykonania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, w której strona wycofuje wniosek o grzywnę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy specyficznej interpretacji przepisów PPSA, co czyni ją interesującą głównie dla prawników procesualistów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 318/05 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2005-06-28 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2005-04-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/ Krystyna Sidor /przewodniczący/ Maciej Kierek Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 644 Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Skarżony organ Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej Treść wyniku Umorzono postępowanie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 161 par. 1 pkt 3, art. 154 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA - Maciej Kierek, Sędzia NSA - Jerzy Stelmasiak (spr.), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie stwierdzenia niewykonania orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 80/02 dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz [...] P. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zastępstwa prawnego z urzędu, którą wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Uzasadnienie W skardze do Sądu z dnia 20 października 2004 r. Z. W. w pkt 1 i 2 tejże skargi wystąpił o stwierdzenie niewykonania przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 80/02) i orzeczenie wymierzenia grzywny właściwemu organowi. W sentencji powyższego wyroku Sąd nakazał ówczesnemu Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej rozpoznanie wniosków skarżącego o wznowienie postępowania z dnia 30 lipca 2002 r., 22 lipca 2002 r., 19 lipca 2002 r., 23 lipca 2002 r. Następnie skarżący pismem z dnia 16 grudnia 2004 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dnia 20 grudnia 2004 r. wycofał wniosek o wymierzenie grzywny właściwemu w tej sprawie organowi I instancji (k. 16 akt sądowoadministracyjnych). Ponadto skarżący przed wniesieniem skargi do sądu pisemnie wezwał właściwy organ do wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wystąpił o oddalenie skargi podnosząc, że zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne i nie potwierdzają jego bezczynności. W szczególności orzekł, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 80/02) wydał wyrok nakazujący Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej rozpoznanie wniosków Z. W. o wznowienie postępowania z dnia 30 lipca 2002 r., 22 lipca 2002 r., 19 lipca 2002 r., 23 lipca 2002 r. W dniu 22 lipca 2002 r. skarżący złożył w GOPS podanie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Nr [...] z dnia [...] r. odmawiającą przyznania zasiłku stałego wyrównawczego oraz dodatku. Od decyzji powyższej skarżący odwołał się do SKO, które decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. SKO postanowienie z dnia [...] r. zawiesiło postępowanie. Kierownik GOPS decyzją z dnia [...] r. Nr OP[...] przyznał skarżącemu zasiłek stały wyrównawczy w kwocie 418 zł miesięcznie. W przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego oraz dodatku została wydana również decyzja Nr [...] odmawiająca udzielenia pomocy w przedmiotowej sprawie, utrzymana w mocy decyzją SKO z dnia [...] r. Nr [...]. SKO decyzją Nr [...] utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją Kolegium z dnia [...] r. Nr [...]. Decyzją SKO Nr [...], [...], [...] z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania decyzjami Kolegium z dnia [...] r., Nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku okresowego, Nr [...] w sprawie odmowy zasiłku stałego wyrównawczego, Nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego podjęło zawieszone postępowanie postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], [...], [...] oraz odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzjami Kolegium z dnia [...] r. Nr [...], [...], [...]. SKO decyzją Nr [...] odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzją Kolegium z dnia [...]r., Nr [...]. Ponadto Kierownik GOPS podniósł, że w wyniku wznowień postępowań wydane zostały decyzje: z dnia [...] r., Nr [...] przyznająca pomoc w postaci zasiłku okresowego począwszy od października do grudnia 2003 r., w wysokości 300 zł miesięcznie z przeznaczeniem na leczenie oraz zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych rodziny; z dnia [...] r., Nr [...] przyznająca skarżącemu 340 zł z przeznaczeniem na zakup opału; z dnia [...] r., Nr [...] odmawiająca Z. W. pomocy na remont instalacji sanitarnej i budowę nowego szamba. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle dyspozycji art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sytuacji prawnej niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, strona może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia grzywny organowi właściwemu w sprawie. Oznacza to, że skarżący może żądać od sądu administracyjnego wyłącznie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Sądu. Dlatego też Sąd nie może wydać w zakresie przedmiotowej sprawy wyroku, w którym orzekałby w sentencji tylko o niewykonaniu wyroku Sądu i nakładał ponownie obowiązek jego wykonania przez właściwy organ. Taki pogląd przyjmuje także doktryna prawa administracyjnego np. w komentarzu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T. Wosia, Zakamycze 2005, s. 481 – komentarz do art. 154 tejże ustawy, a także J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexsis, Warszawa 2004, s. 226 – 228. Ponadto w tej sprawie nie zachodzi także dyspozycja z art. 60 tejże ustawy, gdyż skarżacy nie cofnął w istocie swojej skargi do Sądu. Dlatego też wystąpiły w tej sprawie przesłanki do wydania przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cyt. Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji, gdyż postępowanie stało się bezprzedmiotowe. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI