II SA/Lu 305/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie odrzucił skargę na decyzję Kierownika GOPS o odmowie przyznania zasiłku celowego z powodu niewyczerpania toku instancyjnego.
Skarżący D. J. złożył skargę na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odmawiającą przyznania zasiłku celowego. Po wezwaniu przez sąd do sprecyzowania, skarżący wskazał jedynie decyzję organu pierwszej instancji. Sąd, powołując się na obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia i przepisy PPSA, uznał, że skarga nie może być rozpoznana, ponieważ nie zaskarżono decyzji organu drugiej instancji. W konsekwencji, skargę odrzucono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę D. J. na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odmawiającą przyznania zasiłku celowego. Skarżący początkowo ogólnie zakwestionował rozstrzygnięcie, a następnie, po wezwaniu przez sąd, sprecyzował, że jego skarga dotyczy wyłącznie decyzji organu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 52 § 1 i 2) oraz Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 127 § 1 i 2), kontrola sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że strona ma prawo do odwołania od decyzji organu pierwszej instancji do organu wyższego stopnia, a dopiero po wyczerpaniu tej ścieżki może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Sąd stwierdził, że nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem decyzji organu pierwszej instancji, jeśli nie została zaskarżona decyzja organu drugiej instancji. Ponieważ skarżący nie zaskarżył decyzji organu wyższego stopnia, a jedynie decyzję organu pierwszej instancji, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga nie może być rozpoznana, ponieważ sąd administracyjny jest uprawniony do kontroli orzeczeń po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił obowiązek wyczerpania toku instancyjnego, zgodnie z którym kontrola sądowa jest dopuszczalna dopiero po zaskarżeniu decyzji organu wyższego stopnia. Skoro skarżący zaskarżył jedynie decyzję organu pierwszej instancji, skarga podlega odrzuceniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Pomocnicze
PPSA art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola sądowa jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
PPSA art. 52 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola sądowa jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
k.p.a. art. 127 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do jednej instancji.
k.p.a. art. 127 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ administracyjny wyższego stopnia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu administracyjnym.
Godne uwagi sformułowania
Kontrola sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem decyzji organu I instancji, jeżeli równocześnie nie została zaskarżona decyzja organu II instancji.
Skład orzekający
Krystyna Sidor
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Podstawowe zasady dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w szczególności wymóg wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy skarżący nie zaskarżył decyzji organu drugiej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, co czyni ją mało interesującą dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 305/07 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2007-05-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-04-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Krystyna Sidor /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzasadnienie D. J. wniósł skargę, w której ogólnie zakwestionował załatwienie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej jego wniosku o przyznanie zasiłku celowego w celu złagodzenia skutków suszy. Wezwany przez Sąd do oznaczenia organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, a także numeru i daty zaskarżonego aktu, skarżący wskazał na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [..], Nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Sąd zważył, co następuje: Obowiązujące przepisy przewidują instancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracyjne. Kontrola sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. (art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ administracyjny wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia ma prawo następnie to rozstrzygnięcie kwestionować wnosząc do sądu administracyjnego skargę. Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem decyzji organu I instancji, jeżeli równocześnie nie została zaskarżona decyzja organu II instancji. Skoro zatem skarżący w wykonaniu wezwania Sądu sprecyzował, że skarga dotyczy wyłącznie decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej , Sąd nie może rozpoznać jego skargi. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w postanowieniu.