II SA/Lu 296/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2004-01-22
NSAbudowlaneŚredniawsa
warunki zabudowyzagospodarowanie przestrzennehodowla zwierzątprawo budowlaneochrona środowiskainteres osób trzecichplan miejscowydecyzja administracyjna

WSA w Lublinie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie warunków zabudowy dla hodowli gęsi, uznając, że organ nie wyjaśnił wystarczająco zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego.

Sprawa dotyczyła skargi D.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy ustalającą warunki zabudowy dla hodowli 12 350 gęsi. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów dotyczących oceny oddziaływania na środowisko oraz pominięcie interesu osób trzecich. WSA w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organ odwoławczy nie wyjaśnił wystarczająco, czy planowany obiekt hodowlany jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przewidywał zabudowę zagrodową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę D.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obiektu do hodowli gęsi o obsadzie 12 350 sztuk. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów dotyczących oceny oddziaływania na środowisko oraz pominięcie słusznego interesu obywateli i kwestii oddziaływania na sąsiednie tereny. Sąd uznał skargę za zasadną. Stwierdził, że organ administracji nie wyjaśnił wystarczająco, czy planowany obiekt, ze względu na jego skalę i sposób hodowli, stanowił hodowlaną fermę produkcyjną, a jeśli tak, to czy jego lokalizacja w terenie przeznaczonym pod zabudowę zagrodową była dopuszczalna zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na naruszenie art. 77 § 1 kpa i art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę, że decyzja organu I instancji utraciła ważność, co mogło skutkować bezprzedmiotowością postępowania odwoławczego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli organ nie wyjaśnił wystarczająco charakteru obiektu i jego zgodności z planem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ administracji nie zbadał wystarczająco, czy obiekt hodowlany o dużej skali stanowi fermę produkcyjną, a jeśli tak, to czy jego lokalizacja w terenie pod zabudowę zagrodową jest dopuszczalna zgodnie z planem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (9)

Główne

u.o.z.p. art. 43

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.b. art. 28

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

u.o.z.p. art. 39

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym

k.p.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 105 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

rozp. MŚZNiL art. 2 pkt 1 lit. a

Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewystarczające wyjaśnienie przez organ administracji zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w szczególności co do charakteru obiektu hodowlanego i jego lokalizacji. Naruszenie art. 77 § 1 kpa przez niezebranie i nierozważenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Godne uwagi sformułowania

Organ administracji z naruszeniem art. 77 § 1 kpa nie wyjaśnił tych okoliczności. Wymiary obiektu (100 x 15,40 m), skala i sposób hodowli (12 350 sztuk gęsi w jednym cyklu w warunkach tuczu przemysłowego) mogą wskazywać, że przedmiotowy obiekt stanowi hodowlaną fermę produkcyjną. Bezprzedmiotowe jest bowiem postępowanie odwoławcze w sytuacji, gdy zaskarżona do organu II instancji decyzja pierwszoinstancyjna utraciła ważność.

Skład orzekający

Maciej Kierek

przewodniczący

Jerzy Dudek

sprawozdawca

Jerzy Stelmasiak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ustalania warunków zabudowy dla inwestycji hodowlanych, konieczność dokładnego badania zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego i wyjaśniania charakteru inwestycji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji planistycznej i rodzaju inwestycji; decyzja organu pierwszej instancji utraciła ważność.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne badanie zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, nawet w pozornie rutynowych sprawach dotyczących warunków zabudowy, a także jak istotne są kwestie środowiskowe i interesy sąsiadów.

Hodowla gęsi a plan zagospodarowania: Sąd wyjaśnia, kiedy skala inwestycji ma znaczenie.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 296/02 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-01-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-03-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Dudek /sprawozdawca/
Jerzy Stelmasiak
Maciej Kierek /przewodniczący/
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
OSK 834/04 - Wyrok NSA z 2005-06-16
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art. 28
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
art. 39, art. 43
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 77 par. 1, art. 138 par. 1 pkt 3, art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA M. Kierek, Sędziowie NSA J. Dudek (spr.), J. Stelmasiak, Protokolant B. Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi D.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz D. P. 10 (dziesięć) złotych kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze , po rozpatrzeniu odwołań B. Ż. i S. B. oraz D. P. zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 40 ust. 1 i art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] ustalającej na wniosek H. M. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie obiektu do hodowli gęsi o obsadzie 12 350 sztuk w jednym cyklu w chowie ściółkowym na działce Nr 1381 we wsi K.
Organ odwoławczy przytoczył następujące motywy rozstrzygnięcia:
Podstawowym celem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest potwierdzenie zgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Na obszarze obejmującym działkę Nr 1381 we wsi K. Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Gminy zatwierdzony uchwała Gminnej Rady Narodowej Nr XIX/48 z dnia 22 lutego 1988r. ze zmianami zatwierdzonymi uchwałami Rady Gminy Nr VII/28/90 z dnia 19 grudnia 1990r., nr 22/94/94 z dnia 12 grudnia 1994r. oraz nr XXV/118/98 z dnia 17 lutego 1998r. – oznaczonym symbolem J 106 MR – przewiduje zabudowę zagrodową.
Lokalizacja kurnika do hodowli gęsi w obsadzie 12 350 sztuk na wskazanej części działki nr 1381, oznaczonej na załączniku graficznym linią koloru czerwonego ABCD, nie narusza ustaleń planu.
W myśl § 2 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w spawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U. Nr 93, poz., 589) do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska zalicza się inwestycje w rolnictwie związane z hodowlą zwierząt w przypadku chowu ściółkowego od 100 do 500 dużych jednostek przeliczeniowych (DJP).12 350 sztuk gęsi stanowi 98,8 DJP. Decyzja organu I instancji nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich. Miałoby to miejsce w przypadku, gdyby naruszenie to wynikało z przepisów prawa.
Usytuowanie budynku inwentarskiego w obszarze przeznaczonym pod zabudowę zagrodową, mimo wykorzystywania terenu do rekreacji i pod letniska, obliguje organ administracji do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla wnioskowanej inwestycji.
W myśl art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie można odmówić warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie nie jest sprzeczne z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.
D.P. wniosła skargę na tę decyzję domagając się jej uchylenia. Zarzuciła naruszenie prawa polegające na obejściu przepisów rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska , Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska (...) przez przyjęcie, mimo braku technicznych zmian projektowanego obiektu, produkcji niższej od początkowych założeń, która nie wymaga przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
Skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 7 kpa przez pominięcie słusznego interesu obywateli przy lokalizacji tego typu obiektu wśród zabudowy typowo mieszkaniowej oraz graniczenia z popularnym wypoczynkowym jeziorem kwestii oddziaływania obiektu na sąsiedni teren.
Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając jak w motywach zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem.
Budowa przedmiotowego obiektu budowlanego wymaga pozwolenia na budowę (art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane , Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) i powoduje zmianę sposobu zagospodarowania terenu. Zatem w myśl art. 39 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) budowa tego obiektu wymagała uprzedniego ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu może nastąpić, jeżeli zamierzenie jest zgodne z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego .
Organ administracji ustalił, że działka Nr 1381 we wsi K., w części której dotyczy przedmiotowe zamierzenie, zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, położona jest w terenie oznaczonym symbolem J 1-6 MR przeznaczonym pod zabudowę zagrodową, co w ocenie tego organu uzasadniało, zgodnie z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla obiektu przeznaczonego do hodowli gęsi.
W świetle okoliczności sprawy stanowisko powyższe nie może być podzielone.
Z tekstu planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że obok zabudowy zagrodowej, do której zaliczony został w zaskarżonej decyzji przedmiotowy obiekt, plan ten wyróżnia również obiekty określone jako hodowlane formy produkcyjne (str. 4 ust. 5 zd. ostatnie tekstu planu).
Wymiary obiektu (100 x 15,40 m), skala i sposób hodowli (12 350 sztuk gęsi w jednym cyklu w warunkach tuczu przemysłowego) mogą wskazywać, że przedmiotowy obiekt stanowi hodowlaną fermę produkcyjną.
Organ administracji z naruszeniem art. 77 § 1 kpa nie wyjaśnił tych okoliczności. Ich wyjaśnienie i rozważenie było niezbędne dla oceny, czy zamierzenie zgodne jest z ustaleniami planu. W szczególności, w przypadku ustalenia, że obiekt stanowi hodowlaną fermę produkcyjną, czy w świetle zapisów planu, jego lokalizacja w terenie przeznaczonym pod budownictwo zagrodowe była dopuszczalna.
Wskazane wątpliwości co do zgodności zamierzenia z ustaleniami planu powodują, iż zaskarżona decyzja nie może być uznana za odpowiadającą wymogom art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Już z tej przyczyny zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), bez potrzeby odnoszenia się do pozostałych zarzutów skargi, w tym braku określenia w decyzji o warunkach zabudowy wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich (art. 42 ust. 1 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Ocena prawidłowości i decyzji o warunkach zabudowy pod tym kątem, może nastąpić, jeśli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.
W związku z uwzględnieniem skargi należało orzec o kosztach postępowania w myśl art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponownie rozpatrując sprawę organ administracji weźmie pod uwagę, iż decyzja organu I instancji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu utraciła ważność (ważność decyzji z dnia 26 listopada 2001r. określona została na 2 lata). Okoliczność powyższa powoduje potrzebę rozważenia przez organ odwoławczy zastosowania art. 138 §1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 kpa. Bezprzedmiotowe jest bowiem postępowanie odwoławcze w sytuacji, gdy zaskarżona do organu II instancji decyzja pierwszoinstancyjna utraciła ważność.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI