II SA/LU 275/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki betonowych podstaw, uznając błędne zastosowanie przepisów przy ustalaniu jej wysokości.
Sprawa dotyczyła skargi Z. W. na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy grzywnę za niewykonanie obowiązku rozbiórki betonowych podstaw. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji, wskazując na błędne obliczenie wysokości grzywny. Zastosowano przepis dotyczący rozbiórki budynków do innych obiektów budowlanych, co było niezgodne z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu na skarżącą grzywny w kwocie 163,97 zł. Grzywna miała służyć przymuszeniu do wykonania obowiązku rozbiórki dwóch betonowych podstaw. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany decyzji, sugerując, że podłożem skargi jest konflikt sąsiedzki. Skarżąca podniosła, że sprawa dotyczy sporu o płot i że osoby bezpośrednio zaangażowane nie żyją. Sąd uznał skargę za zasadną, jednak z innych przyczyn niż podane przez skarżącą. Stwierdzono, że grzywna w celu przymuszenia jest uzasadniona, jednak jej wysokość została błędnie obliczona. Organ egzekucyjny zastosował przepis dotyczący przymusowej rozbiórki budynków do innych obiektów budowlanych, co było niezgodne z prawem. W związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji. Orzeczono również o wstrzymaniu wykonania postanowień i zasądzono zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepis art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odnosi się wyłącznie do przymusowej rozbiórki budynku lub jego części. Do pozostałych obiektów budowlanych należy stosować przepisy art. 121 § 2, 3 i 4 tej ustawy.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczy tylko budynków, a do innych obiektów budowlanych należy stosować inne paragrafy tego artykułu, co potwierdza orzecznictwo NSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 119 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 121 § 5
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 121 § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 121 § 3
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 121 § 4
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.b. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne zastosowanie przepisu art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do ustalenia wysokości grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego innego niż budynek.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącej dotyczące sporu sąsiedzkiego i nieżyjących stron nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sądu, który skupił się na kwestii proceduralnej. Utrzymanie w mocy postanowienia o nałożeniu grzywny przez organ egzekucyjny.
Godne uwagi sformułowania
Grzywna w celu przymuszenia [...] jest środkiem egzekucyjnym zmierzającym do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Przepis ten odnosi się bowiem tylko do przymusowej rozbiórki budynku lub jego części. Do pozostałych obiektów budowlanych, nie będących budynkami w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przy ustalaniu wysokości grzywny należy stosować przepisy art. 121 § 2, 3 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Skład orzekający
Witold Falczyński
przewodniczący
Jerzy Drwal
członek
Bogusław Wiśniewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wysokości grzywny w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności rozróżnienie między budynkami a innymi obiektami budowlanymi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ustalania grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki, a nie innych środków egzekucyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest prawidłowe stosowanie przepisów proceduralnych, nawet w pozornie prostych sprawach egzekucyjnych. Błąd formalny organu doprowadził do uchylenia decyzji.
“Błąd w obliczeniu grzywny uchyla decyzję egzekucyjną.”
Dane finansowe
WPS: 163,97 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 275/05 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2005-05-13 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2005-03-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/ Jerzy Drwal Witold Falczyński /przewodniczący/ Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono postanowienie I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151, art. 152 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2002 nr 110 poz 968 art. 119 par. 1, art. 121 par. 5 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal,, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski - sprawozdawca, Protokolant Agnieszka Kocot - referent, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2005 r. sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym I. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...], które nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Z. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie nałożenia na Z. W. grzywny w kwocie 163,97 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] Nr [...]. Miałby on polegać na rozbiórce dwóch betonowych podstaw o wymiarach w rzucie poziomym 40 cm x 40 cm posadowionych na głębokości 50 cm na działce gruntu nr ewid.1572 położonej przy ulicy R. w J.. Wysokość grzywny obliczono jako iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki i 1/5 ceny 1 m 2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego za II kwartał 2004 r., jaka została podana w Komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 sierpnia 2004 r. w sprawie ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego za II kwartał 2004 r., tj. 2562 zł. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany postanowienia, a ponadto stwierdził, że podłożem skargi jest konflikt sąsiedzki, który może być rozwiązany wyłącznie przed sądem powszechnym. W skardze do sądu Z. W. wskazała, iż sprawa dotyczy sporu sąsiedzkiego o płot. Ciągnie się ona przez wiele lat, a obecnie nie ma osoby skarżącej, gdyż ta nie żyje. Płoty zostały wybudowane przez jej ojca, który także nie żyje. W konkluzji wnosiła o umorzenie postępowania. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest zasadna, ale z innych przyczyn niż wskazane w skardze. Grzywna w celu przymuszenia o jakiej mowa w art. 119 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zmianami) jest środkiem egzekucyjnym zmierzającym do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. W rozpatrywanej sprawie nie jest kwestionowane, że skarżąca nie rozebrała podstaw betonowych do czego była zobowiązana na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. znak: [...]. Pożądanego skutku nie odniosło także upomnienie doręczone skarżącej w dniu 16 września 2002 r. Wystawienie zatem tytułu wykonawczego i zastosowanie grzywny w celu przymuszenia do wykonania nałożonego obowiązku było uzasadnione. Błędnie jednak określono wysokość grzywny. Powołany w postanowieniu organu egzekucyjnego art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie mógł stanowić podstawy jej wymiaru. Przepis ten odnosi się bowiem tylko do przymusowej rozbiórki budynku lub jego części. Do pozostałych obiektów budowlanych, nie będących budynkami w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przy ustalaniu wysokości grzywny należy stosować przepisy art. 121 § 2, 3 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2002 r. sygn. akt [...] [...]). Z tego względu na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) zaskarżone postanowienie i postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego należało uchylić. O wstrzymaniu wykonania postanowień orzeczono na podstawie art.152, o kosztach w oparciu o art. 200 powołanej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI