II SA/Lu 271/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi M. M. i T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy o ustaleniu jednorazowej opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości zbytej nieruchomości. Skarżący zbyli nieruchomość po zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która spowodowała wzrost jej wartości, co zgodnie z przepisami u.p.z.p. uzasadniało nałożenie opłaty. Kluczowym argumentem skarżących było błędne zaświadczenie Wójta Gminy z maja 2018 r., które miało potwierdzać, że opłata planistyczna nie zostanie naliczona. Skarżący twierdzili, że na podstawie tego zaświadczenia podjęli decyzję o sprzedaży nieruchomości i że organ nie może teraz ustalać opłaty, powołując się na naruszenie art. 113 k.p.a. (omyłka pisarska) oraz art. 217 i 218 k.p.a. (zaufanie do zaświadczenia). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Sąd wyjaśnił, że zaświadczenie wydane na podstawie art. 217 k.p.a. jest aktem wiedzy i ma jedynie znaczenie dowodowe, nie tworzy nowego stanu prawnego ani nie zwalnia z obowiązku nałożonego przepisami prawa materialnego. Ustalenie opłaty planistycznej następuje w drodze decyzji administracyjnej zgodnie z art. 36-37 u.p.z.p. Sąd podkreślił, że nawet jeśli zaświadczenie było błędne, nie mogło ono wywołać skutków prawnych w postaci zrzeczenia się przez gminę opłaty planistycznej. Wartość nieruchomości została prawidłowo wyceniona przez rzeczoznawcę majątkowego, a przesłanki do ustalenia opłaty planistycznej zostały spełnione. Sąd uznał, że zarzuty skargi dotyczące pominięcia zaświadczenia nie zasługują na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja mocy prawnej zaświadczeń organów administracji w kontekście obowiązku zapłaty opłaty planistycznej; zasada związania organów prawem i brak możliwości zrzeczenia się opłaty poprzez błędne oświadczenie.
Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z opłatą planistyczną i zaświadczeniem wydanym przez wójta. Interpretacja zasad ogólnych dotyczących zaświadczeń i decyzji administracyjnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy błędne zaświadczenie organu administracji publicznej, potwierdzające brak obowiązku zapłaty opłaty planistycznej, może zwalniać stronę z tego obowiązku, mimo istnienia przepisów prawa materialnego nakładających taki obowiązek?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, błędne zaświadczenie organu administracji publicznej nie zwalnia strony z obowiązku zapłaty opłaty planistycznej, jeśli istnieją przepisy prawa materialnego nakładające taki obowiązek. Zaświadczenie ma jedynie charakter dowodowy i nie może tworzyć nowego stanu prawnego ani uchylać obowiązku wynikającego z ustawy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zaświadczenie wydane na podstawie art. 217 k.p.a. jest aktem wiedzy i ma znaczenie dowodowe, ale nie może tworzyć nowego stanu prawnego ani zwalniać z obowiązku nałożonego przepisami prawa materialnego. Ustalenie opłaty planistycznej następuje w drodze decyzji administracyjnej, a błędne zaświadczenie nie może zastąpić tej procedury ani wywołać skutków prawnych w postaci zrzeczenia się opłaty przez gminę.
Czy organ administracji publicznej może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w zaświadczeniu wydanym na podstawie art. 217 k.p.a. w sposób, który zmienia jego merytoryczną treść?
Odpowiedź sądu
Sąd wskazał, że tryb sprostowania oczywistych omyłek (art. 113 § 1 k.p.a.) nie ma zastosowania do zaświadczeń wydawanych zgodnie z przepisami działu VII k.p.a., a jedynie do decyzji i postanowień. Zaświadczenie jest aktem wiedzy, który może być zastąpiony przez nowe, prawidłowe zaświadczenie, ale nie jest przedmiotem sprostowania w rozumieniu art. 113 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do stanowiska organu odwoławczego, że tryb sprostowania oczywistych omyłek nie dotyczy zaświadczeń, a jedynie decyzji i postanowień. Zaświadczenie jest aktem wiedzy, który może być zastąpiony nowym, prawidłowym zaświadczeniem, ale nie podlega sprostowaniu w rozumieniu art. 113 k.p.a.
Przepisy (20)
Główne
u.p.z.p. art. 36 § 4
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 37 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 37 § 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 37 § 4
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzenym
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 37 § 7
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 113 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 217
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 218 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.g.n. art. 150 § 5
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 4 § 16
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaświadczenie organu administracji publicznej wydane w trybie art. 217 k.p.a. ma jedynie charakter dowodowy i nie może tworzyć nowego stanu prawnego ani zwalniać z obowiązku nałożonego przepisami prawa materialnego. • Ustalenie opłaty planistycznej następuje w drodze decyzji administracyjnej zgodnie z art. 36-37 u.p.z.p., a błędne zaświadczenie nie może zastąpić tej procedury. • Wzrost wartości nieruchomości został prawidłowo wyceniony przez rzeczoznawcę majątkowego, a przesłanki do ustalenia opłaty planistycznej zostały spełnione.
Odrzucone argumenty
Błędne zaświadczenie Wójta Gminy z maja 2018 r., potwierdzające brak obowiązku zapłaty opłaty planistycznej, powinno zwalniać skarżących z tego obowiązku. • Organ naruszył art. 113 k.p.a. poprzez błędną interpretację omyłki pisarskiej w zaświadczeniu. • Organ naruszył art. 217 i 218 k.p.a. poprzez wydanie błędnego zaświadczenia, na podstawie którego skarżący podjęli decyzję o sprzedaży nieruchomości, co powinno skutkować brakiem ustalenia opłaty.
Godne uwagi sformułowania
Zaświadczenie jest oświadczeniem wiedzy, w związku z tym ma znaczenie jedynie dowodowe i przemawia za nim domniemanie prawdziwości jako dokumentu urzędowego. • Organ administracji publicznej w zakresie przytoczonej treści w zaświadczeniu jest związany tym, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Moc zaświadczenia może być tylko obalona przez przeprowadzenie dowodu przeciwko treści zaświadczenia. • Zaświadczenie nie jest decyzją administracyjną i nie zastępuje merytorycznego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. • W świetle przytoczonych wyżej przepisów, jest to obowiązek istniejący obiektywnie w razie zaistnienia przesłanek w nich wymienionych. • Nie można się zasłaniać nieznajomością prawa.
Skład orzekający
Joanna Cylc-Malec
przewodniczący sprawozdawca
Jerzy Parchomiuk
członek
Bogusław Wiśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja mocy prawnej zaświadczeń organów administracji w kontekście obowiązku zapłaty opłaty planistycznej; zasada związania organów prawem i brak możliwości zrzeczenia się opłaty poprzez błędne oświadczenie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z opłatą planistyczną i zaświadczeniem wydanym przez wójta. Interpretacja zasad ogólnych dotyczących zaświadczeń i decyzji administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje konflikt między zaufaniem do urzędowych zaświadczeń a bezwzględnym stosowaniem przepisów prawa. Jest to ciekawy przykład, jak pozornie korzystne oświadczenie organu może nie chronić obywatela przed późniejszymi konsekwencjami finansowymi.
“Błędne zaświadczenie urzędnika – czy chroni przed opłatą planistyczną?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.