II SA/Lu 235/06

II SA/Lu 235/06 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-03-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Krystyna Sidor /przewodniczący/
Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 133 par. 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art. 63 ust. 3, art. 6 ust. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006 r. sprawy ze skargi J. P. i E. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie uzgodnienia projektu decyzji w zakresie obsługi komunikacyjnej dla inwestycji budowlanej oddala skargę.
Uzasadnienie
W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] umorzyło postępowanie zażaleniowe zainicjowane przez J. P. na postanowienie z dnia [...] powzięte z upoważnienia Prezydenta Miasta o uzgodnieniu w zakresie obsługi komunikacyjnej od drogi gminnej projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla realizacji przebudowy poddasza budynku mieszkalnego na działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w L. przy ul. [...].
W uzasadnieniu organ wskazał na ustalenie, że nieruchomość objęta wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy jest przedmiotem współwłasności. Do grona współwłaścicieli nie należy J. P., która ze swej strony nie wykazała tytułu dla skutecznego wywiedzenia swego interesu prawnego. W konsekwencji należało stwierdzić, że nie legitymuje się interesem prawnym w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. W zaistniałej sytuacji żaląca nie może uzyskać przymiotu strony w tym postępowaniu administracyjnym w rozumieniu art. 28 k.p.a. Zatem skoro zażalenie złożyła osoba nie będąca stroną postępowania administracyjnego, postępowanie zażaleniowe należało umorzyć na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a.
Na ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o umorzeniu postępowania zażaleniowego skargę złożyły J. P. i E. T. Wyrażały stanowczy sprzeciw wobec planowanej rozbudowy poddasza. W uzasadnieniu podnosiły, że aktualnie są na etapie dokonywania formalności dla wykupienia zajmowanych lokali mieszkalnych, położonych w L. przy ul. [...] Ich wcześniejsze starania o wykupienie lokali mieszkalnych spotykały się ze sprzeciwem administratora nieruchomości. Wszyscy lokatorzy nie wyrażają zgody na przebudowę poddasza. Decyzja w tym przedmiocie została wydana bez ich wiedzy. Przeprowadzenie planowanych robót budowlanych pozbawi mieszkańców jedynej suszarni. Utrudni zamieszkiwanie. Stwarza niebezpieczeństwo zniszczenia substancji budynku wzniesionego jeszcze w latach przedwojennych. Spowoduje konieczność przeprowadzenia dodatkowych prac remontowych, wiążących się z istotnymi kosztami, które przecież obciążą wszystkich mieszkańców. Nie jest znane lokatorom planowane przeznaczenie przyszłej zabudowy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie. W pełni podtrzymało proceduralne stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu wraz z argumentacją zawartą w uzasadnieniu. Akcentowało brak interesu prawnego po stronie obu skarżących dla udziału w postępowaniu administracyjnym o ustalenie warunków zabudowy, skoro nie są współwłaścicielkami wskazanej nieruchomości. Taki status uzyska każda z nich dopiero z chwilą nabycia pod tytułem własności zajmowanych dotychczas lokali. Dodatkowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniało, że postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy stanowi pierwszy etap procesu inwestycyjnego. Natomiast do faktycznej realizacji planowanej przebudowy poddasza inwestor będzie mógł przystąpić dopiero w sytuacji, gdy po uzyskaniu ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy, organ architektoniczno – budowlany udzieli pozwolenia na budowę z zatwierdzeniem dokumentacji projektowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kognicji sądowoadministracyjnej została poddana kontrola legalności działań organów administracji publicznej.
Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Bezsprzecznie skarżące nie są współwłaścicielami ani współużytkownikami wieczystymi nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] objętej postępowaniem o ustalenie warunków zabudowy. Z twierdzeń samych skarżących wynika, że każda z nich zajmuje lokal mieszkalny we wskazanym budynku pod tytułem najmu. Skarżące swój status określają mianem lokatorów.
W tym stanie rzeczy prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdza, że najemca lokalu położonego na nieruchomości objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla przebudowy poddasza budynku mieszkalnego nie ma interesu prawnego dla uzyskania statusu strony tego postępowania administracyjnego. Unormowanie art. 28 k.p.a. jednoznacznie stanowi, że stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy to postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O przymiocie strony nie może decydować jedynie sama wola osoby wyrażającej zainteresowanie prowadzonym postępowaniem administracyjnym, wynikająca z subiektywnego przekonania. Treść pojęcia interesu prawnego wypełnia publiczne prawo podmiotowe, rozumiane jako przyznanie przez przepis prawa jednostce konkretnych korzyści, które może realizować w postępowaniu administracyjnym, bo orzeka się o nich decyzją administracyjną (B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2005 r. str. 214 i następne).
W sprawie ustalenia warunków zabudowy przesłankę interesu prawnego należy oceniać przy odwołaniu się do art. 6 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na gruncie powołanych unormowań istotne jest czy planowane zamierzenie inwestycyjne może wpływać na sferę uprawnień podmiotu korzystającego z nieruchomości objętej wnioskiem bądź sąsiadującej. Uprawnienia te, ich zakres muszą wynikać z konkretnej normy publicznego prawa podmiotowego.
W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym sytuacja prawna skarżących nie spełnia tego zasadniczego ustawowego kryterium. Okoliczności powoływane w uzasadnieniu skargi w istocie nie odwołują się do interesu prawnego. Mówią o złym stanie substancji budynku, dodatkowych kosztach remontów czy pozbawieniu lokatorów możliwości korzystania z pomieszczeń pomocniczych na poddaszu. Wbrew przekonaniu skarżących, te okoliczności nie stanowią, by planowane zamierzenie inwestycyjne miało choćby potencjalnie nieść jakąkolwiek postać co najmniej istotnego ograniczenia wykonywania praw najmu. Tym samym skarżące nie mają interesu prawnego w rozważanym postępowaniu administracyjnym.
Podsumowując, argumentacja przywoływana przez skarżące stanowi jedynie o faktycznym ich interesie, który prawnie pozostaje bez rozstrzygającego znaczenia i nie może być utożsamiany z interesem prawnym. Ten ostatni musi znajdować oparcie w konkretnej normie prawa publicznego. Natomiast interes faktyczny co do zasady nie daje podstawy do uznania skarżących za strony postępowania administracyjnego.
Przyszła decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla przebudowy poddasza budynku mieszkalnego nie niesie w swych następstwach nawet potencjalnie istotnego ograniczenia wykonywania prawa najmu lokali mieszkalnych. Powyższe wyklucza istnienie interesu prawnego skarżących w tym postępowaniu administracyjnym. Ewentualne przyszłe utrudnienia czy niedogodności podnoszone przez skarżące mają charakter faktyczny, wykraczający poza ochronę prawną osób spoza grona współwłaścicieli czy współużytkowników wieczystych nieruchomości w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy.
Okoliczność przyszłego nabycia zajmowanych lokali pod tytułem już właścicielskim pozostaje bez wpływu na ocenę prawną kontrolowanego postanowienia. Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądowa kontrola zaskarżonego aktu jest dokonywana na dzień jego powzięcia. Do tej daty skarżące lokali jeszcze nie zakupiły.
Wobec braku po stronie skarżących interesu prawnego do udziału w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla przebudowy poddasza budynku mieszkalnego, w tym zainicjowania postępowania zażaleniowego od postanowienia o uzgodnieniu w zakresie obsługi komunikacyjnej projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo zastosowało przepis art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. i zaskarżonym postanowieniem umorzyło postępowanie zażaleniowe. Tak też powoływany Komentarz Kodeksu postępowania administracyjnego /str. 609/.
Z tych względów skarga, jako pozbawiona podstaw prawnych, podlegała oddaleniu na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.