II SA/Lu 22/06

II SA/Lu 22/06 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-10-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Ibrom /przewodniczący sprawozdawca/
Wiesława Achrymowicz
Wojciech Kręcisz
Symbol z opisem
6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 154 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz,, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 45/02 dotyczącej usług opiekuńczych I. oddala skargę; II. przyznaje [...] M. B. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
W dniu 10 listopada 2005 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której zarzucił Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2002 r. w sprawie II SAB/Lu 45/02. Do skargi dołączył kopię pisma z dnia 13 września 2005 r., wzywającego Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej do wykonania wymienionego wyroku.
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2006 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 3 lipca 2006 r. skarżący udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu M. B., wyznaczonemu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Lublinie. Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2006 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do sprecyzowania skargi przez jednoznaczne określenie żądania. Pismem z dnia 18 lipca 2006 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował skargę w ten sposób, że domagał się wymierzenia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej , na podstawie przepisu art. 154 § 1 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, grzywny za niewykonanie wyroku NSA w sprawie II SAB/Lu 45/02.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że wykonując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2002 r. wydał w dniu [...] stycznia 2003 r. decyzję Nr [...], przyznającą skarżącemu specjalistyczne usługi opiekuńcze. Od decyzji tej skarżący odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , które decyzją dnia [...] marca 2003 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł następnie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Kolegium z dnia [...]marca 2003 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. Kolegium odmówiło wznowienia postępowania. Skarżący złożył wówczas wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Kolegium utrzymało w mocy swoją decyzję. Wyrokiem z dnia 18 listopada 2003 r. w sprawie II SAB/Lu 33/03 Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek w Lublinie oddalił skargę Z. W. w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych.
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej zwrócił także uwagę, że postanowieniem z dnia 10 czerwca 2005 r. w sprawie II SA/Lu 416/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie ze skargi Z. W. na niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Lu 45/02.
Na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. pełnomocnik skarżącego popierał skargę i domagał się wymierzenia organowi grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
W myśl przepisu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawianie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, niepubl.). W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności.
W świetle przytoczonego przepisu warunkiem wymierzenia organowi grzywny jest stwierdzenie przez sąd, że organ nie wykonał wyroku sądu.
W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie w sprawie II SAB/Lu 45/02 ze skargi Z. W. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie usług opiekuńczych zobowiązał Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej do wydania orzeczenia w sprawie w terminie miesiąca od otrzymania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony organowi pierwszej instancji w dniu 23 stycznia 2003 r. (k.18 akt II SAB/Lu 45/02). Kierownik Ośrodka Pomocy społecznej wykonał ten wyrok w ten sposób, że decyzją z dnia 30 stycznia 2003 r. nr [...] przyznał Z. W. specjalistyczne usługi opiekuńcze. Wprawdzie w skardze w sprawie II SAB/Lu 45/02 skarżący wskazywał na niezałatwienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie wniosku z dnia 31 grudnia 1998 r. o przyznanie usług opiekuńczych, należy jednak zauważyć, że w wyroku z dnia 6 grudnia 2002 r. Sąd nie zobowiązywał organu do podjęcia czynności w trybie postępowania o wznowienie postępowania, lecz do wydania orzeczenia w sprawie o przyznanie usług opiekuńczych. Przyznanie skarżącemu wymienioną wyżej decyzją, wydaną z urzędu, usług opiekuńczych na czas do dnia 31 marca 2003 r. stanowiło zatem wykonanie wyroku z dnia 6 grudnia 2002 r. Jest przy tym oczywiste, że usługi nie mogły być przyznane za lata ubiegłe.
Ubocznie zauważyć należy, że wyrokiem z dnia 18 listopada 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie w sprawie II SAB/Lu 33/03 oddalił skargę Z. W. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania usług opiekuńczych, wskazując, iż organ administracji nie pozostaje w bezczynności, ponieważ w dniu 30 stycznia 2003 r. wydana została decyzja o przyznaniu usług opiekuńczych.
Z tych względów, wobec braku przesłanek określonych w przepisie art. 154 § 1 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, brak podstaw do uwzględnienia skargi. Skarga podlega zatem oddaleniu na podstawie art. 151 powołanej ustawy.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 oraz § 14 ust. 2 pkt 1 litera "c" i § 15 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).