II SA/LU 22/04

II SA/Lu 22/04 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-05-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-02-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/
Ewa Ibrom /przewodniczący/
Joanna Cylc-Malec
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
art. 24 ust.4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 273 par.1, art. 282 par.2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/, Protokolant Referent Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi H.P. i J.P. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie protestów do planu miejscowego oddala skargę
Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] r. H.P. i J.P. domagali się wznowienia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zakończonego postanowieniem z dnia 18 stycznia 2002 r sygn .akt II SA/Lu 80/02 odrzucającym ich skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia protestu wniesionego do projektu zmiany planów zagospodarowania przestrzennego Miasta.
Jako podstawę skargi wskazano uzyskanie wiadomości o mogących mieć wpływ na wynik sprawy okolicznościach faktycznych oraz istniejących dowodach na piśmie, dotyczących tych okoliczności. Wnoszący skargę stwierdzili, iż w postępowaniu przed sądem nie mogli skorzystać z tych dowodów ani powołać się na przedmiotowe fakty. Jako istotny czynnik uzasadniający wniesienie skargi powołano stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w sprawie sygn. akt II SA/Lu 10/02 oznaczające, iż skarga o wznowienie postępowania jest nie tylko zasadna, ale także, że przedstawione przez nich fakty i dowody mogą uzasadniać dopuszczalność postępowania sądowo-administracyjnego, oraz jej uwzględnienie.
W uzasadnieniu skargi podano, iż nowymi faktami istotnymi dla sprawy był brak do końca roku 2003 nie tylko dokładnych map, ale nawet dokładnych pomiarów gruntów – nieruchomości, których dotyczyła procedura planistyczna, w skali wymaganej przez prawo oraz zawarcie w dniu [...] r. przez Miasto umowy z Okręgowym Przedsiębiorstwem Geodezyjno – Kartograficznym na podstawie której przeprowadzono pomiary gruntów, w tym obszaru na której znajduje się ich nieruchomość przy ulicy [...] w L. oraz prawdopodobnie także geodezyjnego obrębu [...]- [...], którego dotyczyły istotne zarzuty skargi rozpatrzone w postępowaniu sygn. akt II SA/Lu 10/02. Powyższe okoliczności wynikają z pisma Dyrektora Okręgowego Przedsiębiorstwa Geodezyjno– Kartograficznego, które skarżący otrzymali 4 listopada 2003 r. Według skarżących bazowanie w procedurze planistycznej na nieaktualnych planach oznacza naruszenie prawa materialnego i naruszenie procedury planistycznej. Przepisy prawa zobowiązują gminy do aktualizowania map przed przystąpieniem do przygotowania projektu planu zagospodarowania przestrzennego. Jego przygotowanie w oparciu o nieaktualne mapy oznacza, iż podmiot planujący przystąpił do dalszych, w tym finalnych etapów procedury planistycznej z pominięciem niezbędnych etapów wcześniejszych.
Inne okoliczności faktyczne jakie zdaniem skarżących miałyby stanowić podstawę wznowienia postępowania wiążą się z wypowiedziami radnych na IV sesji Rady Miejskiej w L. z dnia [...] r., dotyczącymi ich sytuacji prawnej. Wynika z nich bardzo negatywne nastawienie w stosunku do nich Rady Miejskiej i wielu radnych. W ocenie skarżących w świetle wskazanych dowodów jest niemal oczywiste, że zajmowanie się ich sprawami z zakresu zagospodarowania przestrzennego przez władze L., nie wyłączając Rady Miasta nie było obiektywne, lecz tak bardzo emocjonalne, że obiektywizm i bezstronność najprawdopodobniej nie mogły wchodzić w grę.
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2004 r. sygn. akt II SA/Lu 80/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wznowił postępowanie w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 19 lutego 2002 r., na mocy którego oddalono wniosek skarżących o wykładnię oraz uzupełnienia postanowienia z dnia 18 stycznia 2002 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową, opartą na zasadzie legalności. Oznacza to, że wnoszony środek zaskarżenia znajduje uzasadnienie w podstawach określonych w ustawie, a w razie stwierdzenia ich istnienia taki środek musi prowadzić do uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Trafnie podkreślił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 30 listopada 1988 r. sygn. akt III ARN 49/88 LEX Nr 10 891), iż przyczyny restytucyjne określone w art. 403 § 2 kpc mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania sądowego tylko wówczas, gdy odnoszą się do zdarzeń powstałych w tym właśnie postępowaniu. Uwaga ta jest aktualna także w postępowaniu niniejszym, skoro wykrycie nowych okoliczności faktycznych oraz nowych środków dowodowych, z których strona skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy stanowi podstawę wznowienia także na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). W sprawie brak jest wystarczających powodów, aby uznać , iż skarga opiera się na wskazanej ustawowej podstawie.
Należy podkreślić przede wszystkim, iż postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będącym przedmiotem skargi dotyczyło protestu złożonego przez H.P. i J.P. do projektu zmiany planów zagospodarowania przestrzennego Miasta nie uwzględnionego uchwałą Rady Miejskiej N [...] z dnia [...] r. Odrzucenie skargi motywowane było przesłanką formalną jaką było nie przysługiwanie skargi na uchwalę nie uwzględniającą protestu. Skarga do sądu administracyjnego przysługiwała wyłącznie na uchwałę Rady Gminy w sprawie nie uwzględnienia zarzutu do projektu planu (art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym Dz. U. Nr 89, poz. 147 ze zmianami). Przedmiotem rozpoznania sprawy nie było zatem skontrolowanie zaskarżonej uchwały pod względem jej legalności, lecz tylko stwierdzenie niedopuszczalności skargi w oparciu o art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zmianami). Sąd nie badał przeprowadzonego postępowania dowodowego, bez znaczenia zatem pozostawały zgłoszone przez skarżących okoliczności i fakty mające ich zdaniem przemawiać za wadliwością uchwały.
Za słusznością skargi nie może przemawiać treść pisma Dyrektora Okręgowego przedsiębiorstwa Geodezyjno – Kartograficznego z dnia [...] r., mającego zdaniem skarżących kluczowe znaczenie w sprawie wznowienia postępowania. W tej materii oczywistym jest sprzeczność twierdzeń skargi. W jednym miejscu stwierdza się bowiem, iż pismo powyższe wskazuje na brak dokładnych map i pomiarów gruntów, których dotyczyła procedura planistyczna, a czego potwierdzeniem miałaby być umowa jaka zawarło przedsiębiorstwo z Miastem w dniu [...] r. na ich aktualizację, w innym zaś, że kwestia nieaktualnych map była jednym ze wskazywanych naruszeń prawa w tym postępowaniu. Treść skargi jaka znajduje się w aktach sprawy II SA/Lu 22/04 potwierdza, iż jednym z podnoszonych w niej zarzutów była nieaktualność i niedokładność map, które w opinii skarżących miały walor archiwalny i nie odzwierciedlały rzeczywistego stanu na gruncie. Powołano się przy tym także na korespondencję jaka była przedmiotem wymiany z organami administracji publicznej. W tej sytuacji powoływanie się na nowe okoliczności i dowody z których skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu jest całkowicie pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Z treści art. 273 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż wykrycie odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i podówczas nieujawnialnych, bo nie znanych stronom (por. post. SN z dnia 15 maja 1968 r. sygn. akt I SO 1/68 OSNC 1969/2/36). Podstawy wznowienia postępowania nie może natomiast stanowić urzędowa informacja uzyskana przez stronę po wydaniu wyroku, która jedynie potwierdza okoliczności znane stronie i ujawnione w poprzednim postępowaniu (post. SN z dnia 12 marca 1999 r. sygn. akt I PKN 66/99 OSNP 2000/10/392). Podstawy wznowienia nie sposób wywieść także z tej okoliczności, iż podnoszony zarzut nieaktualności map nie był rozpatrywany przez sąd w poprzednim postępowaniu. Zagadnienie to było przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego i nie ma potrzeby ponownej jego analizy (post. SN z dnia 7 października 1980 r. sygn. akt I PO 12/ 80 LEX Nr 8271).
Jako nie mogącego uzyskać żądanego skutku uznać należy powoływanie się w skardze na protokół IV sesji Rady Miejskiej z dnia [...] r. mającego potwierdzać stronnicze nastawienie radnych w stosunku do skarżących. Kwestia ta nie może stanowić okoliczności faktycznej w sensie wskazanym w art. 273 § 2 powołanej ustawy, skoro nie mogła nawet być przedmiotem oceny sądu, ograniczającej się do kontroli legalności zaskarżonego aktu.
Wobec powyższego na podstawie art. 282 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) skargę należało oddalić.