II SA/Lu 201/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. P. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy odmowę pozwolenia na użytkowanie tartaku ze względu na brak wymaganego raportu środowiskowego i niezgodność z planem zagospodarowania przestrzennego.
Skarżący K. P. domagał się pozwolenia na użytkowanie tartaku, jednak organ administracji odmówił, wskazując na brak wymaganego raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz niezgodność lokalizacji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, podzielając stanowisko organu odwoławczego, że inwestycja nie spełnia wymogów prawnych, w tym brakuje uzgodnień i raportu środowiskowego, a lokalizacja narusza prawo miejscowe.
Sprawa dotyczyła skargi K. P. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Starosty odmawiającą pozwolenia na użytkowanie obiektu przeznaczonego na tartak. Głównymi przyczynami odmowy były brak przedłożenia wymaganego uzgodnienia projektu budowlanego z powiatowym inspektorem sanitarnym oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Dodatkowo, organ I instancji powołał się na negatywne opinie dotyczące lokalizacji tartaku na terenie Parku Krajobrazowego. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów procesowych i dowolną interpretację opinii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, stwierdzając, że skarżący samowolnie zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczego na tartak, a inwestycja ta, jako mogąca pogorszyć stan środowiska, wymagała sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, który nie został przedłożony. Sąd podkreślił również, że lokalizacja tartaku na terenie przeznaczonym pod zabudowę zagrodową, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, naruszałaby prawo miejscowe, co potwierdza utrwalone orzecznictwo NSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, inwestor nie może uzyskać pozwolenia na użytkowanie obiektu w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko jest wymagane dla inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, a lokalizacja tartaku na terenie przeznaczonym pod zabudowę zagrodową, z wykluczeniem funkcji uciążliwych, narusza prawo miejscowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
Prawo ochrony środowiska
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Pomocnicze
Prawo budowlane art. 51 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Prawo budowlane art. 59 § ust. 5
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji art. § 2 § pkt 7 lit.b
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewykonanie przez inwestora obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Lokalizacja tartaku narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który przeznacza teren pod zabudowę zagrodową i nie dopuszcza funkcji uciążliwych. Brak wymaganych uzgodnień z powiatowym inspektorem sanitarnym.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego i dowolnej interpretacji opinii. Argumentacja skarżącego, że przedłożone dokumenty stanowią wystarczającą podstawę do wydania pozwolenia.
Godne uwagi sformułowania
samowolnie zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczego /obory/ na trak taśmowy /tartak/ inwestycja jaką zamierzają użytkować skarżący należy bowiem do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska takie postanowienie planu zagospodarowania przestrzennego stanowiącego prawo miejscowe wyklucza możliwość lokalizowania inwestycji [...] na objętym stosownym zapisem planu terenie
Skład orzekający
Witold Falczyński
przewodniczący
Krystyna Sidor
sprawozdawca
Jerzy Drwal
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego i Prawa ochrony środowiska w kontekście pozwoleń na użytkowanie obiektów uciążliwych dla środowiska oraz znaczenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku raportu środowiskowego i niezgodności z planem zagospodarowania przestrzennego dla tartaku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe problemy związane z uzyskiwaniem pozwoleń na użytkowanie obiektów budowlanych, szczególnie tych o potencjalnym wpływie na środowisko i zgodności z planowaniem przestrzennym.
“Tartak na "zagrodowej" działce? Sąd wyjaśnia, dlaczego pozwolenie na użytkowanie nie zawsze jest możliwe.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 201/03 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-03-24 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-02-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jerzy Drwal Krystyna Sidor /sprawozdawca/ Witold Falczyński /przewodniczący/ Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Hasła tematyczne Budowlane prawo Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126 art. 51 ust. 1 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity. Dz.U. 2001 nr 62 poz 627 Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Dz.U. 1998 nr 93 poz 589 Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Jerzy Drwal asesor WSA, Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu oddala skargę Uzasadnienie P.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego, działając z upoważnienia Wojewody decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołań A. Ś. i K. P. – utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] znak: [...] odmawiającą K. P. pozwolenia na użytkowanie obiektu przeznaczonego na trak taśmowy /tartak/ znajdującego się na działce nr [...] w P. II, gm. R. W motywach podano, że po kolejnym rozpatrzeniu sprawy, organ I instancji odmówił K. P. wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu przeznaczonego na tartak stwierdzając, że inwestor nie przedłożył wymaganego uzgodnienia projektu budowlanego z powiatowym inspektorem sanitarnym oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto jako powód odmowy podano negatywne opinie o lokalizacji tartaku na terenie [...] Parku Krajobrazowego – sporządzone przez Zarząd Zespołu Parków Krajobrazowych oraz Polski Klub Ekologiczny Okręgu Środkowo-Wschodniego. Odwołania od decyzji organu I instancji złożyli K. P. oraz A. Ś. K. P., inwestor, powołując się na naruszenie przepisów prawa procesowego, zarzucał pominięcie złożonych przez niego dowodów w postaci opracowania pomiaru hałasu, projektu technicznego, zagospodarowania odpadów i innych, służących do wykonania raportu, a także opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego i dowolną interpretację pozostałych zebranych opinii innych jednostek. A. Ś., właścicielka sąsiedniej nieruchomości wnosiła, by poza odmową pozwolenia K. P. na użytkowanie tartaku – organ I instancji zakazał inwestorowi prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na obróbce i przetwarzaniu drewna. Rozpatrując złożone odwołania organ II instancji stwierdził, że działka K. P. znajduje się na terenie, który w miejscowym ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod zabudowę zagrodową z dopuszczalnością lokalizacji budynków usługowych i produkcyjnych o funkcjach nieuciążliwych dla otoczenia. Wobec nieprzedłożenia przez wnioskodawcę stosownych uzgodnień oraz niesporządzenia w terminie do 27 sierpnia 2002 r. raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, do czego organ I instancji zobowiązał inwestora postanowieniem z dnia [...] – tenże organ – zdaniem organu odwoławczego zasadnie odmówił wnioskodawcy prowadzenia na użytkowanie tartaku, na podstawie art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Fakt przedłożenia przez wnioskodawcę na etapie postępowania odwoławczego części żądanych dokumentów nie daje podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji. Odnośnie odwołania wniesionego przez A. Ś. – stwierdzono, że ocena dotychczas prowadzonej w istniejących budynkach działalności gospodarczej przez K. P. podlega kompetencji organów nadzoru budowlanego, które, jak wynika z postanowienia z dnia [...] znak: [...] wstrzymały użytkowanie budynku gospodarczego i traku taśmowego na działce K. P. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego – K. P. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem materialnym. Skarżący podnosił, że zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczego /obory/ i przystosował go do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na cięciu drzewa. Uważa, iż przedłożone przez niego dokumenty stanowią wystarczającą podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu przeznaczonego na trak taśmowy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Zwrócono uwagę, że przedłożona przez skarżącego w toku postępowania odwoławczego – decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego i raportu została uchylona przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego decyzją z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z ustaleń w sprawie wynika, że skarżący K. P. samowolnie zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczego /obory/ na trak taśmowy /tartak/. Przedmiotowy obiekt znajduje się na terenie przeznaczonym w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy R. – pod zabudowę zagrodową, na którym dopuszczalna jest lokalizacja budynków usługowych i produkcyjnych o funkcjach nieuciążliwych dla otoczenia. W postępowaniu prowadzonym przed organami nadzoru budowlanego, po wstrzymaniu użytkowania tartaku – nakazano inwestorom w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego z 1994 r. – przedłożenie dokumentacji techniczno-budowlanej i geodezyjnej obiektu. Po przedłożeniu żądanych dokumentów wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie tartaku. Odmowę pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu organ administracji uzasadnił faktem niewykonania przez inwestora obowiązku nałożonego nań postanowieniem z dnia [...] znak: [...] polegającego na sporządzeniu w terminie do dnia 27 sierpnia 2002 r. raportu oddziaływania na środowisko budynku przeznaczonego na trak taśmowy. Sporządzenie takiego raportu wynika z przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm./. Należy podzielić pogląd zaskarżonej decyzji co do braku podstaw prawnych do udzielenia wnioskodawcy pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego tartaku także i z tego względu, że inwestycja jaką zamierzają użytkować skarżący należy bowiem do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, wymienionych w § 2 pkt 7 lit.b rozporządzenia z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji /Dz.U. Nr 93, poz. 589/. Plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy R., zatwierdzony uchwałą nr VII/28/85 GRN w R. z dnia 21 lipca 1985 r. – ogłoszony w Dz. Urz. Woj. L. Nr 2 poz. 18 z 16 października 1995 r. – z późniejszymi zmianami – na terenie obejmującym działkę wnioskodawców, przeznaczonym pod zabudowę zagrodową nie dopuszcza lokalizacji budynków usługowych i produkcyjnych o funkcjach uciążliwych dla otoczenia. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądowego takie postanowienie planu zagospodarowania przestrzennego stanowiącego prawo miejscowe wyklucza możliwość lokalizowania inwestycji wymienionych w powołanym rozporządzeniu na objętym stosownym zapisem planu terenie /np. wyrok NSA z dnia 19 marca 1998 r. IV SA 114/97/, a zatem lokalizacja przedmiotowego tartaku jako inwestycja mogąca pogorszyć stan środowiska na działce skarżących – naruszałaby prawo miejscowe, w zakresie warunków zagospodarowania terenu. Zaskarżona decyzja odmawiająca wnioskodawcom udzielenie pozwolenia na użytkowanie tartaku prawa nie narusza, a skarga na nią jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/.