II SA/LU 198/19

II SA/Lu 198/19 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2019-06-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-04-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Parchomiuk
Joanna Cylc-Malec /sprawozdawca/
Marta Laskowska-Pietrzak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Ochrona zwierząt
Sygn. powiązane
I OSK 113/21 - Wyrok NSA z 2023-09-26
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 122
art. 7 ust. 3
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca) Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk Protokolant Referent Jacek Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi F. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odebrania oraz obciążenia kosztami leczenia właściciela psów oddala skargę.
Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Lu [...]
U z a s a d n i e n i e
Decyzją z dnia [...] lutego 2019 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Fundacji [...] z siedzibą w W. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 7 ust. 3 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 122), dalej jako "u.o.z." - utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] listopada 2018 r., znak: [...], [...] w przedmiocie odmowy odebrania M. W. 10 psów w typie rasy buldog francuski, odmowie obciążenia właściciela psów kosztami transportu, leczenia i utrzymania odebranych psów oraz o zwrocie przez Fundację [...] wszystkich psów ich właścicielowi.
Decyzja została wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek decyzji Kolegium z dnia [...] kwietnia 2016 r. uchylającej decyzję organu I instancji z marca 2015 r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Postępowanie zostało wszczęte na wniosek Fundacji [...], która podnosiła, że w trakcie kontroli hodowli psów rasy bokser prowadzonej przez M. W., przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2015 r. przez G. B., działającego w imieniu Fundacji, stwierdzono skrajnie nieodpowiednie warunki hodowli i utrzymania psów, co udokumentowano fotografiami załączonymi na płycie CD. G. B. odebrał psy, z czego 10 przekazał w celu zabezpieczenia Fundacji [...]. Zwierzęta przewieziono do przychodni weterynaryjnej, gdzie zostały następnie poddane badaniom. Lekarze weterynarii stwierdzili liczne choroby i pasożyty oraz uszkodzenia ciała. Na dowód powyższego załączono 11 kart informacyjnych leczenia psów (k. 33-3), sporządzonych w Przychodni Weterynaryjnej [...] s.c. A. T. - S., T. S. przez lek. wet. K. S.. Zdaniem Fundacji, dalsze pozostawanie zwierząt u dotychczasowego właściciela zagrażało ich życiu i zdrowiu, dlatego należało je odebrać właścicielowi w trybie art. 7 ust. 3 u.o.z.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ I instancji stwierdził, że nie zachodzą przesłanki z art. 7 ust. 3 u.o.z., a okoliczności wskazane przez Fundację we wniosku nie są wiarygodne.
Kontrola hodowli została przeprowadzona przez G. B. dwukrotnie: [...] maja 2015 r. (z udziałem Policji), gdy stwierdzono nieodpowiednie warunki utrzymania zwierząt i zrobiono zdjęcia pomieszczeń hodowli i dokumentacji dotyczącej zwierząt oraz [...] czerwca 2015 r., kiedy psy zostały odebrane. Właściciel hodowli, M. W., zeznał, że po pierwszej kontroli pomieszczenia zostały wysprzątane i oczyszczone. W związku z tym, skoro w dniu [...] czerwca 2015 r. pomieszczenia były posprzątane, a zdjęcia tego dnia nie były już robione, niewiarygodne jest stwierdzenie Fundacji, że w dniu [...] czerwca 2015 r. psy były utrzymywane w złych warunkach. Poza tym już po zabraniu psów, zdjęcia hodowli wykonali pracownicy Urzędu Gminy C. i wynika z nich, że pomieszczenia dla zwierząt są przestrzenne, zapewniają dostęp do światła, posiadają podwójne zabezpieczenie (buda i kojec) przed dokuczliwymi warunkami pogodowymi. Również lek. wet. P. W., z Gabinetu Weterynaryjnego M. T., P. W. S.C. w K., zajmujący się hodowlą M. W., który w dniu [...] czerwca 2015 r. na kilka godzin przed zabraniem psów przez G. B. badał i szczepił psy na terenie hodowli, zeznał, że stan pomieszczeń tego dnia i wygląd zwierząt nie budził zastrzeżeń.
Zdaniem organu, brak też wiarygodnych dowodów potwierdzających, że odebrane psy były w złym stanie zdrowotnym i zaniedbane. W szczególności nie wynika on z kart informacyjnych leczenia psów, przedstawionych przez Fundację (k.3-33). Z porównania książeczek zdrowia zabranych psów z tymi kartami wynika, że wymienione w kartach psy przebadane przez lekarzy weterynarii na zlecenie Fundacji, są innymi psami, niż psy zabrane małżonkom [...]. Świadczą o tym różnice w numerach czipów, inny wiek, inna barwa oraz inne znaki szczególne (k. 171). G. B. wystawiając w dniu [...] czerwca 2015 r. pokwitowanie zabranych psów nie wskazał natomiast ich rasy, płci, wieku, ubarwienia.
Uchylając powyższą decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na konieczność powtórnych przesłuchań świadków z udziałem pełnomocników stron z zachowaniem art. 79 i 81 k.p.a.
Mając to na uwadze, organ I instancji ponownie przeprowadził postępowanie stosując się do zaleceń organu odwoławczego: przesłuchał w charakterze świadków z zachowaniem wymagań art. 79 i art. 81 k.p.a. osoby wskazane przez Fundację [...], a także w charakterze strony M. W. i prezesa Fundacji, dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego Sądu Okręgowego w L. w zakresie medycyny weterynaryjnej dr n.wet. P. L. oraz zapoznał strony ze wszystkimi zgromadzonymi w sprawie materiałami. Organ podkreślił, że niemożliwe było zbadanie psów przez biegłego, gdyż Fundacja - pomimo wezwań - dotychczas nie ujawniła miejsca ich przetrzymywania. W związku z tym biegły swoje stanowisko oparł na materiale fotograficznym dostarczonym przez Fundację. W opinii stwierdził, że psy znajdujące się w hodowli M. W. zabezpieczone były przed wpływem niekorzystnych warunków atmosferycznych, miały zapewniony dostęp do wody i pożywienia, miały zapewniony dostęp do światła dziennego i możliwość poruszania się, miały więc dobre warunki bytowania. Stwierdził również, że dokumentacja leczenia psów dostarczona przez Fundację dotyczy innych psów, niż psy odebrane M. W. i przedstawione na dostarczonych przez skarżącego fotografiach (str.5 opinii).
Pełnomocnik Fundacji zakwestionował, by przedstawione karty leczenia psów dotyczyły innych zwierząt, niż odebrane w dniu [...] czerwca 2015 r. Podniósł, że lekarz badający odebrane psy nadał im własne imiona, wiek, umaszczenie oraz oczipowanie, ponieważ podczas odebrania psów nie zostały wydane ich książeczki zdrowia, rodowody, czy zaświadczenia, na które biegły powołuje się na str. 5 opinii.
Organ nie uwzględnił stanowiska pełnomocnika Fundacji stwierdzając, że bezspornie przedstawiciel Fundacji [...] - G. B. podczas kontroli w dniu [...] maja 2015 r. wykonał zdjęcia fotograficzne całości przedłożonej przez właściciela psów dokumentacji, a więc Fundacja musiała tę dokumentację posiadać.
W świetle powyższego organ I instancji stwierdził, że nie zachodziły przesłanki z art. 7 ust. 3 u.o.z., uprawniające Fundację do natychmiastowego odebrania psów ich właścicielowi. W hodowli występowały zaniedbania, ale nie zagrażały one życiu i zdrowiu psów. Te zaniedbania to brak czystości w miejscach, w których utrzymane były psy (mające czasowy charakter), brak dokumentacji kynologicznej odnoszącej się do wszystkich buldogów, a także dokumentacji, na podstawie której można stwierdzić, że hodowla spełnia wymagania hodowli zarejestrowanej w ogólnokrajowej organizacji społecznej, której statutowym celem jest działalność związana z hodowlą psów rasowych.
Ponadto organ I instancji wskazał, że G. B. został wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. skazany na karę ograniczenia wolności za przywłaszczenie w dniu [...] marca 2014 r. psów rasowych (ustalenia Sądu Rejonowego II Wydział Karny w O. L., sygn. akt. II [...] wyrok z dnia [...] czerwca 2018 r.).
W związku z powyższym, organ I instancji wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. odmówił potwierdzenia odebrania przez Fundację psów w trybie art. 7 ust. 3 u.o.z., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. utrzymało tę decyzję w mocy, podzielając ustalenia i stanowisko tego organu. W obszernym uzasadnieniu kolegium przytoczyło treść art. 6 i 7 u.o.z., określających postacie znęcania się nad zwierzętami oraz zasady i tryb odbierania ich właścicielowi w razie stwierdzenia stanu zagrażającego ich zdrowiu bądź życiu i powieliło argumentację organu I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Fundacja "[...]", reprezentowana przez radcę prawnego M. [...] domagała się uchylenia powyższej decyzji, zarzucając jej wydanie z naruszeniem:
1) art. 7, 75 § 1, 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 136 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wystąpienia do Sądu Rejonowego w O. L. II Wydział Karny celem pozyskania odpisu wyroku z dnia [...] czerwca 2018 r., sygn. akt II K [...];
2) art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez przyjęcie, że psy poddane badaniom opisanym na kartach leczenia (k. 3 do 33), nie były kartami leczenia psów odebranych M. W., pomimo odmiennych zeznań świadka lek. wet. K. S. i wyjaśnień [...] – prezesa Fundacji;
3) art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że Fundacja w dacie wykonywania badań psów opisanych w kartach leczenia (k. 3 do 33) miała wiedzę na temat ich imion, dat urodzenia, płci, rasy, maści, rodzaju włosa, znaków szczególnych oraz numerów identyfikacyjnych zwierząt, gdyż dane te mogła wywieść z treści książeczek zdrowia tych psów, podczas gdy z wyroku z dnia [...] czerwca 2018r. Sądu Rejonowego w O. L. II Wydział Karny (sygn. akt II K [...]) wynika, że w dniu [...] czerwca 2015 r. w/w książeczki zdrowia psów były wybrakowane, co do ich imion, dat urodzenia, płci, rasy, maści, rodzaju włosa, znaków szczególnych oraz numerów identyfikacyjnych, a z wyjaśnień M. W. wynika, że w dniu [...] maja 2015 r. nie dysponował on żadnymi książeczkami zdrowia odebranych psów, a zatem nie mogły one zostać wówczas sfotografowane przez G. B. i przekazane Fundacji [...];
4) art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie, że odebrane psy nie znajdowały się w złym stanie ogólnym, który w sposób bezpośredni zagrażał ich zdrowiu, podczas gdy okoliczność ta została potwierdzona w opinii z dnia [...] grudnia 2017 r. sporządzonej przez biegłego dr P. L.;
5) art. 8 § 1 k.p.a. poprzez nierówne traktowanie stron postępowania polegające na wybiórczym uwzględnianiu okoliczności sprawy i wywodzeniu korzystnych skutków dla M. W. przy jednoczesnym wywodzeniu skutków negatywnych względem Fundacji;
5) art. 6 ust. 2 pkt 10 w zw. z art. 4 pkt. 15 w zw. z art. 7 ust. 3 u.o.z. poprzez brak prawidłowej analizy pojęcia "niewłaściwych warunków bytowania zwierząt" i "znęcania się nad zwierzętami"
6) art. 6 k.p.a. i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, pomimo że decyzja organu I instancji w istocie nakazująca Fundacji zwrot M. W. wszystkich psów, została wydana bez podstawy prawnej.
Uzasadniając zarzuty Fundacja w pierwszej kolejności podniosła, że zły ogólny stan zdrowia psów, zagrażający ich zdrowiu, został stwierdzony przez biegłego dr P. L., a stan ten wynikał z "niewłaściwych warunków bytowania", których niezapewnienie stanowi formę znęcania się nad zwierzętami (art. 6 ust. 2 pkt 10). Zdaniem Fundacji stwierdzony przez biegłego zły stan psów dotyczył psów odebranych M. W., a stanowisko organów obu instancji, że dotyczył on innych psów, jest błędne. Organy bezzasadnie zakwestionowały karty informacyjne leczenia psów (k. 3-33), jako sprzeczne z książeczkami zdrowia psów M. W., będących rzekomo w posiadaniu Fundacji. Organy przyjęły bowiem wbrew wyrokowi karnemu Sądu Rejonowego w O. L. II Wydział Karny z dnia [...] czerwca 2018 r., II K [...], że Fundacja musiała posiadać dokumentację, w tym książeczki zdrowia odbieranych psów, gdyż całą dokumentację sfotografował G. B. w dniu [...] maja 2015 r. Tymczasem z wyroku karnego wynika, że dokumentacja dotycząca odebranych psów była wybrakowana. M. W. w dacie odbioru psów nie posiadał pełnej dokumentacji obrazującej stan szczepień psów, książeczki zdrowia psów były nieprawidłowo wypełnione, prawie wszystkie nie posiadały pierwszej strony oraz danych hodowcy. W związku z tym skarżąca podniosła, że wbrew ustaleniom organów, nie było możliwe, aby na podstawie tych zdjęć powzięła szczegółowe informacje dotyczące odebranych psów. Ustalenia organów w tym zakresie są także sprzeczne z wyjaśnieniami M. W. złożonymi przed organem I instancji [...] lipca 2016 r.
W konsekwencji, zdaniem skarżącej, z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dacie odbioru psów, ich książeczki zdrowia pozbawione były podstawowych informacji, nie zostały one sfotografowane przez G. B. i przekazane Fundacji, a złożone przez M. W. do akt postępowania karty zdrowia psów należy uznać za wypełnione po dacie ich odbioru w dniu [...] czerwca 2015 r., co uzasadnia istniejące różnice w opisach psów zawartych w spornych kartach leczenia i książeczkach zdrowia.
Skarżąca podniosła również, że wbrew stanowisku organu, M. W. nie potwierdziłby nawet w wyniku oględzin, że psy których dotyczą sporne karty leczenia to jego psy, gdyż jego oświadczania nie są wiarygodne.
Zarzuciła również, że organ pominął wyjaśnienia jej prezesa - [...] oraz lek. wet. K. S. oraz że nigdy nie była wzywana w celu przeprowadzenia oględzin psów.
Ponadto, w jej ocenie okoliczność skazania G. B. za przywłaszczenie psów wskazywanym wyżej wyrokiem Sądu Rejonowego w O. L., sygn. akt: II K [...] nie ma wpływu na ocenę okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, które w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazują, że M. W. doprowadził psy do tak złego stanu ogólnego, że zagrażało to bezpośrednio ich zdrowiu, a w dalszej mierze życiu. Wybiórcze uwzględnienie przez Kolegium uzasadnienia tego wyroku tj. wyłącznie co do okoliczności skazania G. B. jako przemawiającej za brakiem podstaw do odbioru zwierząt na podstawie art. 7 ust. 3 u.o.z., przy jednoczesnym kompletnym zignorowaniu wynikających z tego wyroku okoliczności wybrakowania książeczek zdrowia psów, świadczy o nierównym traktowaniu stron postępowania, co narusza art. 8 § 1 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą materialnoprawną jej wydania był przepis art. 7 ust. 3 u.o.z., zgodnie z którym w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. "Jest to sytuacja, w której dochodzi do konieczności zabezpieczenia sytuacji bytowej zwierzęcia w wyjątkowych warunkach rozumianych jako kwalifikowana postać naruszeń wymienionych w art. 6 ust. 2 u.o.z. (obejmujących formy znęcania się nad zwierzętami), do których odwołuje się przepis art. 7 ust. 1 tej ustawy, stanowiący podstawę wydania przez organ decyzji o czasowym odebraniu zwierzęcia, a nadto ustalenia czy zaistniał stan zagrażający życiu lub zdrowiu zwierzęcia" (zob. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2019 r., II OSK 1135/18).
W niniejszej sprawie organy prawidłowo stwierdziły, że okoliczności te nie zachodzą.
Nie ulega wątpliwości, że w dniu [...] czerwca 2015 r. z hodowli prowadzonej przez M. W. zostały odebrane psy w typie buldog francuski, z czego 10 sztuk zostało przekazanych Fundacji [...]. Obecnie nie wiadomo, gdzie te zwierzęta przebywają ani w jakim są stanie.
Okolicznością sporną jest to, czy warunki w jakich były utrzymywane w hodowli stanowiły zagrożenie ich zdrowia, a nawet życia i czy w związku z tym konieczne było ich natychmiastowe odebranie.
Organy obu instancji uznały, że takie okoliczności nie występowały. Jakkolwiek pomieszczenia były zaniedbane, ale psy miały zapewnione przestrzeń, pożywienie, światło. Ustalenia w tym zakresie organ oparł przede wszystkim na opinii biegłego dr n. wet. P. L., który wydając opinię nie uwzględnił kart leczenia psów znajdujących się na k.3-33 akt admin., przedłożonych przez skarżącą, stwierdzając, że dotyczą one innych psów, niż odebrane M. W..
Z kolei skarżąca podnosiła, że przedstawione karty leczenia dotyczą psów odebranych M. W., z których jednoznacznie wynika bardzo zły stan tych zwierząt, a argumentacja organów jest w tym zakresie błędna.
Analizując istotę sporu niniejszej sprawy, nie można nie uwzględnić prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w O. L. II Wydział Karny z dnia [...] czerwca 2018 r. Wyrokiem tym Sąd uznał G. B. za winnego tego, że w dniu [...] czerwca 2015 r. w [...] województwa [...] przywłaszczył 21 sztuk psów buldog francuski na szkodę M. W., wypełniając znamiona czynu zabronionego z art. 284 § 1 k.k.
Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz.1302), dalej jako "p.p.s.a." - ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny.
W orzecznictwie zwraca się uwagę, że przepis ten, z uwagi na systematykę ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyraża jedną z podstawowych zasad, jakimi powinny się w toku sprawowania swoich funkcji kierować sądy administracyjne. Należy go rozumieć w ten sposób, że zakazuje on podważania ustaleń organu administracji publicznej zgodnych z ustaleniami prawomocnego wyroku skazującego oraz nakazuje akceptację ustaleń zgodnych z ustaleniami wyroku skazującego. Wprowadzenie do postępowania sądowoadministracyjnego zasady wyrażonej w art. 11 p.p.s.a. sprawia, że adresatami tej zasady stają się także pośrednio organy administracji, które w kontrolowanej przez sąd sprawie czyniły ustalenia faktyczne. Działanie art. 11 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawia, że sąd będzie musiał uznać za błędne ustalenia tych organów, o ile nie będą korespondowały z zasadą związania ustaleniami prawomocnego wyroku skazującego (por. M. Romańska [w] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, LexisNexis, [...] 2008 s. 138). Istota zasady, wyrażonej w przywołanym przepisie, sprowadza się do zakazu dokonywania przez sąd administracyjny tych samych ustaleń, których dokonał sąd karny co do popełnienia przestępstwa. Oczywiście związanie to znajdzie sens jedynie w sytuacji, gdy ustalenia wyroku karnego będą dotyczyć okoliczności faktycznych istotnych z punktu widzenia postępowania przed organami administracji publicznej, a następnie postępowania sądowoadministracyjnego. Ustalenia sądu karnego muszą dotyczyć elementu stanu faktycznego, który ustalają organy, po to aby móc zastosować określoną normę prawa materialnego". (zob. wyrok NSA z dnia [...] czerwca 2013 r., II FSK [...]). W orzecznictwie przyjmuje się że związanie zostało wprowadzone aby uniknąć sytuacji, w których na podstawie tych samych stanów faktycznych budowane były różne orzeczenia w zależności od rodzaju postępowania. Jednocześnie takie rozwiązanie eliminuje potrzebę prowadzenia podwójnego postępowania dowodowego dla ustalania tych samych faktów. Dokonywanie odmiennych ustaleń faktycznych byłoby rażącym naruszeniem art. 11 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej spawy stwierdzić należy, że w prawomocnym (co potwierdził pełnomocnik skarżącej na rozprawie sądowej przed tut. Sądem) wyroku z dnia [...] czerwca 2018 r., Sąd Rejonowy w O. L. II Wydział Karny dokonał już ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Te właśnie ustalenia doprowadziły ten sąd do wydania wyroku skazującego. Sąd karny w uzasadnieniu wyjaśnił, że sprawca występku z art. 284 § 1 k.k. musi działać w ściśle określonym celu, którym jest przywłaszczenie cudzego mienia. Strona podmiotowa tego przestępstwa polega na umyślności i to wyłącznie w formie zamiaru bezpośredniego tj. postępowania z cudzą rzeczą jak właściciel, a sprawcy musi towarzyszyć zamiar zatrzymania mienia bez żadnego tytułu prawnego. W związku z tym sąd ten jednoznacznie ustalił, że zachowanie G. B. (działającego jako pełnomocnik skarżącej Fundacji) było celowe i bezprawne, niemieszczące się w normie przepisu art. 7 u.o.z. Wskazał, że jego działanie "nie miało umocowania w treści art. 7 ust. 3 u.o.z.". wyjaśniając, że odebranie zwierząt w trybie tego przepisu wymaga zaistnienia kumulatywnie dwóch przesłanek. Po pierwsze - pozostawanie u aktualnego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu. To zagrożenie może być spowodowane znęcaniem się nad zwierzęciem, ale też innym zachowaniem np. brakiem opieki weterynaryjnej nad chorym czy rannym zwierzęciem. Źródłem zagrożenia będzie zaś zachowanie właściciela. Po drugie - zaistniał stan niecierpiący zwłoki, który wymusza natychmiastowe odebranie zwierzęcia. Sąd karny ustalił, że takie okoliczności uzasadniające odebranie psów z hodowli M. W. nie występowały. Sąd za wiarygodne uznał te dowody, z których wynikało, że dalszy pobyt zwierząt w tej hodowli nie zagrażał ich zdrowiu. Stwierdził, że w hodowli istniały wyłącznie zaniedbania polegające na braku czystości w miejscach, w których trzymane były psy {aczkolwiek mającego czasowy charakter) i na braku dokumentacji kynologicznej odnoszącej się do wszystkich buldogów, a także dokumentacji na podstawie której można by w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzić, że ich hodowla spełnia wymagania hodowli zwierząt zarejestrowanej w ogólnokrajowej organizacji społecznej, której statutowym celem jest działalność związana z hodowlą psów rasowych. W konsekwencji sąd karny stwierdził, że działania G. B. tylko "z pozoru mieściły się w granicach prawa".
W związku z powyższym jednoznacznymi ustaleniami zawartymi w przytoczonym prawomocnym już wyroku skazującym, co do tego, że odebranie psów nie było działaniem mieszczącym się w granicach przepisu art. 7 ust. 3 u.o.z., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując obecnie skargę na decyzje organów administracji publicznej, zgodne z tym wyrokiem, nie może wydać rozstrzygnięcia, którego celem byłoby dokonanie odmiennych, niż zawarte w tym wyroku, ustaleń, czego w istocie domaga się skarżąca. Prowadzenie postępowania dowodowego na skutek ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji w celu wykazania, że zostały spełnione przesłanki z art. 7 ust. 3 u.o.z., a więc wbrew ustaleniom sądu karnego, stanowiłoby naruszenie art. 11 p.p.s.a. Ustalenie że skarżący działał w granicach umocowania z art. 7 ust. 3 u.o.z. podważałoby w całości prawomocny wyrok karny skazujący, gdyż oznaczałoby, że skarżący nie miał zamiaru (bezpośredniego) przywłaszczenia zwierząt, lecz jego zamiarem było zabezpieczenie - zgodnie z prawem – tych zwierząt.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za zbędne ocenianie wiarygodności kart informacyjnych przedstawionych przez skarżącą, co było głównym elementem sporu w niniejszej sprawie. Karty te miały bowiem potwierdzać zły stan zdrowia odebranych psów, uzasadniający zastosowanie trybu z art. 7 ust. 3 u.o.z., pomimo że sąd karny uznał, że przepis ten nie miał zastosowania.
Niezależnie zatem od ewentualnych wad argumentacji dotyczącej oceny poszczególnych dowodów w uzasadnieniach organów obu instancji w niniejszej sprawie, które zarzuca skarżąca, analiza tych dowodów zasadnie doprowadziła do konkluzji, że zwierzęta nie znajdowały się w stanie wymagającym natychmiastowego ich odebrania właścicielowi, co jest zbieżne z ustaleniami prawomocnego wyroku karnego. W konsekwencji organy podobnie, jak ten sąd, uznały, że brak jest podstaw do wydania na rzecz skarżącej decyzji w trybie art. 7 ust. 3 u.o.z. Jedynie ubocznie należy zauważyć, że zgodność ta – wbrew zarzutom skargi - dotyczy również oceny spornych kart informacyjnych leczenia psów, gdyż sąd karny – podobnie jak obecnie organy – wyraźnie stwierdził, że "cechy indywidualne psów wskazanych w tych kartach nie pozostają zbieżne z informacjami zawartymi w książeczkach zdrowia buldogów, którymi dysponował właściciel hodowli M. W.; zdaniem tego sądu, nie są więc one wiarygodne.
Z tych względów skarga w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.