II SA/LU 1641/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2004-02-27
NSAAdministracyjneŚredniawsa
żołnierze zawodowidodatek do uposażeniawstrzymanie wypłatydecyzja ostatecznanieważność decyzjikpaprawo administracyjnepostępowanie administracyjnesąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność decyzji wstrzymujących wypłatę dodatku do uposażenia żołnierza, uznając je za wydane bez podstawy prawnej.

Sprawa dotyczyła skargi starszego chorążego sztabowego T. K. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, która utrzymała w mocy decyzję o wstrzymaniu wypłaty dodatku do uposażenia. Sąd uznał, że decyzje organów obu instancji były wadliwe, ponieważ opierały się na przepisach, które utraciły moc obowiązującą, a także nie zastosowano właściwego trybu postępowania administracyjnego do zmiany ostatecznej decyzji przyznającej dodatek. W konsekwencji, WSA stwierdził nieważność obu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę starszego chorążego sztabowego T. K. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, która utrzymała w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień o wstrzymaniu wypłaty dodatku do uposażenia. Decyzja przyznająca dodatek w wysokości 18% uposażenia bazowego na okres od 25 kwietnia 2001 r. do 25 kwietnia 2004 r. stała się ostateczna. Organy wojskowe wstrzymały wypłatę tego dodatku, argumentując, że przyznanie nastąpiło niezgodnie z obowiązującymi przepisami, a podstawy prawne, na których się oparto, utraciły moc. Sąd administracyjny uznał jednak, że organy błędnie zastosowały przepisy. Stwierdził, że ustawa o uposażeniu żołnierzy nie daje podstaw do zmiany wysokości przyznanego uposażenia poprzez wstrzymanie wypłaty składnika ustalonego ostateczną decyzją administracyjną, jeśli nie zastosowano trybu wznowienia postępowania, nadzoru lub innych przewidzianych prawem środków. W związku z tym, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja nie zostały wydane w żadnym z tych trybów, Sąd uznał je za nieważne jako wydane bez podstawy prawnej i orzekł o ich nieważności.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wstrzymanie wypłaty dodatku do uposażenia, przyznanego ostateczną decyzją administracyjną, nie jest dopuszczalne na podstawie przepisów ogólnych k.p.a. bez zastosowania właściwego trybu zmiany decyzji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zmiana uposażenia żołnierza, ustalonego ostateczną decyzją administracyjną, wymaga zastosowania trybów określonych w k.p.a. dotyczących zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji, a nie ogólnych przepisów o wstrzymaniu wypłaty.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (11)

Główne

k.p.a. art. 16 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Skoro zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja nie została wydana w wyniku wznowienia postępowania ani w trybie nadzoru oraz nie jest decyzją o której mowa w art. 154, 155, 161, 162, 163 kpa należy przyjąć, że są one nieważne, jako wydane bez podstawy prawnej.

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § § 1 pkt 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 135

Pomocnicze

Ustawa o zmianie niektórych uprawnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych art. 75 § 1 pkt 2

Przepisy dotyczące nadzorowania, podejmowania i potwierdzenia klas wojskowych specjalistów utraciły moc obowiązującą z dniem 30 marca 2001 r.

Ustawa o uposażeniu żołnierzy art. 45

Przepisy regulujące kwestię klas wojskowych specjalistów winny mieć rangę rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej.

Ustawa o uposażeniu żołnierzy art. 7 § ust. 2

Nie daje upoważnienia do zmiany wysokości przyznanego żołnierzowi uposażenia poprzez wstrzymanie wypłaty składnika wynagrodzenia ustalonego ostateczną decyzją administracyjną.

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 104 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 61 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 134 § § 1

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzje organów wojskowych zostały wydane bez podstawy prawnej. Organy nie zastosowały właściwego trybu postępowania administracyjnego do zmiany ostatecznej decyzji przyznającej dodatek. Przepisy, na podstawie których wstrzymano wypłatę dodatku, utraciły moc obowiązującą.

Godne uwagi sformułowania

decyzje wymienione w punkcie I nie mogą być wykonane wydane bez podstawy prawnej utraciły moc obowiązującą

Skład orzekający

Marek Zalewski

przewodniczący sprawozdawca

Jerzy Marcinowski

sędzia

Małgorzata Fita-Mazurek

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących nieważności decyzji i zmiany ostatecznych decyzji administracyjnych, zwłaszcza w kontekście uposażeń żołnierzy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z uposażeniem żołnierzy i przepisami obowiązującymi w określonym czasie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak istotne jest prawidłowe stosowanie procedur administracyjnych i podstaw prawnych, nawet w sprawach dotyczących uposażeń. Pokazuje też, że ostateczne decyzje mogą być podważane, jeśli zostały wydane z naruszeniem prawa.

Nieważna decyzja o wstrzymaniu dodatku dla żołnierza. Sąd wskazuje na błędy proceduralne organów.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 1641/02 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-02-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-12-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Marcinowski
Małgorzata Fita
Marek Zalewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 90 poz 1005
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy.
Dz.U. 2002 nr 76 poz 693
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o uposażeniu żołnierzy.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (spr.), Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Asesor WSA Małgorzata Fita-Mazurek, Protokolant Przemysław Gumieniak, po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2004 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego bez daty Nr [...] w przedmiocie dodatku do uposażenia I. stwierdza nieważność decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego bez daty nr [...] oraz poprzedzającą ja decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień nr [...] z dnia [...] września 2002r., II. określa, że decyzje wymienione w punkcie I nie mogą być wykonane
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] - bez daty - Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego po rozpatrzeniu odwołania starszego chorążego sztabowego T. K. od decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień nr [...] z dnia [...] września 2002 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 kpa - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu podał, że organ pierwszej instancji wstrzymał str. chor. szt. T. K. wypłatę dodatku za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego.
W odwołaniu st. chor. szt. T. K. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc naruszenie prawa.
Odwołanie to nie zasługiwało na uwzględnienie bowiem przepisy dotyczące nadzorowania, podejmowania i potwierdzenia klas wojskowych specjalistów utraciły moc obowiązującą z dniem 30 marca 2001 r. zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o zmianie niektórych uposażeń do wydawania aktów normatywnych /Dz. U. z 2000 r. nr 120 poz. 1268/. Przepisy regulujące tę kwestię zgodnie z art. 45 ustawy o uposażeniu żołnierzy /tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. nr 76, poz. 693/ obowiązującym od 1999 r. winny mieć rangę rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej.
Na tę decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył st. chor. szt. T. K. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania.
Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie i podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Skarga powyższa nie została rozpoznana przed dniem 1 stycznia 2004 r. i po tej dacie podlega stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1271/ - rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z akt sprawy wynika, że Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień rozkazem z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] przyznał st. chor. szt. T. K. dodatek w wysokości 18 % uposażenia bazowego na okres od dnia 25 kwietnia 2001 - 25 kwietnia 2004, a decyzja ta stała się ostateczna. Następnie organ ten swoją decyzją nr [...] z dnia [...] września 2002 r. w oparciu o art. 61 § 1 i art. 104 § 1 kpa w związku z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. nr 76, poz. 693/ oraz § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy /Dz. U. z 2000 r. nr 90, poz. 1005/ wstrzymał wypłatę tego dodatku, a decyzja ta została utrzymana w mocy przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzją /bez daty/. Organy obu instancji uznały, że przyznanie st. chor. szt. T. K. dodatku w wysokości 18 % uposażenia bazowego na okres 25.04.2001 - 25.04.2004 r. decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. nastąpiło, niezgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, w oparciu o zarządzenia MON: z dnia 2 marca 1995 r. nr 29/MON oraz z dnia 10 kwietnia 1990 r. nr 30/MON, które utraciły moc z dniem 30 marca 2001 r. na podstawie art. 75 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych uprawnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych /Dz. U. nr 120, poz. 1268/.
Przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. nr 76, poz. 693/, a w szczególności art. 7 ust. 2 stanowiący podstawę prawną zaskarżonej decyzji nie daje upoważnienia do zmiany wysokości przyznanego żołnierzowi uposażenia poprzez wstrzymanie wypłaty składnika wynagrodzenia ustalonego ostateczną decyzją administracyjną gdy uposażenie to zostało określone niezgodnie z warunkami ustawy lub przepisami wykonawczymi.
Zmiana uposażenia w takim wypadku byłaby dopuszczalne tylko na warunkach zmiany, uchylenia bądź stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej określonych w art. 145 § 1, art. 155, art. 156 § 1 kpa.
Powyższe stwierdzenie wynika wprost z treści art. 16 § 1 kpa, a zatem skoro zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień nie została wydana w wyniku wznowienia postępowania ani w trybie nadzoru oraz nie jest decyzją o której mowa w art. 154, 155, 161, 162, 163 kpa należy przyjąć, że są one nieważne, jako wydane bez podstawy prawnej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z tych względów oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w związku z art. 135 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI