II SA/Lu 16/17

II SA/Lu 16/17 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2017-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-01-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grażyna Pawlos-Janusz /sprawozdawca/
Jacek Czaja
Joanna Cylc-Malec /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 290
art. 51 ust. 5, art. 51 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 136
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie WSA Jacek Czaja, NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 maja 2017 r. sprawy ze skargi spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej zwanej k.p.a.), [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] września 2016 r., znak: [...] nakazującą "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w P. rozbiórkę przedsionka o wymiarach 4,76m x 11,78m dobudowanego przy wejściu głównym do istniejącego budynku usługowo - handlowego, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w P. przy ul. [...].
Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
W dniu [...] marca 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. przeprowadził oględziny w sprawie dotyczącej niezakończonej budowy dobudowanego przedsionka przy wejściu głównym do istniejącego budynku usługowo-handlowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w P. przy ul. [...], podczas których stwierdzono, że przedsionek o wymiarach 4,76m x 11,78m, został wybudowany na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., znak: [...], zatwierdzającej spółce [...] projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Na podstawie projektu budowlanego stanowiącego załącznik do tej decyzji ustalono, że przedsionek powinien mieć wymiary 5,00m x 11,3m. Ponadto stwierdzono, że:
- w pomieszczeniu kierownika na poziomie parteru wykonano dodatkowe drzwi zewnętrzne (poziom parteru) oraz zmieniono układ schodów i ich lokalizację,
- nad wejściem głównym wykonano zadaszenie,
- w elewacji północnej na poziomie piętra wykonano dodatkowe okno,
- w elewacji zachodniej na poziomie piętra wykonano dodatkowe okno.
Organ pierwszej instancji ustalił, że na poziomie piętra, które w projekcie zakwalifikowano jako strych, wykonano pomieszczenia: socjalne, dwa biurowe oraz łazienkę. Na poziomie parteru zmieniono wysokość pomieszczeń z projektowanej 2,80m na istniejącą 2,50m. Na poziomie piętra zmieniono wysokość ściany kolankowej z projektowanej 1,50m na istniejącą ok. 2,50m (wysokość mierzona do podwieszanego sufitu). Rozbudowa budynku o przedsionek była realizowana w okresie od [...] maja 2010 r. do [...] września 2010 r. (wpisy w dzienniku budowy). Przedsionek wyposażony jest w instalacje: elektryczną, c.o., wod-kan., na które inwestor posiada nieuzgodnione i niezatwierdzone przez Starostę [...] projekty. Przedsionek stanowi wejście główne do obiektu handowo-usługowego i jest jedynym wejściem dla klientów tego obiektu. Dobudowana część obiektu zlokalizowana jest w odległości ok. 1,13m od budynku magazynowego - wiaty usytuowanej na sąsiedniej działce nr [...].
Stwierdzono również, że przedsionek jest użytkowany zarówno na poziomie piętra, jak i parteru.
Organ pierwszej instancji uznał, że inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków udzielonego pozwolenia na budowę w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych poprzez:
- zmianę szerokości dobudowy z projektowanej 11,31 m na rzeczywistą 11,78m,
- zmianę długości dobudowy z projektowanej 5,00m na rzeczywistą 4,76m,
- zmianę powierzchni zabudowy z projektowanej 56,55m˛ na rzeczywistą 56,07m˛.
Ustalono również, iż inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków udzielonego pozwolenia na budowę w zakresie zmiany zamierzonego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego pomieszczeń piętra z projektowanego strychu na istniejące pomieszczenia biurowo- socjalne z zapleczem sanitarnym.
Co więcej, zdaniem organu, przedmiotowa dobudowa usytuowana jest w odległości mniejszej niż 3,0m od granicy z sąsiednią działką, to jest 1,13m od budynku magazynowego - wiaty usytuowanej w granicy sąsiedniej działki nr [...].
Mając powyższe na uwadze, decyzją z dnia [...] września 2013 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nałożył na spółkę "[...]" obowiązek sporządzenia i przestawienia projektu budowlanego zamiennego budynku administracyjno-socjalnego wraz z ekspertyzą techniczną właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnioną z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, uwzględniającego wszystkie zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy dobudowanym przedsionku przy wejściu głównym do istniejącego budynku usługowo-handlowego, zlokalizowanego na działce nr [...] w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i warunkami technicznymi, w terminie do dnia [...] czerwca 2014 r.
Postanowieniem w dnia [...] maja 2014 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zobowiązał inwestora do uzupełnienia złożonego projektu budowlanego zamiennego w terminie do dnia [...] czerwca 2014 r.
Na wniosek inwestora termin uzupełnienia braków w dokumentacji został przedłużony do dnia [...] września 2014 r.
Ze względu na nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] września 2015 r., znak: [...] nakazał spółce [...] rozbiórkę przedsionka o wymiarach 4,76m x 11,78m dobudowanego przy wejściu głównym do istniejącego budynku usługowo - handlowego, zlokalizowanego na działce nr [...] w P..
Decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji decyzją L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...]
Rozpatrując sprawę ponownie, PINB w P. wezwał inwestora do złożenia dodatkowych wyjaśnień w przedmiotowej sprawie.
W dniu [...] marca 2016 r. w siedzibie PINB w P. przedłożono projekt budowlany zamienny dotyczący dobudowy przedsionka.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zobowiązał inwestora do uzupełnienia braków projektu w terminie do dnia [...] czerwca 2016 r. poprzez:
- zaprojektowanie sposobu doprowadzenia usytuowania obiektu na działce budowlanej z uwzględnieniem minimalnych odległości od granicy działki i sąsiednich obiektów budowlanych do stanu zgodności z przepisami prawa;
- zaprojektowanie sposobu zapewnienia na działce minimalnego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej określonego w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Miasta P.,
- zaprojektowanie wysokości pomieszczeń w sposób spełniający wymagania przepisów prawa,
- zaprojektowanie sposobu wentylacji pomieszczeń w części rozbudowywanej,
- zaprojektowanie schodów na pierwszą kondygnację zgodnie z przepisami prawa w sposób uwzględniający funkcję obiektu.
W dniu [...] lipca 2016 r. do Powiatowego inspektoratu Nadzoru Budowlanego w P. wpłynęło pismo inwestora z dnia [...] czerwca 2016r. z załączoną dokumentacją.
Analizując przedłożone dokumenty, organ pierwszej instancji stwierdził, że projekt budowlany nie został uzupełniony w zakresie zapewnienia usytuowania obiektu na działce budowlanej z uwzględnieniem minimalnych odległości od granicy działki i sąsiednich obiektów budowlanych. Projektowana odległość przedsionka przy wejściu głównym dobudowanego do istniejącego budynku usługowo-handlowego od granicy działki oraz budynku magazynowego zlokalizowanego w granicy działek nr [...] wynosi od 0,87m do 1,19m. W ocenie organu pierwszej instancji przedmiotowy przedsionek został zaprojektowany i wybudowany w sposób niezgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Dodatkowo inwestor nie przedłożył stosownej ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionej z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej. Podkreślono, że takiego uzgodnienia nie stanowi opinia rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, jakoby budowa przedmiotowego obiektu była zgodna z wymaganiami przepisów prawa.
Biorąc powyższe pod uwagę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. działając na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego decyzją z dnia [...] września 2016 r., znak: [...], nakazał [...] Sp. z o. o. rozbiórkę przedsionka.
Utrzymując w mocy tę decyzję wspomnianą na wstępie decyzją z dnia, organ odwoławczy powołał się na treść art. 51 ust. 5 oraz ust. 1 pkt 3, a także art. 36a ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.)
Organ drugiej instancji podzielił stanowisko PINB, że inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków udzielonego pozwolenia na budowę w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych.
Zdaniem tego organu, zasadne było wszczęcie postępowania naprawczego w celu doprowadzenia do zgodności z prawem zrealizowanych robót budowlanych i nałożenie na inwestora obowiązku sporządzenia i przestawienia projektu budowlanego zamiennego budynku administracyjno-socjalnego, wraz z ekspertyzą techniczną właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnioną z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, uwzględniającego wszystkie zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy dobudowanym przedsionku przy wejściu głównym do istniejącego budynku usługowo-handlowego.
Organ odwoławczy podkreślił, że nakaz rozbiórki przedmiotowego przedsionka z powołaniem się na przepis art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane jest konsekwencją niewykonania w terminie powyższego obowiązku.
Organ wyjaśnił ponadto, że § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zezwala przy nadbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków istniejących lub ich części na spełnienie wymagań, o których mowa w rozporządzeniu, w inny niż określony w tym akcie prawnym sposób, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego, a w przypadku zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy (por. wyrok NSA z dnia 30 marca 2011 r., II OSK 112/10, Lex nr 1080204).
Wymogu tego, zdaniem organu, nie spełnia zawarta w projekcie opinia rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.
Nie sposób zatem, w ocenie organu, uznać, że inwestor wywiązał się z nałożonego na niego decyzją z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] obowiązku, wobec czego zaistniały podstawy do zastosowania dyspozycji wynikającej z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego.
W skardze na powyższą decyzję spółka [...] zarzuciła:
a) naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, tj.:
- naruszenie art. 8 i 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady budzenia zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnienie powodów, dla których uznano, że przedłożona przez Skarżącą opinia rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych nie spełnia przesłanek dla uznania jej za zgodną z przepisem § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co w konsekwencji uniemożliwiło skarżącej odpowiednie, zdaniem organu, zrealizowanie nałożonego na nią obowiązku;
- naruszenie art. 9 i 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji;
b) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
- § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na określeniu obowiązku skarżącej wyłącznie przez przytoczenie treści tego przepisu, bez konkretnego jego ustalenia z punktu widzenia stanu faktycznego sprawy oraz błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie konieczne jest uzyskanie ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionej z właściwym komendantem wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej.
W związku z powyższym, skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Skarżąca podniosła, że zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 1000 m˛, budynków o powierzchni użytkowej przekraczającej 1000 m˛ , o których mowa w art. 5 ust. 7 pkt 1-4 i 6 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, wymagania, o których mowa w § 1, mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy.
Skarżąca wyjaśniła, że wykazała się należytą starannością w dopełnieniu nałożonego na nią obowiązku i wystąpiła do rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych W. S. (nr uprawnień [...]) w sprawie sporządzenia odpowiedniej ekspertyzy. Rzeczoznawca w dniu [...] marca 2016 r. wydal opinię, w której wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia, "wybudowany obiekt spełnia wymagania ochrony przeciwpożarowej i nie wymagana jest ekspertyza pożarowa zgodnie z § 2".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja nakazująca rozbiórkę przedsionka dobudowanego do istniejącego budynku usługowo - handlowego, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w P. przy ul. [...] (dalej jako dobudówka).
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, w myśl którego w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.
W myśl powołanego tam art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Organ w rozpoznawanej sprawie uznał, że inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków udzielonego pozwolenia na budowę w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych, w konsekwencji czego nakazał inwestorowi przedstawienie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego odstąpienia od projektu budowlanego zatwierdzonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, a następnie, uznając, że projekt ten zawiera braki, nakazał ich usuniecie w terminie do dnia [...] czerwca 2016 r.
Wskazaną przez organy obu instancji przesłanką wydania decyzji nakazującej rozbiórkę dobudówki było nieuzupełnienie braków dokumentacji projektowej:
1) w zakresie zapewnienia usytuowania obiektu na działce budowlanej z uwzględnieniem minimalnych odległości od granicy działki i sąsiednich obiektów budowlanych;
2) w zakresie niedołączenia stosownej ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionej z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej;
Uznanie, że usytuowanie przedmiotowej dobudówki stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego jest co najmniej przedwczesne.
Z porównania mapy sytuacyjno-wysokościowej dołączonej do tego projektu (k. 26 akt organu pierwszej instancji) oraz mapy do celów projektowych dołączonej do projektu budowlanego zamiennego (k. 39 akt organu pierwszej instancji, k. 38 akt organu odwoławczego) wynika, że usytuowanie dobudówki pozostało niezmienione w porównaniu z pierwotnym projektem.
Organy nie ustaliły tej okoliczności w sposób jednoznaczny. Zarówno w materiale dowodowym sprawy, jak i w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji brak jest ścisłych danych co do odległości dobudówki względem granicy z działką sąsiednią nr [...] według projektu zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę. Organy nie wykazały, czy i na ile inwestor odstąpił od tej odległości, realizując przedmiotowy obiekt. Wskazały jedynie lakonicznie, że "projektowana odległość przedsionka przy wejściu głównym dobudowanego do istniejącego budynku usługowo-handlowego od granicy działki oraz budynku magazynowego zlokalizowanego w granicy działek nr [...] wynosi od 0,87 m do 1,19 m. Przedmiotowy przedsionek został zaprojektowany i wybudowany w sposób niezgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie".
Poczynienie precyzyjnych, jednoznacznych ustaleń w tym zakresie jest nieodzowne. Skoro bowiem w obrocie prawnym istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę zatwierdzająca projekt budowlany, w którym określono usytuowanie obiektu budowlanego względem granic z sąsiednimi działkami, a inwestor zrealizował ten obiekt przy zachowaniu tych odległości, to nawet, jeżeli nie są one zgodne z przepisami prawa, to brak jest podstaw do nakładania na inwestora obowiązku usunięcia tego braku w drodze przedłożenia projektu budowlanego zamiennego.
Takie postępowanie organu godzi przede wszystkim w jedną z podstawowych zasad prawa administracyjnego – zasadę trwałości decyzji ostatecznej, a ponadto, do nałożenia obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego niezbędne jest ustalenie, że inwestor dopuścił się istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Takiego ustalenia organy w niniejszej sprawie, jak wyżej wskazano, nie dokonały.
Innymi słowy, jeżeli inwestor zachował odległość dobudówki od granicy z działką nr [...] określoną w projekcie budowlanym zatwierdzonym w ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, to organ nadzoru budowlanego nie może nakazać inwestorowi zmiany usytuowania tego obiektu w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, tj. poprzez przedstawienie projektu budowlanego zamiennego nawet wówczas, gdy ta odległość nie odpowiada przepisom prawa.
Brak dostatecznych ustaleń w tym zakresie stanowi istotne naruszenie zarówno art. 51 ust. 5 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, jak i art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. i w przypadku organu odwoławczego - również art. 136 k.p.a.
Kolejną wskazaną przez organy podstawą nakazania rozbiórki dobudówki było niewykonanie przez inwestora obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionej z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, uwzględniającej wszystkie zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.
Organy powołały się przy tym na treść § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 1000 m˛ wymagania, o których mowa w § 1 rozporządzenia, mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy.
Organy uznały, że inwestor, dołączając do projektu budowlanego opinię rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, z której wynika, że dobudówka spełnia wymagania ochrony przeciwpożarowej i nie jest wymagana ekspertyza pożarowa, o której mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia, nie wykonał wezwania do uzupełnienia projektu zamiennego.
Stanowisko organów obu instancji cechuje daleko posunięty formalizm. Nie uwzględniły one bowiem celu powołanej wyżej regulacji prawnej, kierując się wyłącznie jej językową wykładnią.
Brak jest podstaw, by kwestionować przedstawioną przez inwestora opinię rzeczoznawcy, który, jako podmiot mający odpowiednie uprawnienia do oceny zagrożenia pożarowego, uznał, że ekspertyza nie jest potrzebna. Z § 2 ust. 2 rozporządzenia wynika, że żądanie przedstawienia tej ekspertyzy aktualizuje się wówczas, gdy inny sposób spełnienia wymagań, o których mowa w § 1 tego przepisu, wpłynie – według rzeczoznawcy na stan bezpieczeństwa pożarowego. Dopiero w takim przypadku zasadne jest nałożenie na inwestora obowiązku przedstawienia ekspertyzy, w której sformułowane będą wskazania właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych uzgodnione z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej.
Jeżeli natomiast rzeczoznawca uznał, że dobudówka spełnia wymagania ochrony przeciwpożarowej, nie było podstaw do formułowania jakichkolwiek wskazań w tym zakresie, czego organy w niniejszej sprawie nie dostrzegły, naruszając tym samym w sposób istotny dyspozycję art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uchylił decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).
Rozstrzygniecie w przedmiocie kosztów postępowania zostało wydane na podstawie art. 200 tej ustawy.
Powyższe uwagi i wnioski organ pierwszej instancji uwzględni przy ponownej ocenie zgodności z prawem projektu budowlanego zamiennego dobudówki wraz z dołączoną do niego dokumentacją.
W związku z powyższym, Sąd orzekł, jak w sentencji.