II SA/LU 16/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M.B. na decyzję Wojewody, która uchyliła pozwolenie na użytkowanie samowolnie wybudowanej wiaty garażowej z powodu naruszenia przepisów techniczno-budowlanych dotyczących odległości od granicy działki sąsiedniej.
Skarżący M.B. domagał się pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanej wiaty garażowej. Wojewoda uchylił decyzję Starosty udzielającą pozwolenia, wskazując na naruszenie przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa dotyczących odległości od granicy sąsiedniej działki (wiata zlokalizowana w odległości 1,3 m zamiast wymaganego 1,5 m). Sąd administracyjny oddalił skargę, podkreślając bezwzględny charakter przepisów prawa budowlanego i techniczno-budowlanego oraz brak możliwości stosowania klauzuli zasad współżycia społecznego w sprawach administracyjnych.
Sprawa dotyczyła skargi M.B. na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję Starosty udzielającą pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanej wiaty garażowej. Wojewoda zakwestionował spełnienie przez inwestora wymagań dotyczących usytuowania budynku względem sąsiedniej nieruchomości, wskazując na naruszenie § 12 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wiata została zlokalizowana w odległości 1,3 m od granicy działki sąsiedniej, podczas gdy przepisy dopuszczają odległość nie mniejszą niż 1,5 m. Skarżący argumentował, że budynek nie stwarza zagrożenia, a sąsiad sam naruszył przepisy, budując swoje obiekty przy granicy. Podnosił również kwestię zasad współżycia społecznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, uznając argumentację Wojewody za prawidłową. Sąd podkreślił bezwzględny charakter przepisów prawa budowlanego i techniczno-budowlanego, które nakazują stosowanie sankcji w przypadku ich naruszenia. Stwierdził również, że klauzula zasad współżycia społecznego z art. 5 k.c. nie ma zastosowania w sprawach administracyjnych, chyba że przepisy materialnoprawne stanowią inaczej. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie przepisów techniczno-budowlanych, w tym dotyczących odległości od granicy, stanowi bezwzględną podstawę do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu.
Uzasadnienie
Przepisy prawa budowlanego i techniczno-budowlane mają bezwzględny charakter, a ich naruszenie obliguje organy do stosowania sankcji. Klauzula zasad współżycia społecznego nie może być stosowana do uprawnień i obowiązków normowanych przepisami prawa administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
u.p.b. art. 49
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Możliwość wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego wynika z oceny złożonej inwentaryzacji powykonawczej, ekspertyzy technicznej i oświadczeń organów, ale nie wyłącza badania zgodności z przepisami obowiązującymi normami i zasadami wiedzy technicznej.
Rozp. MGPB art. 12 § 6
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r
Dopuszcza się usytuowanie budynków w odległości mniejszej niż 3m dla budynków zwróconych do granicy ścianą bez otworów, lecz nie mniejszej niż 1,5 m od tej granicy, jeżeli w projekcie zabudowy zagospodarowania działki zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w Rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudowa, a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku braku podstaw do uwzględnienia skargi, sąd oddala ją.
Pomocnicze
u.p.b. art. 56
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
u.p.b. art. 58
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Organ odwoławczy zakwestionował tezę o spełnieniu przez inwestora wymagań dotyczących usytuowania budynku względem sąsiedniej nieruchomości.
u.p.b. art. 59 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
u.p.b. art. 5 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
W postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego nie jest wyłączone badanie zgodności wykonanego obiektu budowlanego także z przepisami, obowiązującymi normami i zasadami wiedzy technicznej.
k.c. art. 5
Kodeks cywilny
Klauzula zasad współżycia społecznego nie może być stosowana do uprawnień i obowiązków normowanych przepisami prawa administracyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących odległości od granicy działki sąsiedniej. Bezwzględny charakter przepisów prawa budowlanego i techniczno-budowlanego. Niemożność stosowania zasad współżycia społecznego w sprawach administracyjnych.
Odrzucone argumenty
Budynek nie stwarza niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia ani zagrożenia przeciwpożarowego. Sąsiad sam naruszył przepisy, budując swoje budynki bezpośrednio przy granicy działki. Za udzieleniem zezwolenia przemawiają zasady współżycia społecznego.
Godne uwagi sformułowania
bezwzględnym charakterze przepisów prawa budowlanego w tym przepisów techniczno – budowlanych w każdym przypadku ich naruszenia właściwe organy zobowiązane są stosować określone sankcje klauzula ta statuowana w art.5 k.c nie może być stosowana do uprawnień i obowiązków normowanych przepisami prawa administracyjnego
Skład orzekający
Maciej Kierek
przewodniczący
Witold Falczyński
członek
Bogusław Wiśniewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów prawa budowlanego dotyczących odległości od granicy działki sąsiedniej oraz stosowania zasad współżycia społecznego w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia przepisów techniczno-budowlanych i nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy konflikt sąsiedzki związany z naruszeniem przepisów budowlanych i podkreśla rygorystyczne podejście sądów do przestrzegania prawa, nawet w drobnych sprawach.
“Nawet wiata garażowa musi spełniać rygorystyczne wymogi prawa budowlanego – sąd oddala skargę z powodu naruszenia odległości od granicy.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 16/03 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-03-10 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-01-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/ Maciej Kierek /przewodniczący/ Witold Falczyński Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Wojewoda Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126 art.49, 56, 58 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie NSA Witold Falczyński, Bogusław Wiśniewski (spr.)/asesor WSA/, Protokolant Ref.st.Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu oddala skargę Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Wojewoda uchylił decyzję Starosty z dnia [...] października 2002r znak [...] udzielającą M.B. pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanej wiaty garażowej na działkach 179/2 i 179/3 położonych w miejscowości J. i odmówił wydania powyższego pozwolenia. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska Starosty, według którego podstawą pozytywnej decyzji było przedłożenie przez inwestora niezbędnych dokumentów określonych w art.58 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane ..Podkreślono ponadto, iż wiata nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy przeznaczającego teren na którym znajduje się wiata pod zabudowę zagrodowa, jednorodzinną i usługi. Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji złożone przez Z.S. organ odwoławczy zakwestionował tezę o spełnieniu przez inwestora wymagań dotyczących usytuowania budynku względem sąsiedniej nieruchomości. Formułując pogląd o konieczności zachowania przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Wojewoda uznał, iż w sprawie doszło do ich naruszenia. Zgodnie z § 12 ust.6 Rozporządzenia dopuszcza się usytuowanie budynków w odległości mniejszej niż 3m dla budynków zwróconych do granicy ścianą bez otworów, lecz nie mniejszej niż 1,5 m od tej granicy, jeżeli w projekcie zabudowy zagospodarowania działki zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w Rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudowa, a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej. Z akt sprawy wynika, iż wiata garażowa zlokalizowana jest w odległości 1,3 m od granicy działki sąsiedniej nr.179/1.Jej lokalizacja nie spełnia zatem wymagań powołanych przepisów. Zdaniem Wojewody organ I instancji nie wypełnił dyspozycji wynikających z przepisu art.58 i 59 ust.1 prawa budowlanego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.B. dowodził, iż budynek nie stwarza niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia ani zagrożenia przeciwpożarowego. Zarówno jego wiata jak i stodoła sąsiada są budynkami murowanymi , a wiata posiada dodatkowo ścianę oddzielenia pożarowego. Wskazał na naruszenie prawa przez Z.S. , który własne budynki wybudował bezpośrednio przy granicy działki. W ocenie skarżącego za udzieleniem zezwolenia na użytkowanie budynku przemawiają także zasady współżycia społecznego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest pozbawiona podstaw. Możliwość wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w warunkach wynikających z art.49 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane ( tekst.jedn. Dz.U z 2000r Nr 106 poz.1126 ze zmianami ) wynika z oceny złożonej przez właściciela budynku inwentaryzacji powykonawczej, ekspertyzy technicznej potwierdzającej przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczeń organów wymienionych w art.56 prawa budowlanego o czym stanowi art.58 . W postępowaniu tym nie jest wyłączone badanie zgodności wykonanego obiektu budowlanego także z przepisami ,obowiązującymi normami i zasadami wiedzy technicznej, co wprost wynika z treści art.5 ust.1 prawa budowlanego. W wyroku z dnia 3 września 2003r ( Sygn. akt III RW 101/ 02) Sąd Najwyższy przypomniał o bezwzględnym charakterze przepisów prawa budowlanego w tym przepisów techniczno – budowlanych. Oznacza to , iż w każdym przypadku ich naruszenia właściwe organy zobowiązane są stosować określone sankcje. Wnioski do jakich doszedł Wojewoda analizując dokumenty przedstawione przez skarżącego z których wynika odstępstwo od nakazu zachowania odległości budynku minimum 1,5 m od granicy z działką sąsiednią , należało uznać zatem za prawidłowe. Brak jest podstaw, aby odmiennego stanowiska upatrywać w podnoszonym w skardze naruszeniu granicy przez Z.S. Okoliczność ta nie była podnoszona w toku postępowania administracyjnego co uprawniało organy orzekające w sprawie do uwzględnienia istniejącego stanu faktycznego i prawnego. Biorąc pod uwagę wskazany wyżej charakter przepisów prawa budowlanego nie można też skutecznie powoływać się na zasady współżycia społecznego jako przesłanki uwzględnienia wniosku skarżącego . Klauzula ta statuowana w art.5 k.c nie może być stosowana do uprawnień i obowiązków normowanych przepisami prawa administracyjnego. Zasady współżycia społecznego muszą być uwzględnione tylko wówczas, gdy tak stanowią przepisy będące materialnoprawną podstawą decyzji ( por .wyrok NSA z dnia 15 grudnia 1987 r ( sygn. akt I SA 177 / 87 ONSA 1987 Nr.2 poz.88 ) Wobec powyższego w oparciu o art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr.153 poz. 1270 ) skargę należało oddalić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI