II SA/Lu 153/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2004-10-13
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanesamowola budowlanarozbiórkadecyzja administracyjnapostępowanie administracyjnedoręczenieterminyinteres prawnyWSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargi Akademii Rolniczej i wykonawcy robót na decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie dobudowanej stajni, uznając prawidłowość postępowania administracyjnego i doręczenia postanowień.

Sprawa dotyczyła skarg Akademii Rolniczej i wykonawcy robót na decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie dobudowanej stajni. Skarżący zarzucali naruszenie przepisów postępowania, w tym brak doręczenia postanowienia o warunkach legalizacji oraz nierozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. Sąd uznał, że postanowienie zostało prawidłowo doręczone zgodnie z art. 44 k.p.a., a wniosek o przywrócenie terminu był niedopuszczalny, ponieważ dotyczył terminu urzędowego, a nie procesowego. Dodatkowo, skarga wykonawcy została oddalona z powodu braku interesu prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargi Akademii Rolniczej i wykonawcy robót (T.B.) na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy nakaz rozbiórki samowolnie dobudowanej stajni do hali do jazdy konnej. Skarżący podnosili zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w szczególności dotyczące niedoręczenia T.B. postanowienia z dnia 21 lipca 2003 r. określającego warunki legalizacji samowoli budowlanej oraz nierozpoznania wniosku Akademii o przywrócenie terminu do spełnienia tych warunków. Sąd uznał te zarzuty za chybione. Wskazał, że postanowienie zostało wysłane T.B. listem poleconym i awizowane, a wobec niepodjęcia przesyłki, doręczenie uznano za skuteczne zgodnie z art. 44 k.p.a. Sąd podkreślił, że obowiązek wykonania zabezpieczenia i przedstawienia dokumentów nałożono na inwestora (Akademię), a nie na wykonawcę. Ponadto, sąd wyjaśnił, że wniosek o przywrócenie terminu nie mógł być uwzględniony, gdyż dotyczył terminu urzędowego, a nie procesowego, a nawet gdyby uznać go za przywracalny, został złożony po terminie. Sąd oddalił skargi, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Skarga T.B. została dodatkowo oddalona z powodu braku interesu prawnego, gdyż obowiązek rozbiórki nałożono wyłącznie na Akademię.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, doręczenie jest skuteczne, jeśli pismo zostało złożone w placówce pocztowej i awizowane, a następnie zwrócone nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie, zgodnie z art. 44 k.p.a.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że mimo niepodjęcia przesyłki przez adresata, procedura awizowania i złożenia pisma w placówce pocztowej spełnia wymogi art. 44 k.p.a., co czyni doręczenie skutecznym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (11)

Główne

Pr. bud. art. 48 § ust. 1, 2, 3, 4

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

Podstawa prawna nakazania rozbiórki części budynku dobudowanej samowolnie poza zakresem pozwolenia na budowę.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna oddalenia skargi.

k.p.a. art. 44

Kodeks postępowania administracyjnego

Tryb doręczenia pisma w przypadku niemożności doręczenia w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a.

Pomocnicze

Pr. bud. art. 50

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

Przepisy dotyczące istotnych odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę, które nie mają zastosowania w przypadku samowolnej dobudowy.

Pr. bud. art. 51

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

Przepisy dotyczące istotnych odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę, które nie mają zastosowania w przypadku samowolnej dobudowy.

p.p.s.a. art. 50 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa oddalenia skargi z powodu braku interesu prawnego.

k.p.a. art. 41 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek strony zawiadomienia organu o zmianie adresu.

k.p.a. art. 41 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Skutek prawny doręczenia pisma pod dotychczasowym adresem w przypadku niedopełnienia obowiązku zawiadomienia o zmianie adresu.

k.p.a. art. 58 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Możliwość przywrócenia terminu procesowego.

k.p.a. art. 58 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Termin na wniesienie prośby o przywrócenie terminu.

k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Zarzut naruszenia przepisów postępowania przez nie doręczenie stronie postanowienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowość doręczenia postanowienia zgodnie z art. 44 k.p.a. Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu dla terminów urzędowych. Brak interesu prawnego skarżącego T.B. w zaskarżeniu decyzji.

Odrzucone argumenty

Naruszenie przepisów postępowania przez nie doręczenie T.B. postanowienia z dnia 21 lipca 2003 r. Nierozpoznanie wniosku Akademii o przywrócenie terminu do spełnienia warunków legalizacji.

Godne uwagi sformułowania

Przepis art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (...) stanowi podstawę prawną nakazania rozbiórki części budynku dobudowanej samowolnie poza zakresem pozwolenia na budowę. Wobec niemożności doręczenia skarżącemu postanowienia w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. , prawidłowo został zastosowany tryb doręczenia określony w art. 44 k.p.a. Żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie pozwala na wstrzymanie czynności przez organ administracji ze względu na sezon urlopowy. Możliwość przywrócenia terminu na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. odnosi się tylko do terminów procesowych. Przepis ten nie ma zaś zastosowania w przypadku tzw. terminów urzędowych, wyznaczonych stronie przez organ administracji do wykonania określonych obowiązków.

Skład orzekający

Witold Falczyński

przewodniczący sprawozdawca

Ewa Ibrom

członek

Jerzy Stelmasiak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczeń w postępowaniu administracyjnym (art. 44 k.p.a.), stosowanie przepisów o samowoli budowlanej (art. 48 Pr. bud.) oraz rozróżnienie terminów procesowych od urzędowych w kontekście art. 58 k.p.a."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji samowoli budowlanej i procedury doręczeń w konkretnym stanie faktycznym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy typowych problemów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, takich jak doręczenia i terminy, które są istotne dla praktyków prawa budowlanego i administracyjnego.

Jak prawidłowo doręczyć pismo, gdy adresat jest nieobecny? Kluczowe zasady z orzecznictwa.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 153/04 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-10-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-04-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Ibrom
Jerzy Stelmasiak
Witold Falczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art.48, art.50, art.51
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Asyst. sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2004 r. sprawy ze skarg Akademii Rolniczej . i T. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargi.
Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. po rozpatrzeniu odwołania Akademii [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2003r. nakazującej Akademii [...] wykonanie rozbiórki murowanej parterowej nawy o wymiarach 63 x 14 m. dobudowanej samowolnie do podłużnej ściany hali do jazdy konnej na działce nr ewid. [...] w E., gm. N. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W motywach powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że inwestorem hali do jazdy konnej jest Akademia [...], której decyzją Starosty z [...]marca 2001r. udzielono pozwolenia na budowę.
Do obiektu tego dobudowano samowolnie budynek stajni o wymiarach 63 x 14 m. Budynku tego nie można przy tym uznać jedynie za odstępstwo od udzielonego pozwolenia na budowę hali. Samowola została dokonana na terenie objętym pozwoleniem na budowę i odpowiedzialność za jej popełnienie ponosi inwestor, a nie dzierżawca i wykonawca robót T.B.
Wobec niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków nałożonych na inwestora postanowieniem z 21 lipca 2003r. wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016), zaszła konieczność zastosowania sankcji wynikających z art. 48 ust. 1 tej ustawy, tj. nakazania rozbiórki samowolnie dobudowanej stajni.
Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (jednolite co do treści) na powyższe rozstrzygnięcie wnieśli: Akademia [...] i T.B.
Skarżący podnieśli zarzut mającego wpływ na treść decyzji naruszenia przepisów postępowania , a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. przez nie doręczenie T.B. postanowienia z dnia [...] lipca 2003r. określającego warunki, pod jakimi możliwa była legalizacja samowoli budowlanej. Wskazali ponadto, że warunki określone w postanowieniu z dnia [...]1 lipca 2003r. zostały wykonane w całości pomimo braku doręczenia tego postanowienia T.B. i przedstawione organom nadzoru budowlanego w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej.
Skargi podnoszą także, iż zawarty w odwołaniu od decyzji organu I instancji wniosek Akademii [...] o przywrócenie terminu do spełnienia warunków pozwalających na legalizację samowoli budowlanej nie został w ogóle rozpoznany. Uniemożliwiło to zaskarżenie i skontrolowanie prawidłowości nieuwzględnienia tego wniosku.
W konkluzji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargi wniesiono o ich oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
W kwestii nieotrzymania przez T.B. postanowienia organu I instancji z dnia 21 lipca 2003r. wyjaśniono, iż zostało ono wysłane listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w tym samym dniu i było awizowane przez placówkę pocztową w dniu 23 lipca 2003r. a następnie z powodu nie podjęcia w terminie zwrócone w dniu 13 sierpnia 2003r. do nadawcy (po 21 dniach). PINB powtórnie wysłał w dniu 20 sierpnia 2003r. w/w postanowienie listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Przesyłkę tę awizowano w dniu 22 sierpnia 2003r. , zaś w dniu 1 września 2003r. (po 11 dniach) nastąpiło powtórne awizowanie. Z uwagi na niepodjęcie w terminie urząd pocztowy w dniu 12 września 2003r. zwrócił przesyłkę do nadawcy. W zaistniałej sytuacji należy uznać, że postanowienie organu I instancji z dnia 21 lipca 2003r. zostało doręczone skarżącemu T.B. zgodnie z wymogiem art. 44 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargi zważył, co następuje:
Bezsporna w sprawie niniejszej jest okoliczność wybudowania bez wymaganego pozwolenia na budowę parterowej nawy o wymiarach 63 x 14 m. dobudowanej do realizowanej na podstawie pozwolenia na budowę hali do jazdy konnej na działce nr ewid. [...] w E.
Gdyby nawet dobudowaną nawę (mającą pełnić funkcję stajni) traktować jako część realizowanego na podstawie pozwolenia na budowę obiektu hali do jazdy konnej, to sytuacja taka mimo wszystko nie mogłaby być oceniana w aspekcie przepisów art. 50 i 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016) tylko jako istotne odstępstwo od udzielonego pozwolenia na budowę z możliwością jej legalizacji, lecz konieczne jest zastosowanie unormowania art. 48 Pr. bud. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 kwietnia 2001r. Sygn. akt III RN 89/00 "Przepis art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) stanowi podstawę prawną nakazania rozbiórki części budynku dobudowanej samowolnie poza zakresem pozwolenia na budowę".
W wydanej w sprawie przedmiotowej dobudowy decyzji z dnia [...] maja 2003r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił wcześniejszą decyzję organu I instancji z dnia 3 lutego 2003r. nakazującą wykonanie rozbiórki spornej nawy T.B. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ wyrażając pogląd, że nakaz rozbiórki powinien być skierowany do inwestora, tj. Akademii [...] a nie do wykonawcy robót – T.B. Samowola budowlana została bowiem dokonana na terenie objętym pozwoleniem na budowę.
Stanowisko to zasługuje na aprobatę.
Wypada przy tym zauważyć, że powyższa decyzja organu odwoławczego z dnia 19 maja 2003r. jest ostateczna, zaś strony nie wnosiły na nią skargi do sądu administracyjnego.
Wobec wejścia w życie z dniem 11 lipca 2003r. (tj. w trakcie postępowania w niniejszej sprawie) ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718) i dokonanego nią złagodzenia rygoryzmu art. 48 Pr. bud., postanowieniem z dnia [...] lipca 2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. na podstawie znowelizowanych przepisów ust. 2 i 3 art. 48 Pr. bud. wstrzymał roboty budowlane przy przedmiotowym obiekcie i zobowiązał inwestora – Akademię [...] do wykonania trwałego zabezpieczenia budynku przed pobytem osób postronnych oraz przedstawienia wymienionych w postanowieniu dokumentów w terminie do 30 września 2003r. Wobec zaś niedopełnienia tych obowiązków przez inwestora nakazał na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 rozbiórkę przedmiotowego obiektu decyzją z dnia [...] listopada 2003r. utrzymaną w mocy przez decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wywody skargi odnoszące się do prawidłowości postępowania administracyjnego, a w szczególności podnoszące nie doręczenie skarżącemu T.B. postanowienia z dnia [...]lipca 2003r. są chybione przede wszystkim dlatego, że postanowienie to nakładało określone obowiązki nie na niego, lecz na skarżącą Akademię [...].
Ponadto wobec niemożności doręczenia skarżącemu postanowienia w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. , prawidłowo został zastosowany tryb doręczenia określony w art. 44 k.p.a. polegający na złożeniu pisma na okres 7 dni w placówce pocztowej i umieszczeniu o tym zawiadomienia w skrzynce na korespondencję adresata. Przepis art. 44 k.p.a. stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na który pismo zostało złożone w placówce pocztowej (lub w urzędzie gminy).
Redakcja uzasadnienia skargi zdaje się wskazywać, iż za uchybienie uważają one wysłanie postanowienia " w szczycie sezonu urlopowego"
Trzeba w związku z tym stwierdzić, że żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie pozwala na wstrzymanie czynności przez organ administracji ze względu na sezon urlopowy.
Co więcej, postępując w ten sposób organ naraziłby się na słuszny zarzut opieszałości.
Należy też zauważyć, że postępowanie w sprawie toczyło się już od dłuższego czasu. Obowiązkiem strony było w przypadku zmiany adresu (nawet na okres urlopu) zawiadomienie o tym organu administracji (art. 41 § 1 k.p.a.). Z akt sprawy nie wynika, by T.B. dopełnił tego obowiązku. W tej sytuacji doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny (art. 41 § 2 k.p.a.).
Nie jest także zasadny zarzut nie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu przedstawienia dokumentacji określonej w postanowieniu z dnia 21 lipca 2003r. Możliwość przywrócenia terminu na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. odnosi się tylko do terminów procesowych. Przepis ten nie ma zaś zastosowania w przypadku tzw. terminów urzędowych, wyznaczonych stronie przez organ administracji do wykonania określonych obowiązków.
Te ostatnie mogą być wprawdzie z ważnych powodów przedłużane (lub skracane) przez organ, ale na wyraźny wniosek strony zgłoszony przez upływem terminu (zob. "Kodeks postępowania administracyjnego – Objaśnienia" pod red. A.Wróbla – Zakamycze 2004, s.106).
Gdyby nawet przedmiotowy termin uznać za przywracalny, to zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyjmując, że przeszkodą w wykonaniu (przez Akademię [...]) obowiązków wynikających z postanowienia z dnia 21 lipca 2003r. był brak wiedzy o tym postanowieniu po stronie T.B., to wiedzę tę skarżący niewątpliwie uzyskał z chwilą doręczenia mu decyzji organu I instancji z [...] listopada 2003r., co nastąpiło – jak wynika z akt sprawy – 4 grudnia 2003r. Wniosek o przywrócenie terminu winien być więc złożony najpóźniej 11 grudnia 2003r. Tymczasem odwołanie Akademii [...] od decyzji organu I instancji zawierające wniosek o przywrócenie terminu wpłynęło do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dnia [...] grudnia 2003r., a sporządzone zostało 16 grudnia 2003r. Także z tego względu wniosek o przywrócenie terminu był więc niedopuszczalny i nie mógł być rozpatrzony merytorycznie.
Z powyższych względów wniesione skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004r. podlegały oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Skarga T.B. dodatkowo podlegała oddaleniu także z braku interesu prawnego w zaskarżeniu przez niego powyższej decyzji administracyjnej, która nie odnosi się do sfery jego indywidualnych praw i obowiązków (art. 50 § 1 p.p.s.a.).
Obowiązek rozbiórki spornego obiektu - co należy raz jeszcze podkreślić – został nałożony bowiem wyłącznie na Akademię [...].
Ewentualne wzajemne zobowiązania między skarżącymi pozostają zaś poza sferą regulacji Prawa budowlanego i nie mają istotnego znaczenia w postępowaniu administracyjnym.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI