II SA/Lu 1504/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie o oddaleniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym prac remontowych.
Sprawa dotyczyła skargi W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie o oddaleniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Postępowanie egzekucyjne dotyczyło obowiązku wykonania prac remontowych w budynku. Zobowiązany podnosił niedopuszczalność egzekucji i zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, jednak sąd uznał te zarzuty za bezzasadne. Skarga nie zawierała konkretnych zarzutów wobec zaskarżonego postanowienia, dlatego została oddalona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2002 r., które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta C. z dnia [...] czerwca 2002 r. oddalające zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...]czerwca 2002 r. w celu wykonania obowiązku prac remontowych nałożonego na W.K. decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zobowiązany kwestionował dopuszczalność prowadzenia egzekucji, argumentując m.in. niedoręczeniem upomnienia oraz niewykonalnością obowiązku. Sąd uznał, że upomnienie zostało skutecznie doręczone, a zastosowany środek egzekucyjny (wykonanie zastępcze) jest adekwatny do egzekwowanego obowiązku. Sąd podkreślił, że obowiązek wykonania remontu budynku nie może być wykonany przez inny podmiot bez naruszenia przepisów prawa cywilnego, a brak zapewnienia mieszkania zastępczego nie stanowi podstawy do stwierdzenia niewykonalności obowiązku. Skarga W.K. nie zawierała konkretnych zarzutów wobec zaskarżonego postanowienia, a jego ustalenia i wnioski były zgodne z przepisami prawa. W związku z tym, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona. Sąd nie uwzględnił wniosku o odroczenie rozprawy z uwagi na brak uzasadnionych okoliczności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli upomnienie zostało skutecznie doręczone zobowiązanemu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że upomnienie zostało doręczone w ustawowym terminie, co czyni zarzut niedopuszczalności egzekucji bezzasadnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi, gdy nie narusza ona prawa.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 109
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje kwestię wniosku o odroczenie rozprawy.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do utrzymania w mocy postanowienia organu I instancji.
u.p.e.a. art. 18
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 15
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Podstawa do wystawienia upomnienia.
u.p.e.a. art. 33 § pkt 6
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dotyczy zarzutu niedopuszczalności prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
u.p.e.a. art. 119 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dotyczy niewykonalności obowiązku.
u.p.e.a. art. 32 § § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dotyczy niewykonalności obowiązku z innych przyczyn.
u.p.e.a.
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Ogólne przepisy dotyczące postępowania egzekucyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga nie zawierała konkretnych zarzutów wobec zaskarżonego postanowienia. Ustalenia organów administracji były zgodne z dowodami i przepisami prawa. Upomnienie zostało skutecznie doręczone zobowiązanemu. Zastosowany środek egzekucyjny był adekwatny do egzekwowanego obowiązku. Obowiązek remontowy nie był niewykonalny z powodu braku mieszkania zastępczego.
Odrzucone argumenty
Niedopuszczalność prowadzenia postępowania egzekucyjnego z powodu niedoręczenia upomnienia. Zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Niewykonalność obowiązku z powodu braku zapewnienia mieszkania zastępczego.
Godne uwagi sformułowania
Skarga nie zawiera żadnych zarzutów względem zaskarżonego postanowienia, a jego ustalenia są zgodne z dowodami sprawy. Wnioski wyprowadzone przez to postanowienie zgodne są z przepisami prawnymi powołanymi w jego motywach. Zobowiązany podnosi niedopuszczalność prowadzenia dalszej egzekucji z powodu braku okoliczności wskazanych w art. 33 pkt 6 ustawy /u.p.e.a./ nie jest trafny, gdyż upomnienie o wykonanie obowiązku zostało dłużnikowi doręczone w dniu 11 maja 2002 r. Zastosowany środek jest jednym z 4-rech dostępnych środków jakimi dysponuje organ egzekucyjny, z których tylko dwa – grzywna w celu przymuszenia i wykonanie zastępcze – mogą być zastosowane.
Skład orzekający
Franciszek Frączkiewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Jerzy Dudek
członek
Wiesława Achrymowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowania egzekucyjnego w administracji, w szczególności dotyczące zarzutów i środków egzekucyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej; nie stanowi przełomowej interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy standardowej interpretacji przepisów o postępowaniu egzekucyjnym. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 1504/02 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-02-19 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-11-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Franciszek Frączkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Jerzy Dudek Wiesława Achrymowicz Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.109, 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Franciszek Frączkiewicz (spr.), Sędziowie Wiesława Achrymowicz/asesor WSA/, Jerzy Dudek/ sędzia NSA/, Protokolant Referent Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów odnośnie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. oddala skargę Uzasadnienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2002 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm./ po rozpatrzeniu zażalenia W.K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta C. z dnia [...] czerwca 2002 r. oddalającego zarzuty dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...]czerwca 2002 r. znak: [...] – utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W świetle ustaleń tego postanowienia decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta C. na W.K. nałożony został obowiązek wykonania prac remontowych w budynku przy ul. K. W K. uchyla się od obowiązku wykonania powyższego zobowiązania, dlatego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym na podstawie art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji upomnieniem wezwany on został do wykonania powyższego obowiązku /upomnienie doręczono zobowiązanemu dnia 11 maja 2002 r./. Upomnienie okazało się bezskuteczne, dlatego w dniu 3 czerwca 2002 r. wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne przez wystawienie w stosunku do dłużnika tytułu wykonawczego oraz wydane zostało przez organ egzekucyjny postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego. Dłużnik wniósł zarzuty do postępowania, które nie zostały uwzględnione przez organ I-szej instancji. Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia na zaskarżone postanowienie, bo podniesiony w nim zarzut co do niedopuszczalności prowadzenia postępowania egzekucyjnego /art. 33 pkt 6 ustawy/ nie jest trafny, gdyż upomnienie o wykonanie obowiązku zostało dłużnikowi doręczone w dniu 11 maja 2002 r. Zobowiązany podnosi niedopuszczalność prowadzenia dalszej egzekucji z powodu braku okoliczności wskazanych w art. 119 § 1 i 2 oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Stanowiska tego nie można podzielić, gdyż egzekwowany obowiązek dotyczy wykonania remontu budynku, którego wykonanie nie jest możliwe przez inny zobowiązany podmiot, gdyż działanie osoby trzeciej naruszałoby stosunki regulowane przez inne przepisy /prawo cywilne/. Zastosowany środek egzekucyjny jest adekwatny do egzekwowanego obowiązku. Zastosowany środek jest jednym z 4-rech dostępnych środków jakimi dysponuje organ egzekucyjny, z których tylko dwa – grzywna w celu przymuszenia i wykonanie zastępcze – mogą być zastosowane. Nie można przychylić się do twierdzenia, że w oparciu o art. 32 § 2 ustawy egzekucyjnej zachodzi niewykonalność obowiązku z innego powodu, a mianowicie z powodu braku zapewnienia mieszkania zastępczego, bo w sprawie konieczność taka nie zachodzi. Z tych zasad orzeczono jak wyżej. W skardze na to postanowienie W.K. wnosi o jego uchylenie nie podnosząc żadnych zarzutów względem niego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając skargę zważył, co następuje: Skarga nie zawiera żadnych zarzutów względem zaskarżonego postanowienia, a jego ustalenia są zgodne z dowodami sprawy. Wnioski wyprowadzone przez to postanowienie zgodne są z przepisami prawnymi powołanymi w jego motywach. Oznacza to, że postanowienie zaskarżone prawa nie narusza, a przez to skarga na nie w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ podlega oddaleniu. Skarżący zawiadomiony został o terminie rozprawy prawidłowo, a składając wniosek o jej odroczenie nie wskazał żadnych okoliczności usprawiedliwiających żądanie tego wniosku. Dlatego Sąd kierując się wskazaniami art. 109 powołanej ustawy wniosku powyższego nie uwzględnił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI