II SA/Lu 15/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność decyzji Wojewody o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości i odszkodowania z powodu rażącego naruszenia prawa przez organ odwoławczy, który rozpoznał odwołanie wniesione po terminie.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewody umarzającą postępowanie w przedmiocie zwrotu nieruchomości i odszkodowania. Organy niższych instancji uznały, że pełnomocnik wnioskodawców odstąpił od żądania zwrotu nieruchomości i że żądanie dopłaty nie znajduje uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził jednak nieważność zaskarżonej decyzji, uznając, że organ odwoławczy rażąco naruszył prawo, rozpoznając odwołanie wniesione po terminie bez wniosku o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę W. D., R. H., H. L. i Z. S. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości i odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Organy obu instancji uznały, że pełnomocnik wnioskodawców odstąpił od żądania zwrotu nieruchomości, a żądanie dopłaty pieniężnej nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. W związku z tym postępowanie zostało umorzone na podstawie art. 105 § 1 kpa. Skarżący zarzucali naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania, twierdząc, że kwoty uzyskane przez ich poprzedników prawnych nie były ekwiwalentne do wartości gruntów, a rezygnację z żądania zwrotu uzależnili od zapłacenia odszkodowania w kwocie 90.000 zł. Sąd administracyjny stwierdził jednak rażące naruszenie prawa przez organ II instancji, który rozpoznał odwołanie wniesione po upływie 14-dniowego terminu od doręczenia decyzji organu I instancji, bez złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W związku z tym, na mocy art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, rozpoznanie odwołania wniesionego po terminie, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa.
Uzasadnienie
Organ II instancji rozpoznał odwołanie wniesione po upływie 14-dniowego terminu od doręczenia decyzji organu I instancji. Brak wniosku o przywrócenie terminu i jego nieprzywrócenie przez organ oznacza, że decyzja organu I instancji stała się ostateczna i nie podlegała weryfikacji przez organ odwoławczy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji organu II instancji.
k.p.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Określa przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, w tym rażące naruszenie prawa.
k.p.a. art. 16 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Określa, kiedy decyzja staje się ostateczna.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.
k.p.a. art. 58 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
k.p.a. art. 105 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do umorzenia postępowania, gdy jego dalsze prowadzenie jest bezprzedmiotowe.
k.p.a. art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Określa zasady rozpatrywania odwołania przez organ odwoławczy.
u.g.n.
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ II instancji rozpoznał odwołanie wniesione z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, co stanowi rażące naruszenie prawa.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów obu instancji dotycząca braku podstaw do zwrotu nieruchomości i odszkodowania (nie była przedmiotem rozstrzygnięcia sądu ze względu na wadę proceduralną).
Godne uwagi sformułowania
zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa organ II instancji rozpoznał bowiem odwołanie od decyzji ostatecznej korzystającej z ochrony trwałości rozpoznając odwołanie wniesione z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony – rażąco naruszył prawo, dokonując weryfikacji decyzji ostatecznej
Skład orzekający
Witold Falczyński
przewodniczący
Wiesława Achrymowicz
członek
Krystyna Sidor
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ważność decyzji ostatecznych i konsekwencje rozpoznania odwołania wniesionego po terminie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z terminami w postępowaniu administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczową zasadę proceduralną dotyczącą terminów w postępowaniu administracyjnym i konsekwencji ich naruszenia, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Nieważna decyzja: Sąd ukarał organ za ignorowanie terminów w postępowaniu administracyjnym.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 15/03 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-03-12 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-01-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Krystyna Sidor /sprawozdawca/ Wiesława Achrymowicz Witold Falczyński /przewodniczący/ Symbol z opisem 618 Wywłaszczanie i zwrot nieruchomości Hasła tematyczne Wywłaszczanie nieruchomości Skarżony organ Wojewoda Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 2, art. 200 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 156 par. 1 pkt 2, art. 16 par. 1, art. 58 par. 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie asesor WSA Wiesława Achrymowicz, Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Protokolant Ref.st. Małgorzata Poniatowska Furmga, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. sprawy ze skargi W. D., R. H., H. L., Z. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nieruchomości oraz odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. I .stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. zasądza od Wojewody na rzecz W. D., R. H., H. L. i Z. S. 2000 ( dwa tysiące) zł tytułem kosztów postępowania. Uzasadnienie P.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego działając z upoważnienia Wojewody decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W. D., H. L., Z. S. i R. H. – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] znak: [...] orzekającą o umorzeniu postępowania w przedmiocie zwrotu nieruchomości oznaczonej nr [...] o pow. 1,2949 ha położonej w L. w osiedlu [...] i nr [...] o pow. 6720 m2 położonej w osiedlu [...] oraz orzekającą o umorzeniu postępowania w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania /opłaty pieniężnej/ do kwoty wynikającej z umowy zamiany gruntów. Organy obu instancji uznały, że pełnomocnik wnioskodawców w toku postępowania – na rozprawie w dniu 20 grudnia 2001 r. odstąpił od żądania zwrotu nieruchomości, natomiast żądanie dopłaty pieniężnej w kwocie 90.000 zł do wywłaszczonej nieruchomości nie znajduje uzasadnienia w przepisach obecnie obowiązującej ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm./. W tych warunkach postępowanie administracyjne umorzono na podstawie art. 105 § 1 kpa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. D., H. L., Z. S. i R. H. wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania – art. 107 kpa. Skarżący podnosili, że kwoty uzyskane przez ich poprzedników prawnych, byłych właścicieli wywłaszczonych nieruchomości nie były ekwiwalentne do wartości tychże gruntów przejętych przez Skarb Państwa pod przymusem. Wyjaśnili też, że swoją rezygnację z żądania zwrotu nieruchomości uzależnili od zapłacenia im odszkodowania w kwocie 90.000 zł. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa oraz mając na uwadze treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa /art. 156 § 1 pkt 2 kpa/. Organ II instancji rozpoznał bowiem odwołanie od decyzji ostatecznej korzystającej z ochrony trwałości. Decyzja organu I instancji z dnia [...] została doręczona pełnomocnikowi wnioskodawców W. D., H. L., Z. S. i R. H. – [...] K. B. w dniu 30 lipca 2002 r., co wynika z poświadczenia odbioru pisma – 027046. Odwołanie natomiast złożył tenże pełnomocnik w urzędzie pocztowym w dniu 14 sierpnia 2002 r., tj. po upływie 14-dniowego terminu, w którym decyzja organu I instancji stała się ostateczna /art. 16 § 1 kpa/. Wprawdzie art. 58 kpa przewiduje możliwość przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ale uzależnia to od złożenia stosownej prośby przez zainteresowanego, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a ponadto prośba winna być złożona w określonym terminie /art. 58 § 2 kpa/. W sprawie niniejszej odwołujący się nie składali wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, a organ II instancji rozpatrując odwołanie wniesione z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony – rażąco naruszył prawo, dokonując weryfikacji decyzji ostatecznej. Stwierdzenie takiej wady określonej w art. 156 § 1 pkt 2 kpa skutkować musi stwierdzeniem nieważności decyzji organu II instancji. Z tych względów i na mocy art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, orzeczono jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wydano na mocy art. 200 w/w ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI