II SA/LU 1400/03

II SA/Lu 1400/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-04-01
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-11-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/
Krystyna Sidor /przewodniczący/
Symbol z opisem
632  Pomoc społeczna
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 1998 nr 64 poz 414
art.2 ust.3 i 4, art.32
Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej - t.j.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Bogusław Wiśniewski asesor WSA, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na leczenie oddala skargę
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2003 r. (Nr [...]) wydaną na podstawie alt. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 2 ust. 3 i 4 , art. 32 ustawy z dnia 29 listopada 1990r . o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998r. Nr 414 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J.K. od decyzji wydanej z upoważnienia Rady Miejskiej przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie Filia Nr [..] z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na leczenie - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu stwierdziło, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego J.K. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, którego dochód miesięczny stanowi zasiłek stały wyrównawczy w wysokości 418 zł. Następnie podaniem z dnia 14 lipca 2003r. J.K. zwrócił się do organu I instancji o refundację kosztów leczenia. Do swojego podania dołączył 6 rachunków na łączna kwotę 318,77 zł w tym :
1 rachunek z 19 kwietnia 2003 r. na kwotę 40 zł,
2 rachunki z 12 i 16 maja 2003 r. na kwotę 77,60 zł,
2 rachunki z 10 i 16 czerwca 2003 r. na kwotę 166,43 zł
i 1 rachunek z 2 lipca 2003 r. na kwotę 42,72 zł.
Rozpatrując odwołanie, organ odwoławczy orzekł, że organ I instancji słusznie odmówił przyznania skarżącemu pomocy na leczenie uznając, że powinien sam pokryć koszty leczenia z otrzymanego zasiłku stałego wyrównawczego tym bardziej, że dołączone rachunki pochodzą z okresu czterech miesięcy, a więc koszty leczenia nie są też tak wysokie, aby skarżący nie mógł ich pokryć. Ponadto dodał, że organ I instancji znając trudną sytuację skarżącego decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. przyznał mu pomoc w formie bezpłatnych posiłków w okresie od lipca 2003 r. do grudnia 2003 r. , zaś decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. przyznał skarżącemu pomoc w formie 1 tony węgla wraz z transportem. Natomiast pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa mającą na celu umożliwienia osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać wykorzystując własne środki możliwości i uprawnienia a nie zaspokojeniem ich wszystkich potrzeb.
W skardze do sądu skarżący tj. J.K. podkreśla swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną.
W szczególności podnosi, że stale ponosi koszty leczenia związane z jego chorobą, która ma charakter trwały i z tego względu żąda zwrotu zapłaconych rachunków za zakupione lekarstwa.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Kognicja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje kontrolę zaskarżonego zewnętrznego aktu administracyjnego tylko pod kątem zgodności z prawem. W tej sprawie z prawidłowo zebranego materiału dowodowego w świetle dyspozycji art. 77 § 1 i 80 k.p.a. , a w szczególności wywiadu środowiskowego, jednoznacznie wynika, że skarżący tj. J. K. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, którego dochód miesięczny stanowi zasiłek stały wyrównawczy w kwocie 418 zł. Ponadto z będącego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że jest właścicielem działki budowlanej o powierzchni 360 m2, na której położony jest jego drewniany dom. Jednocześnie z aktualizacji wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia Nr [..] Rejon Opiekuńczy nr [..] z dnia 5 czerwca 2003r. wynika, że w połowie 2003r. skarżący wykonał kosztowny remont domu. Nakłady poczynione na remont skarżący określił na kwotę 5.000,00 zł. Jednocześnie odmówił przeprowadzającemu wywiad pracownikowi opieki społecznej ujawnienia wysokości pozostałych oszczędności, wyjaśniając, że są to pieniądze, które oszczędził w okresie gdy pracował. Ponadto okazał książeczkę oszczędnościową , na której jak ustalił przeprowadzający wywiad środowiskowy, ostatnio zaewidencjonowana data wpłaty przypadała na 1997 rok, zaś skarżący pobiera zasiłek stały wyrównawczy od 1995 r. Skarżący oświadczył także w wywiadzie środowiskowym, że przeprowadzone przez niego prace remontowe nie są końcowymi. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 32 ust.1 ustawy z dnia 29 września 1990r. o pomocy społecznej (Dz.U. t.j. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) zasiłek celowy z pomocy społecznej – w tym także na pokrycie kosztów zakupu leków – może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej. Jest to związane z tym, że MOPS udziela pomocy społecznej kilkunastu tysiącom potrzebujących osób.
Dlatego też biorąc pod uwagę, że przedmiotowe rachunki za leki, których refundacji żąda skarżący na łączną kwotę 318,77 zł, pochodziły z okresu 4 miesięcy tj. kwiecień – lipiec, a także powyższą sytuację materialną skarżącego jak i dotychczas przyznaną pomoc społeczną przez właściwy organ decyzją z dnia 24 czerwca 2003r. w formie bezpłatnych posiłków w okresie od lipca 2003 r. do grudnia 2003 r. oraz decyzją z dnia 31 lipca 2003 r. w formie pomocy 1 tony węgla wraz z transportem , słusznie organy prowadzące postępowanie orzekły, że skarżący nie poniósł aż tak wysokich kosztów na ich wykupienie, które nie pozwalałyby na ich pokrycie z uszczerbkiem dla jego sytuacji życiowej.
Oznacza to, że zaskarżona decyzja wydana przez organ II instancji nie naruszyła granic uznania administracyjnego w zakresie wykładni przepisów prawa materialnego tj. art. 2 ust. 3 i 4 i art. 32 cyt. ustawy o pomocy społecznej dokonując w tym zakresie jego subsumpcji do stanu faktycznego w tej sprawie.
Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd oddalił skargę.
,.