II SA/Lu 1322/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie przepustów drogowych, ponieważ sprawa stała się bezprzedmiotowa wskutek stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji przez Ministra Środowiska.
Sprawa dotyczyła skargi Zarządu Dróg na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję Starosty i umorzyła postępowanie w sprawie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie przepustów drogowych. Sąd pierwszej instancji uznał, że organ II instancji błędnie zinterpretował Prawo wodne, twierdząc, że przepusty drogowe nie wymagają pozwolenia wodnoprawnego. Jednakże, w trakcie rozprawy okazało się, że Minister Środowiska stwierdził nieważność decyzji Wojewody. W związku z tym, WSA w Lublinie umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę Zarządu Dróg na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2002 r., która uchyliła decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2002 r. i umorzyła postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie przepustów w ciągu drogi publicznej. Wojewoda uznał, że organ pierwszej instancji błędnie zakwalifikował przepusty drogowe do urządzeń wodnych wymagających pozwolenia wodnoprawnego zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 Prawa wodnego, twierdząc, że inwestora obowiązuje jedynie postępowanie wynikające z Prawa budowlanego. Strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Wojewody, zarzucając błędną wykładnię przepisów. Kluczowym momentem rozprawy było przedstawienie przez pełnomocnika skarżącego odpisu ostatecznej decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2003 r., którą stwierdzono nieważność decyzji Wojewody. Wobec tego, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie sądowe, uznając je za bezprzedmiotowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wykonanie przepustów drogowych w ciągu drogi publicznej nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, a inwestora obowiązuje jedynie postępowanie wynikające z przepisów ustawy Prawo budowlane.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że przepusty drogowe nie są urządzeniami służącymi kształtowaniu zasobów wodnych ani korzystaniu z nich w rozumieniu Prawa wodnego, a jedynie elementem infrastruktury drogowej podlegającym Prawu budowlanemu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 162 § par.1 pkt.3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku bezprzedmiotowości.
Pomocnicze
Prawo wodne art. 122 § ust. 1 pkt. 3
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Przepusty drogowe nie są urządzeniami wodnymi w rozumieniu tego przepisu.
Prawo wodne art. 4 § ust. 4 pkt 2
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Prawo wodne art. 123 § ust. 2
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
kpa art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji przez Ministra Środowiska.
Odrzucone argumenty
Błędna wykładnia art. 122 ust. 1 pkt 3 Prawa wodnego przez organ II instancji.
Godne uwagi sformułowania
organ I instancji mylnie zakwalifikował przepusty drogowe do urządzeń wodnych Inwestora w/w urządzeń obowiązuje tylko postępowanie wynikające z przepisów ustawy – Prawo budowlane postępowanie stało się bezprzedmiotowe z powodu stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji przez Ministra Środowiska
Skład orzekający
Maciej Kierek
przewodniczący
Jerzy Stelmasiak
sprawozdawca
Jerzy Drwal
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa wodnego dotyczących pozwoleń wodnoprawnych na przepusty drogowe oraz skutki stwierdzenia nieważności decyzji przez organ wyższej instancji dla postępowania sądowego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w czasie wydania orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność przepisów prawa wodnego i budowlanego oraz znaczenie stwierdzenia nieważności decyzji przez organ wyższej instancji dla dalszego postępowania.
“Przepust drogowy a pozwolenie wodnoprawne – kiedy prawo budowlane wystarczy?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 1322/02 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-02-10 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-10-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jerzy Drwal Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/ Maciej Kierek /przewodniczący/ Symbol z opisem 609 Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę Hasła tematyczne Wodne prawo Skarżony organ Wojewoda Powołane przepisy Dz.U. 2001 nr 115 poz 1229 art. 122 ust.1 pkt.3 Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 162 par.1 pkt.3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie asesor WSA Jerzy Drwal, sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Protokolant st.sekr.sąd. Magdalena Flis, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zarządu Dróg na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń odwadniających p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Uzasadnienie Wojewoda decyzją z dnia [...] września 2002 r. /znak: [...]/ wydaną na podstawie art. 4 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne /Dz.U. Nr 115, poz. 1229 ze zm./ i art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania N. i J. G. zamieszkałych w Z., od decyzji Starosty z dnia [...] lipca 2002 r. /znak:[...]/ w sprawie udzielenia Zarządowi Dróg Publicznych pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie przepustów w ciągu drogi publicznej w miejscowości Z., gmina R. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu stwierdził, że organ I instancji mylnie zakwalifikował przepusty drogowe do urządzeń wodnych i udzielił wnioskodawcy pozwolenia wodnoprawnego na ich wykonanie, w świetle art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo wodne. Inwestora w/w urządzeń obowiązuje tylko postępowanie wynikające z przepisów ustawy – Prawo budowlane i nie jest zobowiązany do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, które do postępowanie dotyczy urządzeń służących kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich i zgodnie z art. 123 ust. 2 nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji. W skardze do Sądu strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. W treści skargi podniosła podstawowy zarzut, że organ II instancji dokonał błędnej wykładni art. 122 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy – Prawo wodne w zakresie braku obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Następnie, podczas rozprawy przed Sądem pełnomocnik strony skarżącej okazał odpis ostatecznej decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2003 r. /Nr [...]/, który rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony przez N. i J.G. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] maja 2003 r. /znak: [...]/, którą stwierdzono nieważność decyzji Wojewody z dnia [...] września 2002 r. /znak: [...]/ uchylającej decyzję Starosty z dni [...] lipca 2002 r. /znak: [...]/ umarzającej postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie przepustów w ciągu drogi publicznej w miejscowości Z., gmina R. W tym stanie prawnym i faktycznym Sąd wydał postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, gdyż postępowanie stało się bezprzedmiotowe z powodu stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji przez Ministra Środowiska.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI