II SA/LU 129/21

II SA/Lu 129/21 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2021-06-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-02-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grzegorz Grymuza /sprawozdawca/
Jerzy Parchomiuk /przewodniczący/
Marcin Małek
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2810/21 - Wyrok NSA z 2024-10-09
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 35ust. 1 pkt 3, ust. 3;
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2020 poz 471
art. 27 ust.1; art. 25; art. 26; art. 28;
Ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi G. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i zmiany decyzji udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. po rozpatrzeniu odwołania pełnomocnika reprezentującego G. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej także jako "skarżąca"), od decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2020 r., nr [...], odmawiającej G. Sp. z o.o. zatwierdzenia projektu budowlanego i zmiany decyzji własnej z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę węzła betoniarskiego o wydajności do 15 ton produkcji betonu na dobę, hali magazynowo - produkcyjnej, budynku laboratorium z częścią biurową oraz dwóch zbiorników magazynowych na materiały sypkie, w zakresie budowy kolejnych dwóch zbiorników na materiały sypkie, zlokalizowanych na działce nr [...], położonej w miejscowości K., utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
Rozstrzygnięcie organu zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:
G. Sp. z o.o. wnioskiem z dnia [...] listopada 2018 r. wystąpiła o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę węzła betoniarskiego do 15 ton produkcji betonu na dobę, hali magazynowo-produkcyjnej, budynku laboratorium z częścią biurową i dwóch zbiorników magazynowych na materiały sypkie. Ponadto, w dniu [...] listopada 2018 r. wpłynął do organu wniosek M. A. , właściciela działki nr [...], znajdującej się w bliskim sąsiedztwie inwestowanej nieruchomości, o sprawdzenie zgodności z prawem realizacji węzła betoniarskiego oraz ustalenie, czy inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie przedsięwzięcia.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r., znak: [...] zawiesił z urzędu postępowanie dotyczące zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę podając, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez nadzór budowlany. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., pismem z dnia [...] stycznia 2019 r., wskazał, że nie jest prowadzone żadne postępowanie w wymienionej sprawie, w następstwie czego, organ I instancji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. podjął postępowanie w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego węzła betoniarskiego, stwierdzając ustanie przyczyny zawieszenia.
Następnie organ I instancji, działając w trybie art. 105 § 1 Kpa, decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww. inwestycji. W uzasadnieniu decyzji podał, że przedmiotem zmiany pierwotnej decyzji z dnia [...] maja 2017 r. o pozwoleniu na budowę węzła betoniarskiego, jest budowa dwóch zbiorników magazynowych na materiały sypkie, przeznaczone do magazynowania cementu, będące zbiornikami buforowymi węzła betoniarskiego, tymczasem przedmiotowy węzeł, decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] marca 2018 r., znak: PINB [...], uzyskał pozwolenie, na użytkowanie, a więc zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie określonym w art. 36 a ust. 1 ustawy Prawo budowlane nie może mieć miejsca w stosunku do robót zrealizowanych, ze względu na "skonsumowany" charakter inwestycji.
Prowadząc postępowanie w trybie odwoławczym Wojewoda decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uwzględniając wskazania organu odwoławczego Starosta Ł. postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r., nałożył na inwestora obowiązek uzyskania stanowiska służb ochrony środowiska mając na względzie parametry objętej zmianą inwestycji, tj. postanowienia o którym mowa w art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko lub decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o jakiej mowa w art. 71 ust.1 tej ustawy (Dz.U. z 2018 r. poz. 2081 ze zm.).
Przy piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r. inwestor załączył decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017r. o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w stosunku do realizacji przedsięwzięcia. Wyjaśnił, że planowana zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę nie przekracza uzgodnionych wcześniej warunków. Jednocześnie wniósł, że w przypadku odmiennego stanowiska organu, prosi o wyznaczenie dodatkowego 3-miesiecznego terminu na uzyskanie inkryminowanego stanowiska.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. Starosta Ł. wyznaczył drugi termin na usunięcie stwierdzonych braków na dzień [...] października 2019 r. Inwestor nie przedłożył nowego stanowiska Wójta Gminy K. i pismem z dnia [...] października 2019 r. wniósł o dalsze procedowanie z uwzględnieniem zapisów wynikających z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] kwietnia 2017r.
W zaistniałej sytuacji Starosta Ł. działając na podstawie art. 35 ust.3 Prawa budowlanego decyzją z dnia [...] października 2019 r. odmówił skarżącej zatwierdzenia projektu budowlanego i zmiany decyzji własnej. Prowadząc postępowanie odwoławcze Wojewoda decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uchylił również postanowienie z dnia [...] maja 2019 r. nakładające na wnioskodawcę obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości oraz postanowienie z dnia [...] lipca 2019 r., wyznaczające dodatkowy termin do usunięcia nieprawidłowości. Organ odwoławczy wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania analogicznego do postępowania w sprawie pozwolenia na budowę na zasadach ogólnych, określonych w przepisach art. 32 do art. 35 Prawa budowlanego, dotyczącego planowanej zmiany oraz wyjaśnienia, czy wnioskowana budowa zbiorników na materiały sypkie (cement) określonych w projekcie jako "zbiorniki buforowe węzła betoniarskiego", spełnia wymogi decyzji Wójta Gminy K. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, w kontekście rozwiązań technologicznych (transport cementu z projektowanych zbiorników buforowych do węzła betoniarskiego).
Rozpatrując ponownie wniosek inwestora, Starosta Ł. postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. zobowiązał inwestora do:
- wskazania rozwiązań technologicznych projektowanych silosów na materiały sypkie jako zbiorników buforowych węzła betoniarskiego (współzależności urządzeń wraz z transportem cementu do węzła), wymaganych przepisami § 11 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz wskazania danych technicznych charakteryzujących wpływ obiektu budowlanego na środowisko oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem emisji pyłowych z podaniem ich rodzaju, ilości i zasięgu rozprzestrzeniania się (§11 ust.1 pkt 11 ww. rozporządzenia),
- dołączenia stanowiska służb ochrony środowiska stwierdzającego, że budowa zbiorników na materiały sypkie objętych postępowaniem spełnia wymogi decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...] [...],
- wykazania, że prace objęte aneksem nie zostały wykonane, w terminie do [...] marca 2020 r. (przedłużonym na wniosek inwestora kolejnymi postanowieniami do dnia [...] września 2020 r.).
Decyzją Starosty [...] z dnia [...] września 2020 r., nr [...], odmówiono skarżącej zatwierdzenia projektu budowlanego i zmiany decyzji własnej z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę węzła betoniarskiego o wydajności do 15 ton produkcji betonu na dobę, hali magazynowo-produkcyjnej, budynku laboratorium z częścią biurową oraz dwóch zbiorników magazynowych na materiały sypkie, w zakresie budowy kolejnych dwóch zbiorników na materiały sypkie.
W ocenie organu I instancji dołączona wcześniej do wniosku decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie przewidywała zbiorników na materiały sypkie objętych aneksem, a inwestor nie wywiązał się z obowiązku dostarczenia stanowiska organu samorządowego dotyczącego podnoszonej kwestii, nie spełnił również pozostałych wymogów postanowienia z dnia [...] lutego 2020 r.
Odwołanie od zaskarżonej decyzji złożył inwestor, nie zgadzając się z orzeczeniem decyzji wniósł o jej uchylenie i orzeczenie merytoryczne zgodnie z wnioskiem, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący nie zgodził się z żądaniem organu I instancji w sprawie przedłożenia nowego stanowiska w sprawie środowiskowych uwarunkowań, ponieważ w jego ocenie decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017 r., stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w stosunku do realizacji budowy wytwórni betonu objętej pierwotnym wnioskiem o pozwolenie na budowę, obejmowała również obecne zamierzenie budowlane. Stwierdził również, że organ I instancji nie ma podstaw prawnych do żądania przedłożenia stanowiska Wójta Gminy K. i dodał, że o ile zachodzi potrzeba uzgodnienia z innymi organami, to organ architektoniczno- budowlany przeprowadza je we własnym zakresie.
W ocenie skarżącego organ żądał wykazania bez podstawy prawnej, że prace objęte aneksem nie zostały wykonane. Zauważył również, że projekt zawierał elementy, uzupełnienia których żądał organ I instancji. W uzupełnieniu odwołania z dnia [...] listopada 2020 r. skarżący wniósł, że w zakresie możliwym do spełnienia zrealizował obowiązek nałożony postanowieniem.
Organ odwoławczy utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy, zauważył, że wcześniej, wnioskiem z dnia [...] marca 2018 r., inwestor wystąpił do służb nadzoru budowlanego o wydanie pozwolenia na użytkowanie części zamierzenia inwestycyjnego, tj. węzła betoniarskiego i dwóch zbiorników magazynowych na materiały sypkie, zlokalizowanych na działce nr [...], położonej w miejscowości K..
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...], przychylił się do wniosku inwestora i udzielił pozwolenia na użytkowanie węzła betoniarskiego w zakresie j.w. W uzasadnieniu decyzji podał, że pozostała część inwestycji zostanie zrealizowana do końca 2020 r.
Organ II instancji wyjaśnił, że załączony z wnioskiem o zmianę pozwolenia na budowę aneks do projektu budowlanego wskazuje, że przedmiotem zmiany jest budowa dwóch zbiorników magazynowych na materiały sypkie, określonych jako zbiorniki buforowe węzła betoniarskiego, zlokalizowanych przy hali magazynowej biurowo-produkcyjnej. Ponadto inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie części inwestycji węzła betoniarskiego i dwóch zbiorników magazynowych na materiały sypkie, jednak nie została zakończona całość inwestycji objętej decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2017 r. i na jej podstawie spółka ma prawo realizować kolejne obiekty zaprojektowane na działce nr [...]. Powyższe wynika z dokumentów przesłanych do organu odwoławczego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. Z uwagi na fakt, że w postępowaniu wyjaśniającym ustalono, iż przedmiotowa inwestycja nie została zakończona, a projektowane zbiorniki nie znajdują się w obszarze zainwentaryzowanego węzła betoniarskiego objętego pozwoleniem na użytkowanie, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę może nastąpić w trybie określonym w art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Wobec braku planu zagospodarowania przestrzennego gminy K., inwestor przy pierwotnym wniosku o pozwolenie na budowę dla całości planowanego przedsięwzięcia przedłożył decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] lutego 2017 r., Nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla zamierzenia polegającego na budowie węzła betoniarskiego do 15 t produkcji betonu na dobę, budowy hali magazynowo-produkcyjnej, budynku z przeznaczeniem na biuro i laboratorium i dwóch zbiorników magazynowych na materiały sypkie, zlokalizowanych na działce nr [...] położonej w K.. Mając na uwadze, że inwestor zamierzał rozszerzyć zakres inwestycji, przed złożeniem do Starosty wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę, wystąpił do Wójta Gminy K. o zmianę decyzji ustalającej warunki zabudowy j.w. i uzyskał decyzję zmieniającą z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], przy czym w zmienionej decyzji wyeliminowano wcześniejsze ograniczenie wydajności węzła betoniarskiego do 15 m3/ton produkcji betonu na dobę oraz przewidziano możliwość lokalizacji dwóch dodatkowych zbiorników na materiały sypkie o wysokości 12,0 m z tolerancją do +/- 10% (od 11,0 do 13,0 m) i szerokości elewacji frontowej 2,0 m z tolerancją do +/- 20% (od 1,6 m do 2,40 m), przy czym w wymaganej szerokości muszą się zmieścić również wysunięte lub cofnięte elementy bryły budynku.
Organ podkreślił, że istotna dla sprawy jest dopuszczalna wydajność przedmiotowej betoniarni, ponieważ w myśl przepisu § 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zalicza się instalacje do produkcji betonu w ilości nie mniejszej niż 15 t na dobę. Decyzją Wójta Gminy K. o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...] orzeczono o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania wytwórni betonu zlokalizowanej na działce nr [...], mając na uwadze deklarowaną pierwotnie wielkość produkcji betonu, tj. 15m3/h, przy maksymalnej wydajności 240 m3/d i maksymalnej wydajności rocznej 150 000 Mg/rok, w tym 100 000 Mg/rok betonu towarowego oraz 50 000 Mg/rok bloczków. Aneks do pozwolenia na budowę przewiduje zmianę parametrów technicznych betoniarni, tj. zwiększenie ilości istniejących zbiorników o kolejne dwa zbiorniki na materiały sypkie, tymczasem organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają kompetencji do oceny potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
W ocenie organu odwoławczego zasadny był wymóg postanowienia z dnia [...] lutego 2020 r. Starosty [...] w zakresie obowiązku przedłożenia stanowiska służb ochrony środowiska dla aneksowanej inwestycji. W oparciu o przedłożony projekt budowlany nie można ocenić funkcji, jaką mają spełniać zbiorniki buforowe, wobec braku przedstawienia rozwiązań technicznych pokazujących powiązanie technologiczne zbiorników z istniejącym węzłem betoniarskim. Z uwagi na upływ czasu, według organu zasadne było również żądanie przedłożenia przez organ dziennika budowy do wglądu oraz oświadczenia kierownika budowy o zainwestowaniu terenu objętego aneksem.
Jak podkreślił organ, niezrozumiałe jest stanowisko inwestora, który stwierdził w odwołaniu, że "w zakresie możliwym do spełnienia obowiązek nałożony postanowieniem został zrealizowany" w sytuacji, kiedy żaden z punktów postanowienia z dnia [...] lutego 2020 r. nie został spełniony.
Organ podniósł także, że niezasadne jest również stanowisko skarżącego, w kontekście brzmienia art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, jakoby to organ sam miał dokonywać stosownych uzgodnień projektu budowlanego dołączonego do wniosku. Organ w odpowiedzi na zarzuty dotyczące aktualności rozporządzenia o projekcie, na które powołuje się organ I instancji w swojej decyzji o odmowie pozwolenia na budowę, wyjaśnił również, że w miejsce rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1935), z dniem 19 września 2020 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 11 września 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz.1609). Tymczasem zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471) do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Zgodnie z brzmieniem art. 26 ww. ustawy, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. W ocenie organu, w analizowanej sytuacji postępowanie w sprawie zmiany pozwolenia na budowę bezsprzecznie zostało wszczęte przez zmianą rozporządzenia o projekcie i dlatego należy stosować w tym zakresie przepisy dotychczasowe.
W skardze do Sądu na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik G. sp. z o.o., zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji nr [...] Starosty [...] z dnia [...] września 2020 r. wraz z poprzedzającym tę decyzję postanowieniem [...] z dnia [...] lutego 2020 r. w sytuacji gdy decyzja ta narusza przepisy materialne i proceduralne;
- art. 7 i 77 k.p.a. w związku z art. 16 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie w postępowaniu przed organem II instancji istotnej zmiany stanu faktycznego sprawy, w związku ze złożeniem przez skarżącego nowych dowodów w sprawie tj. projektu budowlanego, które w ogóle nie zostały przez organ II instancji poddane jakiejkolwiek ocenie oraz w ogóle nie zostały uwzględnione;
- art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego poprzez jego zastosowanie w sytuacji błędnie zastosowanej podstawy prawnej żądania oraz w sytuacji gdy podstawa prawna utraciła moc (§ 11 ust. 1 pkt 6 oraz § 11 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego) - akt utracił moc w dniu 18 września 2020 r. zatem przed doręczeniem decyzji skarżącemu;
- art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego poprzez jego zastosowanie w sytuacji braku wskazania podstawy żądania przedłożenia stanowiska służb ochrony środowiska stwierdzającego że budowa zbiorników na materiały sypkie objęta jest decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017r. (jako podstawę wskazano art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy) oraz żądania wykazania, iż prace objęte aneksem nie zostały wykonane (jako podstawę wskazano art. 36a ustawy).
Wskazując na powyższe zarzuty, pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu swojego stanowiska, pełnomocnik skarżącej wskazał, że skarżąca uzupełniła odwołanie złożone w niniejszej sprawie i przy piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. przesłała dodatkowe dokumenty, tj. poprawiony projekt budowlany wykonując zobowiązania nałożone skarżonym wraz z odwołaniem postanowieniem. Organ I instancji pismem z dnia [...] listopada 2020 r. przesłał do organu II instancji w ślad za przesłanym odwołaniem projekt budowlany. Zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...] grudnia 2020 r. zatem organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję nie tylko posiadał informację o przedłożeniu poprawionych projektów ale również dysponował egzemplarzem poprawionego projektu. Wydając zaskarżoną decyzję organ w ogóle nie odniósł się do powyższego faktu, całkowicie ignorując również fakt, iż na etapie postępowania II instancyjnego zmianie uległ stan faktyczny sprawy.
Odnośnie obowiązków uzupełnienia projektu na podstawie § 11 ust. 1 pkt 6 oraz § 11 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, pełnomocnik skarżącej podniósł, że projekt w tym zakresie nie wymagał uzupełnień, zawierał bowiem stosowne informacje. Dalej wyjaśnił, że niezależnie od powyższego przepisy te utraciły obecnie moc. Wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu, że pomimo wejścia w życie Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, które w § 25 przewiduje, iż traci moc rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego to rozporządzenie to obowiązuje do postępowań wszczętych przed jego uchyleniem zgodnie z art. 25 i 26 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw. W ocenie pełnomocnika skarżącej, w powołanym rozporządzeniu oraz ustawie brak jest przepisów przejściowych z których wynikało by, iż rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego stosuje się do spraw wszczętych przed jego uchyleniem. Art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, przewiduje, iż do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie stosuje się dotychczasowe przepisy ustawy Prawo budowlane nie wskazując, iż stosuje się je wraz z uprzednio obowiązującymi przepisami wykonawczymi.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje:
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji dokonana na zasadach i w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a." wykazała, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 15 zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.; zwanej "ustawą o covid"), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Mając na uwadze powyższą regulację, a także brak technicznych możliwości przeprowadzenia zdalnie rozprawy z udziałem stron oraz konieczność rozpoznania wniesionej w tej sprawie skargi – Sąd rozpoznał ją na posiedzeniu niejawnym w trybie przywołanego na wstępie art. 15 zzs? ust. 3 ustawy o covid.
Objęte kontrolą sądową postępowanie dotyczyło zasadności odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i zmiany decyzji własnej z dnia [...] maja 2017 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę węzła betoniarskiego o wydajności do 15 ton produkcji betonu na dobę, hali magazynowo produkcyjnej, budynku laboratorium z częścią biurową oraz dwóch zbiorników na materiały sypkie, w zakresie budowy kolejnych dwóch zbiorników na materiały sypkie.
Organ, mając na uwadze zakres wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2018 r., o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2017 r., zakwestionował ustalenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017 r. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w stosunku do dalszej realizacji przedsięwzięcia "Budowy wytwórni betonu w K. przy ul. [...] na działce o nr ewid. [...]". W ocenie organu, obecne zamierzenie budowlane, nie było objęte decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r.
W sprawie występują zatem dwie kwestie sporne.
W pierwszej kolejności, kontroli Sądu zostanie poddane zagadnienie, czy organ prawidłowo uznał, że skarżąca nie wykonała nałożonego na nią, w postanowieniu z dnia [...] lutego 2020r., - na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.; dalej także jako "pr. budowlane") - obowiązku dołączenia stanowiska służb ochrony środowiska stwierdzającego, że budowa zbiorników na materiały sypkie objętych niniejszym postępowaniem, spełnia wymogi zawarte w decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017 r., w sytuacji, gdy do odwołania dołączono projekty budowlane wraz z przedmiotową decyzją środowiskową z dnia [...] kwietnia 2017 r. i stanowiskiem skarżącego, że art. 35 ust. 3 pr. bud. był niezasadnie zastosowany, z uwagi na to, że budowa zbiorników na materiały była już objęta wskazaną decyzją środowiskową.
W pierwszej kolejności, przypomnieć należy, że uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego zostały ograniczone do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (lub decyzji o warunkach zabudowy), wymaganiami ochrony środowiska oraz kompletności projektu budowlanego i posiadania dokumentów wskazanych w art. 35 ust. 1 pkt 3 pr. budowlanego. W razie stwierdzenia naruszeń w powyższym zakresie właściwy organ uprawniony został do nałożenia postanowieniem (art. 35 ust. 3 pr. budowlanego) na inwestora obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
W szczególności zaś organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają kompetencji do oceny potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Z załączonego wraz z wnioskiem z dnia [...] listopada 2018 r. o zmianę pozwolenia na budowę, aneksu do projektu budowlanego wynika, że przedmiotem zmiany o jaką wnioskował skarżący jest budowa dwóch dodatkowych zbiorników magazynowych na materiały sypkie (zbiorniki oznaczone lit. D na projekcie zagospodarowania działki).
Należy przy tym zwrócić uwagę, że projektowane zbiorniki nie znajdują się na obszarze zainwentaryzowanego węzła betoniarskiego objętego pozwoleniem na budowę i nie wchodzą w obszar objęty pozwoleniem na użytkowanie (k. 4-5 decyzji Wojewody z dnia [...] kwietnia 2019 r., k. 21 akt adm. I inst.).
Zauważenia wymaga, że z uwagi na zamiar rozszerzenia zakresu inwestycji objętej pozwoleniem, przed złożeniem do Starosty wniosku z dnia [...] listopada 2018 r., o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę, inwestor wystąpił do Wójta [...] o zmianę decyzji ustalającej warunki zabudowy i uzyskał decyzję zmieniającą datowaną na dzień [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], przy czym w zmienionej decyzji wyeliminowano wcześniejsze ograniczenie wydajności węzła betoniarskiego do 15mł/ton produkcji betonu na dobę oraz przewidziano możliwość dwóch dodatkowych zbiorników na materiały sypkie.
Decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...] lutego 2017 r., ustalająca warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji została więc zmieniona decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., natomiast decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017r., o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko została wydana przed zmianą decyzji ustalającej warunki zabudowy (eliminującej m. in. dobowe ograniczenia wydajności węzła betoniarskiego).
Ze stanowiska skarżącej, wynika, że pomimo zmiany decyzji o warunkach zabudowy, w której rozszerzono zakres inwestycji oraz wyeliminowano kluczowe parametry z punktu widzenia ochrony środowiska (ograniczenia wydajności inwestycji), aktualne pozostają ustalenia organu zawarte w decyzji środowiskowej, sporządzonej na podstawie pierwotnego wniosku o ustalenie warunków zabudowy.
Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
Skarżąca w swojej ocenie, straciła bowiem z pola widzenia, regulacje prawną, która normuje dopuszczalną wydajność przedmiotowej betoniarni, ponieważ w myśl przepisu § 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r., w sprawie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do produkcji betonu w ilości nie mniejszej niż 15 t na dobę.
W decyzji środowiskowej z dnia [...] kwietnia 2017 r., w której orzeczono o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, uwzględniono deklarowaną pierwotnie wersję wielkości produkcji betonu, która miała wynosić 15mł/h, przy maksymalnej wydajności rocznej 150000 Mg/rok, w tym 100000 Mg/rok betonu towarowego oraz 50000 Mg/rok bloczków. Natomiast, w aneksie do pozwolenia na budowę przewidziana jest zmiana parametrów technicznych betoniarni, tj. zwiększenie ilości istniejących zbiorników o kolejne dwa zbiorniki na materiały sypkie. A więc, zmianie może ulec również deklarowana pierwotnie wielkość produkcji betonu, której dopuszczalne normy reguluje powyższe rozporządzenie.
Uwagi skarżącej, jakoby decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017 r. stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w stosunku do realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, obejmuje również obecne zamierzenie budowlane, są bezzasadne. Skoro, doszło do eliminacji dobowych ograniczeń wydajności węzła betoniarskiego, w zmienionej decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2017r., to tym bardzie nieaktualna pozostaje decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017r., o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdzająca brak potrzeby oddziaływania na środowisko, uwzględniająca nieaktualne już parametry przeprowadzanej inwestycji.
Przede wszystkim należy też stwierdzić, że obecny wniosek dotyczy zmienionej, a więc innej inwestycji, niż inwestycja objęta pierwotnie wydanym pozwoleniem na budowę.
Obecny wniosek jest wnioskiem o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę węzła betoniarskiego i dotyczy zmienionej inwestycji, której zakres rozszerzono o budowę dwóch nowych – dodatkowych zbiorników magazynowych na materiały sypkie (zbiorniki oznaczone lit. D na projekcie zagospodarowania działki).
Z tych też względów nie można uznać, że aktualność w sprawie zachowała nadal wydana uprzednio decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2017 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w stosunku do realizacji przedsięwzięcia, albowiem decyzja ta dotyczyła innego przedsięwzięcia niż inwestycja objęta wnioskiem o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skoro, w myśl zamierzeń inwestora, zmienił się zakres realizowanej inwestycji to nie można przyjąć, że wydana uprzednio decyzja środowiskowa dotycząca inwestycji o innym, mniejszym zakresie, nadal zachowała swą aktualność także w odniesieniu do nowej inwestycji o zakresie odmiennym niż ta objęta wydanym już pozwoleniem na budowę.
W kontekście powyższego, zasadnym było zatem wezwanie inwestora przez organ, do przedłożenia nowej, aktualnej decyzji środowiskowej, wykazującej czy zmienione parametry związane ze zwiększeniem wydajności betoniarni (poprzez powstanie dwóch nowych zbiorników na materiały sypkie), spowodują konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Z powyższego, wynika zatem, że organ prawidłowo nałożył na inwestora w postanowieniu z dnia [...] lutego 2020 r. obowiązek z art. 35 ust. 3 prawa budowlanego w zakresie obowiązku przedłożenia stanowiska służb ochrony środowiska. Organ, słusznie zauważył przy tym, że przedłożony projekt budowlany nie pozwala na ocenę funkcji, jaką mają spełniać zbiorniki buforowe, brak bowiem przedstawienia rozwiązań technicznych pokazujących powiązanie technologiczne zbiorników z istniejącym węzłem betoniarskim.
Brak dokumentacji, do której przedłożenia był zobowiązany inwestor na podstawie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego, uniemożliwia przeprowadzenie przez organ kompleksowego sprawdzenia projektu budowlanego i jego oceny pod kątem prawidłowości i legalności.
Drugą kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie jest, czy organ architektoniczno-budowlany może wydać decyzję dotyczącą zmiany warunków pozwolenia udzielonego decyzją z [...] maja 2017 r., (dotyczącą - według załączonego do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę aneksu do projektu budowlanego - budowy dwóch zbiorników magazynowych na materiały sypkie), na podstawie dotychczasowego rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1935), w sytuacji, gdy - jak podnosi inwestor - zastosowanie ma nowe rozporządzenie Ministra Rozwoju z 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1609), z uwagi na brak stosownych przepisów przejściowych.
W myśl art. 27 ust. 1 ustawy z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471) - dalej u.z.p.b. do zamierzeń budowlanych realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych:
1) w przypadkach, o których mowa w art. 25 i art. 26 u.z.p.b.,
2) dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę albo dokonano skutecznego zgłoszenia
- przepisy ustaw zmienianych w art. 1-4, art. 6 oraz art. 8-24 u.z.p.b. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Zgodnie natomiast z art. 25 u.z.p.b., do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Niemniej jednak zgodnie z art. 28 u.z.p.b. do spraw, o których mowa w art. 25-27 u.z.p.b. stosuje się:
a) przepisy art. 36a ust. 5 i art. 40 ustawy zmienianej w art. 1 u.z.p.b. w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
b) przepisy art. 36a ust. 5b ustawy zmienianej w art. 1 u.z.p.b.,
2) nie stosuje się przepisów art. 36a ust. 5a ustawy zmienianej w art. 1 u.z.p.b.
Oznacza to, że przypadek odstąpienia co do zasady powinien być kwalifikowany na podstawie art. 36a ust. 5 i 5b ustawy Prawo budowlane w nowym brzmieniu. W pozostałym zakresie zaś organy muszą stosować dotychczasowe przepisy (tj. obowiązujące przed nowelizacją), w tym te dotyczące procedowania wniosku w sprawie wydania decyzji o zmianie udzielonego pozwolenia na budowę, co oznacza, że inwestor powinien złożyć projekt zamienny na podstawie dotychczasowych przepisów.
Zgodnie bowiem z art. 36a pr. bud., istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.
Zgodnie z § 26 rozporządzenia Ministra Rozwoju z 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, rozporządzenie to weszło w życie z dniem 19 września 2020 r. Po myśli zaś § 25 ww. rozporządzenia z 2020 r., straciło moc poprzednie rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1935). Jednakże po myśli art. 25 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw – dalej u.z.p.b. przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie znowelizowanych przepisów, czyli do 19 września 2020 r. inwestor może do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego czy zgłoszenia budowy załączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, a więc przepisów pr. bud. obowiązujących przed nowelizacją. W kontekście wyżej wymienionego przepisu przejściowego pojawiły się jednak wątpliwości dotyczące możliwości zastosowania rozporządzenia z 2012 r., w takich przypadkach, gdyż przedmiotowe rozporządzenie zostało uchylone bez zaimplementowania stosownych rozwiązań przejściowych, zaś norma intertemporalna art. 25 u.z.p.b. umożliwia posługiwanie się projektem budowlanym sporządzonym na podstawie ustawy pr. bud. w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 września 2020 r. (tj. bez odwołania się do rozporządzenia z 2012 r.).
Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę, stoi na stanowisku, że jednym z rozwiązań tej wątpliwości interpretacyjnej jest przyjęcie na podstawie wykładni funkcjonalnej art. 25 u.z.p.b., że racjonalny ustawodawca, decydując się na możliwość posługiwania się przez pewien okres standardami sporządzania projektu budowalnego na poprzednich zasadach, objął tą normą nie tylko pr. bud. obowiązujące do dnia 19 września 2020 r. ale także wszystkie niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej na cele prawne akty wykonawcze wydane na podstawie tej ustawy i kompatybilne z jej nieobowiązującą wersją. W innym wypadku cel art. 25 u.z.p.b. nie zostałby osiągnięty, gdyż pr. bud. reguluje tylko podstawowe aspekty i zasady sporządzenia tej dokumentacji. Tymczasem, aby projekt budowlany nadawał się do celów prawnych (tj. określał sposób spełnienia wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pr. bud., a tym samym nadawał się do weryfikacji i zatwierdzenia decyzją) powinien zostać sporządzony zgodnie ze szczegółowymi regulacjami rozporządzenia z 2012 r. i innymi aktami wykonawczymi mającymi zastosowanie w tym przedmiocie. (zob. Wasilewski Filip, Zakres i forma projektu budowlanego - najważniejsze zmiany, Lex 470142098).
Istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy zagadnieniem pozostaje także to, czy tego rodzaju inwestycji jak wytwórnia betonu w ogóle wymaga stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a to z uwagi na to, że w obecnie obowiązującym od dnia 11 października 2019 r. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839) instalacje do produkcji betonu nie zostały zaliczone ani do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, ani do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
W poprzednio obowiązującym rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 71) tego rodzaju instalacje do produkcji betonu w ilości nie mniejszej niż 15 t na dobę zaliczone zostały do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia).
Stąd też wynikała konieczność stwierdzenia przez odrębny organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (decyzji środowiskowej) obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 59 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko).
W obecnie obowiązującym rozporządzeniu z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ) instalacje do produkcji betonu nie zostały zaliczone do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
W ocenie Sądu mając na uwadze brak przepisów przejściowych do rozporządzenia z dnia 10 września 2019 r. oraz uwzględniając to, że wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę węzła betoniarskiego oraz projekt budowalny złożone zostały jeszcze pod rządami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie stosować należy nadal przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w związku z czym inwestycję objętą wnioskiem o zmianę pozwolenia na budowę nadal należy zaliczać do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Powyższe oznacza zaś konieczność stwierdzenia przez odrębny organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jako przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
W ocenie Sądu za koniecznością dalszego stosowania w sprawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko jako przepisów dotychczasowych przemawia także uwzględnienia reguł temporalnych zawartych w omawianych już wyżej art. 25 i 27 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw w sytuacji, gdy sprawa o zmianę pozwolenia na budowę została wszczęta i niezakończona na podstawie wniosku i projektu budowlanego złożonego przed dniem [...] września 2020 r.
Niezależnie od powyższego należy też zauważyć, że Wójt Gminy K. rozstrzygnięcie w sprawie wydania decyzji środowiskowej wydawał nie tylko z uwagi na to, że inwestycja stanowiła instalację do produkcji betonu (§ 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko), ale także i dlatego, że było to przedsięwzięcie - instalacja związana z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów (§ 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko).
Ta druga kwalifikacja inwestycji, jako przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, nie zmieniła się zaś także pod rządami obecnie obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Tak więc nawet gdyby uznać, że obecnie wytwórnia betonu nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko jako instalacja do produkcji betonu to jednak nadal stanowi ona inwestycję - instalację związaną z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, co samo w sobie obliguje inwestora do przeprowadzenia postępowania o którym mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko albowiem nadal jest to przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko.
W ocenie Sądu postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, ustalenia organów administracji nie pozostawiają wątpliwości, a ocena dokonana na podstawie przyjętych ustaleń znajduje umocowanie w zgromadzonym materiale dowodowym. W tym względzie zauważyć należy, że wszelkie istotne okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, zostały ustalone przez organy w oparciu o uzupełniony w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, który został właściwie oceniony. Wyrazem tego są uzasadnienia wydanych decyzji, w pełni oddające rzeczywisty stan rzeczy i zawierające przekonywującą argumentację.
W konsekwencji, w ocenie sądu, zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia zawierają wszystkie niezbędne elementy, w tym przytoczenie przepisów prawnych mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ odwoławczy odniósł się również do argumentów odwołania, przy czym wyrażone w tym zakresie stanowisko, nie może zostać uznane za nieprawidłowe z tego jedynie względu, że pozostaje odmienne od oczekiwań strony skarżącej.
Tym samym, podniesione przez skarżących zarzuty, nie mogły skutkować uwzględnieniem skargi.
Reasumując stwierdzić należy, że Sąd nie doszukał się takich naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, w związku z czym skargę oddalił, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).