II SA/LU 1287/03

II SA/Lu 1287/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-10-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-10-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Drwal /sprawozdawca/
Joanna Cylc-Malec
Witold Falczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art.5 ust.2 pkt.6, art.35 ust.1 pkt.1 lit.a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Dz.U. 1990 nr 16 poz 95
art.4 pkt.6,11,12,13, art.5 i 7 ust.1 i 2, art.11 ust.1 i 2, art.12, art.12a, art.14
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt.1 lit.a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant St.insp. Elżbieta Czarnecka, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2004r. sprawy ze skargi J. i H. D. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]. nr [...], które nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnieniu się wyroku. II. zasądza od Wojewody na rzecz J. i H. D. 265 zł. / dwieście sześćdziesiąt pięć/ zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...], znak: [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 kpa zatwierdził projekt budowlany i udzielił "[...]" spółce z o.o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji: wodno-kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania i c.w.u. z lokalnych źródeł ciepła, wentylacji mechanicznej, gazowej i elektrycznej oraz przyłączy: wodociągowego, gazowego, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, odcinka ulicy S. oraz zjazdu na teren nieruchomości, dróg wewnętrznych i ukształtowania terenu na działce Nr [...], położonej przy ulicy N. (ulica S.) w L.
Po rozpatrzeniu odwołania J. i H. małż. D. (właścicieli działki Nr [...]), L.D. (właściciela działki Nr [...]) oraz W.i i S. małż. M.(właścicieli działki Nr [...]), Wojewoda decyzją z dnia [...] września 2003 r. [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W świetle uzasadnienia decyzji motywy rozstrzygnięcia organu odwoławczego były następujące:
- projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi i przyłączami oraz odcinka ul. S., stanowiący integralną część zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę spełniał wymagania określone w decyzjach z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] oraz z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...], w których Prezydent Miasta ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji tej inwestycji;
- zaplanowana inwestycja na działce Nr [...], położonej na obszarze przewidzianym pod zabudowę mieszkaniową o mieszanej strukturze oraz usług nieuciążliwych, oznaczonych symbolem M3, jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. – część II (zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [..] września 2002 r.);
- inwestor spełnił wymóg przewidziany w art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego (i w terminie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę) oraz w art. 32 ust. 4 pkt 2 cyt. ustawy (wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – przedkładając wypis z aktu notarialnego umowy kupna działki Nr [...]);
- projekt budowlany został wykonany zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, przez osoby posiadające wymagane uprawnienie budowlane, a projekt zagospodarowania terenu, stanowiący załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę, uzgodniono w porozumieniu z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Miasta L.;
- zarzuty odwołujących się osób, będących właścicielami sąsiednich działek Nr [...], [...] i [...] uwzględniono w trakcie postępowania odwoławczego dokonując korekty usytuowania miejsc parkingowych w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu i w projekcie budowlanym branży drogowej (korekty autora projektu), w wyniku czego uległa skróceniu długość parkingu zlokalizowanego wzdłuż projektowanego budynku, od strony działki Nr [...], o 5 miejsc postojowych, dostosowując tym samym odległość parkingu od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku skarżących, do odległości 10 m wymaganej zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690);
- uwzględniono także zarzuty dotyczące usytuowania (w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu) zatok parkingowych przy ul. S. od strony działki Nr [...] (należącej do L.D.), rezygnując z tych zatok i umożliwiając skarżącemu w ten sposób dojazd do budynku mieszkalnego;
- odległość projektowanego budynku od granicy działki odpowiadała wymaganiom zawartym w § 12 ust. 3 i § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia;
- w wyniku dokonanych korekt zatwierdzonego projektu budowlanego, zakwestionowana decyzja nie naruszała przepisów art. 5 Prawa budowlanego, a w szczególności nie naruszała uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 6);
- wobec spełnienia przez inwestora warunków określonych w art. 34 i 35 Prawa budowlanego, organ I instancji zgodnie z art. 35 ust. 5 nie mógł odmówić wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, J. i H. D. podnieśli zarzut, iż z dołączonej do odwołania mapki wynikało, że została przesunięta granica działek o około 1 m na ich niekorzyść, a problem ten został przez organ odwoławczy pominięty, podobnie jak sprawa usytuowania miejsc do parkowania, które mogą przekraczać granice działki.
Zdaniem skarżących, inwestor powinien zainstalować ekrany chroniące ich przed bezpośrednią emisją spalin i częstym świeceniem parkujących pojazdów wprost w okna.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wyjaśniał, że projekt zagospodarowania terenu stanowiący integralny załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę został opracowany na bazie aktualnej mapy geodezyjnej do celów projektowych – wg stanu na dzień 7 stycznia 2003 r., a organ architektoniczno-budowlany zatwierdzający projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę nie może kwestionować mapy sytuacyjno-wysokościowej sporządzonej przez uprawnione jednostki wykonawstwa geodezyjnego.
W ocenie organu zarzut nieprawidłowego przebiegu granic nie jest rozpatrywany w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę, przy czym projektowane ogrodzenie od strony działki Nr [...] nie przekracza geodezyjnej granicy tej działki, a zatem parking nie może być usytuowany na działce skarżących.
Odnosząc się do wniosków skargi dotyczących nałożenia na inwestora obowiązku wykonania ekranów zabezpieczających sąsiednią działkę przed uciążliwościami związanymi z funkcjonowaniem parkingu, organ wskazał, że projektowany parking nie zalicza się do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska i brak jest podstaw prawnych aby zobowiązywać inwestora do ustawienia takich ekranów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca spółce "[...]" pozwolenia na budowę naruszały prawo.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dlatego też niezależnie od zarzutów podniesionych przez skarżących i ich wniosków, Sąd wziął pod uwagę naruszenie przepisów, które miało miejsce na etapie postępowania administracyjnego związanego z zatwierdzeniem przedłożonego projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi pozwolenia na budowę – przez organ I instancji oraz rozpatrzeniem odwołania przez Wojewodę.
Przede wszystkim należy stwierdzić, że dokonane przez autora projektu korekty planu zagospodarowania terenu oraz projektu budowlanego branży drogowej zostały dokonane już po wydaniu decyzji przez organ I instancji (decyzję wydano w dniu [...]lipca 2003 r.). Z akt sprawy wynikało, że wymienione poprawki i korekty wprowadzono w dniu 28 sierpnia 2003 r., a zatem na etapie postępowania odwoławczego. Zmiany te dotyczyły zjazdu na posesję Nr [...] i [...] oraz usytuowania miejsc postojowych dla samochodów osobowych na działce Nr [...].
Zdaniem Sądu naniesione poprawki powinny być przedmiotem analizy organu I instancji zatwierdzającego projekt budowlany. W rozpoznawanej sprawie w istocie tylko organ odwoławczy miał możliwość orzekania w przedmiocie oceny zgodności z prawem poprawionego projektu budowlanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z instalacjami i urządzeniami niezbędnymi do należytego funkcjonowania obiektu łącznie z budową odcinka ulicy S. oraz zjazdu na teren działki Nr [...].
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), obiekt budowlany należy projektować i budować zgodnie z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Decyzja organu I instancji była decyzją wadliwą bowiem naruszała powołany wyżej przepis prawa budowlanego o czym świadczyły nanoszone w sierpniu 2003 r. poprawki do projektu. Decyzja ta była wadliwa także z tego powodu, że wydający ją organ pominął fakt braku orzeczenia wyrażającego zgodę na wyłączenie objętej zabudową działki Nr [...] z produkcji rolnej.
W myśl art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami wymaganymi przepisami szczególnymi.
Pozwolenie na wyłączenie nieruchomości z produkcji rolnej – wymagane przepisami szczególnymi, do których należy zaliczyć przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 16, poz. 95 ze zm.) – zostało wydane dopiero w dniu 8 sierpnia 2003 r. Tego dnia Prezydent Miasta decyzją Nr [...], wydaną na podstawie art. 4 pkt 6, 11, 12 13, art. 5 i 7 ust. 1 i 2, art. 11 ust. 1 i 4, art. 12, 12a i 14 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, zezwolił spółce "[...]" – uwzględniając jej wniosek – na trwałe wyłączenie z rolniczego użytkowania gruntu o łącznej powierzchni 3156 m2 w klasie bonitacyjnej RI, stanowiącej działkę Nr [...], z przeznaczeniem pod budynek mieszkalny wielorodzinny o 36 lokalach mieszkalnych.
W świetle akt sprawy, organ orzekający w przedmiocie wyłączenia z rolniczego użytkowania gruntu objętego zabudową w dniu 28 sierpnia 2003 r. stwierdził, iż powyższa decyzja jest decyzją ostateczną.
Organ I instancji zatwierdzający w dniu 10 lipca 2003 r. projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę, przyjął niekompletny wniosek inwestora, który nie dysponował wtedy decyzją zezwalającą na wyłączenie gruntu (nieruchomości) z rolniczego użytkowania. Organ pominął okoliczność, iż inwestor nie dostosował się do dyspozycji art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego i nie przedłożył omawianej decyzji.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit."a" Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z wymaganiami ochrony środowiska.
Problematyka ochrony środowiska – w aspekcie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych - została w tej sytuacji przez organ architektoniczno-budowlany wbrew wymogom art. 35 ust. 1 pkt 1 lit."a" wręcz pominięta przed wydaniem decyzji.
Oceniając zgodność z prawem decyzji organu odwoławczego należy stwierdzić, iż była ona decyzją wadliwą gdyż akceptowała rozstrzygnięcie organu pierwszoinstancyjnego wydane z naruszeniem powołanych wyżej przepisów Prawa budowlanego.
Utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest wyrazem przekonania organu odwoławczego, iż taka decyzja wolna jest od wad. Tymczasem z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynikało wprost, że były uchybienia, które usunięto po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Dotyczyło to omawianych poprawek w dokumentacji dokonywanych przez autora projektu w celu dostosowania projektu zagospodarowania terenu oraz projektu budowlanego branży drogowej do stanu wymaganego przez przepisy prawa. Z tego powodu rozstrzygnięcie organu odwoławczego naruszało art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Okoliczności sprawy przemawiały za uchyleniem przez organ II instancji decyzji Prezydenta Miasta L.
Z tego względu obie decyzje jako sprzeczne z prawem podlegały uchyleniu w celu wyeliminowania ich z obrotu prawnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd - na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit."a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.
Stosownie do art. 152 wyżej wymienionej ustawy, wstrzymano wykonanie decyzji organu I i II instancji do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów uzasadnia art. 200 tejże ustawy.