II SA/Lu 1265/03

II SA/Lu 1265/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-06-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-10-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grażyna Pawlos-Janusz /przewodniczący sprawozdawca/
Wiesława Achrymowicz
Wojciech Kręcisz
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art.51
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (spr.), Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi R.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę
Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania B.P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] r. znak: [...] odmawiającej nakazania likwidacji otworu okiennego, usytuowanego w ścianie budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] od strony granicy działki nr ewid. [...] w miejscowości G. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał R.G. zlikwidować w terminie do 15 listopada 2003 r. otwór okienny o wymiarach 2,20 x 1,40 m, usytuowany w ścianie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] od strony granicy działki nr ewid. [...] we wsi G., z możliwością wypełnienia otworu luksferami lub cegłą szklaną na powierzchni nie większej niż 10 % powierzchni ściany.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że przeprowadzone w sprawie oględziny wykazały, iż budynek mieszkalny R.G. ma wymiary 10,40 x 12,50 m i jest zlokalizowany w odległości 0,95 m od granicy działki nr ewid. [...] stanowiącej własność G. i B.P. oraz w odległości 4,0 m od granicy działki nr ewid. [...] stanowiącej własność E.B..
Budynek ten został wybudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, wydanej przez Naczelnika Gminy z dnia [...] r. znak: [...]. Zgodnie z warunkami tej decyzji budynek ten powinien mieć wymiary 10,37 x 10,04 m i znajdować się w odległości 4,00 m od granicy działki R.B. /obecnie E.B./ i ściana od strony granicy powinna być wykonana bez otworów. Realizując budowę inwestor odstąpił od warunków pozwolenia na budowę wykonując w ścianie otwór okienny.
Organ pierwszej instancji odmówił wydania nakazu zamurowania otworu okiennego uzasadniając to faktem, że ściana z otworem okiennym jest odległa o 4,00 m od działki E.B., a więc zachowuje odległość określoną w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Na planie zagospodarowania działki stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę, działka R.G. o nr ewid. [...] oznaczona została jako miejsce dla pieszych, a więc mimo odstąpienia przez inwestora od warunków pozwolenia na budowę przez usytuowanie otworu okiennego w ścianie odległej 0,95 m od granicy działki stanowiącej przejście dla pieszych nie narusza, w ocenie organu pierwszej instancji, przepisów techniczno-budowlanych.
W ocenie organu drugiej instancji stanowisko organu pierwszej instancji narusza § 12 powołanego rozporządzenia z dnia 3 lipca 1980 r. Zgodnie z tym przepisem budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolnostojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych i o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudnozapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych.
Odległości określone w tym przepisie powinny być zachowane niezależnie od tego czy działka sąsiednia jest działką budowlaną, czy też stanowi ciąg komunikacyjny prowadzący do działki położonej na zapleczu działki inwestora.
Wykonanie robót budowlanych niezgodnie z udzielonym pozwoleniem oraz przepisami określającymi warunki techniczne, czyli w sposób o jakim mowa w art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 cytowanej ustawy, decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.
Skargę do sądu administracyjnego wniósł R.G., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Podniósł w skardze, że w okresie budowy budynku mieszkalnego tj. w latach 1986-1988 działka jego graniczyła z działką R.B. i ściana budynku ze spornym oknem była oddalona 4 m od granicy. Na wykonanie otworu okiennego otrzymał zgodę decyzją z dnia [...] r. znak: [...] zmieniającą poprzednie pozwolenie na budowę.
Między działką R.B., a jego działką istniał wprawdzie dojazd do posesji nabytej przez małżonków P., ale urządzony był on na jego gruncie, a dopiero w 1990 r. podczas rozgraniczenia odstąpił grunt na drogę dojazdową, za którą jednak dotychczas opłaca podatki. W czasie budowy domu zachowane zostały zatem odległości od granic działki, a zabudowanie okna w pokoju doprowadziłoby to pomieszczenie do warunków niezgodnych z wymogami technicznymi dotyczącymi pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Przedmiotowe okno nie powinno nikomu przeszkadzać, bo działka siedliskowa małżonków P. odległa jest około 50 m od ulicy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ odwoławczy podniósł, że podnoszone okoliczności są nieprawdziwe albowiem z aktu notarialnego rep. Nr [...] z [...] r. wynika, że działka nr ewid. [...] została wydzielona z działki nr ewid. [...], której właścicielami byli na podstawie umowy kupna-sprzedaży z dnia [...] r. Rep. A Nr [...] G. i B.P.. Również na planie zagospodarowania działki, stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego skarżącego wskazano ich jako właścicieli tej działki.
Ponadto powoływanie się przez skarżącego na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] r., która w pozwoleniu na budowę nakazywała wykreślenie sformułowania o wykonaniu ściany bez otworów, jest bezpodstawne w sytuacji, gdy decyzja ta została uchylona przez Wojewodę decyzją z dnia [...] r. znak: [...] i skarżący nie uzyskał pozwolenia na wykonanie przedmiotowego otworu okiennego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z obowiązującym prawem należy stwierdzić, że decyzja ta prawa nie narusza.
Kodeks postępowania administracyjnego statuując zasadę dwuinstancyjności postępowania uprawnia organ odwoławczy do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Przepis art. 138 kpa przyznaje organowi odwoławczemu kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, czego następstwem może być utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji bądź uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji.
W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy, po ponownym rozpoznaniu sprawy, ocenił cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i dokonał jego subsumcji do obowiązującego stanu prawnego. Oceniając odmiennie, niż to uczynił organ pierwszej instancji, zaistniały w sprawie stan faktyczny i prawny organ odwoławczy działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił i zmienił decyzję organu pierwszej instancji.
Zaskarżona decyzja organu drugiej instancji – w ocenie Sądu – jest zgodna z obowiązującym prawem.
Bezspornym jest w rozpatrywanej sprawie, że ostateczna decyzja Naczelnika Gminy z dnia [...] r., na podstawie której skarżący wybudował budynek mieszkalny na działce nr ewid. [...] w G., nie przewidywała istnienia otworów okiennych w ścianie od strony granicy z działkami R.B. i małżonków P. Ściana ta miała być ścianą bez otworów, spełniającą wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego.
Wykonując przedmiotowy otwór okienny wbrew treści decyzji o pozwoleniu na budowę skarżący dokonał zatem istotnego odstępstwa od udzielonego mu pozwolenia. Powoływanie się przez skarżącego na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z [...] r. znak: [...] zezwalającą mu na możliwość wykonania otworów w ścianie od strony granicy z działkami B.P. i R.B. /k. 5 akt adm./, jest niezasadne w sytuacji, gdy decyzja ta została uchylona decyzją Wojewody z dnia [...] r. znak: [...] /k. 6 akt adm./ i skarżący już nie uzyskał pozytywnej dla niego w tym zakresie decyzji administracyjnej.
Zarówno przepisy obowiązującego w okresie realizacji przedmiotowego budynku mieszkalnego rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki /Dz. U. Nr 17, poz. 62/, jak też następnie obowiązujące przepisy rozporządzeń wykonawczych do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126/ regulujące wymogi techniczno-budowlane, nie przewidywały i nie przewidują możliwości wykonania otworów okiennych i drzwiowych w ścianie odległej od granicy działki mniej niż 4,00 m.
Należy przy tym podkreślić, że bez znaczenia – z punktu widzenia przepisów prawa budowlanego – dla możliwości wykonania otworów w ścianie zbliżonej mniej niż 4,00 m od granicy jest funkcja, czy przeznaczenie działki sąsiedniej. Stąd też trafnie organ odwoławczy uznał nie znajdujące podstaw prawnych stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż usytuowanie otworu okiennego w ścianie budynku oddalonej o 0,95 m od granicy działki jest dopuszczalne ze względu na okoliczność, iż działka ta nie jest działką budowlaną, a tylko pieszym ciągiem komunikacyjnym.
Twierdzenie skarżącego, że działka stanowiąca drogę przechodu i przejazdu do siedliska małżonków P. stanowiła do 1990 r. jego własność, a więc budynek mieszkalny był budowany z zachowaniem odległości 4,00 m od granicy działki nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonych w aktach sprawy i ocenionych przez organ orzekający, dowodach. Z treści aktów notarialnych wynika bowiem, że działkę nr ewid. [...] G. i B. małżonkowie P. nabyli już w 1979 r. /k. 8 akt adm./. Z działki tej została wydzielona ewidencyjnie działka nr ewid. [...] która stanowi ciąg komunikacyjny z ich siedliskiem, co zostało uwidocznione w spisie do zasobu ewidencji gruntów w 1987 r. /k. 9 akt adm./.
Mając powyższe na względzie należało uznać, iż organ odwoławczy zaskarżoną decyzją zasadnie działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 powołanej ustawy Prawo budowlane, nakazał skarżącemu zlikwidowanie przedmiotowego otworu okiennego w zakreślonym terminie, co pozwoli na doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem.
Z tych przyczyn należało uznać zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.