II SA/Lu 1136/03

II SA/Lu 1136/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-06-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Grażyna Pawlos-Janusz /przewodniczący sprawozdawca/
Witold Falczyński
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art.28 - 30
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (spr.), Sędziowie NSA Witold Falczyński, Bogusław Wiśniewski – Asesoer WSA, Protokolant ref.st. Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r., znak [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołania M.K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r., znak [...], nakazującej M.K. rozbiórkę zbiornika na nieczystości ciekłe, wybudowanego samowolnie na działce nr 29, położonej w W.K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm./ - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonych przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w dnia 8 kwietnia 2003 r., na działce nr 29 w W.K. oględzin stwierdzono, że M.K. od 2002 r. buduje samowolnie bezodpływowy zbiornik na nieczystości ciekłe, usytuowany w odległości 0,6 m od ogrodzenia działki sąsiedniej.
W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego miał obowiązek – na podstawie art. 48 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, nakazać rozbiórkę realizowanego zbiornika na nieczystości.
Skargę do sądu administracyjnego wniosła M.K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.
W skardze oraz w piśmie procesowym z dnia 25 października 2003 r. podniosła, że nie dopuściła się samowoli budowlanej, ponieważ dokonała ustnego zgłoszenia zamiaru budowy szamba i łazienki pracownikowi Urzędu Gminy w J., M.G., który zobowiązał się sporządzić odpowiedni plan i wskazać wykonawcę budowy. Skarżąca wyjaśniła, że M.G. pomagał jej wcześniej w podobnej sprawie i dlatego była przekonana,że uzyska dla niej właściwe pozwolenie na budowę szamba.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, do czego jest uprawniony w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/.
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
W świetle art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz. U. z 2000 r., Nr 106 poz. 1126 ze zm./ roboty budowlane można rozpocząć na podstawie pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi w wypadkach określonych w art. 29 i 30 ustawy.
W razie uchybienia temu obowiązkowi organ administracyjny – na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji – zobowiązany był do nakazania w drodze decyzji rozbiórki samowolnie zrealizowanego obiektu budowlanego lub jego części.
W świetle przepisów ustawy Prawo budowlane, szambo jest obiektem budowlanym, którego wybudowanie wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu organowi.
Poza sporem jest w niniejszej sprawie, że skarżąca M.K. rozpoczęła w listopadzie 2002 r. budowę zbiornika na nieczystości ciekłe, jednokomorowego, bezodpływowego, składającego się z kręgów betonowych o średnicy 1,2 m i głębokości 2,5 m, nie posiadającego dna. Zbiornik został usytuowany na działce skarżącej, oznaczonej nr ewid. 29 w W.K., w odległości 0,6 m od sąsiedniej działki.
Skarżąca wykonała ten zbiornik bez uprzedniego pisemnego zgłoszenia. Okoliczność ustnych uzgodnień skarżącej z pracownikiem Urzędu Gminy kwestii opracowania dokumentacji i realizacji obiektu nie czyni zadość wymogowi dokonania prawem wymaganego pisemnego zgłoszenia.
Ponadto należy zauważyć, że usytuowanie przedmiotowego zbiornika w odległości 0,6 m od granicy działki jest niedopuszczalne w świetle przepisów techniczno-budowlanych obowiązujących w czasie budowy przedmiotowego zbiornika.
Przepis § 36 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 140 ze zm./ stanowił bowiem, że odległość urządzeń sanitarno-gospodarczych od granicy działki sąsiedniej powinna wynosić 2,0 m. Skarżąca nie mogłaby uzyskać zgody właściwego organu na budowę szamba w odległości mniejszej niż wymagana prawem.
Mając powyższe na uwadze należało skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych, oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.