II SA/Lu 1130/03

II SA/Lu 1130/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-06-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/
Grażyna Pawlos-Janusz /przewodniczący/
Witold Falczyński
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art. 32 ust.4 pkt.2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.9, art.64 par.2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt.1 lit.c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie NSA Witold Falczyński, Bogusław Wiśniewski (spr.) –Asesor WSA, Protokolant ref.st. Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę - uchyla zaskarżoną decyzję
Uzasadnienie
Sygn.akt II SA / Lu 1130 / 03
U z a s a d n i e n i e
Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] odmawiającej Z. S. zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na remont i malowanie elewacji kamienicy na działce nr 19 położonej przy ulicy L.
W motywach orzeczenia wyjaśniono, iż wnioskodawca nie wykazał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane , jako niezbędnej przesłanki uzyskania pozwolenia na budowę. Wojewoda wyjaśnił, iż zgodnie z posiadaną przez Urząd Miejski ewidencją gruntów właścicielami przedmiotowej nieruchomości są: Z.S., M.J.S., A.K.S. i S.S. Wnioskodawca przedłożył postanowienia sądowe dotyczące stwierdzenia nabycia spadku po S.S. vel S. Wynika z nich , iż spadek nabyła jego żona L.S., E.S., G.S., M.K. – N. i K.P. Z kolei spadek po Z.S. nabyły M.S.T. oraz H.T. Spadek po nich nabyła A.T. , a jej spadkobiercą był syn R.T. .On też udzielił zgody na remont kamienicy. Obok niego podobnej zgody udzielili J.K.G. z domu N. córka M. i M. oraz K.P. syn S. i K. z domu S. Organ uznał, iż wnioskodawca nie przedłożył dokumentów potwierdzających , że osoby te nabyły spadek po K.P. i M.J.K. – N., co stanowi podstawę uznania, iż nie wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego Z.S. stwierdził, iż w możliwie zwięzły sposób wyjaśnił, kto po kim nabył spadek i w jakiej części, równocześnie wyjaśniając pojawienie się nowych nazwisk w rodzinie. Dopiero w decyzji Wojewody określono , jakie dokumenty są wymagane. Dołączył postanowienia sądowe, z których wynika, iż spadek po M.J.K N. nabyła w całości córka J.K.G., a po A.P. spadek w całości nabył jej syn K.W.P.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda stwierdził, iż dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie były i nadal nie są mu znane. Wnosił o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga jest uzasadniona. Rozstrzygnięcie zapadło bowiem z naruszeniem przepisów postępowania , które miały istotny wpływ na wynik sprawy . Przypomnieć należy , iż stosownie do art.9 kpa organy administracji publicznej są zobowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych , które mogą mieć wpływ na ustalanie ich praw i obowiązków , będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy administracyjne czuwają nad tym , aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i niezbędnych tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Z przepisem tym koreluje art.64 § 2 kpa stanowiący , iż w sytuacji gdy podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa niż określone w § 1, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Prawidłowo zatem organ I instancji uznając ,iż skarżący nie przedstawił dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane , które jest niezbędnym warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę ( art. 32 ust.4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 106 , poz.1126 ze zmianami ) , pismem z dnia 2 kwietnia 2003 r. wezwał go do ich przedstawienia z zagrożeniem pozostawienia sprawy bez rozpoznania. Jednak po dokonanej ocenie przedstawionych postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku o kolejnych spadkodawcach i uznaniu ich jako niewystarczających ,błędnie orzeczono o odmowie wydania pozwolenia na budowę. Dbałość o zapewnienie właściwego toku postępowania oraz zapobieganie poniesieniu przez stronę szkody z powodu nieznajomości przepisów prawa, nakazywała ponowne wezwanie skarżącego do wykazania pełnego kręgu spadkobierców , którym przysługują prawa do nieruchomości. Czynność ta jest tym bardziej uzasadniona , że w piśmie z dnia 2 kwietnia 2003 r. nie wykazano, jakimi dokumentami powinien legitymować się skarżący , podczas gdy wezwanie to powinno być na tyle jasne i niedwuznaczne, by u strony do której jest skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Przedstawienie zatem dowodów w jego mniemaniu dosyć dokładnie naświetlających uprawnienia osób wyrażających zgodę na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych nie mogło skutkować odmową wydania pozwolenia na budowę z tego tylko powodu, iż organ administracji ocenił je jako niepełne.
Wobec powyższego na podstawie art.145 § 1pkt.1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ) zaskarżoną decyzję należało uchylić.