II SA/LU 112/06

II SA/Lu 112/06 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-03-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak
Krystyna Sidor /sprawozdawca/
Leszek Leszczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 81c ust. 1 i 2, art. 30 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 1998 nr 140 poz 906
art. 6, art. 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.),, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Asystent sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2006 r. sprawy ze skargi Zakład Energetyczny w W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]listopada 2005r., znak: WINB.ZOA.[...] wydanym na podstawie art. 144 oraz 138§1pkt.1 kpa w zw. z art. 80ust.2pkt.2 oraz art. 83ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz.2016 ze zm.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania Zakładu Energetycznego W.– Teren SA utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005r., znak: PINB.[...] nakładające na ZEWT SA Rejon Energetyczny w Ł. obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni, licząc od dnia doręczenia postanowienia, oceny technicznej napowietrznej linii SN 15kV zlokalizowanej na nieruchomości położonej przy ul. [...] w Ł., uwzględniającej również już wykonane roboty budowlane związane z remontem przedmiotowej linii.
W toku postępowania ustalono, że pracownicy ZEW-T SA Rejon Energetyczny w Ł. wykonali we wrześniu 2005r. na posesji M. Ł. znajdującej się przy ul. [...] w Ł. szereg robót budowlanych związanych z usunięciem skutków awarii linii energetycznej spowodowanej wichurą w dniu 29 lipca 2005r., polegających na: demontażu 3 kabli linii energetycznej na odcinku długości ok. 200mb (od słupa nr 8 do słupa nr 10), demontażu złamanego słupa żelbetonowego (nr 9) i zamontowaniu nowego słupa, montażu nowych kabli 3x50mm w miejsce wcześniej zdemontowanych oraz przycięciu poprzerastanych powyżej przedmiotowej linii kablowej napowietrznej koron drzew rosnących wzdłuż linii.
O wykonanych robotach organ nadzoru budowlanego został poinformowany przez właściciela posesji M. Ł., który sprzeciwiał się naprawie przedmiotowej linii napowietrznej i domagał się jej całkowitej likwidacji z jego nieruchomości podnosząc, że jej stan techniczny od wielu lat zagraża bezpieczeństwu jego rodziny i mienia, doprowadzając w 1992r. do pożaru budynku gospodarczego.
W związku z powyższym organ nadzoru budowlanego stwierdzając, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do jakości zastosowanych wyrobów budowlanych i wykonanych robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu, tj. linii napowietrznej na podstawie art. 81ust.c ustawy – Prawo budowlane wydał postanowienie zobowiązujące Zakład Energetyczny do przedłożenia oceny technicznej przedmiotowej linii energetycznej. Jednocześnie organ ten stanął na stanowisku, że wykonane roboty stanowią remont i zostały przeprowadzone bez wymaganego na podstawie art. 30ust.1pkt.2 ustawy - Prawo budowlane zgłoszenia. Zdaniem organu w sprawie nie mają bowiem zastosowania przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2004r. (Dz.U. z 2004r., Nr 240, poz. 2410) w sprawie określenia gmin i miejscowości, w których stosuje się szczególne zasady odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu, z których to przepisów wynikałoby zwolnienie inwestora od obowiązku zgłoszenia właściwemu organowi remontu niektórych obiektów.
Organ odwoławczy w pełni podzielił stanowisko organu I instancji, utrzymując w mocy wydane postanowienie.
Skargę do sądu administracyjnego wniósł Zakład Energetyczny W.-Teren SA domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W skardze zarzucił, że organy błędnie zakwalifikowały wykonane przez niego prace jako remont, podczas, gdy polegały one wyłącznie na usunięciu awarii, co nie podlegało zgłoszeniu. Zdaniem skarżącego zachodzi bowiem sprzeczność pomiędzy §36 pkt.2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz.U. z 2005r., Nr 2, poz.6), który nakłada na operatora takiej sieci obowiązek usunięcia awarii sieci w ciągu 24 godzin a art. 30ust.1pkt.2 - Prawa budowlanego, który wprowadza obowiązek zgłoszenia robót budowlanych, w tym remontu właściwemu organowi.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonego aktu w zakresie jego zgodności z prawem.
Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
Podstawą jego wydania był art. 81 "c" ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zgodnie z którym organy administracji architektoniczno - budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na właściciela, zarządcę obiektu budowlanego, a także dostawcę wyrobów budowlanych. Postanowienia takie wydawane są w celu realizacji podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno- budowlanej i nadzoru budowlanego, określonych w art. 81ust.1 ustawy - Prawo budowlane w tym m.in. nadzoru i kontroli warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązywaniu przyjętych w projektach budowlanych przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych, zgodności rozwiązań architektoniczno - budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej, a także nadzoru i kontroli stosowania wyrobów budowlanych w obiekcie budowlanym.
Jak wynika z akt sprawy skarżący wykonał roboty budowlane związane z naprawą linii energetycznej znajdującej się na posesji M. Ł., zniszczonej w wyniku gwałtownej wichury w dniu 29 lipca 2005r. Zdaniem Sądu zebrane w sprawie materiały dowodowe, w szczególności opinie biegłych sporządzone w sprawie o odszkodowanie z tytułu pożaru budynku gospodarczego (k. 20 i 22 akt administracyjnych) potwierdzają wątpliwości organu nadzoru budowlanego co do stanu technicznego przedmiotowej linii wysokiego napięcia. Skoro z ustaleń uprawnionych organów wynika, że Zakład Energetyczny nie przestrzegał przepisów eksploatacyjnych (L2 i L3) oraz Polskiej Normy PN-75/E-05100, w wyniku czego następowało iskrzenie linii, a nawet zaistniał pożar, to organy te miały podstawy do nałożenia na Zakład Energetyczny Teren –W. w Ł. obowiązku określonego w art. 81c ustawy - Prawo budowlane. Ubocznie wypada podnieść, że w razie, gdyby z treści sporządzonych na podstawie tego przepisu ocen lub ekspertyz wynikała zbędność ich sporządzenia, osoba zobowiązana do ich dostarczenia będzie mogła dochodzić zwrotu poniesionych wydatków.(por. R. Dziwiński, P. Ziemski, Prawo budowlane. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2005)
Wprawdzie dla nałożenia obowiązków na podstawie powyższego przepisu nie ma znaczenia jaki charakter miały wykonane roboty budowlane, których to postanowienie dotyczy, to jednak - odnosząc się do zarzutów skargi - stwierdzić należy, że nie mogą być one uznane (jak to podnosi skarżący) za remont, nie podlegający obowiązkowi zgłoszenia z mocy art. 6ustawy z dnia 11 sierpnia 2001r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz.U. z 2001r., Nr 84, poz.906). Ustawa ta ma bowiem zastosowanie ograniczone czasowo i miejscowo. Zgodnie z art. 1i2 jej przepisy stosuje się wyłącznie do odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku powodzi, wiatru, osunięcia się ziemi lub działania innego żywiołu na obszarze i w okresie określonym w wydanym na jej podstawie rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów. Odnosząc się zatem do zarzutów skargi stwierdzić należy, że z mocy przepisów obowiązującego w dniu gwałtownej wichury tj. 29 lipca 2005r., która spowodowała zerwanie przedmiotowej linii wysokiego napięcia rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2004r. w sprawie określenia gmin i miejscowości, w których stosuje się szczególne zasady odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz.U. z 2004r., Nr 240, poz.2110) zasady te nie mają zastosowania w miejscowości Ł., bowiem miejscowość ta nie została wymieniona w załączniku do tego rozporządzenia. Z tego względu w sprawie nie ma zastosowania art. 6 powołanej ustawy zwalniający z obowiązku zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej remontu uszkodzonych w wyniku działania żywiołu obiektów liniowych.
Zdaniem Sądu nie zachodzi również podnoszona przez skarżącego sprzeczność pomiędzy przepisem art. 30ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz.2016 ze zm.), który wprowadza obowiązek zgłoszenia właściwemu organowi określonych w nim robót budowlanych a §36 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 29 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz.U. z 2005r., Nr 2, poz.6), zgodnie z którym czas jednorazowej przerwy awaryjnej w dostarczaniu energii elektrycznej z sieci nie może przekroczyć 24 godzin (36 godzin, §38pkt.2) - inne są bowiem cele wskazanych aktów prawnych, jak i sankcje za naruszenie ich przepisów.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że w każdym przypadku, gdy usuwanie awarii sieci elektroenergetycznej związane jest z podjęciem robót budowlanych, zastosowanie mają właściwe przepisy Prawa budowlanego. Powołany natomiast przez skarżącego § 36 cyt. rozporządzenia należy interpretować w kontekście przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. – Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2003r., Nr 153, poz.1404 ze zm.), na podstawie której rozporządzenie to zostało wydane. Jej przepisy określają m.in. zasady i warunki zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii i mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego, rozumianego jako stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony (art.1ust.1i2 oraz art. 3pkt.16) Paragraf 36 cyt. rozporządzenia nie odnosi się zatem do sposobu, w jaki ma być usunięta awaria i obowiązków z tym związanych, wynikających z odrębnych przepisów, w szczególności z przepisów Prawa budowlanego, ale wprowadzając maksymalny (24–godzinny) czas na usunięcie awarii sieci elektroenergetycznej zapewnia minimalną ochronę w zakresie dostarczenia energii jej odbiorcom. Wskazany w tym przepisie okres nie ma jednak charakteru bezwzględnego w tym znaczeniu, że przekroczenie go spowodowane wyjątkowymi okolicznościami nie pociąga sankcji prawnych. Zgodnie bowiem z art. 56ust. 1pkt.14 ustawy- Prawo energetycznego karze pieniężnej podlega ten, kto z nieuzasadnionych powodów wstrzymuje lub ogranicza dostarczanie paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła do odbiorców. Usunięcie awarii sieci elektroenergetycznej z przekroczeniem 24-godzinnego terminu spowodowane koniecznością wykonania robót budowlanych i związanych z nimi obowiązków wynikających z przepisów Prawa budowlanego, w tym dokonania odpowiednich zgłoszeń stanowi - zdaniem Sądu – "uzasadniony powód", o którym mowa w art.56ust.1pkt.14, wyłączający możliwość nałożenia kary pieniężnej. Powyższe oznacza, że wskazane przez skarżącego przepisy nie tylko nie wykluczają się wzajemnie, ale również, w wyjątkowych sytuacjach, uzupełniają.
Z tych względów stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązujących przepisów i skarga na nie podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)