II SA/LU 110/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o warunkach zabudowy dla nadbudowy stolarni, uznając, że nie uzyskano wymaganej zgody na odstępstwo od ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy technicznej.
Skarżący J.K. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla nadbudowy stolarni na działce oznaczonej symbolem RP w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Skarżący argumentował, że inwestycja nie ma charakteru rolniczego i narusza zapisy planu dotyczące stref technicznych. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że nie uzyskano wymaganej zgody na odstępstwo od ustaleń planu dla strefy technicznej od linii energetycznych, co stanowiło naruszenie prawa.
Sprawa dotyczyła skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta o ustaleniu warunków zabudowy dla nadbudowy istniejącego budynku stolarni z przeznaczeniem na cele magazynowe. Działka inwestycyjna była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego symbolem RP (tereny upraw polowych), ale znajdowała się również w strefie technicznej od linii energetycznych (F1) oraz strefie uciążliwości od cmentarzy (D3). Plan dopuszczał adaptację istniejących obiektów na terenach RP, ale strefa F1 preferowała zieleń niską i uprawy rolnicze, a strefa D3 zakazywała lokalizowania obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Skarżący zarzucił, że nadbudowa stolarni nie jest obiektem rolniczym i narusza zapisy planu dotyczące stref technicznych. Sąd, choć początkowo nie widział naruszenia zarzutów skargi, uchylił zaskarżoną decyzję z urzędu. Stwierdził, że organ administracji nie uzyskał wymaganej zgody na odstępstwo od ustaleń planu dla strefy F1 od podmiotów wskazanych w planie, co stanowiło naruszenie prawa i podstawę do wznowienia postępowania. W związku z tym, decyzja ustalająca warunki zabudowy była przedwczesna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zaskarżona decyzja narusza prawo, ponieważ nie uzyskano wymaganej zgody na odstępstwo od ustaleń planu dla strefy F1 od podmiotów wskazanych w planie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo dopuszczenia adaptacji istniejących obiektów na terenach RP, plan wymagał uzyskania zgody na odstępstwa od ustaleń dla strefy F1 od dysponenta strefy i Wydziału Ochrony Środowiska. Niewyczerpanie tej procedury przed wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy stanowiło naruszenie prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 106 § 1 - 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a.
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
u.z.p. art. 43
Ustawa z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy, gdy zamierzenie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
u.z.p. art. 46 § 2
Ustawa z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie rodzi praw do terenu, nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewystarczające uzasadnienie organów administracji co do zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego w kontekście stref technicznych. Niewyczerpanie procedury uzyskania wymaganej zgody na odstępstwo od ustaleń planu dla strefy technicznej od linii energetycznych.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące charakteru rolniczego terenów RP i niezgodności stolarni z tym przeznaczeniem. Argumenty skarżącego dotyczące naruszenia strefy uciążliwości od cmentarzy D3.
Godne uwagi sformułowania
nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało stwierdzić, iż zaskarżona decyzja narusza prawo wymóg ten wprost przewiduje zapis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rozważanych okolicznościach, a który podlega realizacji w trybie art. 106 § 1 – 6 k.p.a. Jego niewyczerpanie przed wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę merytorycznie przez organ administracyjny podlega zakwalifikowaniu, jako podstawa wznowienia postępowania administracyjnego, przewidziana dyspozycją art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a.
Skład orzekający
Witold Falczyński
przewodniczący
Wiesława Achrymowicz
sprawozdawca
Krystyna Sidor
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w kontekście stref technicznych i uciążliwości, oraz konieczność uzyskiwania wymaganych zgód od odpowiednich organów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach braku takich stref lub odmiennych zapisów planu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne przestrzeganie zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym wymogów dotyczących stref technicznych i uciążliwości, nawet przy pozornie rutynowej inwestycji.
“Nawet nadbudowa stolarni wymaga zgody na odstępstwa od planu zagospodarowania przestrzennego!”
Dane finansowe
WPS: 10 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 110/03 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-03-12 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-01-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Krystyna Sidor Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/ Witold Falczyński /przewodniczący/ Symbol z opisem 615 Sprawy zagospodarowania przestrzennego Hasła tematyczne Zagospodarowanie przestrzenne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b, art. 152, art. 200 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 134 par. 1, art. 106 par. 1 - 6, art. 145 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie asesor WSA Wiesława Achrymowicz (spr.), Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant ref.st. Małgorzata Poniatowska Furmaga, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J.K. kwotę 10 ( dziesięć ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie W wyniku przeprowadzenia postępowania administracyjnego, wszczętego na wniosek M.D., Prezydent, działając jako organ pierwszej instancji, decyzją z dnia "[...]’ ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki o numerze geodezyjnym "[...}’, położonej w Z. przy ul. H. pod inwestycję w postaci nadbudowy istniejącego budynku stolarni z przeznaczeniem na cele magazynowe. Wskazał, że obszar wyznaczony liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, stanowiący część działki nr "[...]", w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczony jest symbolem "[...]", jako tereny upraw polowych, położony w strefie technicznej od linii energetycznych najwyższych napięć - F1 oraz uciążliwości od cmentarzy - D3. Dla terenów RP zgodnie z zapisami planu dopuszczona została realizacja budynków o charakterze rolniczym, w tym domów dla rolników oraz adaptacja istniejących obiektów, z wyjątkiem szkodliwych dla środowiska z możliwością poprawy standardów wyposażenia i użytkowania. W obszarze strefy F1 należy zgodnie z zapisami planu lokalizować zieleń niską i uprawy rolnicze, a wszelkie odstępstwa od tego sposobu zagospodarowania są uwarunkowane uzyskaniem każdorazowo zgody dysponenta strefy Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego oraz Wydziału Ochrony Środowiska. Strefa uciążliwości od cmentarzy – D3 przewiduje wskazanie lokalizacji zieleni izolacyjnej wysokiej i niskiej z zakazem lokalizowania obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi mieszkalnych i usługowych oraz zakładów żywienia i składów żywności. W konsekwencji stanął na stanowisku, że objęte wnioskiem M.D. planowane zamierzenie inwestycyjne nie narusza zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdy chodzi o modernizację i rozbudowę istniejącego budynku, a wskazana decyzja, zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, nie rodzi praw do terenu, nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Po rozpoznaniu odwołania J.K., powołującego się na przysługujący mu tytuł prawny do nieruchomości bezpośrednio sąsiedniej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzją z dnia "[...]" utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Podzieliło ocenę prawną organu pierwszej instancji, iż planowane zamierzenie inwestycyjne zgodne jest z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przewidzianymi dla terenów oznaczonych symbolem RP, dopuszczającym adaptację istniejących obiektów z wyjątkiem szkodliwych dla środowiska z możliwością poprawy standardów wyposażenia i użytkowania, a którym odpowiada nadbudowa budynku stolarni z przeznaczeniem na cele magazynowe, wskazana w osnowie pierwszoinstancyjnej decyzji. Odwołało się do art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w myśl którego nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, gdy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na powyższe skargę złożył J.K., wnosząc o uchylenie decyzji organu drugiej instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie prawa, prezentując stanowisko, iż dla terenów RP dopuszcza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego realizację jedynie obiektów rolniczych, gdy w sprawie niniejszej zamierzenie inwestycyjne dotyczy nadbudowy stolarni, która oczywiście nie ma charakteru rolniczego. Przewidziana zapisami planu możliwość adaptacji istniejących obiektów nie wskazuje na dopuszczalność rozbudowy stolarni w pionie. Jej zrealizowanie będzie szkodliwe dla środowiska i zdecydowanie obniży standard użytkowania nieruchomości sąsiedniej. Argumentował dalej, że w strefie F1 – od linii energetycznych najwyższych napięć może być jedynie planowana zieleń niska i uprawy rolnicze. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało stanowisko, jego argumentację, wyrażone w decyzjach organów administracji , wydanych w toku instancji. Stwierdziło, iż w świetle stanowiska M.D., planowana inwestycja ma poprawić standardy użytkowania stolarni poprzez ograniczenie, zmniejszenie zanieczyszczenia środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę, zważył co następuje: Wbrew wywodom skarżącego, planowane zamierzenie inwestycyjne nie narusza zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, statuuowanych co do zasady dla terenów oznaczonych symbolem RP, przewidujących dopuszczalność adaptacji już istniejących obiektów, nie czyniąc rozróżnienia i nie zakreślając ograniczeń w odniesieniu do architektonicznych rozwiązań. Wskazane we wniosku planowane zamierzenie inwestycyjne nie jest też szkodliwym dla środowiska ,a nie wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Planowanej inwestycji nie dotyczy też ograniczenie przewidziane dla strefy uciążliwości od cmentarzy – D3, skoro rozważana jest adaptacja już istniejącego obiektu. Wbrew twierdzeniom skarżącego, takie zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazujące, że w strefie D3 należy lokalizować zieleń izolacyjną niską i wysoką, zaś w strefie F1 zieleń niską i uprawy rolnicze, nie stanowią zakazu planowania innych inwestycji, przy spełnieniu pozostałych wymogów planu przewidującego zagospodarowanie przestrzenne, lecz podlegają wykładni, jako preferowane sposoby przeznaczenia przy braku zamiaru podejmowania innych, a dopuszczalnych. Każdorazowo, w zapisach planu zagospodarowania, zakaz musi być wprost wyrażony. Powyższe zarzuty nie dawały podstaw do uwzględnienia skargi Natomiast nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało stwierdzić, iż zaskarżona decyzja narusza prawo, gdyż w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego nie została ona poprzedzona uzyskaniem zgody, wymaganej każdorazowo dla akceptacji lokalizacji inwestycji, decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, o odmiennym charakterze niż preferowany w zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w strefie F1 – od linii energetycznych najwyższych napięć, ze strony podmiotów w nim wymienionych. Wymóg ten wprost przewiduje zapis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rozważanych okolicznościach, a który podlega realizacji w trybie art. 106 § 1 – 6 k.p.a. Jego niewyczerpanie przed wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę merytorycznie przez organ administracyjny podlega zakwalifikowaniu, jako podstawa wznowienia postępowania administracyjnego, przewidziana dyspozycją art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. , a wobec czego wskazane uchybienie czyni przedwczesnym, prawidłowe przesądzenie czy planowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu art. 43 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity z 1999r . Dz.U. Nr 15, poz. 139 ze zm.). W tym stanie rzeczy, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlegała uchyleniu, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy jednoczesnym zastosowaniu art. 152 tejże ustawy, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. kg.