II SA/LU 1063/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie oddalił skargę na decyzję SKO odmawiającą zmiany decyzji o warunkach zabudowy, uznając, że zgodnie z nową ustawą o planowaniu przestrzennym nie można przedłużyć ważności decyzji wydanej na gruncie poprzednich przepisów.
Spółka domagała się zmiany decyzji o warunkach zabudowy dla stacji paliw, aby przedłużyć jej ważność, która upłynęła z końcem 2003 r. Organy administracji odmówiły, wskazując, że wniosek złożono po upływie terminu, a ponadto obowiązująca ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje już określania terminu ważności takich decyzji. WSA w Lublinie oddalił skargę, podzielając stanowisko organów i podkreślając, że nie można stosować art. 155 k.p.a. do zmiany decyzji, gdy przepisy szczególne (nowa ustawa) temu się sprzeciwiają.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę spółki domagającej się zmiany decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji paliw gazu płynnego. Skarżąca chciała przedłużenia ważności decyzji z listopada 2001 r., której termin upłynął z dniem 31 grudnia 2003 r. Organy administracji, w tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymały w mocy decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą tej zmiany. Podstawą odmowy było stwierdzenie, że wniosek o zmianę został złożony po upływie terminu ważności decyzji, a także fakt, że obowiązująca od 11 lipca 2003 r. ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zasadniczo zniosła wymóg uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy i nie przewiduje już określania ich terminu ważności. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być zmieniona w trybie art. 155 k.p.a. tylko wtedy, gdy przepisy szczególne się temu nie sprzeciwiają. W niniejszej sprawie sprzeciwiały się temu przepisy nowej ustawy, które nie przewidują już określania terminu ważności decyzji o warunkach zabudowy, co czyniło niemożliwym jej "wydłużenie". Sąd uznał również, że rozważanie zarzutów dotyczących nieważności decyzji wygaszającej decyzję o warunkach zabudowy było zbędne w świetle powyższego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, nie można zmienić (przedłużyć ważności) takiej decyzji, ponieważ przepisy nowej ustawy sprzeciwiają się takiej zmianie, a art. 155 k.p.a. dopuszcza zmianę decyzji tylko wtedy, gdy przepisy szczególne tego nie wyłączają.
Uzasadnienie
Nowa ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje określania terminu ważności decyzji o warunkach zabudowy. Zmiana decyzji wydanej na gruncie poprzedniej ustawy, która taki termin zawierała, byłaby sprzeczna z obowiązującymi przepisami, co wyłącza możliwość zastosowania art. 155 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
k.p.a. art. 155
Kodeks postępowania administracyjnego
Dopuszcza zmianę decyzji ostatecznej za zgodą strony, jeśli przepisy szczególne się temu nie sprzeciwiają i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W tym przypadku przepisy szczególne (nowa ustawa o planowaniu przestrzennym) sprzeciwiały się zmianie.
u.p.z.p. art. 59 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt. 1-5
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 54
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Nie przewiduje możliwości wskazania w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu okresu jej ważności.
u.p.z.p. art. 64
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 85 § ust. 1 i 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Skarżąca zarzucała niezastosowanie tych przepisów w kontekście nieważności uchwały Rady Miasta.
u.p.z.p. art. 42 § ust. 1 pkt. 7
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepis poprzedniej ustawy (o zagospodarowaniu przestrzennym) przewidujący obowiązek wskazania okresu ważności decyzji.
k.p.a. art. 138 § §1 pkt.1
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy.
k.p.a. art. 156 § §1 pkt.2
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji (skarżąca powoływała się na tę podstawę w kontekście decyzji wygaszającej).
p.u.s.a. art. 1 § §1i1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Określa zakres kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązująca ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje możliwości określenia terminu ważności decyzji o warunkach zabudowy, co uniemożliwia jej zmianę w trybie art. 155 k.p.a. w celu przedłużenia ważności. Wniosek o zmianę decyzji został złożony po upływie terminu jej ważności.
Odrzucone argumenty
Organy nie zastosowały art. 85 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja "wygaszająca" decyzję o warunkach zabudowy była nieważna z uwagi na stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miasta dotyczącej planu zagospodarowania przestrzennego.
Godne uwagi sformułowania
nie można na jej podstawie zmienić decyzji wydanej na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy przepisy aktualnie obowiązującej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem skarżąca złożyła wniosek o zmianę już w czasie obowiązywania tej ustawy przepisy tej ustawy nie przewidują określenia w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy okresu jej ważności, zatem zachodzi sprzeczność obowiązujących przepisów prawa, o której mowa w art. 155kpa, dlatego zmiana przedmiotowej decyzji nie jest dopuszczalna.
Skład orzekający
Joanna Cylc-Malec
przewodniczący
Krystyna Sidor
sprawozdawca
Jerzy Drwal
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 155 k.p.a. w kontekście zmian przepisów prawa materialnego, zwłaszcza w obszarze planowania przestrzennego. Kwestia dopuszczalności zmiany decyzji administracyjnych po wejściu w życie nowych regulacji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów dotyczących warunków zabudowy i stosowania art. 155 k.p.a. do decyzji wydanych na gruncie poprzednich regulacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne problemy wynikające ze zmian przepisów prawa i ich wpływu na istniejące decyzje administracyjne, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i budowlanego.
“Czy można przedłużyć ważność decyzji o warunkach zabudowy po zmianie przepisów? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 1063/05 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2006-01-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-12-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jerzy Drwal Joanna Cylc-Malec /przewodniczący/ Krystyna Sidor /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Zagospodarowanie przestrzenne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 155 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2003 nr 80 poz 717 art. 42 ust. 1 pkt 7, art. 54, art. 64 Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca) Asesor, WSA Jerzy Drwal, Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi [...] Sp. J. D. T., A.T., N. T. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]października 2005r., znak: SKO.0073[...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa w zw. z art. 59ust.1 i art.61 ust.1 pkt.1-5 i art. 85 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania "[...]" A. T., N. T., D. T. Spółka [...] w L. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]lipca 2005r., znak:AAB.I.[...] odmawiającą zmiany decyzji własnej z dnia [...] listopada 2001r., znak:AAB.I.[...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji paliw gazu płynnego, warsztatu elektromechanicznego wraz z uzbrojeniem i zagospodarowaniem terenu, w tym realizacji zjazdów z ul. [...] na działce nr 71/3 położonej przy ul. [...]I w L. w zakresie przedłużenia ważności powołanej decyzji. Spółka "[...]" A. T., N. T., D. T. Spółka [...] w L. domagała się zmiany w trybie art. 155 kpa decyzji z dnia [...] listopada 2001r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla ich inwestycji polegającej na budowie stacji paliw na działce nr 71/3 położonej w L. przy [...]. Organy stwierdziły, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku, ponieważ w dacie składania wniosku tj. w dniu 22 stycznia 2005r. decyzja już była nieważna, bowiem termin jej ważności upłynął z dniem 31 grudnia 2003r. określonym w tej decyzji. Ponadto organy wyjaśniły, że wniosek był rozpatrywany na gruncie obowiązującej od dnia 11 lipca 2003r. ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.), która zasadniczo zniosła wymóg uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, pozostawiając go wyłącznie do przypadków, gdy na danym terenie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wprawdzie dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa działka, nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jednak z uwagi na fakt, że aktualnie obowiązująca ustawa określa inne przesłanki i zasady wydawania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, nie można na jej podstawie zmienić decyzji wydanej na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Skargę do sądu administracyjnego wniosła "[...]" Spółka [...] D. T., A. T., N. T., domagając się uchylenia powyższej decyzji Kolegium. Skarżąca zarzuciła, że organy nie zastosowały w sprawie art.85§1i2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, całkowicie pomijając okoliczność, iż wyrokiem z dnia 19 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Nr 1688/Lu/2002 o zmianie planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej przedmiotowej działki, a zatem nie było podstaw do wydania przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia [...] grudnia 2002r. o wygaśnięciu decyzji z dnia [...]listopada 2001r. na tej podstawie, iż ustalenia nowego planu miejscowego są sprzeczne z wydaną decyzją o warunkach zabudowy. Skarżąca wywiodła, że skoro zachodzą przesłanki przewidziane w art.156§1pkt.2kpa do stwierdzenia nieważności decyzji "wygaszającej", tym samym decyzja z dnia [...]listopada 2001r. o ustaleniu warunków zabudowy dla ich inwestycji nadal obowiązuje. Skarżąca wyjaśniła również, że nie ubiegała się o udzielenie pozwolenia na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, ponieważ toczyły się w tym czasie dwa postępowania sądowoadministracyjne, w tym zakończone wskazanym wyżej wyrokiem WSA w Lublinie oraz poprzedzające je postępowanie w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Lu 625/02, w którym sąd stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta o oddaleniu protestu. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca przytoczyła tezę Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w sprawie sygn. akt SA/Gd 3157/95 (lex 44161). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Skarżący domagali się zmiany w trybie art.155 kpa decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw poprzez przedłużenie terminu jej ważności, który upłynął z dniem 31 grudnia 2003r. Zgodnie z powołanym przepisem decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Decyzja, której zmiany domaga się skarżąca jest wprawdzie decyzją ostateczną, ale zmianie sprzeciwiają się obowiązujące przepisy. Została ona bowiem wydana na gruncie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, która przewidywała obowiązek wskazania okresu jej ważności (art. 42ust.1pkt.7) Stwierdzić jednak należy, że w dacie wydawania zaskarżonych decyzji, a nawet już w chwili składania przez skarżącą wniosku o zmianę w dniu 7 lutego 2005r. obowiązywały przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717), które nie przewidują możliwości wskazania w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu okresu jej ważności (art. 54 w zw. z art. 64). Z tego względu obecnie nie ma podstaw prawnych do "wydłużania" terminu określonego w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zaś decyzja, która zawierałaby określenie terminu ważności dotknięta byłaby w tej części nieważnością.(por. Z. Kostka w Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz i przepisy wykonawcze., Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr, Sp. z o. o., Gdańsk 2004, s. 106) Poza tym aktualnie obowiązująca ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zasadniczo wyeliminowała obowiązek wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzję taką wydaje się wyłącznie wtedy, gdy dotyczy terenu, który nie został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jest to zatem istotna zmiana w stosunku do ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, na podstawie której została wydana przedmiotowa decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji skarżącej. Ponadto obie ustawy przewidują różne tryby i warunki wydania takiej decyzji, dlatego zgodzić się należy z poglądem organów rozpoznających sprawę, iż przedmiot decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydawanych na podstawie art. 39 ust.1 i 2 oraz art. 41-43 "starej" ustawy, jak i art. 4 ust.2 oraz art. 59-61 "nowej" ustawy nie jest ten sam. Wbrew zarzutom skargi organ rozpoznając wniosek o zmianę decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na podstawie art. 155 kpa miał obowiązek uwzględniać przepisy aktualnie obowiązującej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem skarżąca złożyła wniosek o zmianę już w czasie obowiązywania tej ustawy. Skoro zatem przepisy tej ustawy nie przewidują określenia w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy okresu jej ważności, zatem zachodzi sprzeczność obowiązujących przepisów prawa, o której mowa w art. 155kpa, dlatego zmiana przedmiotowej decyzji nie jest dopuszczalna. W konsekwencji rozważanie zarzutów skargi, w szczególności niezastosowania w sprawie art. 85 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nieważności decyzji "wygaszającej" jest zbędne. Z tych względów należało skargę oddalić na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)