II SA/Lu 105/08

II SA/Lu 105/08 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2008-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-02-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Ibrom /sprawozdawca/
Joanna Cylc-Malec
Krystyna Sidor /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 134, art. 141 par. 2, art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 124 par. 1 pkt 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2008 r. przy udziale Prokurator Prokuratury Okręgowej Prokurator E. O. delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania dotyczącego warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez H. K. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 13 września 2007 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie warunków zabudowy.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśniło, że postanowieniem z dnia 13 września 2007 r. organ pierwszej instancji zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na funkcję usługową – gabinet masażu fizykoterapii N. w L., przy ul. D. P. M. 63A, do czasu rozstrzygnięcia toczącego się postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt [...] o ustanowienie drogi koniecznej dla terenu inwestycji.
Kolegium podkreśliło, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone H. K. w dniu 26 września 2007 r., a siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia od tego postanowienia upłynął w dniu 3 października 2007 r. W związku z tym, że zażalenie na ten akt zostało zaś złożone w dniu 29 października 2007 r. (data stempla pocztowego), organ drugiej instancji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożyła H. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniu temu zarzuciła naruszenie art. 77 k.p.a., poprzez nieustalenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, która dotyczyła nie samego wniosku strony z dnia 13 września 2007 r. o podjęcie zawieszonego postępowania, lecz skargi na półtora roczną bezczynność organu pierwszej instancji. W tej sytuacji, zdaniem skarżącej, Kolegium uchybiło prawu, odmawiając merytorycznego załatwienia sprawy z powodu jednodniowego uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Skarżąca zarzuciła również, iż organy administracji nie pouczyły ją, wbrew zapisom art. 6-12 k.p.a. o przysługujących jej prawach, wynikających z k.p.a. i Konstytucji RP.
Na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2008 r. skarżąca wyjaśniła, że składając skargę chciała zaskarżyć odmowę podjęcia postępowania, która była kolejną odmową uwzględniania składanych przez nią wniosków.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Przedmiotem kontroli jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 13 września 2007 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie z wniosku H. K. o ustalenie warunków zabudowy i tylko w tym zakresie postępowanie organów administracji podlegać może ocenie Sądu.
Stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że zażalenie skarżącej na postanowienie organu pierwszej instancji wniesione zostało po upływie terminu.
W myśl przepisu art. 141 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie.
Jest poza sporem, że postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 13 września 2007 r., zawieszające postępowanie w sprawie, zostało skarżącej doręczone w dniu 26 września 2007 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął zatem z dniem 3 października 2007 r. Zażalenie, będące przedmiotem zaskarżonego postanowienia, wniesione zostało w dniu 29 października 2007 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie terminu, wskazanego w art. 141 § 2 k.p.a. Dodać należy, że skarżąca została prawidłowo pouczona o trybie i terminie zaskarżenia postanowienia z dnia 13 września 2007 r. Postanowienie to zawiera bowiem wyraźne pouczenie, iż stronom służy prawo wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia.
Zgodnie z przepisem art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie Kolegium zobligowane było do wydania – na podstawie art. 134 w związku z art. 144 – postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 13 września 2007 r.
Odnosząc się do wyjaśnienia skarżącej złożonego na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2008 r., że jej zamiarem jest zaskarżenie odmowy podjęcia postępowania stwierdzić należy, że okoliczność ta nie może mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, pismo skarżącej z dnia 29 października 2007 r. (data stempla pocztowego), nazwane "odwołaniem", adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jako zaskarżone postanowienie wskazuje postanowienie z dnia 13 września 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo zatem uznało, że jest to zażalenie na postanowienie z dnia 13 września 2007 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie. Podkreślić należy, że z treści pisma nie wynika, by wskazanie daty 13 września 2007 r. mogło być następstwem oczywistej omyłki. W piśmie tym skarżąca w żaden bowiem sposób nie odniosła się do postanowienia z dnia 9 października 2007 r. o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Kolegium nie miało w tych okolicznościach jakichkolwiek podstaw do uznania, iż pismo skarżącej z dnia 29 października 2007 r. (data stempla pocztowego), nie stanowi zażalenia na postanowienie z dnia 13 września 2007 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Zauważyć również należy, że w skardze do Sądu nie podnosi skarżąca zarzutu, że jej pismo nazwane "odwołaniem", nadane w dniu 29 października 2007 r. było w istocie zażaleniem na inne niż wskazane w nim postanowienie. W szczególności nie zarzuca, że było to zażalenie na postanowienie z dnia 9 października 2007 r. Nie kwestionuje także ustalenia, że zażalenie na postanowienie z dnia 13 września 2007 r. wniesione zostało po upływie ustawowego, siedmiodniowego terminu.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, że sprowadzają się one do kwestionowania czasu trwania postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy oraz są wyrazem niezadowolenia skarżącej z powodu niezałatwienia sprawy zgodnie z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Wyjaśnić więc należy, że rozpoznawana sprawa dotyczy tylko i wyłącznie kwestii proceduralnej związanej z określonym etapem postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Zarzuty dotyczące przebiegu postępowania, w szczególności zaś zarzut bezczynności organu i nieprawidłowości przy rozpoznawaniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy nie mogą być w tej sytuacji rozpoznawane. Ubocznie tylko zauważyć należy, że zarzut bezczynności organu może być podniesiony w skardze na bezczynność, przysługującej stronie na podstawie przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu organów obu instancji naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera "c" ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie został ustalony zgodnie z przepisami art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., strona miała zapewniony czynny udział we wszystkich stadiach postępowania oraz była prawidłowo pouczona o czynnościach procesowych podejmowanych przez organy administracji. W tej sytuacji brak podstaw do uwzględnienia skargi.
Oddalenie skargi nie pozbawia skarżącej prawa złożenia wniosku o podjęcie postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy. Wniosek ten może być złożony w każdym czasie.
Odnosząc się do wniosku prokuratora o odroczenie rozprawy i ustalenie przez Sąd daty zgonu dwojga uczestników postępowania w celu ewentualnego zawieszenia postępowania, stwierdzić należy, że Sąd zawiesza postępowanie tylko wówczas, gdy śmierć strony lub uczestnika nastąpi w czasie postępowania sądowego (art. 124 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z akt sprawy nie wynika, by wskazani uczestnicy zmarli po wniesieniu skargi do Sądu. Ponadto prawidłowe ustalenie kręgu uczestników postępowania należy do organów prowadzących postępowanie administracyjne. Zważywszy, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli jest postanowienie wydane w kwestii incydentalnej, a postępowanie administracyjne w sprawie o ustalenie warunków zabudowy nie zostało jeszcze zakończone, ustalenie następców prawnych T. R. i A. R. pozostawione jest organowi administracji.
Z tych względów i na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.