II SA/Lu 1041/02

II SA/Lu 1041/02 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-02-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jadwiga Pastusiak
Jerzy Marcinowski /przewodniczący/
Maria Wieczorek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
612  Sprawy geodezji i kartografii
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Sygn. 3II SA/Lu 1041/02 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędzia NSA Maria Wieczorek (spr.), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Małgorzata Duda, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego kwotę 30 (trzydzieści złotych) tytułem kosztów postępowania .
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 7b ust. 2, pkt 2, art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000r. Nr 100, poz. 1089 z późn.zm.) – po rozpatrzeniu odwołania S. S., od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty znak: [...] z dnia [...] stycznia 2002r. w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo – kartograficznego obrębu N. położonego w gminie M. w powiecie świdnickim w województwie l. orzekł o:
1/ uchyleniu decyzji Starosty znak: [...] z dnia [...] stycznia 2002r. w części dotyczącej jednostki rejestrowej Nr [...] S. S. s. J. i J., w odniesieniu do powierzchni działki Nr 289/1.
2/ ustaleniu powierzchni działki Nr 289/1 na obszar 0,8467 ha w użytkach 75-R-IIIa-0,2594ha, 72-RIIIb-0,1000 ha, 76-RIIIb- 0,2173 ha, 75-SRIIIa-0,1900 ha, 75-BRIIIa-0,800 ha.
W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że Rozporządzeniem Nr 126 Wojewody z dnia [...] lipca 2000r. zatwierdzony został projekt modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu N. w gminie M. Starosta po wykonaniu prac przewidzianych w zatwierdzonym projekcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków decyzją z dnia [...] stycznia 2002r. zatwierdził operat opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów i budynków sporządzony dla obrębu N..
Przytoczone wyżej rozporządzenie Nr 126 Wojewody z dnia [...] lipca 2000 r. opublikowane zostało w Dzienniku Urzędowym Województwa z 2000 r. Nr 37, poz. 414. Zgodnie z przepisem § 35 ust. 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 158, poz. 813) uczestnicy postępowania ewidencyjnego zawiadomieni zostali o terminie przystąpienia do zakładana ewidencji gruntów i zakresie prac przez obwieszczenie, podane do publicznej wiadomości, w formie jego wywieszenia w dniu 3 października 2000r., a na tablicy ogłoszeń w Starostwie Powiatowym i Urzędzie Gminy M.
Skarżący S. S. w postępowaniu odwoławczym podważył autentyczność własnego podpisu na dokumencie stwierdzającym ustalenie granic działki nr 289//1 w dniu 29 marca 2001r. w związku z tym zarzutem organ II instancji pismem z dnia [...] maja 2002r. zwrócił się do strony o dostarczenie do dnia 30 czerwca 2002r. stosownego dokumentu odnoszącego się do kwestionowanego podpisu. Skarżący nie odpowiedział na pismo z [...] maja 2002 r. i nie przedłożył dowodu potwierdzającego zarzut fałszerstwa.
W trakcie wyłożenia opracowanego operatu opisowo-kartograficznego do wglądu osób zainteresowanych w dniu [...] września 2001r. S. S. nie wyraził zgody na połączenie działki Nr 361/1 i działki Nr 363/1 w jedną działkę o Nr 363/2. Wniosek ten został uwzględniony w decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2002r., gdzie w załączniku do decyzji pod Nr 3 jest stwierdzenie o przywrócenie działki Nr 361/1 o pow. 0,1657 ha i nr 363/1 o pow. 0,5358 ha.
Znajduje to odzwierciedlenie w aktualnym wypisie z rejestru gruntów obrębu N. z dnia [...] lipca 2002r.
Włączenie rowów w skład powierzchni działek zarówno w 1986 r. jak i podczas prowadzonego obecnie postępowania ewidencyjnego związanego z założeniem ewidencji gruntów wynika z § 24 ust. 5 załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (MP Nr 11, poz. 98) określającego , że rowy melioracyjne stanowiące sieć urządzeń wodno-melioracyjnych, nie wywłaszczone na rzecz Skarbu Państwa wykazuje się (jako użytki w działkach) w jednostkach rejestrowych osób, których stanowią własność lub w których władaniu znajdują się. Przytoczony przepis stosuje się w związku z § 65 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 158 , poz. 813), a obecnie art. 12 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U. z 11 października 2001r. Nr 115, poz. 1229).
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył S. S. wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej ustalenia granic i powierzchni działek Nr 361, 363 i zasądzenie kosztów.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że granice działek nr 361 i 363 nie zostały ustalone w sposób zgodny z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454).
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie jakkolwiek nie z przyczyn w niej zawartych.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawa o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola sprawowana jest pod względem kontroli z prawem zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze kognicję sądu administracyjnego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mającym wpływ na jej rozstrzygnięcie.
Decyzja administracyjna to akt prawny o określonej formie i treści.
Art.107 kpa określa podstawowe części składowe, jakie decyzja powinna zawierać. Do tych podstawowych części ustawodawca zalicza: określenie autora, adresata, rozstrzygnięcie, podpis osoby reprezentującej organ.
Zgodnie z art. 138 § 1 kpa pkt 2 ( powołanej jako podstawa prawna decyzji) organ odwoławczy wydaje decyzje, uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji.
W rozpatrywanej sprawie sądząc ze wskazanej podstawy prawnej, organ odwoławczy wydał decyzję częściową. To zaś dotyczy rozstrzygnięcia odnoszącego się do uchylenia decyzji starosty znak: [...] z dnia [...] stycznia 2002r. w części dotyczącej jednostki rejestrowej Nr [...] S. S. w odniesieniu o powierzchni działki Nr 289/1 i ustalenia powierzchni działki nr 289/1.
Z decyzji jednakże nie wynika, jakie rozstrzygnięcie wydał Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w pozostałym zakresie rozstrzygnięcia organu I instancji, odnoszącym się do działek nr 361 i 363.
Wprawdzie częścią składową decyzji jest też uzasadnienie faktyczne i prawne, to jednakże – zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny i praktyki rozstrzygnięcie stanowi istotę decyzji (osnowę) bowiem w tym fragmencie przesądza o udzielonym stronie uprawnieniu względnie nałożeniu obowiązku, a wówczas treści rozstrzygnięcia organu nie można domniemywać.
Rozstrzygnięcie (osnowa decyzji) musi być sformułowana w taki sposób, ażeby możliwe było następnie wykonanie decyzji dobrowolnie lub z zastosowaniem środków egzekucji administracyjnej.
W tym stanie stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania – art. 107 § 1 i art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy z uwagi na to, że strona skarżyła właśnie ową brakującą część rozstrzygnięcia zaskarżyła.
Mając powyższe na uwadze działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji.