II SA/Lu 1019/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie stwierdził nieważność postanowienia Wojewody w części uchylającej postanowienie o wznowieniu postępowania, a w pozostałej części uchylił to postanowienie, uznając je za wadliwe proceduralnie.
Sprawa dotyczyła skargi E.M. na postanowienie Wojewody, które uchyliło postanowienie Prezydenta o wznowieniu i zawieszeniu postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu. Sąd administracyjny uznał, że Wojewoda rażąco naruszył prawo, rozpoznając zażalenie na postanowienie o wznowieniu postępowania, na które środek odwoławczy nie przysługuje. W konsekwencji, sąd stwierdził nieważność tej części postanowienia Wojewody, a pozostałą część uchylił z powodu braku uzasadnienia prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę E.M. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2002 r., które uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2002 r. o wznowieniu i zawieszeniu postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie salonu samochodowego. Organ odwoławczy (Wojewoda) uznał, że organ pierwszej instancji błędnie rozstrzygnął dwie kwestie: wznowienie i zawieszenie postępowania. Sąd administracyjny podzielił argumentację skargi, wskazując, że na postanowienie o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną nie przysługuje zażalenie. Rozpoznanie takiego zażalenia przez Wojewodę było niedopuszczalne i stanowiło rażące naruszenie przepisów prawa, co skutkowało stwierdzeniem nieważności tej części zaskarżonego postanowienia. Odnośnie drugiej części postanowienia Wojewody, dotyczącej uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania, sąd uznał, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa, ponieważ organ odwoławczy nie wykazał prawnych podstaw do uchylenia zawieszenia. W związku z tym, ta część postanowienia również podlegała uchyleniu. Sąd orzekł o nieważności części postanowienia Wojewody dotyczącej uchylenia postanowienia o wznowieniu postępowania, a w pozostałej części uchylił zaskarżone postanowienie, zasądzając jednocześnie koszty postępowania od Wojewody na rzecz E.M.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, na postanowienie o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną nie przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia.
Uzasadnienie
Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 149 kpa, nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania. Rozpoznanie takiego zażalenia przez organ odwoławczy jest niedopuszczalne i stanowi rażące naruszenie prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (11)
Główne
PPSA art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 141
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 149
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 148 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 101 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 97 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Na postanowienie o wznowieniu postępowania nie przysługuje zażalenie. Organ odwoławczy rozpoznał niedopuszczalne zażalenie, co stanowi rażące naruszenie prawa. Organ odwoławczy uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania bez wykazania podstaw prawnych.
Godne uwagi sformułowania
Rozpoznanie zaś tego zażalenia przez jego uwzględnienie w tej części przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji rażąco narusza powołane przepisy prawne jak też art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa. Ta część zaskarżonego postanowienia w świetle art. 156 § 1 pkt 2 kpa jest nieważna.
Skład orzekający
Franciszek Frączkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Jerzy Drwal
członek
Krystyna Sidor
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących dopuszczalności zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania oraz wymogów proceduralnych przy uchylaniu postanowienia o zawieszeniu postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, które są kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego, choć niekoniecznie dla szerokiej publiczności.
“Niedopuszczalne zażalenie na wznowienie postępowania – błąd Wojewody kosztował go sprawę.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 1019/02 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-01-28 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-08-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Franciszek Frączkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Jerzy Drwal Krystyna Sidor Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Wojewoda Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art.138 par.2 w zw. z art.144, art. 141, art.149 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.145 par.1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Franciszek Frączkiewicz (spr.), Sędziowie Jerzy Drwal /asesor WSA/, NSA Krystyna Sidor, Protokolant st. sekr. Magdalena Flis, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Wojewody z dnia [...]lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o wznowieniu i zawieszeniu postępowania dot. pozwolenia na użytkowanie obiektu 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia w części orzekającej o uchyleniu postanowienia organu I instancji wznawiającego postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia [...]grudnia 2001 r. nr[...]; 2. w pozostałej części uchyla zaskarżone postanowienie; 3. orzeka , że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku; 4. zasądza od Wojewody na rzecz E. M. [...] kosztów postępowania. Uzasadnienie Z upoważnienia Wojewody p.o. Dyrektor Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Wojewódzkiego postanowieniem z dnia [...] lipca 2002r. wydanym na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa – po rozpatrzeniu zażalenia A.L. na postanowienie Prezydenta z dnia [...] maja 2002r. wznawiającego postępowanie na wniosek E.M. w sprawie udzielonego pozwolenia na użytkowanie salonu samochodowego wraz ze stacją obsługi samochodów i myjnią przy [...] i jednocześnie zawieszającego to postępowanie do czasu rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. pozwolenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego – uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Według ustaleń tego postanowienia organ I-szej instancji na wniosek E.M. zaskarżonym postanowieniem wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...]grudnia 2001r. udzielającą A.L. pozwolenia na użytkowanie salonu samochodowego wraz ze stacją obsługi samochodów i myjnią przy [...]i jednocześnie zawiesił to postępowanie do czasu rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. pozwolenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z rozstrzygnięciem tym nie godzi się odwołujący A.L. , bo w jego ocenie organ I-szej instancji niedostatecznie sprawdził czy zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie wydanego pozwolenia. Wskazał, że organ I-szej instancji w uzasadnieniu postanowienia podał dwie daty złożenia wniosku: 5 marca i 15 kwietnia 2002r. W przypadku wniesienia wniosku 15 kwietnia 2002r. to upłynąłby miesiąc od chwili gdy E.M. dowiedziała się o wydanym pozwoleniu i przez to postępowanie w sprawie zostało wznowione z naruszeniem art. 148 kpa. W/g odwołującego organ I-szej instancji powinien w zaistniałej sytuacji odmówić wznowienia postępowania co czyniłoby bezprzedmiotowym dalsze zawieszenie postępowania w sprawie. W ocenie organu odwoławczego zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa procesowego. Mianowicie organ I-szej instancji jednym aktem błędnie rozstrzygnął dwie uzależnione od siebie kwestie. W przypadku braku podstaw do wznowienia postępowania w sprawie udzielonego pozwolenia na użytkowanie obiektu przy [...], istotnie bezprzedmiotowe staje się rozstrzyganie o zawieszeniu tego postępowania. Nie wnikając w ocenę czy zasadne było wznowienie postępowania przez organ I-szej instancji podnieść należy, że w zaskarżonym postanowieniu zawarte zostało błędne pouczenie o służącym stronie prawie do wniesienia zażalenia na tę część postanowienia. Przepisy prawne wyłączają bowiem możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania i wszelkie rozważania merytoryczne odnoszące się do zasadności wznowienia postępowania są niedopuszczalne. Odmienną regulację prawną przewidziano dla instytucji zawieszenia postępowania, zgodnie bowiem z art. 101 § 3 kpa na postanowienie zawieszające postępowanie stronie służy zażalenie. W tej sytuacji organ I-szej instancji winien raz jeszcze rozważyć czy zachodzą okoliczności wskazane w art. 148 § 1 kpa do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w zależności od ustaleń w tym zakresie bądź wznowić postępowanie bądź odmówić tego dokonania. Ewentualne późniejsze zawieszenie postępowania może nastąpić dopiero po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, gdy organ I-szej instancji wykaże, że zaistniała przyczyna określona art. 97 § 1 kpa. Mając na uwadze konieczność wycofania z obiegu prawnego wadliwego postanowienia, należało orzec jak wyżej. W skardze na to postanowienie E.M. wnosi o jego uchylenie i stwierdzenie jego nieważności w części dotyczącej wznowienia postępowania. Motywy skargi podnoszą, że na postanowienie wznawiające postępowanie zażalenie jest niedopuszczalne, a przez to nie ma podstawy prawnej do rozpoznania zażalenia na postanowienie organu I-szej instancji. Również w ocenie skargi nie było podstawy do uchylenia postanowienia organ I-szej instancji w części zawieszającej postępowanie. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymując argumentację zaskarżonego postanowienia podniósł, że organ I-szej instancji w następstwie zaskarżonego postanowienia po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dni [...] sierpnia 2002r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie udzielonego pozwolenia na użytkowanie salonu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając skargę zważył co następuje: Uzasadniony jest pogląd zaskarżonego postanowienia jak też zarzut skargi, że na postanowienie wznawiające postępowanie zakończone decyzją ostateczną nie przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia. Takiego środka odwoławczego nie przewiduje w szczególności art. 149 kpa , a przez to na postanowienie wydane w sprawie niniejszej przez organ I-szej instancji wniesione zażalenie w świetle art. 141 § 1 kpa nie mogło być przedmiotem rozpoznania przez organ odwoławczy, bo było ono niedopuszczalne. Rozpoznanie zaś tego zażalenia przez jego uwzględnienie w tej części przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I-szej instancji rażąco narusza powołane przepisy prawne jak też art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa. W związku z tym, ta część zaskarżonego postanowienia w świetle art. 156 § 1 pkt 2 kpa jest nieważna, a co należało stwierdzić na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Co do drugiej części postanowienia organu I-szej instancji zawieszającego postępowanie w sprawie niniejszej do czasu zakończenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji zezwalającej na użytkowanie obiektu budowlanego będącego przedmiotem sporu między stronami, to uchylając je i przekazując w tej części sprawę organowi I-szej instancji do ponownego rozpatrzenia, zaskarżone postanowienie nie wykazało dlaczego prawnie było to uzasadnione. Tym samym ta część zaskarżonego postanowienia wydana została z naruszeniem art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa. Powoduje to, że ta część zaskarżonego postanowienia w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) podlega uchyleniu, a przez to zgodnie z art. 152 tej ustawy zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy,
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI