II SA/LU 1013/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej odrzucającej zbiorowy protest mieszkańców dotyczący projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, uznając, że pismo mieszkańców powinno być potraktowane jako zarzut, a nie protest.
Skarżący, właściciele działek, wnieśli do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego protest oraz zarzut dotyczący planowanej drogi przebiegającej przez ich nieruchomości. Rada Miejska uchwałą odrzuciła ich pismo jako zbiorowy protest. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że błędne zakwalifikowanie pisma jako protestu, podczas gdy stanowiło ono zarzut w rozumieniu ustawy, skutkuje nieważnością uchwały. Skargę innego uczestnika postępowania odrzucono z powodu braku legitymacji procesowej.
Właściciele działek złożyli do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego pismo, w którym wnieśli zarówno protest, jak i zarzut, kwestionując planowaną budowę drogi zbiorczej przez ich nieruchomości. Rada Miejska, uznając pismo za zbiorowy protest, podjęła uchwałę o jego odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność tej uchwały. Sąd uznał, że błędne zakwalifikowanie pisma mieszkańców jako protestu, podczas gdy jego treść i powołanie się na naruszenie uprawnień właścicieli wskazywały na zarzut w rozumieniu art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, stanowiło podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały na podstawie art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd podkreślił, że pismo powinno zostać rozpoznane jako zarzut, a nie protest. W konsekwencji, uchwała została uznana za podjętą sprzecznie z prawem. W odniesieniu do jednego ze skarżących, którego skarga została wniesiona mimo braku złożenia zarzutu do projektu planu, sąd odrzucił ją z powodu braku legitymacji procesowej. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Pismo powinno być traktowane jako zarzut, a nie protest, ze względu na powołanie się przez autorów na naruszenie ich uprawnień jako właścicieli nieruchomości.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że treść pisma, w którym właściciele kwestionowali planowaną drogę przebiegającą przez ich działki i powoływali się na naruszenie ich uprawnień, jednoznacznie wskazuje na charakter zarzutu w rozumieniu art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a nie protestu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (8)
Główne
u.z.p. art. 24 § ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Zarzut do projektu planu może wnieść właściciel nieruchomości, przez którą ma przebiegać droga, jeśli narusza to jego uprawnienia.
u.z.p. art. 27 § ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Podstawa do stwierdzenia nieważności uchwały podjętej z naruszeniem przepisów ustawy.
p.p.s.a. art. 147 § par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części z powodu ich niezgodności z prawem.
Pomocnicze
u.z.p. art. 23 § ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Protest może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
u.z.p. art. 23 § ust. 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Dotyczy odrzucenia zbiorowego protestu.
u.s.g. art. 7 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Podstawa prawna do podejmowania uchwał przez radę gminy.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.
p.p.s.a. art. 58 § par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi w przypadku braku legitymacji procesowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo mieszkańców powinno być potraktowane jako zarzut do projektu planu zagospodarowania przestrzennego, a nie jako protest, ze względu na powołanie się na naruszenie ich praw jako właścicieli nieruchomości. Uchwała Rady Miejskiej odrzucająca pismo jako protest, zamiast rozpoznać je jako zarzut, została podjęta z naruszeniem prawa.
Odrzucone argumenty
Stanowisko Rady Miejskiej, że pismo mieszkańców stanowiło zbiorowy protest, który został prawidłowo odrzucony.
Godne uwagi sformułowania
stanowiło zarzut do projektu w rozumieniu art. 24 ust. 1 omawianej ustawy i tak winno być rozpoznane uchwała podjęta sprzecznie z tym przepisem co powoduje jej nieważność nie jest uprawniony do wnoszenia skargi na zaskarżoną uchwałę
Skład orzekający
Franciszek Frączkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Wiesława Achrymowicz
członek
Witold Falczyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja rozróżnienia między protestem a zarzutem w procedurze planowania przestrzennego oraz konsekwencje błędnego zakwalifikowania pisma przez organ administracji."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki procedury planistycznej według ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, która została zastąpiona nowymi przepisami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe zakwalifikowanie pisma procesowego przez organ administracji i jakie mogą być tego konsekwencje prawne. Jest to ważna lekcja dla prawników zajmujących się planowaniem przestrzennym.
“Błąd w nazwie pisma procesowego doprowadził do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 1013/02 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-01-23 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-08-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Franciszek Frączkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Wiesława Achrymowicz Witold Falczyński Symbol z opisem 615 Sprawy zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Rada Miasta Powołane przepisy Dz.U. 1999 nr 15 poz 139 art. 23 ust. 1 i ust. 3, art. 24 ust.1 i art. 27 ust.1 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.58 par.1 pkt.6 i art. 147 par.1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Franciszek Frączkiewicz (spr.) Sędziowie NSA Wiesława Achrymowicz (asesor WSA) Witold Falczyński Protokolant Ref. Beata Basak po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi K. Ł., M.D., D.F., M. G., A. G., M.J., K.K., D.F., J.S., J.S., B.S., E.W., A.D., D.W. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia protestu zbiorowego do projektu zmiany planu miejscowego zagospodarowania miasta część pierwsza I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały na skutek skargi wniesionej przez K.Ł., M.D., A.P., M.G., B.S., K.K., D.F., E.W., J.S., J.S., D.W., M.J. i A.G.; II. w powyższym zakresie powołana uchwała nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza na rzecz każdej osoby wymienionej w punkcie pierwszym od Rady Miejskiej po [...] kosztów postępowania; IV. skargę A. W. odrzuca . Uzasadnienie Po wyłożeniu do publicznego wglądu projektu zmiany planów zagospodarowania przestrzennego miasta część I w dniu [...]kwietnia 2002r. do Zarządu Miasta złożone zostało pismo podpisane przez M.D., K.Ł., A.P., M. G., B.S., K.K., E.W., D.F., J.S., J.S., D.W., M.J. i A.G., w którym wskazani oświadczyli, iż wnoszą do wyłożonego projektu protest. Podniesiono w tym piśmie, że wskazane osoby są właścicielami działek gruntowych wykazanych na załączonym podkładzie geodezyjnym i przez te działki została zaprojektowana droga zbiorcza (ulica) oznaczona symbolem KDZ i na jej projektowanie wskazani się nie godzą ze względów wskazanych szczegółowo w tym piśmie. W dalszej części tego pisma wnoszący je podnieśli, że wnoszą do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego również zarzut przewidziany art. 24 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, bo przez władze miasta nie jest chroniona własność, a składający zarzut nie chcą by teren nieruchomości stanowiący ich własność był przeznaczony pod zbędną dla nich ulicę. Rada Miejska uchwałą Nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r. podjętą na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z p.zm), art. 23 ust. 3 i art. 25 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z p.zm.) nie uwzględniła powyższego zbiorowego protestu, złożonego w dniu [...].04.2002 r. przez: 1. M.D. - dot. działek Nr [...], Nr [...], i Nr [...] leżących przy ul.[...]; 2. K.Ł. - dot. działek Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...] leżących przy ul.[...] 3. A. P. - dot. działek Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...] leżących przy ul. [...] 4. M.G. - dot. działek Nr [...], Nr [...] i Nr [...] leżących przy ul.[...]; 5. B.S. - dot. działki Nr [...] leżącej przy ul.[...] ; 6. K.K. - dot. działek Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...]; 7 D.F. - dot. działki Nr [...], 8. E.W. - dot. działek Nr [...], Nr [...] Nr [...] Nr [...], Nr [...] Nr [...], Nr [...] i Nr [...]; 9. J.S.; 11. J.S.; 11. D.W. - dot. działki Nr [...]; 12, M.J.; 13. A.G.. W motywach do tej uchwały podniesiono, że ulica kategorii KDZ spełniać ma funkcję obsługi komunikacyjnej w tym obszarze jako droga podstawowego układu miejskiego. Zaprojektowanie tej ulicy nastąpiło zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza to interesu prawnego właściciela i jego uprawnień ani też porządku prawnego. W skardze na tę uchwałę K.Ł. działająca w imieniu wszystkich właścicieli działek wykazanych na dołączonej liście przez nich podpisanej w osobach wyżej już wskazanych, przy których wymienione są numery ich działek gruntowych oraz przez A.W. , który nie składał ani protestu ani zarzutu do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, wniosła o stwierdzenie jej nieważności jako podjętej sprzecznie z art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Rada Miejska w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko zaskarżonej uchwały zawarte w jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając skargę zważył, co następuje: Przede wszystkim rozważyć należy, czy wniesione pismo do Zarządu Miasta przez osoby w nim wymienione z daty 18 kwietnia 2002r. stanowiło zarzut do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu art. 24 ust. 1, czy też protest do tego projektu w rozumieniu art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 z p. zm.). Osoby składające to pismo określili w nim, że wnoszą je jako właściciele nieruchomości, przez które ma przebiegać zaprojektowana ulica zbiorcza oznaczona symbolem KDZ składają po pierwsze protest do projektu planu, ale również po drugie jako zarzut do tego projektu. Zaskarżona uchwała powyższe pismo uznała za zbiorowy protest do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i go odrzuciła na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Uznanie tego pisma za protest do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego przez zaskarżoną uchwałę jest błędne i sprzeczne z art.23 ust. 1 ustawy omawianej, bowiem w myśl tego przepisu protest może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnoszący zaś powyższe pismo wyraźnie powołali się na to, iż są właścicielami nieruchomości na których projekt planu ustala usytuowanie przedmiotowej ulicy co narusza ich uprawnienia. Treść tego pisma wyraźnie wskazuje, że stanowiło ono zarzut do projektu w rozumieniu art. 24 ust. 1 omawianej ustawy i tak winno być rozpoznane przez zaskarżoną uchwałę. Skoro pismo to uznane zostało za protest sprzecznie z art. 24 ust. 1 ustawy, to uchwała zaskarżona podjęta została sprzecznie z tym przepisem co powoduje jej nieważność w świetle art. 27 ust. 1 powołanej ustawy, a co należało stwierdzić na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Wydane rozstrzygnięcie powoduje, że wniesione pismo przez osoby które je wniosły do Zarządu Miasta zostanie rozpoznane jako zarzut do projektu planu zagospodarowania przestrzennego z zachowaniem wszystkich wymogów prawnych obowiązujących w tym zakresie. W odniesieniu do skarżącego A.W. skarga wniesiona w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu, ponieważ w postępowaniu administracyjnym nie składał on zarzutu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego i przez to nie jest uprawniony do wnoszenia skargi na zaskarżoną uchwałę. O niemożności wykonywania zaskarżonej uchwały w części uwzględniającej skargę do czasu uprawomocnienia się wyroku orzeczono w myśl art. 1 i 2 tej ostatniej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI