II SA/Kr 987/24

II SA/Kr 987/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-11-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Magda Froncisz /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Łoboz
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art 97 par 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łoboz,, Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2024 sprawy ze skargi J. L. na decyzję nr 209/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 14 maja 2024 r. nr WOB.7721.456.2023.JKUR w przedmiocie umorzenie postępowania odwoławczego w sprawie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz skarżącej J. L. kwotę 500 (pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu decyzją nr 209/2023 z dnia 6 listopada 2023 r., znak: PINB.5160.122.2023.NT, wydaną m.in. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm., dalej P.b.), nałożył na inwestorów M. J., Z. J. oraz T. J. obowiązek wykonania w terminie do 30 czerwca 2024 r. robót budowlanych opisanych i wskazanych na kartach nr 6 i 7 oraz części rysunkowej opracowania technicznego pn. "Inwentaryzacja budowlana - Przebudowa istniejącego budynku gospodarczego ze zmianą jego funkcji na budynek mieszkalny jednorodzinny" (stanowiącą załącznik do decyzji) sporządzonego w październiku 2023 r. przez projektanta tech. bud. T. J. - w zakresie wskazanym w sentencji decyzji.
Przeprowadzone z naruszeniem ustawy P.b. przez właścicieli nieruchomości (M., Z. i T. J.) roboty budowlane zakwalifikowano jako przebudowa istniejącego budynku gospodarczego ze zmianą jego funkcji na budynek jednorodzinny o wymiarach w rzucie 5,45 x 17,75 m na działkach nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] przy ul. N. w N. T..
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J. Ł. od ww. decyzji – decyzją nr 209/2024 z dnia 14 maja 2024 r., znak: WOB.7721.456.2023.JKUR, wydaną m.in. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 - k.p.a.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 P.b. - umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że organ pierwszej instancji za strony postępowania uznał M., Z. i T. J. (inwestorzy i właściciele działki nr [...] i nr [...], na których częściowo zlokalizowany jest przedmiot postępowania) oraz P. i J. G. (właściciele działek nr [...] i nr [...], na których częściowo zlokalizowany jest przedmiot postępowania).
J. Ł. nie była stroną postępowania przed organem I instancji.
Organ odwoławczy w trybie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał autorkę odwołania (występującą przed organem pierwszej instancji jako pełnomocnik P. G.) i P. G. do przedłożenia oryginału lub uwierzytelnionej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa, lecz przesyłka od mocodawcy wróciła z adnotacją "adresat zmarł". Organ odwoławczy podkreślił, że mocodawca zmarł przed wydaniem decyzji organu pierwszej instancji (6 kwietnia 2023 r.), a udzielone przez niego pełnomocnictwo wygasło z jego śmiercią, toteż odwołanie nie mogło być wniesione w jego imieniu.
W odpowiedzi na wezwanie do wykazania własnego interesu prawnego (np. prawo własności nieruchomości w sferze oddziaływania przedmiotu postępowania) autorka odwołania podała m.in, że jest w trakcie procedury stwierdzenia nabycia spadku po śmierci braci. Organ odwoławczy powziął też informację o śmierci drugiego z braci, tj. J. G. (18 października 2021 r.) i ustalił, że przed SR w N. T. nie było prowadzone postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po braciach, a w rejestrach notarialnych nie figurują notarialne akty poświadczenia dziedziczenia i sądowe stwierdzenia nabycia spadku.
W odpowiedzi na ponowne wezwanie do wykazania własnego interesu prawnego autorka odwołania podała m.in., że aktualnie jest w trakcie przeprowadzania postępowania spadkowego (bez wskazania po kim i przed jakim organem). Organ odwoławczy zwrócił uwagę na to, że pierwsze pismo adresowane do J. G. (zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 21 listopada 2022 r.) zostało odebrane przez P. G., a żadna ze stron postępowania nie poinformowała organu pierwszej instancji o tym, że J. G. zmarł przed wszczęciem postępowania, zaś P. G. zmarł w toku postępowania. W świetle powyższego organ odwoławczy przytoczył art. 30 § 4 k.p.a. i stwierdził, że autorka odwołania nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. i nie wykazała następstwa prawnego.
J. Ł. wniosła na powyższą decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 209/2024 z 14 maja 20243 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W skardze J. Ł. wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji MWINB w Krakowie z dnia 14 maja 2024 r. w całości; o rozważenie możliwości uchylenia decyzji poprzedzającej zaskarżoną decyzję w całości; o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., co wpłynie na szybsze rozpoznanie niniejszej sprawy; o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:
1. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- naruszenie art. 97 par. 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niezawieszenie postępowania z urzędu po powzięciu przez organ informacji o śmierci J. G. oraz P. G., będących stronami postępowania, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania zgodnie z art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a.,
- art. 7 i 77 par. 1 k.p.a. polegające na niepodjęciu wszelkich niezbędnych czynności oraz zaniechaniu przeprowadzenia dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, pomimo że organ administracyjny zobowiązany jest do podjęcia wyżej wymienionych działań;
- naruszenie art. 10 par. 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącej wstąpienia do udziału w przedmiotowym postępowaniu w charakterze strony, a tym samym niedochowanie gwarancji wynikających z zasady czynnego udziału stron w postępowaniu;
- art. 77 i art. 80 k.p.a. polegające na niekompletnym rozpatrzeniu zebranego materiału dowodowego i dokonanie błędnej weryfikacji dokumentacji budowlanej ze stanem faktycznym i opracowaną dokumentacją inwentaryzacyjną i wzięcie przez organ I instancji pod uwagę przy ocenie stanu faktycznego, jedynie zmiany powierzchni użytkowej budynku, w sytuacji gdy na skutek wykonanych robót zmianie uległa także powierzchnia zabudowy budynku, skoro wydane inwestorom pozwolenie na budowę z 1986 r. oraz decyzja o odbiorze wybudowanego przez nich budynku z 1997 r. dotyczyły obiektu o powierzchni zabudowy 57 m2, a obecna powierzchnia zabudowy istniejącego budynku wg danych z kontroli przeprowadzonych w 2022 r. wynosi ponad 96 m2 (5,45x17,75m);
- art. 97 par. 1 pkt 4 k.p.a. poprzez niezawieszenie przez organ postępowania z urzędu, mimo że w sprawie zachodziły przesłanki do jego zawieszenia na podstawie w/w przepisu;
- naruszenie art. 107 par. 3 k.p.a. w zw. z art.8 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia w treści powodów, z jakich zakwalifikował wykonane roboty jako przebudowę budynku;
- naruszenie art. 138 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 144 k.p.a. i art. 105 par. 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania odwoławczego z powodu uznania, że jest ono bezprzedmiotowe, w sytuacji, gdy pismem z dnia 12 lutego 2024 r. organ odwoławczy został przez skarżącą poinformowany, że "jest w trakcie procedury stwierdzenia nabycia spadku po śmierci jej braci" (tj. J. G. i P. G.) będących stronami postępowania, w związku z czym organ odwoławczy winien był uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, ponieważ decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, tj. po śmierci stron postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 28 k.p.a. poprzez przedwczesne uznanie, iż skarżącej nie przysługuje interes prawny do udziału w postępowaniu odwoławczym, w sytuacji gdy skarżąca poinformowała organ, że "jest w trakcie procedury stwierdzenia nabycia spadku po śmierci jej braci", tj. J. G. oraz P. G.;
- art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji nakładającej na inwestorów obowiązek wykonania określonych robót budowlanych po upływie 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych;
- art. 50 i 51 Prawa budowlanego w zw. z art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego poprzez błędne zakwalifikowanie wykonanych robót jako przebudowy istniejącego budynku gospodarczego i zastosowanie do tychże robót trybu postępowania naprawczego, w sytuacji gdy wykonane roboty w rzeczywistości stanowiły rozbudowę istniejącego budynku gospodarczego, w związku z czym zastosowanie do nich winien mieć tryb postępowania legalizacyjnego z art. 48 i art. 49 Prawa budowlanego;
- par. 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie w zw. z art. 50 i 51 w zw. z art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego poprzez zastosowanie do robót wykonanych przez inwestorów postępowania naprawczego, w sytuacji gdy działka inwestorów nie posiada dojazdu umożliwiającego dostęp do drogi publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie odwoławcze jest oparte w pełni na zasadzie skargowości, może ono być uruchomione tylko w wyniku podjęcia przez uprawniony podmiot czynności procesowej – wniesienia odwołania, nigdy nie może być wszczęte z urzędu. Pojęcie strony definiuje przepis art. 28 Kpa. Zgodnie z tym artykułem stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Wystąpić musi zatem powiązanie podmiotu z interesem prawnym, tj. takim, który wynika ze ściśle określonego przepisu prawnego, odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu. O tym czy interes lub obowiązek ma charakter prawny czy tylko faktyczny przesądza treść przepisów prawa materialnego, z których wynikają obowiązki lub prawa pozostające w związku z rozstrzygnięciem. Pojęcie interesu faktycznego nie może być utożsamiane z pojęciem interesu prawnego. Interes faktyczny jest to bowiem stan, w którym dany podmiot wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającymi stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji. O charakterze, w jakim występuje dany podmiot, nie może decydować jedynie wola osoby, jej subiektywne odczucia. Tak jak podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, chodzi tu o unormowanie, które daje osobie zainteresowanej możność określonego zachowania się, a zatem stwarza na rzecz tej osoby podmiotowe prawo publiczne. O istnieniu interesu prawnego decyduje ostatecznie istnienie przepisu prawa administracyjnego, na podstawie którego organ administracji publicznej mógłby ukształtować prawa i obowiązki określonego podmiotu. W orzecznictwie i doktrynie zwraca się uwagę, że interes prawny należy odróżnić od interesu faktycznego, jaki może mieć skarżący w wyeliminowaniu z obrotu prawnego określonego aktu administracji publicznej. Interes faktyczny w postępowaniu administracyjnym może mieć bowiem każdy, kto ze względu na swoją rzeczywistą sytuację lub subiektywne przekonanie jest zainteresowany rozstrzygnięciem danej sprawy administracyjnej, każdy, o czyjej sytuacji faktycznej dany akt w jakiś sposób przesądza. Pojęcie "interesu prawnego" trzeba natomiast wiązać ze sferą indywidualnych praw i obowiązków, wynikających z określonych norm prawa materialnego, w której zaskarżony akt wywiera skutki. Jak podkreśla się, interes prawny powinien mieć zatem charakter bezpośredni, konkretny i indywidualny - a więc jest uwarunkowany istnieniem normy prawnej, nakładającej na dany podmiot obowiązki lub określającej prawa (uprawnienia), których dotyczy zaskarżony akt. Ustalenie zatem interesu prawnego sprowadza się do wykazania związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania danej normy prawnej nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, to nie można mówić o interesie prawnym strony, a co za tym idzie o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej. Jeżeli dana sprawa dotyczy dwóch lub więcej podmiotów, to interes prawny mają tylko te z nich, których sytuacja prawna wprost wynika z normy prawa materialnego, a nie powstaje za pośrednictwem drugiego podmiotu. Nie można zatem wyprowadzać własnego interesu prawnego z okoliczności istnienia interesu prawnego innego podmiotu. W sytuacji wniesienia odwołania na orzeczenie organu I instancji przez podmiot, który nie ma przymiotu strony danego postępowania administracyjnego, organ II instancji powinien umorzyć postępowanie odwoławcze jako bezprzedmiotowe, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 105 § 1 Kpa, który stanowi: "Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania". Dlatego też organ odwoławczy w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 Kpa wydał decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego.
Przedmiotem postępowania prowadzonego przez PINB w Nowym Targu była realizacja robót budowlanych przy budynku zlokalizowanym na działkach nr ewid. [...], [...], [...], [...] w N. T. przy ul. [...]. Skarżąca J. Ł. nie była stroną tego postępowania, występowała w nim jako pełnomocnik innej strony - P. G.. MWINB przeprowadził postępowanie wyjaśniające, zmierzające do ustalenia interesu prawego skarżącej i jej legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia. Ustalono bowiem, że mocodawca P.
G. zmarł w dniu 6 kwietnia 2023 r., zatem w jego imieniu odwołanie od decyzji wydanej w dniu 6 listopada 2023 r., nie mogło być wniesione. Kilkukrotnie wzywano skarżącą o wykazanie jej interesu prawnego wynikającego w szczególności z następstwa prawnego po zmarłych braciach J. i P. G., którzy posiadali przymiot strony z uwagi na tytuł prawny do nieruchomości tj. działki nr [...] i [...]. Organ przeprowadził również czynności w toku postępowania odwoławczego, opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zmierzające do ustalenia, czy toczą się postępowania spadkowe lub sporządzono akt poświadczenia dziedziczenia.
Organ na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że skarżąca nie posiada interesu prawnego w uzyskaniu rozstrzygnięcia w przedmiotowym postępowaniu, co uniemożliwiło skuteczne wniesienie środka zaskarżenia. Ponadto zaskarżona decyzja ma charakter formalny, dlatego nie dokonano merytorycznej oceny prawidłowości decyzji organu I instancji.
Organ podkreślił, że kwestia zawieszenia postępowania administracyjnego może być rozważana dopiero po stwierdzeniu dopuszczalności wniesienia środka zaskarżenia. Uznanie przez organ odwoławczy, iż odwołanie wniosła osoba nie posiadająca legitymacji do jego złożenia powoduje, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe i konieczne jest jego umorzenie bez dokonywania powtórnego rozstrzygania sprawy wyznaczonej treścią decyzji organu I instancji. Organ ogranicza się zatem jedynie do oceny interesu prawnego wnoszącego odwołanie, nie oceniając prawidłowości działania organu I instancji i wydanej przez niego decyzji, czy też zaistnienia przesłanek do zawieszenia postępowania.
Organ nie badał zatem merytorycznie decyzji nakładającej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane obowiązki, a w związku z tym nie zajmował się ustaleniami dokonanymi przez organ I instancji w zakresie dokumentacji technicznej, kwalifikacji robót budowlanych czy też zgodności wykonanych robót z warunkami technicznymi i podniesionymi w tym zakresie zarzutami. Wykraczało to poza zakres rozstrzygania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej określanej, jako "p.p.s.a.".
Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
W niniejszej sprawie decyzja nr 209/2023 znak: PINB.5160.122.2023.NT organu I instancji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu, wydana m.in. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakładająca na inwestorów M. J., Z. J. oraz T. J. obowiązek wykonania w terminie do 30 czerwca 2024 r. określonych robót budowlanych – została wydana dnia 6 listopada 2023 r.
Stronami postępowania byli między innymi P. G. i J. G..
Jak wynika z akt sprawy, J. G. zmarł w dniu 18 października 2021 r. (akt zgonu k. 26 – akta organu II Instancji). Natomiast P. G. zmarł w dniu 6 kwietnia 2023 r. (akt zgonu k. 16 - akta organu II instancji).
W postępowaniu administracyjnym skarżąca J. Ł. została uznana przez organ za pełnomocnika P. G., mimo iż przedłożone przez nią pełnomocnictwo nie upoważniało jej do działania przed organami administracyjnymi, ale wyłącznie do reprezentowania mocodawcy (brata) w postępowaniu o zasiedzenie do konkretnie wskazanej sygnatury: I [...]. (k. 3 akt organu I instancji).
Odwołanie od decyzji organu I instancji skarżąca J. Ł. złożyła pismem z dnia 19 listopada 2023 r., data wpływy do organu 21 listopada 2023 r., a następnie na wezwanie organu II instancji przedłożyła w dniu 23 listopada 2023 r. to samo pełnomocnictwo (k. 45-47 akt organu II instancji), w ten sposób pośrednio potwierdzając, że składa odwołanie imieniem swojego mocodawcy i brata P. G..
Tymczasem wszystkie te czynności zostały wykonane zostały przez skarżącą już po śmierci mocodawcy i brata - P. G..
Mimo, że skarżąca nie poinformowała organów o śmierci obu swoich braci, choć przecież musiała o tym wiedzieć, to obowiązkiem organu było zawieszenie postępowania na zasadzie art. 97 § 1 pkt. 1 k.p.a. – a to wobec powzięcia obiektywnie udokumentowanej wiadomości, że strony postępowania zmarły w jego toku. Jest to obligatoryjna przesłanka zawieszenia postępowania. Zgodnie bowiem z art. 97 § 1 pkt. 1 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony albo zarządcy sukcesyjnego do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105 k.p.a.).
Do chwili wydania zaskarżonej decyzji skarżąca nie przedstawiła żadnego dokumentu, z którego wynika, że jest spadkobiercą J. G. lub P. G., niemniej wskazała, że jako ich siostra pozostaje w kręgu spadkobierców. Do skargi – k. 7 akt sądowych - została dołączona kserokopia pierwszej strony wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po J. G., złożonego w Sądzie Rejonowym w N. T. w dniu 12 czerwca 2024 r., w którym wraz z pozostałym rodzeństwem skarżąca J. Ł. została wskazana jako potencjalna spadkobierczyni, co uzasadnia interes skarżącej we wniesieniu skargi w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a.
Zatem obowiązkiem organu będzie zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu ustalenia spadkobierców J. G. i P. G., zgodnie z wyżej przywołanym przepisem, a następnie prowadzenie postępowania z udziałem wszystkich spadkobierców zmarłych.
Sąd zwraca też uwagę na analogiczne rozstrzygnięcie tut. Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 990/24 ze skargi J. Ł. na postanowienie nr 430/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 14 maja 2024 r., znak: WOB.7722.290.2023.JKUR w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego.
Wobec naruszenia przepisów postępowania, zaskarżona decyzja została uchylona na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji wyroku, na zasadzie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., bowiem w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 100 zł składa się uiszczony przez skarżącą wpis od skargi.