II SA/Kr 97/06

II SA/Kr 97/06 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Szkodzińska
Barbara Pasternak /sprawozdawca/
Renata Czeluśniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OSK 116/08 - Wyrok NSA z 2009-02-05
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Barbara Pasternak (spr.) NSA Anna Szkodzińska Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. nr[...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę skargę oddala
Uzasadnienie
Organ pierwszej instancji - Starosta T., decyzją z dnia [...]stycznia 2005 r., znak:[...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.-Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. nr 207, póz. 2016 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił K.G. pozwolenia na przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalno-gospodarczego położonego na działce nr ew. "1" w P. przy ul. T.
W uzasadnieniu decyzji organ ustalił, że projektowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy P. – P. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy P. z dnia 6 sierpnia 1999 r. Inwestycja nie wymagała przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt. 1 pr. bud. Ponieważ zakres inwestycji mieści się w obrysie istniejącego budynku i nie zaplanowano nowych przyłączy, projekt uzgodniono jedynie z zarządcą drogi- Rejonem Dróg Wojewódzkich -zgodnie z wymogiem miejscowego pzp. W związku ze zmianą ustawy -prawo budowlane wniosek uzupełniono o niezbędne dokumenty - oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczenie o przynależności projektantów do izby samorządu zawodowego ważne na dzień sporządzania projektu. Organ uznał, że w związku ze spełnieniem wymagań określonych w art. 34 i 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 i 5 pr. bud. należało udzielić pozwolenia na budowę.
Od powyższej decyzji odwołał się J.P. Zarzucił, że została ona wydana na podstawie niewłaściwego oświadczenia inwestora o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane, ponieważ dotychczas nie dokonano rozgraniczenia między działką ew. nr. "1" i "2", która jest własnością odwołującego. Zgodnie z pisemnym oświadczeniem geodety inż. J.G., wykonał on tylko projekt podziału (1. 10. 1999 r.) na zlecenie Sądu Rejonowego w Z., do sygn. akt [...], nie dokonał zaś rozgraniczenia. Wniosek z dnia 23.09.2004 r. skierowany do Starosty Powiatowego o spowodowanie "unieważnienia samowolnego rozgraniczenia" dotychczas nie został rozpatrzony pozytywnie.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]listopada 2005 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty T. w mocy.
Organ drugiej instancji uznał, że po uzupełnieniu materiału dowodowego o: opracowanie schematów instalacji wewnętrznych, aktualne uzgodnienie z zarządcą drogi, wprowadzeniu numeracji stron projektu, potwierdzeniu prawa do dysponowania nieruchomością, oraz obciążeń wynikających z ustanowionej po działce inwestora służebności, brak podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Z uwagi na datę złożenia wniosku w przedmiotowej sprawie, oraz datę wydania decyzji ostatecznej, sprawę należało rozpatrzeć w oparciu o przepisy ustawy prawo budowlane, z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy prawo budowlane, zgodnie z art. 2 tej ustawy.
Inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 ust. 4 pr. bud. Wniosek o wydanie decyzji złożony został w dacie ważności decyzji o wzizt, jednak wobec zmiany stanu prawnego, oraz faktu, że na terenie objętym inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wsi P. (część 4) w Gminie P. organ miał obowiązek zbadać zgodność projektu budowlanego z ustaleniami mpzp. Istniejący budynek mieszkalno-gospodarczy objęty wnioskiem zlokalizowany jest w przeważającej części na obszarze oznaczonym w planie symbolem KIV -tereny drogi wojewódzkiej i częściowo na obszarze M2 - zabudowa mieszkaniowa, pensjonatowa, związana z nieuciążliwą działalnością gospodarczą. Zapisy planu dopuszczają rozbudowę i przebudowę istniejących obiektów w liniach rozgraniczających dróg ponadlokalnych oraz budowę nowych obiektów w odległości mniejszej niż określoną w § 13 ust. 2-4 mpzp, po uzyskaniu zgody zarządcy drogi. Dla planowanego zamierzenia uzyskano wymaganą zgodę zarządcy drogi -Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. - Rejon Dróg Wojewódzkich w N. (pismo z dnia 6.06.2005r., [...]). Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi, projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia i opinie. Do projektu dołączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 1b pr. bud. i oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i wymogami wiedzy technicznej, wymaganym art. 20 ust. 4 pr. bud. Projekt został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i będące członkami właściwych izb na dzień opracowania projektu. Wobec treści przepisów art. 32 ust. 4, art. 35 ust. 1 , art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego należało inwestorowi udzielić pozwolenia na budowę.
Skargę na decyzję Wojewody[...] dnia [...]listopada 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J.P. Skarżący zarzucił wydanie decyzji z naruszeniem prawa, ponieważ wpisu do księgi wieczystej nr[...] (a nie jak podano 40879) dokonano bez wiedzy i zgody skarżącego. Nie uwzględniono toczących się postępowań dot. rozgraniczenia między działkami inwestora- nr. ewid. "1", skarżącego - nr. ewid. "2" i sąsiadującą, nr. ewid. "3", poszerzoną kosztem w/w. Budynek gospodarczy inwestora jest oddalony od budynku gospodarczego drewnianego na działce nr. ewid. "3" tylko o 0,5 m, a ten oddalony jest od granicy z działką skarżącego faktycznie o 1m. Projekt zatwierdzono z jaskrawym naruszeniem prawa, bez zachowania bezpieczeństwa p-poż., co stwarza pośrednio stan zagrożenia dla działki budowlanej stanowiącej własność skarżącego, naruszając art. 20 dotyczący bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Skarżący wniósł o przeprowadzenie naoczni, oraz o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie z dnia 18 czerwca 2007 r. skarżący wniósł o przeprowadzenie wizji lokalnej w związku z niezgodnością projektu ze stanem faktycznym i samowolną rozbudową budynku oraz o zawieszenie postępowania sądowego "do czasu naprawienia naruszonego prawa" przez inwestora. Na rozprawie w dniu 19.07.2007r. skarżący przedłożył do akt sprawy kserokopie:
-zawiadomienia PINB w Z. o przeprowadzeniu oględzin (w dniu 19.07.07r.) w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego w warunkach samowoli budowlanej, znak[...], -pisma Wójta Gminy P. do skarżącego z dnia 30.09.98 r., - protokołu oględzin budynku zamieszkałego przez uczestnika S. G., z dnia 5.12.97 r., oraz pisma ZGK do skarżącego z dnia 8.06.07r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związany granicami skargi - art. 134 ppsa. Rozpoznając skargę sąd bierze pod uwagę, czy nie zostały naruszone wskazane wyżej przepisy prawa obowiązujące w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Zarzuty skargi nie znajdują podstaw w obowiązujących w dniu wydania zaskarżonej decyzji przepisów ustawy prawo budowlane, oraz kpa. Sąd nie stwierdził także istnienia innych naruszeń prawa, badając zaskarżoną decyzję poza zakresem zarzutów zawartych w skardze, do czego jest zobowiązany treścią art. 134 ppsa.
Sprzeczności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa skarżący upatruje w - jak twierdzi - braku swojej zgody na dokonany wpis prawa własności w księdze wieczystej nr[...], a nie w księdze wieczystej nr [...]. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy (przy wniosku wszczynającym postępowanie) zawiadomienia o wpisie z dnia 17 września 2002 r. przez Sąd Rejonowy w Z., w księdze wieczystej kw. Nr[...] wpisano w dziale II skarżącego, zaś w księdze wieczystej kw nr[...] wpisano w dziale II inwestora K.G. Nie wiadomo zatem z jakiego powodu skarżący podnosi w skardze, że wpis w księdze kw nr[...] został dokonany bez jego zgody, skoro fakt ten (nawet gdyby miał miejsce) nie ma żadnego znaczenia dla ustalenia przez organy prowadzące postępowanie administracyjne o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przez inwestora. "Brak zgody" skarżącego na dokonanie wpisu w księdze wieczystej nie miałby również żadnego znaczenia, gdyby dotyczył wpisu inwestora, który jest właścicielem działki nr "1" wpisanej do kw nr[...]. Aktualność powyższego dokumentu potwierdził inwestor w toku postępowania przed organem drugiej instancji. Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu na okoliczność braku po stronie inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i w istocie z treści skargi nie wynika, aby fakt posiadania przez inwestora takiego prawa skarżący kwestionował, nie można uznać bowiem za jego kwestionowanie zarzutu skargi dotyczącego braku zgody skarżącego na dokonanie wpisu w księdze wieczystej, który dotyczył nieruchomości stanowiącej własność samego skarżącego. W aktach sprawy - poza zawiadomieniem o dokonanym w księdze wieczystej wpisie prawa własności na rzecz inwestora znajduje się także oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, złożone na pod rygorem odpowiedzialności karnej, z którego wynika, że K.G. prawo takie, wymagane przepisem art. 32 ust. 4 pkt. 2 posiada. Co prawda z istnienia w aktach sprawy powyższych, dwóch dokumentów wynika, że wobec złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w dniu 4 czerwca 2003 r. a wydania decyzji ostatecznej w dniu [...] listopada 2005 r. organy prowadzące postępowanie nie miały jednoznacznego poglądu w kwestii obowiązywania przepisu art. 32 ust. 4 pkt. 2 pr. bud. w jego zmienionej postaci. Od dnia 11 lipca 2003 r. obowiązuje regulacja, zgodnie z którą zamiast dotychczasowego wykazania się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane za pomocą odpowiednich dokumentów, przewidziane jest złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do takiego dysponowania. Oświadczenie to składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej. Zmiana ustawy prawo budowlane dokonana ustawą z dnia 27.03.2003 r. (Dz. U. nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11.07.2003 r. nie dotyczyła jednak spraw wszczętych przed tym dniem i nie zakończonych (za wyjątkiem, który przewidywał art. 7 ustawy zmieniającej, dotyczącym stosowania art. 48 pr. bud.) , a zatem należy mieć na uwadze, że inwestor obowiązany był do wykazania się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane za pomocą odpowiednich dokumentów w przypadku gdy zmiana przepisu nastąpiła w toku sprawy administracyjnej mającej za przedmiot zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Natomiast przepis art. 32 ust. 4 pkt. 2 w jego nowym brzmieniu obowiązywał od dnia 11.07.2003 r. i nie miał zastosowania do spraw będących w toku. Odebranie więc od inwestora oświadczenia, o którym mowa w zmienionym art. 32 ust. 4 pkt. 2 nie było konieczne, ponieważ kolejna ustawa o zmianie ustawy Prawo budowlane (z 16.04.2004 r., Dz.U. nr 93, poz. 888) nie wprowadzała w powyższym zakresie żadnych zmian, a jej przepis art. 2 dotyczył tylko bezpośredniego stosowania ustawy zmieniającej. Powyższe jednak uchybienie organu nie może być zdaniem sądu uznane za mające wpływ na wynik sprawy, a więc takie, które samodzielnie decydowałoby o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Podkreślić przy tym należy, że skarżący w toku postępowania, oraz w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji nie kwestionował prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i z treści skargi nie wynika, aby prawo to kwestionował. Zdaniem sądu znajdujące się w aktach sprawy dowody wskazują jednoznacznie na spełnienie przez inwestora warunku przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt. 2 pr. bud. Kolejny zarzut skargi, który był podnoszony również w toku postępowania administracyjnego dotyczy braku - zdaniem skarżącego-rozgraniczenia między działką stanowiącą jego własność- nr. ewid. "2", a działką inwestora -nr. ewid. "1". Zarzut ten nie może mieć znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Przepis art. 34 ust. 3 pkt. 1 ustawy pr. bud. stanowi, że projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący m. in. określenie granic działki lub terenu. Stwierdzić należy że załączony do projektu architektoniczno-budowlanego projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na mapie spełniającej wymogi cyt. wyżej przepisu, oraz § 8 i § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 3.07.2002 r. (Dz. U. nr 120, poz. 1133). Rozporządzenie powyższe wydane zostało na podstawie delegacji zawartej w art. 34 ust. 6 pr. bud. i w § 8 stanowi, że projekt zagospodarowania działki powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową, sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z zastrzeżeniem § 10, stanowiącego, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien być sporządzony na mapie w skali dostosowanej do rodzaju i wielkości obiektu lub zamierzenia budowlanego i zapewniającej jego czytelność. Wobec zgodności przedłożonego projektu zagospodarowania działki z przepisami regulującymi rodzaj mapy, jaka ma być użyta do jego sporządzenia, organy prowadzące postępowanie nie miały żadnych podstaw do kwestionowania jej treści i prawdziwości, ani też żadnych kompetencji do podejmowania jakichkolwiek czynności dotyczących rozgraniczenia, korekt granic, itp. Ustalenie to ma szczególnie istotne znaczenie wobec zawartego w skardze zarzutu dotyczącego kwestionowania przebiegu granicy pomiędzy działką skarżącego, inwestora, oraz dz. nr. ew. "3". Odnośnie prawdziwości mapy i jej treści, stwierdzić należy, że jest ona dokumentem urzędowym, sporządzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. nr 240, poz. 2027), oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie. Jako dokument urzędowy korzysta z domniemania prawdziwości, a to na podstawie art. 76 kpa, który stanowi: "Dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone". Zatem organy administracji są obowiązane uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu urzędowego- czyli w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją -przebieg granicy wskazany na przedmiotowej mapie. Skarżący w toku postępowania administracyjnego, ani przy skardze, nie przedłożył żadnego dowodu, z którego wynikałby brak aktualności powyższego dokumentu. W szczególności nie wykazał w żaden sposób, aby przed właściwymi organami (sąd powszechny, organ geodezyjny) toczyło się postępowanie dotyczące rozgraniczenia, i którego wynik mógłby mieć wpływ na wynik postępowania w przedmiotowej sprawie. Zważyć należy bowiem na wagę tego ostatniego warunku - tj. wpływu ewentualnego postępowania rozgraniczeniowego na wynik sprawy, a właściwie jego braku, a to z uwagi na -zasadnie wskazaną i podkreśloną przez organ okoliczność, iż zatwierdzony projekt dotyczy zamierzenia budowlanego nie wykraczającego poza obrys już istniejącego budynku, nie zmienia zatem stanu faktycznego jeżeli chodzi o istniejące odległości między budynkiem skarżącego a budynkiem inwestora. W tym stanie rzeczy zarzut powyższy należało uznać za nieuzasadniony.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda [...] zasadnie stwierdził, że inwestor spełnił warunki przewidziane w art. 35 ust.1 oraz w art. 32 ust.4 pr. bud., wobec czego zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 pr. bud, organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wszystkie ustalenia dokonane przez organy prowadzące postępowania znajdują potwierdzenie w aktach sprawy administracyjnej. W szczególności prawidłowe są ustalenia dotyczące zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co wynika z porównania zapisów i rysunku planu z przedłożonym projektem. W aktach sprawy znajduje się także decyzja Wójta Gminy P. dnia [...].11.2002r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji (tom zawierający projekt budowlany), wydana w poprzednio obowiązującym stanie prawnym, jednak wobec jego zmiany fakt jej wydania nie ma dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji znaczenia. Prawidłowe są ustalenia organu dotyczące sporządzenia projektu przez osoby posiadające stosowne kwalifikacje, ponieważ stosowne dokumenty potwierdzające ich posiadanie znajdują się w aktach spraw (k.6, k.39, k.57, k.58 tomu zawierającego projekt budowlany). Projekt zawiera także konieczne uzgodnienia, w szczególności rzeczoznawca ds. zabezpieczeń p-poż stwierdził również zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, zatem ogólnie sformułowany zarzut skargi dotyczący "zagrożenia dla działki budowlanej" skarżącego nie znajduje uzasadnienia. Zgodnie zapisem mpzp inwestor uzyskał także wymaganą zgodę zarządcy drogi na zamierzoną inwestycję. Wobec spełnienia wszystkich wymagań koniecznych do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę brak było podstaw do przeprowadzania jakichkolwiek dowodów uzupełniających, a treść przedłożonych przez skarżącego na rozprawie dokumentów wskazuje, że nie mają one żadnego znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Wskazać przy tym należy, że zgodność prowadzonych robót budowlanych z zatwierdzonym zaskarżoną decyzją projektem nie podlega ocenie sądu w niniejszym postępowaniu i może być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego prowadzonego przez powołane do tego organy.
Przepis art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa w jakich przypadkach sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie. Przeprowadzona przez sąd kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że nie jest ona dotknięta żadną z wad, która stanowiłaby podstawę do jej uchylenia, stwierdzenia nieważności, bądź stwierdzenia jej wydania z naruszeniem prawa.
Wobec powyższego, w oparciu o przepis art. 151 ustawy ppsa należało orzec jak w sentencji.