II SA/Kr 96/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę J. i Z. małż. G. oraz K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o uchyleniu czynności materialno-technicznej zameldowania K. G. na pobyt czasowy. Organy administracji oparły swoje rozstrzygnięcia na ustaleniu, że J. G., który potwierdził prawo do pobytu K. G. w lokalu, nie był właścicielem budynku, a jedynie współwłaścicielami nieruchomości byli D. C. i A. C. W związku z tym, zdaniem organów, J. G. nie był uprawniony do potwierdzenia prawa do pobytu zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Skarżący podnosili zarzuty błędnych ustaleń faktycznych i prawnych, kwestionując ustalenia dotyczące własności budynku i działki, a także wnosząc o zawieszenie postępowania do czasu uregulowania stanu prawnego nieruchomości. WSA uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. Sąd wskazał, że kluczowy przepis, na którym oparto decyzje (art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności), został uznany za niezgodny z Konstytucją przez Trybunał Konstytucyjny i utracił moc. Ponadto, sąd stwierdził, że organy nie wyjaśniły wystarczająco stanu faktycznego w zakresie spełnienia przesłanek do zameldowania na pobyt czasowy, w szczególności rzeczywistego pobytu dłużej niż trzy doby oraz potwierdzenia faktu pobytu przez osobę uprawnioną zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy. Sąd zasądził również zwrot kosztów postępowania od Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający