II SA/Kr 946/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę J. P. i B. W. na uchwałę Rady Miasta Krakowa dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wola Justowska – Hamernia". Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności planu w części dotyczącej ich działki, która została w całości przeznaczona pod drogę publiczną (KDD.20). Zarzucili oni przekroczenie przez gminę władztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie ich praw własności, wskazując na posiadane pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego. Rada Miasta wniosła o oddalenie skargi, argumentując m.in. brakiem złożenia przez skarżących uwag do projektu planu oraz zgodnością planu ze studium uwarunkowań. Sąd oddalił skargę, uznając, że gmina nie przekroczyła przysługującego jej władztwa planistycznego. Podkreślono, że prawo własności nie jest absolutne i może podlegać ograniczeniom, o ile są one uzasadnione i proporcjonalne. Sąd wskazał, że ochrona praw nabytych skarżących, wynikająca z art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest zapewniona, co pozwala im na realizację rozpoczętej budowy. Analiza wykazała, że przeznaczenie działki pod drogę publiczną było uzasadnione potrzebami komunikacyjnymi, a gmina rozważyła różne warianty przebiegu drogi, wybierając rozwiązanie najmniej uciążliwe i zapewniające obsługę komunikacyjną przyległych terenów. Sąd stwierdził brak istotnych naruszeń trybu lub zasad sporządzania planu, które uzasadniałyby stwierdzenie jego nieważności.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących władztwa planistycznego gminy, ochrony praw nabytych w kontekście planów miejscowych oraz proporcjonalności ingerencji w prawo własności.
Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji przeznaczenia działki pod drogę publiczną i może być mniej bezpośrednio stosowalna do innych typów sporów planistycznych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przeznaczenie części prywatnej działki pod drogę publiczną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego stanowi przekroczenie władztwa planistycznego gminy i nadmierną ingerencję w prawo własności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, gmina nie przekroczyła władztwa planistycznego, a ingerencja w prawo własności mieści się w konstytucyjnie i ustawowo wyznaczonych granicach, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony praw nabytych skarżących.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że gmina ma prawo kształtować politykę przestrzenną poprzez miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, a przeznaczenie terenu pod drogę publiczną jest zadaniem własnym gminy. Analiza wykazała, że wybór przebiegu drogi był uzasadniony potrzebami komunikacyjnymi i uwzględniał interes publiczny oraz prywatny, a ochrona praw nabytych skarżących jest zapewniona przez przepisy ustawy.
Czy uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego postanowienia są sprzeczne z treścią ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, prowadzi do nieważności planu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy ustawy nie zakazują uchwalania planu miejscowego sprzecznego z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Prawo inwestora jest chronione przez art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który wyłącza wygaśnięcie decyzji o warunkach zabudowy w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma charakter ochronny dla praw nabytych wynikających z ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, ale nie nakazuje dostosowania planu miejscowego do tej decyzji. Oznacza to, że plan może zawierać inne ustalenia, a inwestor nadal może realizować budowę na podstawie posiadanej decyzji.
Czy skarżący posiadają legitymację procesową do zaskarżenia uchwały rady gminy w sprawie planu miejscowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, skarżący jako współwłaściciele działki objętej planem miejscowym mają legitymację do jego zaskarżenia, ponieważ ustalenia planu kształtują i ograniczają sposób wykonywania przysługującego im prawa własności.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że skarżący, będąc współwłaścicielami nieruchomości znajdującej się w obszarze objętym zaskarżoną uchwałą, posiadają legitymację procesową do jej zaskarżenia, gdyż uchwała wpływa na ich prawo własności.
Przepisy (14)
Główne
u.p.z.p. art. 3 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy należy do zadań własnych gminy.
u.p.z.p. art. 4 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
u.p.z.p. art. 65 § ust. 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepisu o wygaśnięciu decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli dla danego terenu uchwalono plan miejscowy o innych ustaleniach, nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę.
u.s.g. art. 101 § ust. 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 28 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części powodują naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu sporządzania, a także naruszenie właściwości organów.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
W planie miejscowym określa się obowiązkowo zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej.
u.s.g. art. 7 § ust. 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Do zadań własnych gminy należą sprawy obejmujące m.in. ład przestrzenny, drogi gminne, ulice, mosty, place oraz organizację ruchu drogowego.
p.p.s.a. art. 147 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględniając skargę na akt prawa miejscowego, stwierdza nieważność aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 21 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony zdrowia i moralności publicznej lub wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.
Konstytucja RP art. 64 § ust. 1 i ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Własność podlega ochronie prawnej.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych art. 11i § ust. 2
W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Gmina działała w granicach władztwa planistycznego. • Przeznaczenie części działki pod drogę publiczną było uzasadnione potrzebami komunikacyjnymi i uwzględniało interes publiczny. • Ochrona praw nabytych skarżących (pozwolenie na budowę) jest zapewniona przez przepisy ustawy. • Plan miejscowy jest zgodny ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. • Analiza alternatywnych przebiegów drogi wykazała, że przyjęte rozwiązanie jest najmniej uciążliwe.
Odrzucone argumenty
Przekroczenie granic władztwa planistycznego przez gminę. • Nadmierne ograniczenie uprawnień skarżących i ich prawa własności. • Sprzeczność planu miejscowego z posiadanym pozwoleniem na budowę.
Godne uwagi sformułowania
ochrona praw nabytych w związku z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę • władztwo planistyczne • zasada proporcjonalności • ingerencja we własność • interes publiczny • interes prawny
Skład orzekający
Agnieszka Nawara-Dubiel
przewodniczący sprawozdawca
Magda Froncisz
członek
Piotr Fronc
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących władztwa planistycznego gminy, ochrony praw nabytych w kontekście planów miejscowych oraz proporcjonalności ingerencji w prawo własności."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji przeznaczenia działki pod drogę publiczną i może być mniej bezpośrednio stosowalna do innych typów sporów planistycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy konfliktu między prawem własności a interesem publicznym w kontekście planowania przestrzennego, co jest częstym problemem dla właścicieli nieruchomości. Pokazuje, jak sądy równoważą te interesy.
“Czy gmina może przeznaczyć Twoją działkę pod drogę, mimo że masz pozwolenie na budowę?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.