II SA/Kr 939/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2025-11-26

NSAbudowlanewsa

pozwolenie na budowęprawo budowlaneprojekt budowlanydostęp do drogi publicznejplan zagospodarowania przestrzennegowody opadowemur oporowywarunki technicznenieruchomości sąsiednie

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, uznając, że projekt spełnia wymogi prawa budowlanego i planu zagospodarowania przestrzennego, a zarzuty dotyczące dostępu do drogi publicznej i wpływu inwestycji na sąsiednie działki są niezasadne.

Skarżący kwestionowali decyzję o pozwoleniu na budowę czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, podnosząc zarzuty dotyczące braku dostępu do drogi publicznej, niezgodności projektu z planem zagospodarowania przestrzennego, niewłaściwego ukształtowania terenu i odprowadzania wód opadowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, uznając, że projekt spełnia wszystkie wymogi prawne, a zarzuty skarżących są niezasadne. Sąd podkreślił, że droga dojazdowa spełnia minimalne wymogi szerokości, a projektowane rozwiązania techniczne nie naruszają prawa.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego utrzymującą w mocy decyzję Starosty Tatrzańskiego o pozwoleniu na budowę czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Skarżący zarzucali m.in. brak dostępu do drogi publicznej, niezgodność projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (m.p.z.p.) w zakresie powierzchni biologicznie czynnej, niewłaściwe ukształtowanie terenu, problemy z odprowadzaniem wód opadowych oraz naruszenie przepisów techniczno-budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, uznając ją za niezasadną. Sąd szczegółowo przeanalizował zarzuty dotyczące dostępu do drogi publicznej, stwierdzając, że droga wewnętrzna, mimo pewnych niedogodności, spełnia minimalne wymogi szerokości i jest faktycznie wykorzystywana przez mieszkańców. Odnosząc się do kwestii planistycznych, sąd potwierdził zgodność projektu z m.p.z.p., w tym w zakresie wskaźnika intensywności zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej. Sąd uznał również, że projektowane rozwiązania dotyczące odwodnienia, muru oporowego i ukształtowania terenu są zgodne z przepisami technicznymi i nie spowodują negatywnego oddziaływania na sąsiednie działki. Sąd podkreślił, że odpowiedzialność za prawidłowość projektu spoczywa na projektancie, a organy administracji nie są zobowiązane do narzucania inwestorowi innych rozwiązań niż te zaproponowane w projekcie, o ile są one zgodne z prawem. W ocenie sądu, zarzuty skarżących dotyczące naruszeń przepisów postępowania, w tym kwestii doręczeń, również okazały się niezasadne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, droga wewnętrzna, nawet jeśli jej szerokość jest minimalna lub zmienna, a jej status prawny nieuregulowany, może stanowić wystarczający dostęp do drogi publicznej, jeśli jest faktycznie wykorzystywana przez użytkowników i spełnia minimalne wymogi przepisów technicznych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że droga wewnętrzna, mimo pewnych niedogodności i nieuregulowanego statusu prawnego, zapewniała faktyczny i prawny dostęp do drogi publicznej, ponieważ była wykorzystywana przez skarżących i innych mieszkańców. Spełnienie minimalnej szerokości jezdni (3 metry) było kluczowe, a argumenty o braku dostępu uznano za niezasadne.

Przepisy (635)

Główne

P.b. art. 34 § 1, 2, 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

P.b. art. 35 § 1, 4

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

P.b. art. 32 § 1, 4

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

P.b. art. 4

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

P.p.s.a. art. 1 § 1, 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

K.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 8 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 10

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 12 § 1 pkt 5

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 15

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 28

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 39

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 40 § 4

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 49

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 75

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 81

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 104

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 107 § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 138 § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

w.t. art. 12