II SA/Kr 919/23

II SA/Kr 919/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-10-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel /przewodniczący/
Monika Niedźwiedź /sprawozdawca/
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2023 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 16 maja 2023 r., znak WS-VI.7534.1.11.2023.ŁG w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 16 maja 2023 r. znak WS-VI.7534.1.11.2023.ŁG orzeczono o uchyleniu decyzji Starosty Krakowskiego z dnia 28 lutego 2023 r., znak: GN.III.WM.7222-122/04 w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania na rzecz S. S., c. [...] i M. za nieruchomość oznaczoną jako działki nr [...] o pow. 0,6012 ha oraz nr [...] o pow. 0,3324 ha, położoną w obrębie W. L., jednostka ewidencyjna Kocmyrzów-Luborzyca oraz orzeczono o umorzeniu w całości postępowania przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ wskazał, że przedmiotem postępowania odwoławczego, prowadzonego przez Wojewodę Małopolskiego, jest wyłącznie kwestia odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania, w trybie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998, nr 133, poz. 872), za nieruchomość oznaczoną jako działki nr [...] o pow. 0,6012 ha oraz nr [...] o pow. 0,3324 ha, położoną w obrębie W. L., jednostka ewidencyjna Kocmyrzów-Luborzyca, a co za tym idzie w konsekwencji weryfikacja prawidłowości i zasadności decyzji z dnia 28 lutego 2023 r., znak: GN.lll.WM.7222-122/04, wydanej w tym zakresie przez Starostę Krakowskiego.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (dalej zwana ustawą), nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, niestanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Właścicielom takich nieruchomości przysługuje odszkodowanie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na ich wniosek złożony do dnia 31 grudnia 2005 r.
Pismem z dnia 16 grudnia 2004 r. S. S. wystąpiła z wnioskiem ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działki: nr [...] oraz nr [...] położoną w obrębie W. L., jednostka ewidencyjna Kocmyrzów-Luborzyca. Wniosek został złożony w wyznaczonym przez ustawodawcę terminie, tj. w okresie pomiędzy 1 stycznia 2001 r. a 31 grudnia 2005 r.
Zgodnie z projektem podziału nieruchomości, wpisaną do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w Krakowie w dniu 3 września 2012 r. pod nr KERG [...]/12, działka nr [...] o pow. 0,3357 ha, obr. Wola Luborzycka, jednostka ewidencyjna Kocmyrzów-Luborzyca podzieliła się na działki nr [...] o pow. 0,0033 ha oraz nr [...] o pow. 0,3324 ha.
W opinii organu dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy decydujące znaczenie ma treść art. 73 ust. 1 i 3 ww. ustawy.
Jak wskazano już powyżej, zgodnie z dyspozycją art. 73 ust. 1 nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.
W ustępie 3 cytowanego artykułu ustawodawca wskazał natomiast, iż: podstawą do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości, o których mowa w ust. 1, jest ostateczna decyzja wojewody.
Analizując wyżej opisane przesłanki zawarte w art. 73 ww. ustawy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego sprawy, należy stwierdzić, iż decyzją z dnia 13 października 2022 r. znak: WS-IV.7533.1.7139.2013.KS Wojewoda Małopolski odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Skarb Państwa lub właściwą jednostkę samorządu terytorialnego prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,6012 ha oraz nr [...] o pow. 0,3324 ha położonej w obrębie W. L., jednostka ewidencyjna Kocmyrzów-Luborzyca, niestanowiących w dniu 31 grudnia 1998 r. ich własności. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 3 listopada 2022 r.
W związku z powyższym, skoro nieruchomość będąca przedmiotem niniejszej decyzji, nie została zajęta pod drogę publiczną, nie może zostać spełniona jedna z przesłanek określonych w art. 73, niezbędnych do ustalenia odszkodowania w tym trybie. Należy przy tym wskazać, iż ww. rozstrzygnięcie, wobec jego niezaskarżenia, stało się ostateczne z dniem 3 listopada 2022 r., a zatem jako wyposażone w ten atrybut, wiąże erga omnes.
Zgodnie natomiast z poglądem przedstawionym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 22 lutego 2000 r. sygn. akt II SA/Kr 2297/99 (nie publ.). Ostateczne decyzje administracyjne wiążą erga omnes, w tym między innymi organ wyższego stopnia. Organ ten nie może nawet powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego (...) przyjmować wbrew wyraźnym postanowieniom zawartym w ostatecznej decyzji, że zawierają one inną treść i ignorować tych postanowień. Do czasu zatem pozostawania w obrocie prawnym ww. decyzji organy administracyjne, w świetle zacytowanego powyżej wyroku nie mogą pomijać treści tej decyzji i jej skutków prawnych. Taki akt jest prawomocny dopóty, dopóki nie zostanie wzruszony, w stosownych trybach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego.
Jak zaś wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 maja 2002 r. sygn. akt IV CKN 1071/00 (OSNC 2003/9/120): Ostateczna decyzja wojewody, stwierdzająca nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego (...), stanowi wyłączny dowód nabycia własności. W deklaratoryjnej decyzji Wojewody zostaje bowiem potwierdzony fakt przejęcia nieruchomości, a także jej dokładny obszar i położenie, co jest elementem koniecznym przy ustalaniu odszkodowania w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
Skoro zatem nie doszło w ogóle do zajęcia przedmiotowej nieruchomości pod drogę (i w efekcie jej nabycia przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego) w trybie ustawy z dnia 13 października 1998 r. - przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, to tym samym brak jest przedmiotu postępowania odszkodowawczego, gdyż to wyłącznie za taką nieruchomość przysługuje odszkodowanie w trybie tej regulacji, a zatem przedmiotowa nieruchomość regulacji tej nie podlega. Jak zaś stanowi art. 105 § 1 kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
W odniesieniu zaś do kwestii podniesionej w odwołaniu, iż organ winien wyłączyć wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania za zajęcie pod pas drogi publicznej nieruchomości oznaczonej jako działka [...] do odrębnego postępowania, czego nie uczyniono. Starosta Krakowski w zaskarżonej decyzji nie odniósł się w żaden sposób do postępowania prowadzonego i niezakończonego a dotyczącego działki nr [...], pomimo iż zawiadamiał, że termin załatwienia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka [...] położoną w obrębie W. L., jednostka ewidencyjna Kocmyrzów - Luborzyca, zostaje przedłużony do 30 grudnia 2022 r. roku. Lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje, iż obejmuje ona wszystkie działki, a zatem kończy całe postępowanie, a nie tylko postępowanie w zakresie działek oznaczonych numerami [...] i [...], należy zaznaczyć, iż pismem z dnia 14 kwietnia 2023 r., znak: GN.I11.WM.7222-122/04 (które również zostało wysłane do wiadomości odwołującej) organ I instancji poinformował, iż pod sygnaturą znak GN.III.WM.7222-122/04, prowadzone jest również postępowanie administracyjne dotyczące działki nr [...] obr. W. , jednostka ewidencyjna Kocmyrzów-Luborzyca, natomiast zawiadomieniem z dnia 9 stycznia 2022 r. znak GN.III.WM.7222-122/04 wyznaczono termin załatwienia przedmiotowej sprawy do dnia 30 czerwca 2023 r. Fakt, iż działka ta nie została wydzielona do postępowania o innej sygnaturze absolutnie nie świadczy więc o tym, jakoby w sprawie tej miało nie dojść do wydania odrębnej decyzji administracyjnej.
Mając zatem powyższe na uwadze, należało uchylić w całości zaskarżoną decyzję Starosty Krakowskiego z dnia 28 lutego 2023 r., znak: GN.lll.WM.7222-122/04 i umorzyć w całości postępowanie przed organem pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję skargę złożyła S. S.. Skarżąca zarzuca naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 104 § 2 k.p.a. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, albowiem organ II instancji wydał decyzję rozstrzygającą, co do istoty sprawy w całości, tymczasem winien rozstrzygnąć sprawę w części co do kwestii związanych z działką nr [...] oraz [...] (położonych w obr. W. , jedn. ewid. Kocmyrzów Luborzyca). Wojewoda Małopolski rozstrzygnął przedmiotowe postępowanie umarzając je w całości, nie zważając na fakt objęcia tym samym znakiem, nierozstrzygniętej dotychczas sprawy wydania decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania, co do działki nr [...] (położonej w obr. W. L., jedn. ewid. Kocmyrzów Luborzyca).
Analiza przebiegu całego postępowania w sprawie, a trwającego od 2004 roku, oraz decyzji nr 3 Wojewody Małopolskiego z dnia 9 sierpnia 2018 roku (znak: WS-IV.7533.1.7139.2013.DB) stwierdzającą, iż 1 stycznia 1999 r. Powiat Krakowski nabył z mocy prawa, własność nieruchomości oznaczonej jako działka [...] –prowadzi do wniosku, iż regulacja stanu prawnego nieruchomości oznaczonych jako działki [...], [...] oraz [...] jest objęta tym samym znakiem sprawy tj. GN.IILWM.7222-122/04. W dniu 28 lutego 2023 r. Starosta Krakowski wydał decyzję o odmowie ustalania odszkodowania na rzecz S. S. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] oraz [...] położoną w obrębie W. , jednostka ewidencyjna Kocmyrzów - Luborzyca. Wyżej wymieniona decyzja została wydana pod znakiem sprawy nr GN.IILWM.7222-122/04.
Skarżąca w uzasadnieniu odwołania od decyzji organu I instancji podkreśliła, iż: "mając przede wszystkim na uwadze wskazane w uzasadnieniu niniejszego odwołania decyzje organów wyższej instancji oraz ich wytyczne, w odniesieniu do skarżącej decyzji odwołująca nie podważa w sposób merytoryczny orzeczenia o odmowie ustalenia odszkodowania za nieruchomości oznaczone jako działka nr [...] oraz [...] położone w obrębie W. L., jednostka ewid. Kocmyrzów - Luborzyca.'' Po raz kolejny podkreślenia wymaga fakt, iż Starosta Krakowski (organ I instancji) w zaskarżonej decyzji nie odniósł się w żaden sposób do nierozstrzygniętej dotychczas sprawy wydania decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania, co do działki nr [...] (położonej w obr. W. , jedn. ewid. Kocmyrzów Luborzyca). Idąc dalej, organ II instancji wydał decyzję rozstrzygającą, co do istoty sprawy w całości, tymczasem winien rozstrzygnąć sprawę w części, co do kwestii związanych z działką nr [...] oraz [...] (położonych w obr. W. , jedn. ewid. Kocmyrzów Luborzyca). Organ rozstrzygnął przedmiotowe postępowanie umarzając je w całości, nie zważając na fakt objęcia tym samym znakiem sprawy, nierozstrzygniętej dotychczas kwestii wydania decyzji co do działki nr [...] (położonej w obr. W. , jedn. ewid. Kocmyrzów Luborzyca). Wojewoda Małopolski wskazał, iż fakt że działka ta nie została wydzielona do postępowania o innej sygnaturze absolutnie nie świadczy o tym, iż jakoby w sprawie tej miało nie dojść do wydania odrębnej decyzji administracyjnej. Nie zapewnił jednak, iż do wydanie takiej decyzji dojdzie. Do dnia dzisiejszego nie została wydana odrębna decyzja w przedmiocie objęcia działki nr [...] innym znakiem sprawy. Organ umarzając postępowanie przed organem pierwszej instancji w całości niesłusznie rozstrzygnął także zatem o jego umorzeniu w zakresie ustalenia i wypłaty odszkodowania za zajęcie pod pas drogi publicznej nieruchomości oznaczonej jak działka ewidencyjna nr [...]. Działka ta zgodnie z decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 9 sierpnia 2018 r. została nabyta z mocy prawa przez Powiat Krakowski. W postępowaniu administracyjnym możliwe jest wydanie decyzji częściowej odnoszącej się do wybranych zagadnień, które winny zostać jednak w sentencji decyzji wskazane, a następnie uzupełnienie postępowania w pozostałej części przez orzeczenie o niej odrębną decyzją lub decyzjami częściowymi. Organ winien zatem widać decyzję w zakresie działek o numerach [...] i [...], czyli w części, a nie umarzać je w całości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492). Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się zatem do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się naruszeń prawa. Kontrola ta powinna zawsze przebiegać na trzech płaszczyznach:
1) oceny zgodności rozstrzygnięcia (decyzji lub innego aktu) lub działania z prawem materialnym,
2) dochowania wymaganej prawem procedury,
3) respektowania reguł kompetencji.
Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023, poz.1634, dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Zgodnie z art. 73 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. z 1998 r. nr 133 poz. 872 ze zmianami) nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, będzie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu roszczenie wygasa.
W przewidzianym prawem terminie Pani S. S. złożyła wniosek o wypłacenie odszkodowania za działki [...] i [...] zajęte pod drogę położone we wsi W. L. (k. 1 administracyjnych akt sprawy).
W toku prowadzonego postępowania organy ustaliły, że działka ewidencyjna nr [...] (a także [...]) położona w miejscowości W. L. gmina Kocmyrzów nie była zajęta pod drogę powiatową nr K2159 relacji Wrocimowice - Radziemice - Skrzeszowice. Natomiast działka ewidencyjna nr [...] oraz działka [...] były w całości zajęte pod w/w drogę powiatową (k. 29 administracyjnych akt sprawy). Decyzją ostateczną Wojewody Małopolskiego nr 3 z dnia 9 sierpnia 2018 r. znak WS-IV.7533.1.7139.2013.DB stwierdzono, że z dniem 1 stycznia 1999 r. Powiat Krakowski nabył z mocy prawa własność nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna [...] położonej w obrębie W. L. zajętej pod drogę powiatową nr 1235 K (k. 259 administracyjnych akt sprawy). Natomiast ostateczną decyzją Wojewody Małopolskiego nr 4 z dnia 13 października 2022 r. znak WS-IV.7533.1.7139.2013.KS odmówiono stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Skarb państwa lub właściwą jednostkę samorządu terytorialnego z mocy prawa nieruchomości położonej w obrębie W. L. oznaczonej jako działka ewidencyjna [...] (wraz z działką [...], k. 577 administracyjnych akt sprawy). Pismem z dnia 10 października 2016 r. Pani S. S. zmodyfikowała swój wniosek o wypłatę odszkodowania wskazując, iż powinien on dotyczyć działki [...] i wniosła o kontynuowanie postępowania w tym zakresie (k. 263, k. 412 administracyjnych akt sprawy).
Decyzją Starosty Krakowskiego z dnia 28 lutego 2023 r. sygn. GN.III.WM.72222-122/04 orzeczono o odmowie ustalenia odszkodowania na rzecz S. S. za nieruchomość oznaczoną jako działka [...] i [...] położonych w miejscowości W. L. (k. 583).
Z całokształtu materiału wynika bezsprzecznie, że postępowanie powinno być kontynuowane wobec działki [...], która w istocie została zajęta pod drogę publiczną, natomiast brak ku temu podstaw w odniesieniu do tych działek, które nie zostały zajęte pod drogę publiczną.
W tym stanie faktycznym i prawnym zasadnie organ odwoławczy zwrócił uwagę na to, że bezprzedmiotowe jest postępowanie w odniesieniu do działek, które nie zostały zajęte pod drogi publiczne, zatem nie znajduje zastosowania art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
Ze skargi oraz z administracyjnych akt sprawy wynika, że skarżąca co do zasady nie kwestionuje faktu, iż w związku z nieprzejęciem pod drogi publiczne działek [...] i [...] brak podstaw do orzekania o odszkodowaniu. Jednak jej obawy budzi fakt, że organ I instancji prowadzi pod jedna sygnaturą GN.III.WM.72222-122/04 postępowania dotyczące różnych działek będących własnością skarżącej, w tym działki [...]. Dlatego skarżąca obawia się, czy rozstrzygnięcie Wojewody Małopolskiego z dnia 16 maja 2023 r. (skarżona decyzja), mocą której umorzono w całości postępowanie przed organem pierwszej instancji nie jest równoznaczna z umorzeniem postępowania także odnośnie do działki [...].
Odnosząc się do zarzutów skargi i obaw skarżącej wskazać należy, że przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji publicznej jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a).Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem judykatury i piśmiennictwa na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Z kolei przepis art. 105 § 1 k.p.a. odnosi się do bezprzedmiotowości, czyli do braku przedmiotu postępowania administracyjnego, zaś przedmiotem postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 k.p.a.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że znak nadany w toku postępowania administracyjnego nie może być wyłączną determinantą pojęcia sprawy administracyjnej. Jakkolwiek nie powinno być tak, że różne sprawy prowadzone są pod tą samą sygnaturą (znakiem), niemniej jednak jeśli tak jest to decydujące znaczenie mają podmiotowe i przedmiotowe granice sprawy administracyjnej. Tak więc z wniosku skarżącej w istocie prowadzonych jest kilka spraw. Jedną sprawą jest sprawa z wniosku S. S. dotycząca działek [...] i [...] prowadzona w I instancji pod sygnaturą GN.III.WM.72222-122/04. Drugą (inną) sprawą jest sprawa z wniosku S. S. dotycząca działki [...] prowadzona w I instancji pod sygnaturą GN.III.WM.72222-122/04. Ta ostatnia nie została objęta ani rozstrzygnięciem Starosty Krakowskiego z dnia 28 lutego 2023 r., ani rozstrzygnięciem Wojewody Małopolskiego z dnia 16 maja 2023 r. Skarżona decyzja nie stoi na przeszkodzie rozstrzygnięciu w przedmiocie działki [...] zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdziwszy naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, jak również podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji bądź wznowienia postępowania, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.