II SA/Kr 915/25

II SA/Kr 915/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-11-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 51
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik – Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2025 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję nr 302/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 11 czerwca 2025 r. znak: WOB.7721.296.2021.KJAR w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz J. B. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją nr 76/2021 z dnia 28 kwietnia 2021 r. znak: PINB-IK 7358/94/38HS/12/21 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C., na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. 2020 r. poz. 1333, dalej upb) odmówił inwestorowi J. B. "zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji pn.: "Rozbudowa, przebudowa warsztatu mechaniki pojazdowej (z instalacjami wewnętrznymi wody, kanalizacji bytowej, kanalizacji deszczowej, energii elektrycznej, wentylacji mechanicznej) i instalacji ogrzewczej, z budową urządzeń budowlanych (placu postojowego, placu pod śmietniki), służącymi do gromadzenia ścieków (zbiornik o pojemności do 10 m3) służącymi do oczyszczenia ścieków (separator substancji ropopochodnych) oraz urządzenia instalacyjnego na instalacji wody - zbiornika p.poż. o pojemności min. 100 m3 i zmiana sposobu użytkowania garażu na warsztat mechaniki pojazdowej na działkach nr [...] obręb [...] B. , w jednostce ewidencyjnej [...] C. -obszar wiejski" oraz udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, a także nakazano "rozbiórkę części obiektu budowlanego obejmującego pomieszczenia oznaczone w projekcie budowlanym zamiennym nr 1.1 (biuro), 1.2 (pomieszczenia socjalne), 1.6 (magazyn), 1.7 (komunikacja), 1.8 (łazienka), 1.9 (szatnia) oraz przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego oznaczonego w projekcie budowlanym zamiennym nr 1.3, a użytkowanej jako warsztat samochodowy, zlokalizowanego na działce nr [...] w B. przy ul. [...]
Organ w uzasadnieniu przywołał zrealizowane przez siebie czynności i wydane rozstrzygnięcia. Przywołał także podstawy prawne i wyjaśnił przyczyny ich zastosowania. Wskazał na podjęte działania w drodze wezwania i późniejszego postanowienie, do przedłożenia zgodnego z prawem projektu zamiennego. Przedłożenie ostatniej ich wersji z dnia 2 listopada 2020 r. przez inwestora PINB tj. projekt budowlany zamienny nadal nie spełnia wymogów narzuconych przepisami prawa. Wskazano na dalej obecny w przedłożonej dokumentacji szereg błędów i naruszeń obejmujący m.in.:
- Brak tożsamości nazwy obiektu z Decyzją PINB nr 20/2012 z dnia 10 lutego 2012 r.;
- Brak spójności pomiędzy stronami tytułowymi poszczególnych części projektu budowlanego zamiennego;
- Brak spójności w przedmiocie osoby sprawdzającej projekt w przedmiocie instalacji elektrycznej;
- Brak części metryk i podpisów;
- Niespójna numeracja stron, oraz jej częściowy brak;
- Rozbieżności między egzemplarzami projektu budowlanego zamiennego;
- Rozbieżności w udziale procentowym w działce poszczególnych części zagospodarowania terenu;
- Brak prawidłowego określenia nazwy projektu budowlanego zamiennego;
- Brak prawidłowej skali w jakiej sporządzony został projekt;
- Brak wskazania odległości od budynku inwentarskiego;
- Brak wrysowania nieprzekraczalnej linii zabudowy;
- Rozbieżności w przedmiocie miejsc postojowych i ich wymiarów;
- Rozbieżności między częścią graficzną, a znajdujących się na niej oznaczeniami;
- Rozbieżności między poszczególnymi projektami zagospodarowania terenu;
- Brak warunków przyłączeniowych;
- Brak załączników w postaci umów na dostawę wody oraz energii elektrycznej;
- Nieścisłości i nieprawidłowości w opisie technicznym w części dot. projektu architektoniczno- budowlanego;
- Nieścisłości w przedmiocie ilości pracowników;
- Nieścisłości dotyczące sposobu ogrzewania;
- Brak zgodności projektu zamiennego z odpowiednią Polską Normą w przedmiocie instalacji odgromowej;
- Wielość układów na jednym rysunku w części rysunkowej projektu;
- Brak wymiarów w części rysunkowej;
- Brak opracowania zestawienia robót które należy wykonać przed przystąpieniem do użytkowania.
Oprócz powyższych, PINB podniósł wątpliwości związane z działką [...] i jej charakterem w kontekście przedmiotowej inwestycji. Ponadto zważył, że z przedłożonego projektu wynika powierzchnia biologicznie czynna na poziomie 42%. Jest to niezgodne z decyzją Burmistrza Miasta C. z 16 października 2019 r. wskazującą na powierzchnię biologicznie czynną na poziomie 55%. Co więcej nie do ustalenia oraz nie do pogodzenia ze sobą są kwestie działki [...], która w części projektu się pojawia, z części zaś została wykreślona. Niemożliwym jest więc ustalenie jej poprzez objęcie zakresem przedłożonej dokumentacji. Kolejną kwestią szerzej omówioną przez PINB jest kwestia rozbieżności związanych ze zbiornikiem przeciwpożarowym. W różnych miejscach różna jest jego pojemność. Co jednak ważniejsze brak jakiejkolwiek informacji na temat powodów jego obecności w przedmiotowym opracowaniu, a także jego konstrukcji czy danych technicznych. Dalej, PINB podniósł problem opisu wentylacji mechanicznej. PINB przywołał dwuzdaniowy z pisma inwestora, który zastępować ma cały opis techniczny funkcjonowania takiej instalacji, co więcej, nie zamieszczony w projekcie, a dosłany w jednym z pism. PINB wskazał na potrzebę przedstawienia odpowiednich obliczeń, powołania się na normy, zamieszczenia tabel strat ciśnienia itd. Ponadto, PINB znowu odnosi się do kwestii poruszania się za pomocą drabiny i umieszczenia takiego rozwiązania w projekcie. Było już to sygnalizowane w postanowieniu wcześniejszym i w opinii PINB stanowi to niezgodność z odnośnymi przepisami prawa. W kwestii uzgodnień przeciwpożarowych zachodzi niezgodność z art. 235 § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Znów jednak możliwość oceny zakłóca kwestia działki [...]. W tej kwestii PINB odnosi się również do załączonego dokumentu mającego konstytuować "stosunek zobowiązaniowy". W opinii zaś PINB przedmiotowy dokument to jedynie zgoda na prowadzenie robót o której mowa w art. 47 ust. 1 upb. Wg PINB w przedmiotowej sytuacji zasadnym stało się zastosowanie art. 51 ust. 5 upb. PINB szeroko omówił również działania pełnomocnika inwestora. Przede wszystkim, na podstawie przepisów i orzecznictwa, wskazano na błędne działanie pełnomocnika w przedmiocie kierowanego do ministra wniosku. Organ I instancji wskazał na charakter decyzji rozbiórkowej, powołując się przy tym na interpretację przepisów. Decyzja w kształcie wydanym jest w przedmiotowej sprawie właściwa, z racji uchylenia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej w toku przedmiotowego postępowania decyzji Starosty C. nr 433/04 z dnia 17 września 2004 r.
Od ww. decyzji odwołanie wniósł inwestor, zarzucając wadliwe przeprowadzenie postępowania poprzez głównie wymuszanie i wprowadzanie niedopuszczalnych ingerencji merytorycznych organu w projekt budowlany, a ponadto bezprawnych uzgodnień przeciwpożarowych, błędną ocenę prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, decyzją z dnia 11 czerwca 2025r. nr 302/2025 Znak: WOB.7721.296.2021.KJAR, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 104 Kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 upb, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł na podstawie art. 51 ust. 5 oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 upb oraz art. 104 Kpa o nakazie inwestorowi, J. B., rozbiórki części obiektu budowlanego obejmującego pomieszczenia oznaczone w projekcie budowlanym zamiennym nr 1.1 (biuro), 1.2 (pomieszczenia socjalne), 1.6 (magazyn), 1.7 (komunikacja), 1.8 (łazienka), 1.9 (szatnia) zlokalizowanego na działce nr [...] w B. przy ul. [...].
W uzasadnieniu podkreślono, iż w zakresie prawidłowości postępowania PINB należycie ustalił stan faktyczny, odnotowując szczegóły rozbudowanego obiektu i jego usytuowania na działce, powyższe zaś udokumentowano za pomocą fotografii. Przeprowadzona kontrola poskutkowała też prawidłowym ustaleniem na jakiej podstawie realizowane były roboty budowlane. Organ pozyskał od strony kluczowe dokumenty, takie jak dziennik budowy, projekt budowlany, czy decyzję o pozwoleniu na budowę organu administracji architektoniczno-budowlanej i włączył je do akt sprawy, co posłużyło mu do wyboru i weryfikacji podstawy prawnej dla swoich dalszych działań. W obliczu takich ustaleń faktycznych, organ prawidłowo zdecydował o konieczności wszczęcia postępowania administracyjnego. Ustalił także krąg stron - tj. właściciela działki [...] oraz właścicieli sąsiedniej działki [...], których o wszczęciu postępowania powiadomił postanowieniem, czyniąc na tym etapie zadość wymogom związanym z umożliwieniem czynnego udziału stron w postępowaniu. Organ oparł się na pozyskanych z organu administracji architektoniczno-budowlanej wypisach rejestru gruntów. Negatywnie z kolei ocenić należy działanie organu, który, mimo iż został poinformowany o śmierci A. J. i M. J., skierował do nich również swoje następne rozstrzygnięcie. Ww. postanowieniem (tj. postanowieniem nr 8/2012 z dnia 25 stycznia 2012 r, znak PINB-IK/7358/94/38HS/2011/2012) ten sam krąg stron został poinformowany o wstrzymaniu inwestorowi, prowadzenia robót budowlanych. Kolejne wydane w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie, mianowicie decyzja nr 20/2012 z dnia 10 lutego 2012 r. znak PINB-IK/7358/94/38HS/10/12 jest konsekwentnym działaniem PINB w ramach realizacji procedury naprawczej. Wydana została przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o którym mowa w art. 50 ust. 1 upb. Nałożyła ona na inwestora obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, zakreślając termin realizacji tego obowiązku do dnia 30 kwietnia 2012 r. Jest to postępowanie prawidłowe. Prawidłowo wskazano adresata przedmiotowego obowiązku. Organ postąpił również prawidłowo komunikując organowi administracji architektoniczno-budowlanej wynikającą z art. 36 ust. 2 upb, konieczność uchylenia ww. decyzji Starosty C.
Na negatywną ocenę organu odwoławczego zasługuję jednak fakt, że następna czynność ze strony PINB nastąpiła dopiero po ponad 7 latach. Fakt, że w aktach postępowania zalegają wnioski S. B. o zmianę terminu realizacji obowiązku, jednak w aktach nie zalegają żadne dokumenty wskazujące na czynności jakie podjął organ w zakresie ustosunkowania się do nich. Biorąc pod uwagę upływ czasu, jakkolwiek nie uciekając od wcześniejszej jednoznacznie negatywnej oceny takiego okresu braku działania po stronie organu, zasadnym wydaje się czynność wezwania inwestora, obciążonego w sprawie obowiązkiem przedłożenia dokumentacji do złożenia wyjaśnień. Wskazać bowiem należy, że kluczowym celem postępowania o charakterze naprawczym jest doprowadzenie do stanu zgodności z prawem. Upływ czasu mógł doprowadzić bowiem do znacznych zmian w zakresie stanu faktycznego czy też stanu prawnego nieruchomości.
W obliczu okoliczności, że przedłożona dokumentacja projektowa sporządzona została w sposób niepozwalający na jej uzupełnienie, znowu, jako słuszne ocenić należy, skierowanie do pełnomocnika inwestora wezwanie do przedłożenia nowej dokumentacji w terminie 60 dni od otrzymania ww. wezwania. Znowu, działanie PINB zostało prawidłowo umotywowane i w obliczu braku możliwości pracy na przedłożonej dokumentacji, a celem doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodności z prawem postanowiono umożliwić to inwestorowi nadal w ramach procedury naprawczej, jednocześnie nie uciekając się od razu do decyzji rozbiórkowej. Jako prawidłową należy ocenić również przeprowadzoną w toku postępowania aktualizację kręgu stron. Powziąwszy pochodzącą z dokumentacji projektowej wiedzę PINB prawidłowo przyjął konieczność ujęcia właściciela działki [...] w przedmiotowym postępowaniu. Inwestora, na ręce pełnomocnika, oraz właścicielkę działki [...] poinformowano o ich statusie czyniąc na tym etapie zadość wymogom związanym z umożliwieniem czynnego udziału stron w postępowaniu.
Kolejne rozstrzygnięcie PINB wydane w przedmiotowym postępowaniu tj. postanowienie nr 192/2020 z dnia 3 sierpnia 2020 r. znak PINB-IK 7358/94/38HS/12/20 również MWINB ocenił jako prawidłowe. MWINB podzielił zarzuty PINB kierowane pod kątem przedmiotowej dokumentacji i wskazał, że takie działanie było niezbędne, znowu, celem doprowadzenia do sytuacji zgodności z prawem. W odróżnieniu od poprzedniego wezwania PINB tym razem, wskazał adresatowi na szereg kwestii które muszą zostać naprawione. Wskazał również wprost na niezgodności z przepisami prawa w przedłożonej organowi dokumentacji. W odpowiedzi na kolejny raz przedkładaną dokumentację PINB, mając na celu umożliwienie stronom czynnego udziału w postępowaniu zawiadomił je o zakończeniu zbierania materiału dowodowego i zakreślił termin na zapoznanie się z nim, co również, w obliczu zdarzeń ze sfery faktu, było jak najbardziej uzasadnionym działaniem PINB w przedmiotowej sprawie
Co do meritum skarżonej decyzji organ odwoławczy podkreślił, iż organ I instancji prawidłowo prowadził swoje czynności, najpierw nakładając obowiązek, a później podejmując się weryfikacji jego wykonania. W sytuacji niewykonania obowiązku (które, jak wskazuje orzecznictwo należy interpretować, nie tylko jako niewykonanie obowiązku w zupełności, ale i przedłożenie projektu nie spełniającego wymagań) organ ma obowiązek zastosować wprost art. 51 ust. 5 upb, tj. w przedmiotowej sprawie orzec o rozbiórce. W świetle przytoczonego orzecznictwa MWINB wskazał więc, że konieczne było wydanie przedmiotowej decyzji organu odwoławczego w tym kształcie, tj. uchylenie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Odmowa taka jest bezprzedmiotowa i nie wynika z brzmienia ani interpretacji przepisu. Analogicznie ma się sytuacja do odmowy udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Stąd bezprzedmiotowym jest orzekanie odmowy pozwolenia na ich wznowienie. Dorobek judykatury wskazuje na prawidłowe orzeczenie rozbiórki, stąd organ odwoławczy podzielił je orzekając merytorycznie w sprawie. Decyzja rozbiórkowa jest decyzją związaną i wprost wynika z braku realizacji obowiązku przez adresata. Organ podzielił pogląd PINB na przedłożone projekty budowlane zamienne, oraz aspekty w których naruszają one przepisy prawa. Finalnie organ uznał za konieczne uchylić decyzję PINB oraz wydać rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Powyższe wynika z samej dyspozycji podstawy prawnej wskazanej przez PINB. Art. 51 ust. 5 upb nie daje bowiem organowi możliwości wydania orzeczenia w kształcie w którym zapadło. Uchylenie nie wynika więc z niezgody z ustaleniami organu, czy negatywną oceną jego działań, ale z faktu, że podstawa prawna nie pozwala na takie rozstrzygnięcie. Wskazano, przywołując szeroko orzecznictwo, że uchylenia wymaga zarówno odmowa zatwierdzenia projektu jak i odmowa udzielenia pozwolenia na wznowienie. Ponadto, w przedmiotowej sprawie, obiektem zainteresowania organu nie mogło być jednoczesne przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania części obiektu. Stąd również konieczność uchylenia decyzji również w tym zakresie. Jednocześnie, wspomniane przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego oznaczonego w projekcie budowlanym zamiennym nr 1.3, a użytkowanej jako warsztat samochodowy zlokalizowanego na działce nr [...] w B. , przy ul. [...] wymaga wszczęcia przez organ I instancji nowego, osobnego postępowania administracyjnego z urzędu. Organ odwoławczy w pełni podziela ustalenia związane z koniecznością rozbiórki części obiektu, stąd orzeczenie merytoryczne w tym zakresie.
Zobowiązany do rozbiórki wniósł na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie:
- prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co miało decydujący wpływ na prawidłowość rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, a w szczególności: art. 51 ust. 5 upb
- przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 7 Kpa poprzez naruszenie obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz podjęcia rozstrzygnięcia zgodnego z prawem.
Wg skarżącego organ odwoławczy nakazał swoją decyzją rozbiórkę części obiektu budowlanego obejmującego pomieszczenia oznaczone w projekcie budowlanym zamiennym nr [...] (biuro), 1.2 (pomieszczenia socjalne), 1.6 (magazyn), 1.7 (komunikacja), 1.8 (łazienka), 1.9 (szatnia) zlokalizowanego na działce nr [...], jednak nie wiadomo na jakiej podstawie doszedł do takich wniosków, że wszystkie te części budynku powinny być rozebrane, skoro znaczna część z nich została wybudowana kilkadziesiąt lat temu i w ostatnim czasie tylko została zmieniona ich funkcja. Pomieszczenia oznaczone w projekcie budowlanym zamiennym nr [...] (biuro) oraz 1.2 (pomieszczenia socjalne), znajdują się w najstarszej części budynku. Zostały wybudowane na samym początku. Wcześniej w nich znajdowała się obórka, w której były hodowane kury, świnie itp. To pomieszczenie zostało przystosowane do funkcji biurowych i socjalnych. Nakazanie rozbiórki tej części budynku nie może się ostać w świetle tak przepisów, jak i faktów. Wniesiono o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Dokonując oceny kontrolowanego postępowania administracyjnego należy najpierw wskazać, że postępowanie to co do zasady winno zakończyć się rozstrzygnięciem wydanym na podstawie art. 51 ust. 5 prawa budowlanego, czyli tak jak tego dokonał organ. Organ I instancji prawidłowo bowiem uznał, że w trakcie realizowania inwestycji doszło do istotnego odstąpienia od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty C. nr 433/04 z dnia 17 września 2004 r. (która następnie została uchylona decyzją Starosty C. o z dnia 8 marca 2012r.), w zakresie odległości od granicy z działką sąsiednią (0,9 m. zamiast 1,5 m.). Zachodziły zatem podstawy do wstrzymania robót budowlanych, o czym orzeczono postanowieniem nr 8/2012 z dnia 25 stycznia 2012 r, znak: PINB-IK/7358/94/38HS/2011/2012. Wobec powyższego prawidłowo i w terminie organ wydał decyzję nr 20/2012 z dnia 10 lutego 2012 r. znak PINB-IK/7358/94/38HS/10/12, którą na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Mimo kilku lat trwania postępowania i wezwań o uzupełnienie braków przedkładanych projektów, ostatecznie inwestor nie przedłożył projektu budowlanego zamiennego, który spełniałby wymagania formalne, dające podstawę do jego zatwierdzenia na podstawie art. 51 ust 4 prawa budowlanego (co organy obszernie uzasadniły w decyzjach i co zostało także przedstawione w części historycznej niniejszego uzasadnienia). W tej sytuacji zaszły przesłanki do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 51 ust. 5 prawa budowlanego, który stanowi, że w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.
Istotne zastrzeżenia budzi natomiast sama treść rozstrzygnięcia zawarta w zaskarżonej decyzji, co winno być wyjaśnione w toku ponownego postępowania. Organ orzekł m.in. o nakazie rozbiórki pomieszczeń oznaczonych w projekcie budowlanym zamiennym nr 1.1 (biuro) i 1.2 (pomieszczenia socjalne). Natomiast jak wydaje się, że trafnie zarzucono w skardze, ta część obiektu budowlanego istniała jeszcze przed wydaniem pozwolenia na rozbudowę z 2004 roku, co wynika z mapy sytuacyjnej do celów projektowych, znajdującej się w projekcie architektoniczno-budowlanym (akta organu I instancji) zatwierdzonym tą decyzją, gdzie nr 3 oznaczono jako istniejącą tę część obiektu, którą organ nakazał rozebrać zaskarżoną decyzją. Powyższa okoliczność wymaga zatem wyjaśnienia, ponieważ organ nie mógł na podstawie decyzji wydanej w niniejszym postępowaniu, w oparciu o art. 51 ust. 5 prawa budowlanego, nakazać rozbiórki tej części obiektu, która istniała jeszcze przed wydaniem pozwolenia na rozbudowę z 2004 roku.
Za wadliwą należy ocenić również pozostałą część wyrzeczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, przy czym z innej przyczyny. Nakazując w tym zakresie rozbiórkę, organ odwołał się do projektu budowlanego zamiennego. O ile tak przyjęty sposób rozstrzygnięcia nie jest z zasady niedopuszczalny, to jednak w okolicznościach niniejszej sprawy jest wadliwy. Związane jest to z tym, że w toku niniejszego postępowania skarżący przedłożył kilka wersji projektu budowlanego zamiennego, który do tego był zmieniany i uzupełniany. Zawiera on szereg różnych rysunków obejmujących pomieszczenia oznaczone w nim jako 1.6 (magazyn), 1.7 (komunikacja), 1.8 (łazienka), czy 1.9 (szatnia), znajdujących się w różnych tomach. Tymczasem organ nie odwołał się do żadnego konkretnego rysunku, znajdującego się w konkretnie określonym tomie projektu. Już taki sposób rozstrzygnięcia może prowadzić do trudności na etapie wyegzekwowania decyzji, ponieważ część rysunków została zwymiarowana, część nie, organ przy tym nie zweryfikował czy wymiary podane na wszystkich rysunkach są ze sobą zbieżne i które ewentualnie miałyby być wiążące. Przede wszystkim jednak, przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny nie został przez organ zatwierdzony z uwagi na występujące w nim braki i sprzeczności. Jest to zatem dokument prywatny, do którego jeśli organ w rozstrzygnięciu chce się odwołać, to musi zweryfikować, czy choćby ta część projektu, do której się odwołuje jest prawidłowa i odzwierciedla obiektywny stan faktyczny. Tego w toku kontrolowanego postępowania organ nie zrobił, a protokół oględzin jeszcze sprzed formalnego wszczęcia postępowania tj. z 2010 roku, mimo że dawał podstawy do przyjęcia, że rozbudowa została dokonana z istotnym odstępstwem od warunków pozwolenia na budowę, to nie zawiera praktycznie żadnej inwentaryzacji zrealizowanych robót. Dlatego w ponownym postępowaniu organ odwoławczy zleci organowi I instancji dokonanie na podstawie art. 136 k.p.a. uzupełniającego postępowania dowodowego, którego celem będzie inwentaryzacja zrealizowanych robót budowlanych (weryfikacja stanu faktycznego wynikającego z projektu zamiennego), co do których może być wydane rozstrzygnięcie na podstawie art. 51 ust. 5 prawa budowlanego. Następnie, stosownie do dokonanych ustaleń rozstrzygnie sprawę, uwzględniając przedstawione powyżej poglądy co do zredagowania wyrzeczenia i zakresu wykonanych przez inwestora robót budowlanych, czyli objęcia rozstrzygnięciem jedynie robót, które wykonano na podstawie decyzji z 2004 roku. Kończąc należy też wskazać, że ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy ma prawo wydać decyzję także na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., o ile w wyniku przeprowadzonego uzupełniającego postępowania dowodowego zajdą do tego przesłanki. Związane jest to z faktem, że od daty wszczęcia przedmiotowego postępowania administracyjnego upłynęło ok. 15 lat, nie jest wiadomym jaki jest rzeczywisty stan faktyczny istotny dla sprawy, gdyż organy nie przeprowadzały w tym zakresie własnego postępowania, opierając się na projekcie budowlanym zamiennym, który jak wskazano, na płaszczyźnie formalnej stanowi jedynie dokument prywatny, co do którego nie ma pewności, że odzwierciedla rzeczywisty stan faktyczny.
Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c". O kosztach orzeczono w pkt II w oparciu o art. 200 w/w ustawy, zasądzając na rzecz skarżącego 500 zł. tytułem uiszczonego wpisu od skargi.