II SA/Kr 897/22

II SA/Kr 897/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-11-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-07-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Małgorzata Łoboz /przewodniczący/
Monika Niedźwiedź /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 597/23 - Wyrok NSA z 2025-12-03
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 48 ust 1 i 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 listopada 2022 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 11 maja 2022 r. znak WOB. 7721.18.2022.JKUR w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 11 maja 2022 r. znak WOB.7721.18.2022.JKUR orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie-Powiat Grodzki nr 1426/2021 z dnia 23 listopada 2021 r., znak: ROIK 1.5160.310.202l.ABE, którą nakazano inwestorowi i właścicielowi nieruchomości zlokalizowanej przy ul. [...] w K., na działce nr [...], obr. [...], tj.: p. D. S., zam[...], [...], rozbiórkę parkingu usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], realizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno- budowlanej oraz z naruszeniem przepisów obowiązującego na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", poprzez rozbiórkę:
-nawierzchni terenu z płyt betonowych typu [...]" o powierzchni 854m˛ na podsypce z kruszywa,
-krawężników drogowych o sumarycznej długości 98mb i obrzeży betonowych o zsumowanej długości 62mb osadzonych na podsypce betonowej.
W uzasadnieniu decyzji organ streścił przebieg postępowania w sprawie. Wskazano, że w dniu 11 września 2019 r. do PINB w K. - Powiat Grodzki, wpłynęło zgłoszenie o "budowie nielegalnego parkingu samochodowego" na terenie objętym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" przy ulicy [...] w K.. W dniu 13 września 2019r. upoważnieni pracownicy PINB dokonali czynności kontrolnych działki ewid. nr [...] obr. [...]. W protokole z czynności kontrolnych zapisano m.in.: "W dniu dzisiejszym dokonano czynności kontrolnych w zakresie utwardzenia części działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...]. Teren ogrodzony w części z trzech stron, brama wjazdowa od strony ulicy [...]. Brak oświetlenia terenu. Na części działki od strony ul. [...] ok. 700-800 m˛ wg oświadczenia p. D. S. została utwardzona kamieniem gruboziarnistym - odpad hutniczy na ok. 20 cm. Na wierzchu wysypano gruboziarnistego kruszywa z pyłem. Teren utwardzony ograniczony obrzeżami, krawężnikowymi drogowymi osadzonymi na zaprawie cementowej. W dniu kontroli na części utwardzonego kamieniem gruboziarnistym i drobnoziarnistym została ustawiona płyta ażurowa betonowa typu [...] " o wymiarach 40cm x 60cm. Nie ma tablicy informacyjnej. Do protokołu pokontrolnego dołączono dokumentację fotograficzną oraz szkic. W czasie kontroli na ww. działce znajdował się tylko pojazd wykonawcy robót. Podpisy pod protokołem z kontroli złożyli tylko uprawnieni pracownicy PINB przeprowadzający kontrolę.
Zawiadomieniem z dnia 19 września 2019r. PINB powiadomił ustalone strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie budowy parkingu na działce nr [...] obr. [...] w K. przy ul. [...], realizowanej bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. W dniu 2 października 2019 r. pracownicy PINB przeprowadzili ponownie czynności kontrolne dotyczące robót budowlanych na terenie działki ewid. nr [...] obr. [...]. W toku przeprowadzonych czynności ustalono m.in.: "Brak obecności pracowników, inwestora, właściciela. Na miejscu nie prowadzono żadnych prac. Teren ogrodzony dookoła przedmiotowego parkingu słupkami metalowymi i siatką metalową z otuliną. Wjazd na budowę/parking od strony: ul. [...] utwardzony kamieniem gruboziarnistym. Przed wyjazdem na parking jest brama o szer. 4,6 m (metalowa) z widocznymi nowymi elementami konstrukcyjnymi (elementy spawane). (...) Brak możliwości stwierdzenia wycinki drzew na przedmiotowej działce. Teren parkingu ogrodzony jest obrzeżami betonowymi i krawężnikami drogowymi połączonymi z gruntem za pomocą zaprawy betonowej. Na całej powierzchni parkingu ułożona jest płyta ażurowa betonowa typu "[...]" o wym. 40 x 60 cm". Według załączonego szkicu i przybliżonego pomiaru przedmiotowego parkingu dokonanego przez pracowników PINB Jego powierzchnia to ok. 854,2 m˛. Następnie w dniu 30 października 2019r. PINB wydał zaskarżoną decyzję nr 1434/2019, którą nakazano P. D. S.:
- rozbiórkę parkingu usytuowanego na działce nr [...], obr. [...], realizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej oraz z naruszeniem przepisów obowiązującego na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", poprzez rozbiórkę:
wjazdu na dz. nr [...] obr. [...] od strony zachodniej wykonywanej z zagęszczonego kruszywa;
ogrodzenia o łącznej długości 150 mb z siatki stalowej na słupkach stalowych wraz z metalową bramą wjazdową;
utwardzenia nawierzchni terenu kruszywa i płyt betonowych o powierzchni 854 m˛;
krawężników drogowych o sumarycznej długości 98 mb i obrzeży betonowych o zsumowanej odległości 62 m osadzonych na zaprawie betonowej.
Od powyższej decyzji PINB odwołanie wniósł P. D. S.. W toku postępowania odwoławczego organ odwoławczy postanowieniem nr 173/2020 z dnia 28 lutego 2020r., znak: WOB.7721.605.2019.SROZ działając na podstawie art. 136 kpa zlecił organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego poprzez, tu cyt.: ustalenie jednoznaczne lokalizacji na działce ewidencyjnej zjazdu na działkę nr [...] obr. [...] od strony ul. [...], wykonanego z zagęszczonego kruszywa (poprzez sporządzenie czytelnego szkicu na kopii mapy zasadniczej); w razie konieczności poprzez przeprowadzenie dodatkowej kontroli oraz ustalenie, z jakiej drogi (wojewódzkiej, powiatowej, gminnej czy wewnętrznej) wykonano zjazd na działkę nr ew. [...] obr. [...]. Realizując ww. postanowienie MWINB organ I instancji pismem z dnia 9 marca 2020r., znak: ROIK 1.5160.297.2019 TLA zwrócił się do Zarządu Dróg Miasta Krakowa o podanie pełnych informacji dotyczących drogi (ul. [...]) na dz. nr [...] obr. [...] w K. z której wykonano zjazd na działkę nr ew. [...] obr. [...] w K. wg pisma WMINB w Krakowie. Pismem z dnia 26 marca 2020r., znak: GG.512.128.2020 Zarząd Dróg Miasta K. poinformował, że ulica [...] na wysokości przedmiotowej działki nie została zaliczona do żadnej z kategorii dróg publicznych i zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych stanowi drogę wewnętrzną (k. 41 akta PINB). Do akt sprawy organu I instancji włączono także kserokopie map na których uwidoczniono lokalizację zjazdu.
Organ II instancji rozpatrując odwołanie od decyzji PINB nr 1434/2019, znak: ROIK 1.5160.297.2019 TLA decyzją nr 458/2020 z dnia 8 września 2020r., znak: WOB.7721.605.2019.SRZ uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zawiadomieniem z dnia 25 sierpnia 2021r., znak: ROIK I.5160.310.2021.ABE PINB zawiadomił ustalone strony postępowania, że prowadzi z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budowy parkingu usytuowanego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K., zrealizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej oraz z naruszeniem przepisów obowiązującego na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]". Następnie zawiadomieniem z dnia 25 sierpnia 202Ir., znak: ROIK 1.5160.310.2021.ABE organ I instancji zawiadomił ustalone strony postępowania o terminie oględzin w przedmiotowej sprawie. W dniu 17 września 2021r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili oględziny w sprawie budowy parkingu zrealizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej oraz naruszeniem przepisów obowiązującego na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", w trakcie których ustalono, że stan aktualny odpowiada stanowi ustalonemu w protokole z dn. 02.10.2019 r. nr 3049 ROIK I.5160.297.2019.TLA w zakresie sposobu wykonania utwardzenia nawierzchni oraz geometrii placu utwardzonego (wykonano pomiar kontrolne dalmierz nr służbowy PINB 9/70/19). Właściciel wskazuje, że nie wykonywał nawożenia i rozplantowania ziemi na działce. Natomiast wykonana została podsypka z drobnego kruszywa grubości 10- 20 cm pod płyty ażurowe [...] o wymiarach 40x60 cm (warstwa wierzchnia), krawężniki osadzone na podsypce cementowej (zgodnie z informacją właściciela), brak uwag co do powierzchni (...) Poinformowano o możliwości wniesienia uwag na piśmie do PINB. Do rzeczonego protokołu dołączono dokumentację fotograficzną oraz uwierzytelnione za zgodność z oryginałem kserokopie protokołu nr [...] z dnia 22 października 2019r. (k. 23-35 akta PINB). Zawiadomieniem z dnia 12 października 2021 r., znak: ROIK 1.5160.310.2021.ABE organ zawiadomił ustalone strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem w sprawie rozstrzygnięcia (k. 36 akta PINB). W dniu 5 listopada 2021r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo P. D. S. z dnia 4 listopada 2021 r. w którym wskazano, że działka nr [...], obręb [...] przy ul. [...] w ciągu ostatnich 20 lat była niemal całkowicie zalana trzykrotnie przez potok [...] tj. 2001, 2010 i 2013 roku a około 40 % działki leżącej w jarze potoku [...] od południowego wschodu jest zalewany co roku przy roztopach i większych opadach. Do ww. pisma załączono m.in. opinię dotyczącą stanu zagospodarowania działki nr ewid.[...], Obr. [...] w K. Ś. przy ul. [...], na dzień 19 października 2021 r. z dnia 21 października 2021r. sporządzoną przez P. S. B. (k. 40-64 akta PINB). W dniu 23 listopada 2021 r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne na terenie działki ewid. nr [...] obr. [...] w K., z których wykonano dokumentację fotograficzną (k. 65-68 akta PINB). PINB w dniu 23 listopada 2021r. wydał zaskarżoną decyzję nr 1426/2021, znak: ROIK I.5160.310.2021.ABE, którą nakazano inwestorowi i właścicielowi nieruchomości zlokalizowanej przy ul. [...] w K., na działce nr [...], obr[...], tj. : p. D. S., zam. [...], [...], rozbiórkę parkingu usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], realizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej oraz z naruszeniem przepisów obowiązującego na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]", poprzez rozbiórkę:
-nawierzchni terenu z płyt betonowych typu " [...] " o powierzchni 854m
na podsypce z kruszywa,
-krawężników drogowych o sumarycznej długości 98mb i obrzeży betonowych o zsumowanej długości 62mb osadzonych na podsypce betonowej (k. 69-72 akta PINB).
Od powyższej decyzji w ustawowo przewidzianym terminie odwołanie wniósł P. D. S.. Organ I instancji przekazując rzeczone odwołanie nie znalazł podstaw do zastosowania art. 132 kpa. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego zważył, co następuje. Organ odwoławczy dokonał powtórnego, pełnego i merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej w granicach zakreślonych treścią skarżonej decyzji, badając prawidłowość rozstrzygnięcia organu I instancji w oparciu o akta sprawy PINB znak: ROIK 1.5160.310.202l.ABE (1 teczka licząca karty ponumerowane od 1 do 74) oraz znak: ROIK 1.5160.297.2019.TLA (1 teczka licząca karty ponumerowane od 1 do 84). Wobec faktu, iż inwestor nie legitymuje się decyzją o pozwoleniu na budowę przedmiotowego parkingu organ jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania w sprawie legalności obiektu w trybie art. 48 p.b. (w brzmieniu sprzed 19 września 2020r.). Zgodnie z art. 48 p.b. organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt la, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno- budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego łub jego części do stanu zgodnego z prawem. W przeznaczeniu terenów ZPr zawierają się elementy zagospodarowania, zapewniające ich niezbędną obsługę i użytkowanie, takie jak: 1) obiekty malej architektury; 2) dojazdy, dojścia piesze i pieszo - jezdne oraz urządzone ścieżki lub ciągi piesze; 3) urządzenia budowlane i urządzenia techniczne zapewniające możliwość obsługi i użytkowania obiektów i terenów zgodnie z ich przeznaczeniem, urządzenia wodne związane z konserwacją oraz ochroną przed powodzią ze strony potoku [...]
Zgodnie z zapisami obowiązującego na terenie działki ewid. nr [...] obr. [...] w K. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego mocą uchwały nr LXXX/II/1076/09 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 października 2009r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...] (dalej: mpzp) obiekt będący przedmiotem postępowania zlokalizowany jest w jednostce strukturalnej [...] - tereny zieleni przeznaczone pod zieleń urządzoną ogólnodostępną w sąsiedztwie potoku [...] (R.), w tym jego obudowę biologiczną. W terenach ZPr.5, ZPr.6, ZPr. 7, ZPr.8 dopuszcza się: 1) utrzymanie oraz prowadzenie robot budowlanych istniejących obiektów budowlanych, z wykluczeniem rozbudowy i nadbudowy; 2) lokalizację miejsc postojowych w ilości określonej minimalnymi wskaźnikami dla samochodów osobowych - wyłącznie dla obsługi istniejących budynków mieszkalnych, z wyłączeniem pasa terenu o szerokości 20 m wzdłuż linii rozgraniczających Teren Wód Powierzchniowych Śródlądowych oznaczony symbolem WS. Jednocześnie, zgodnie §17 pkt. 7 ustala się następujące zasady i standardy zagospodarowania terenów ZPr:
1) wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej - min. 85%; z wyjątkiem terenu ZPr.16, gdzie wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej — min. 70%;
2) maksymalny udział powierzchni zainwestowanej obiektami i urządzeniami, o których mowa w ust. 2, 3 nie może przekroczyć 15% powierzchni terenu inwestycji z zastrzeżeniem pkt 7;
3) podczas działań inwestycyjnych należy ograniczyć do minimum ingerencję w istniejące ukształtowanie terenu oraz istniejącą szatę roślinną. Ponadto z części graficznej mpzp wynika, że działka ewid. nr [...] obr. [...] leży w strefie ochrony wartości przyrodniczych oraz strefy ochrony pośredniej ujęć wód podziemnych. Zgodnie ż §11 ust. 2 pkt 3 mpzp ustala się następujące zasady obowiązujące w Strefie Ochrony Wartości Przyrodniczych, oznaczonej na Rysunku Planu; wymagane utrzymanie oraz ochrona zieleni naturalnej. Z powyższego wynika także, że przedmiotowa działka nie jest działka budowlaną, więc wyjątek wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 5 p.b. nie może znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji odniósł się także do zarzutów odwołania (s.6-8 skarżonej decyzji).
Na powyższą decyzje skargę złożył Pan D. S. (dalej: skarżący). Skarżący zarzucił przedmiotowej decyzji:
Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
- art. 48 ust 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020 r. w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 roku o zmianie ustawy Prawo budowlane i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020, poz. 471) poprzez: nakazanie inwestorowi rozbiórki parkingu usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], realizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno - budowlanej oraz z naruszeniem przepisów obowiązującego na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" poprzez rozbiórką: nawierzchni terenu z płyt betonowych typu "[...]" o powierzchni 854 m˛ na podsypce z kruszywa, krawężników drogowych o sumarycznej długości 98 mb i obrzeży betonowych o zsumowanej długości 62 mb osadzonych na podsypce betonowej, podczas gdy na prace, które zostały wykonane na działce [...] nie było wymagane pozwolenie na budowę ani zgłoszenie, w związku z czym wszczęcie i prowadzenie niniejszego postępowania było bezprzedmiotowe;
- art. 48 ust 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020 r. w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 roku o zmianie ustawy Prawo budowlane i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020, poz. 471) poprzez pominięcie i w konsekwencji brak należytej weryfikacji zgodności zrealizowanych prac z ustaleniami Uchwały nr LXXXII/1076/09 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 października 2009 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]
- § 3 pkt 1a Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 3 pkt 1) ustawy Prawo budowlane w zw. z § 17 ust 2 i 5 Uchwały nr LXXXII/1076/09 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 października 2009 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" poprzez pominięcie i w konsekwencji przyjęcie, iż działka nr [...] obr. [...] nie stanowi działki budowlanej w rozumieniu ww. przepisów;
- § 17 ust 5 pkt 2 Uchwały nr LXXXll/1076/09 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 października 2009 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że z ww. zapisu wynika zakaz lokalizacji nowych miejsc postojowych na obszarze oznaczonym symbolem ZPr.6 (Tereny Zieleni przeznaczone pod zieleń urządzoną ogólnodostępną), podczas gdy z zapisów planu miejscowego wprost wynika dopuszczalność lokalizacji miejsc postojowych w ilości określonej minimalnymi wskaźnikami dla samochodów osobowych;
- § 5 pkt 2 Uchwały nr LXXXII/1076/09 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 października 2009 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" w zw. z art. 130 ust 1 pkt 11 ustawy Prawo wodne poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że ww. zapisy wprowadzają zakaz urządzania parkingów w strefie ochrony pośredniej ujęć wód podziemnych;
- § 17 ust 2 pkt 3 Uchwały nr LXXXII/1076/09 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 października 2009 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" przez pominięcie i brak uwzględnienia okoliczności, iż na terenie nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania dopuszczalna jest realizacja urządzeń wodnych związanych z konserwacją oraz ochroną przed powodzią ze strony potoku [...] (R.);
- art. 29 ust 1 pkt 10 i 17 w zw. z art. 29 ust 2 pkt 5 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do 18 września 2020 roku, poprzez pominięcie i brak zastosowania, mimo że prace prowadzone na nieruchomości nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia.
Skarżący zarzucił także naruszenie przepisów postępowania, które miało w jego ocenie istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, tj.:
- art. 6, art. 7, art. 77 w związku z art. 80 k.p.a., w szczególności poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia całokształtu okoliczności faktycznych towarzyszących sprawie, dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności poprzez nieprawidłowe ustalenie zamierzenia inwestycyjnego realizowanego na nieruchomości, pominięcie wyjaśnień składanych przez inwestora dotyczących charakteru prowadzonych prac, warunków gruntowych występujących na terenie nieruchomości oraz planowanego zagospodarowania nieruchomości;
- art. 7a § 1 k.p.a. poprzez pominięcie i rozstrzyganie wątpliwości w zakresie zakazów przewidzianych w Uchwale nr LXXXI1/1076/09 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 października 2009 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]", tj. w szczególności § 5 pkt 2, § 17 ust 1, 5 pkt 2) na niekorzyść strony;
- art. 10 ust 1 w zw. z art. 79 ust 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie i w konsekwencji przyjęcie, iż brak zawiadomienia przez organ I instancji inwestora o terminie oględzin nieruchomości, które zostały przeprowadzone w dniu 23 listopada 2021 roku i uniemożliwienie inwestorowi wzięcie czynnego udziału w czynnościach i wypowiedzenie się co do zebranego w ten sposób materiału dowodowego, nie stanowiło naruszenia zasady czynnego udziału stron w postępowaniu; art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niepełne uzasadnienie decyzji polegające na braku należytego wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jej podstawy faktycznej i prawnej;
- art. 15 k.p.a. poprzez brak odniesienia się do wszystkich kwestii podniesionych w odwołaniu od decyzji nr 1426/2021 z dnia 23 listopada 2021 roku i w efekcie niepełną realizację zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, art. 6 w zw. z art. 12 § 1 k.p.a. poprzez niedostatecznie wnikliwe rozpatrzenie sprawy. Zarzucono także błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia polegający na kwalifikacji zrealizowanego na działce nr [...] obr [...] utwardzenia w całości jako parking, podczas gdy z uwagi na występujące na terenie działki spadki powierzchni działki w kierunku potoku nie ma możliwości parkowania na całej powierzchni tego utwardzenia pojazdów bez ryzyka stoczenia ich w kierunku potoku [...], zaś zrealizowane utwardzenie miało przede wszystkim na celu stabilizację podłoża działki, jako terenu zalewowego i zabezpieczenie jej przed erozją mas ziemnych w kierunku potoku [...] i zostało wykonane od wschodu i południa na działce na tzw. żygawcach.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że w toku dotychczasowego postępowania organy w istocie w ogóle nie ustaliły jak powinno być zakwalifikowane utwardzenie nieruchomości skarżącego. Kwalifikowanie całości, jako parking wbrew powoływanym powyżej dowodom i z pominięciem warunków gruntowych występujących na terenie nieruchomości, jest nie tylko nieuzasadnione, ale stoi w sprzeczności z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku dotychczasowego postępowania dowodowego w sprawie. Wobec braku właściwej kwalifikacji zrealizowanych robót przyjąć należy, iż także wdrożenie trybu postępowania z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego było przedwczesne.
Na gruncie niniejszej sprawy nieruchomość objęta analizą, tj. działka [...], znajduje się na terenie, który w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru "S. D." przyjętym uchwałą Rady Miasta Krakowa nr LXXXll/1076/09 z dnia 7 października 2009 r. (dalej MPZP) został oznaczony symbolem ZPr.6 o przeznaczeniu podstawowym - zieleń urządzona ogólnodostępna w sąsiedztwie potoku S. D.. Uchwała ta w treści § 17 ust. 2 dopuściła jednak możliwość realizacji na terenie ZPr, a zatem także na nieruchomości Skarżącego, elementów zagospodarowania terenu, takich jak: obiekty małej architektury, dojazdy, dojścia piesze i pieszo-jezdne, urządzone ścieżki lub ciągi piesze oraz urządzeń wodnych związanych z konserwacją oraz ochroną przed powodzią ze strony potoku S. D.. Nadto w ust. 3 powoływanego paragrafu dopuszczono lokalizację terenowych urządzeń sportu i rekreacji; w tym placów zabaw dla dzieci, niewyznaczonych na Rysunku Planu urządzonych ścieżek rowerowych i tras konnych, kładek mostków - pieszych, pieszo-rowerowych i konnych. Oprócz wskazanych powyżej w myśl ust. 5 § 17 MPZP w terenie ZPr.6 dopuszcza się lokalizację miejsc postojowych w ilości określonej minimalnymi wskaźnikami dla samochodów osobowych - wyłącznie dla obsługi istniejących budynków mieszkalnych, z wyłączeniem pasa terenu o szerokości 20 wzdłuż linii rozgraniczających Teren Wód Powierzchniowych Śródlądowych oznaczony symbolem WS. Wskazać przy tym należy, iż powoływany powyżej § 17 ust. 5 MPZP nie precyzuje, czy wymóg realizacji miejsc parkingowych do obsługi "istniejących budynków mieszkalnych" dotyczy budynków położonych na terenie nieruchomości objętej inwestycją czy też może też obejmować budynki położne na działkach sąsiednich. Z uwagi na powyższe skarżący zwraca uwagę, iż zgodnie z ugruntowanym w tym przedmiocie orzecznictwem sądów administracyjnych przy wykładni postanowień miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, należy mieć na względzie maksymalną ochronę uprawnień właścicielskich (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 8 lutego 2013 roku, sygn. akt: II SA/Po 1006/12). Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 lutego 2006 roku, w sprawie o sygn. akt: IIOSK 490/05: "Zgodnie z zasadą "złotego środka", odzwierciedlającą najlepiej istotę konstytucyjnej ochrony prawa własności, postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie powinny być interpretowane w sposób nadmiernie ograniczający prawa właściciela, ani w sposób nadmiernie rozszerzający istniejące ograniczenia praw właścicielskich, tak aby nie naruszało to istoty prawa własności". Mając powyższe na uwadze, za niedopuszczalną należy uznać przyjętą przez Organ II instancji interpretację § 17 ust. 5 MPZP zgodnie z którą wprowadzony tym przepisem wymóg realizacji parkingów wyłącznie dla potrzeb obsługi istniejących budynków mieszkalnych nie dotyczył możliwości obsługi tym parkingiem budynków położonych na nieruchomościach przyległych do ewentualnego terenu inwestycji. Poza obiektami małej architektury, charakter zabudowy w terenie ZPr.6 dopuszczonej na mocy § 17 ust. 2, 3 i 5 MPZP wyczerpuje znamiona budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3) Prawa budowlanego - dotyczy to w szczególności dojazdów, ścieżek pieszo-jezdnych, urządzeń wodnych, kładek, mostków czy też parkingów. Przyjąć zatem należy, iż wbrew ustaleniom organu II instancji, objęta postępowaniem działka [...], na której cytowane powyżej regulacje z obowiązującego dla niej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru S. D. dopuściły możliwość realizacji obiektów małej architektury i budowli - winna być zakwalifikowana jako działka budowlana w rozumieniu § 3 pkt 1a Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Taka kwalifikacja nieruchomości skarżącego determinuje konieczność dokładniejszej weryfikacji czy w sprawie nie miał zastosowania art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego, która to analiza w ogóle nie została przez organy przeprowadzona. Skarżący konkluduje, że w związku z błędna kwalifikacją nieruchomości skarżącego jako działka "niebudowlana" oraz błędnej kwalifikacji zrealizowanego utwardzenia w całości jako parking, pomimo, iż jego znaczna część zgodnie z argumentacją zawartą powyżej mogła stanowić urządzenia wodne - opaskę brzegową - organ w istocie nie zweryfikował czy w sprawie nie powinien mieć zastosowania art. 48 ust 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020 r. w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 roku o zmianie ustawy Prawo budowlane i niektórych innych ustaw, wskutek czego orzeczenie nakazu rozbiórki także z tej przyczyny było co najmniej przedwczesne. Dalej w uzasadnieniu skargi wskazano, że błędna kwalifikacja, wbrew okolicznościom wskazanym powyżej, utwardzenia terenu jako parking, oraz błędna kwalifikacja nieruchomości skarżącego jako działki, która nie stanowi działki budowlanej, skutkowała także brakiem rozpoznania przez organy istoty sprawy w kontekście możliwości zastosowania procedury z przepisu art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Już z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, iż objęta nim norma ma zastosowanie do robót zrealizowanych bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę lub zgłoszenia - na gruncie niniejszej sprawy organy wbrew wyjaśnieniom składanym przez skarżącego oraz z pominięciem złożonej do akt sprawy opinii biegłego S. B. w ogóle nie badały czy istnieje możliwość kwalifikacji całości lub co najmniej części realizowanego utwardzenia inaczej niż parking, wskutek czego w istocie nie zweryfikowały czy zrealizowane roboty pozwolenia na budowę lub zgłoszenia w ogóle wymagały. Skoro przepis art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego nie precyzuje rodzaju dopuszczonego tą regulacją utwardzenia powierzchni gruntu, zaś na gruncie niniejszej sprawy zrealizowane utwardzenie miało przed wszystkim pełnić funkcję stabilizacji podłoża działki, jako gruntu zalewowego i zabezpieczenie jej przez erozją powierzchniową - to zrealizowane roboty mogą podlegać regulacji z przepisu art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowanego. Za taką kwalifikacją przemawia także okoliczność, że docelowo obszar na którym zrealizowano utwardzenie miał być obsiany trawą i stanowić teren zielony. W związku ze wszczęciem niniejszego postępowania prace w tym zakresie zostały wstrzymane, ale w toku postępowania Skarżący przedkładał dokumentację fotograficzną obrazującą jak po obsianiu trawą miał wyglądać teren zrealizowanego utwardzenia. Przyjmując hipotetycznie, w ślad za stanowiskiem organów, iż część utwardzenia może być wykorzystywana jako parking, wskazać należy, że zgodnie z art. 29 ust 2 pkt 10 prawa budowlanego, nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia budowa stanowisk postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie. Ze względu na możliwości zagospodarowania nieruchomości, w tym występujące spadki terenu, nie ma możliwości urządzenia na niej parkingu dla więcej niż 10 pojazdów, a co za tym idzie budowa takiego parkingu nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Ponadto, realizacja takiej inwestycji zgodna jest z obowiązującym planem miejscowym - § 17 ust 5 pkt 2 planu miejscowego obszaru S. D. dopuszcza lokalizację miejsc postojowych w obszarze ZPr.6 w ilości określonej minimalnymi wskaźnikami dla samochodów osobowych - wyłącznie dla obsługi istniejących budynków mieszkalnych, z wyłączeniem pasa terenu o szerokości 20 m wzdłuż linii rozgraniczających Teren Wód Powierzchniowych Śródlądowych oznaczony symbolem WS. Do akt postępowania, jako załącznik do pisma z dnia 29 lipca 2020 roku dołączona została mapa sytuacyjna, na której zaznaczono obszar, na którym mogłyby w założeniu parkować samochody skarżącego i jego żony. Znajduje się on poza pasem terenu o szerokości 20 m wzdłuż linii rozgraniczających Teren Wód Powierzchniowych Śródlądowych oznaczony symbolem WS, a zatem jego lokalizacja spełnia wymogi określone w planie miejscowym. Pozostałe wymogi również zostały spełnione, bowiem utwardzona powierzchnia nie jest przeznaczona jako parking dla nowej zabudowy - np. nowej inwestycji mieszkaniowej. Nie ma zatem jakichkolwiek podstaw do prowadzenia postępowania legalizacyjnego w odniesieniu do tego obszaru. W toku postępowania Skarżący wielokrotnie wyjaśniał, że cały utwardzony teren nie będzie mógł być wykorzystywany do parkowania pojazdów - tylko około 1/3 tej powierzchni - na której nie ma możliwości by parkowało więcej niż 10 samochodów i dla bezpieczeństwa parkowanych samochodów należy na tej części działki od potoku [...] położyć dodatkowe krawężniki równolegle do potoku [...], aby zabezpieczyć je przed ich stoczeniem w kierunku potoku. Organy w toku rozpoznania sprawy w ogóle nie wzięły po uwagę ukształtowania terenu działki - na obszarze nieruchomości występują opisywane powyżej spadki terenu - działka nie była przez skarżącego wyrównywana, w związku z czym na terenie objętym spadkami nie ma możliwości by parkowały pojazdy w sposób niezagrażający ich stoczeniem w kierunku potoku [...] Nie jest prawdą twierdzenie organu, że przedmiotowa działa została na obszarze 854 m˛ utwardzona na cele parkingu z dojazdami, co stanowi 39% powierzchni działki oraz znajduje się w szczególności na terenie przez który przechodzi strefa ochrony pośredniej ujęć wód podziemnych. Organ, mimo prowadzonych na terenie działki oględzin nie uwzględnił naturalnego ukształtowania, w które Skarżący nie ingerował. Nie ma możliwości by na działce zaparkowało więcej niż 10 samochodów, ze względu na występujące spadki i konieczność zachowania zgodnej z prawem odległości od granicy działki sąsiedniej. Ze względu na sposób wykonania fotografii, przedstawionej przez organ I instancji - zdjęcia wykonane dronem, nie ukazują spadków terenu, które stanowią bardzo ważną okoliczność która powinna być brana pod uwagę w niniejszej sprawie (biegły w swojej opinii S. B. jednoznacznie się wypowiedział, że utwardzona działka nie była i nie jest parkingiem i spadki wykonane na całej utwardzonej działce są w kierunku potoku [...]). Odnosząc się do naruszenia przepisów postepowania zwrócono uwagę, że zgodnie z art, 79 ust 1 k.p.a., strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem. Na gruncie niniejszej sprawy wobec braku powyższego zawiadomienia Skarżący nie miał możliwości uczestniczyć w czynnościach ani też wypowiedzieć się co do uzyskanych w ten sposób dowodów. W szczególności nie dano mu możliwości by zwrócił uwagę na to, że wykonane z drona zdjęcia nie oddają w odpowiedni sposób ukształtowania terenu działki, co może być mylące dla organu wydającego rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a stanowi istotną okoliczność, która powinna być brana pod uwagę w niniejszej sprawie (stanowi w szczególności podstawę błędnej kwalifikacji opasek brzegowych, jako parkingu). Odnosząc się do powyższego zarzutu organ II instancji przyjmuje jedynie, iż w dniu 23 listopada 2021 r. miały miejsce czynności kontrolne a nie oględziny, aby w dalszej części wskazać, że do czynności kontrolnych nie mają zastosowania ogólne zasady prowadzenia postępowania dowodowego uregulowane w kodeksie, co dotyczy w szczególności braku konieczności zawiadamiania inwestora o zamiarze przeprowadzania czynności kontrolnych. Skarżący zwraca jednak uwagę, iż w poprzednio wydanej decyzji w sprawie tj. decyzji nr 458/2020 z dnia 8 września 2020 roku Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazywał powołując się na treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13.03.2014 r., sygn. akt II OSK 2515/12, iż "spełnienie minimum gwarancji poszanowania praw osób, których mogą dotyczyć działania organu nadzoru budowlanego, jest zagwarantowanie w przypadku czynności kontrolnych tym, że w myśl art. 81a ust. 2 ustawy zapewnia się w nich udział inwestora, kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu pracy lub wyznaczonego pracownika, bądź osób przez nich upoważnionych oraz właściciela lub zarządcy obiektu, a w odniesieniu do lokalu mieszkalnego pełnoletniego domownika i przedstawiciela administracji lub zarządcy budynku". Oznaczało to zatem, że kontrola powinna być przeprowadzona w obecności którejś z osób wymienionych w art. 81 a ust. 2 ustawy. Ponieważ poprzednio dwukrotne czynności kontrolne były przeprowadzone bez świadków, o których mowa w powoływanym przepisie Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji nr 458/2020 zarzut dotyczący uchybień w zakresie przeprowadzenia kontroli uznał za zasadny. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy pomimo, iż taka sama sytuacja miała miejsce przy czynnościach kontrolnych z 23.11.2021 r. na których wyniku oparto rozstrzygnięcie organu I instancji, uznał już, że skoro miały one charakter kontroli a nie oględzin, to zawiadomienie inwestora pomimo treści przepisu art. 81a ust. 2 Prawa budowlanego było już rzekomo zbędne. Czym uwarunkowana jest zmiana narracji organu II instancji nie sposób ocenić, ale podobnie jak poprzednio uchybienie to miało istotny wpływ na wynika sprawy, gdyż w jego wyniku Skarżący został nie tylko pozbawiony możliwości uczestnictwa w czynnościach, ale także wypowiedzenia się co do uzyskanych w ten sposób dowodów. W szczególności nie dano mu możliwości by zwrócił uwagę na to, że wykonane z drona zdjęcia nie oddają ukształtowania terenu działki, co może być mylące dla organu wydającego rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, wskutek czego organy I i II instancji w ogólne nie uwzględniły występującego na terenie działki nachylenia jej powierzchni w kierunku potoku [...] podczas gdy różnica poziomów pomiędzy poszczególnymi częściami działki sięga aż 2 metrów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyniku przeprowadzonej kontroli zgodności z prawem skarżonej decyzji stwierdza, co następuje:
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji w przedstawionym powyżej stanie faktycznym stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 t. prawo budowlane (dalej jako p.b.) w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, która weszła w życie 19 września 2020 r. (t.j. Dz.U. z 2020, poz. 1333).
Zgodnie z art. 28 p.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 p.b. Oznacza to, że zasadą jest uzyskanie pozwolenia na budowę, zaś wyjątkiem od tej zasady możliwość rozpoczęcia robót budowlanych na podstawie zgłoszenia, o ile właściwy organ nie wyraził sprzeciwu.
Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 10 p.b. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie. Zamierzenie takie nie wymaga również zgłoszenia stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1b p.b. z uwagi na brak usytuowania na obszarze Natura 2000.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na to, że na działce nr [...] obr. [...] doszło do utwardzenia nawierzchni terenu kruszywem i płytami betonowymi, ażurowymi typu [...] na powierzchni 854 m˛ oraz położono krawężniki drogowe o sumarycznej długości 98 mb oraz obrzeży betonowych o zsumowanej długości 62 mb osadzonych na podsypce betonowej. (karta nr [...] administracyjnych akt sprawy). Fakt ten w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości. Istota problemu sprowadza się natomiast do kwalifikacji wykonanego utwardzenia, jego oceny przez pryzmat przepisów prawa budowlanego oraz ewentualnej legalizacji.
Organy administracji publicznej zakwalifikowały wykonane zamierzenie inwestycyjne jako parking dla więcej niż 10 samochodów, wbrew twierdzeniom skarżącego, który wskazywał, że utwardzenie nastąpiło na własne potrzeby w celu zapewnienia miejsc postojowych dla pojazdów skarżącego i jego żony oraz ładowania pojazdu elektrycznego (wyjaśnienia w odwołaniu z dnia 8 listopada 2019 r., k. 39 administracyjnych akt sprawy). Także zalegająca w aktach sprawy opinia biegłego S. B. (k. 53 i n. administracyjnych akt sprawy) wskazuje na to, że dokonane utwardzenie terenu może pełnić funkcję miejsc postojowych. Dokonując weryfikacji liczby miejsc postojowych, jaka może być realizowana na przedmiotowym terenie utwardzonej działki nr [...] stwierdzić należy, że mając na uwadze wielkość terenu (854 m˛) jest ona większa niż 10 miejsc postojowych.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stanowi, że stanowiska postojowe dla samochodów powinny mieć wymiary wynoszące w przypadku samochodów osobowych co najmniej szerokość 2, 5 m i długość 5 m. Potrzebna zatem minimalna powierzchnia do urządzenia 1 miejsca postojowego to 12, 5 m˛. Zagospodarowanie utwardzonego terenu o powierzchni 854 m˛ pozwoliłoby na utworzenie zdecydowanie powyżej 10 miejsc postojowych, nawet przyjmując, że ok. 39 % tego terenu z uwagi na jego zalewanie nie nadaje się do wykorzystania jako miejsca postojowe. Ilość możliwych miejsc postojowych zdecydowanie wykracza poza zaspokojenie potrzeb własnych (rodziny) i byłaby i tak większa niż 10.
Zgodnie z § 3 pkt 25 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez parking należy rozumieć wydzieloną powierzchnię terenu przeznaczoną do postoju i parkowania samochodów, składającą się ze stanowisk postojowych oraz dojazdów łączących te stanowiska, jeżeli takie dojazdy występują. W orzecznictwie wskazuje się, że "jeżeli utwardzenie terenu powstało dla umożliwienia unieruchomienia pojazdu i celowi temu służy, to powinno być traktowane jako miejsce postojowe. Samo natomiast niespełnienie przez miejsce postojowe warunków określonych w § 18-21 rozporządzenia z 2002 r. nie oznacza, że nie jest ono miejscem przeznaczonym do postoju pojazdu i art. 29 ust. 1 pkt 10 pr. bud. nie znajduje w stosunku do niego zastosowania. Przyjęcie takiego poglądu prowadziłoby do obejścia prawa w zakresie konieczności uzyskania pozwolenia na budowę co do miejsc postojowych dla samochodów osobowych powyżej 10 stanowisk" .(tak NSA w wyroku z dnia 14 września 2016 r. sygn. II OSK 3050/14; wyrok NSA z 10 kwietnia 2018, sygn. II OSK 970/17).
W ocenie tut. Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności dokumentacja fotograficzna, stanowisko skarżącego oraz czynności kontrolne (k. 68 administracyjnych akt sprawy) i protokół oględzin w terenie (k. 35 administracyjnych akt sprawy) nie pozostawiają wątpliwości co do funkcji utwardzonego terenu.
Tym samym zarzuty opisane w pkt I tiret pierwsze oraz opisane w pkt III skargi uznać należy za nieuzasadnione.
Jako, że miejsca postojowe dla większej niż 10 liczby samochodów zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę zasadnie organy sięgnęły do przepisów art. 48 p.b. w brzmieniu sprzed noweli z 2020 r. Zgodnie z powołanym przepisem organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:
1)bez wymaganego pozwolenia na budowę albo
2)bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.
Jednakże zgodnie z art. 48 ust. 2 p.b. jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Kluczowa jest zatem kwestia zgodności wykonanych robót budowlanych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działka nr [...] obr. [...] położona jest na terenie objętym m.p.z.p. zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta Krakowa nr LXXXII/1076/09 z dnia 7 października 2009 r. sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "S. D.". W planie tym działka nr [...] obr. [...] położona jest w obszarze ZPr.5. Zgodnie z § 17 m.p.z.p są to tereny zieleni, przeznaczone pod zieleń urządzoną ogólnodostępną w sąsiedztwie potoku S. D. (R.), w tym jego obudowę biologiczną. Zgodnie z planem w przeznaczeniu terenów ZPr zawierają się elementy zagospodarowania, zapewniające ich niezbędną obsługę i użytkowanie, takie jak: 1) obiekty małej architektury; 2) dojazdy, dojścia piesze i pieszo – jezdne oraz urządzone ścieżki lub ciągi piesze; 3) urządzenia budowlane i urządzenia techniczne zapewniające możliwość obsługi i użytkowania obiektów i terenów zgodnie z ich przeznaczeniem, urządzenia wodne związane z konserwacją oraz ochroną przed powodzią ze strony potoku S. D. (R.). 3. Dopuszcza się lokalizację: 1) terenowych urządzeń sportu i rekreacji, w tym placów zabaw dla dzieci; 2) niewyznaczonych na Rysunku Planu urządzonych ścieżek rowerowych i tras konnych; 3) kładek i mostków – pieszych, pieszo-rowerowych i konnych; 4) parkowych zbiorników wodnych (takich jak: stawy, oczka wodne). W terenach ZPr.5, ZPr.6, ZPr.7, ZPr.8 dopuszcza się: 1) utrzymanie oraz prowadzenie robot budowlanych istniejących obiektów budowlanych, z wykluczeniem rozbudowy i nadbudowy; 2) lokalizację miejsc postojowych w ilości określonej minimalnymi wskaźnikami dla samochodów osobowych – wyłącznie dla obsługi istniejących budynków mieszkalnych, z wyłączeniem pasa terenu o szerokości 20 m wzdłuż linii rozgraniczających Teren Wód Powierzchniowych Śródlądowych oznaczony symbolem WS. Ponadto z załącznika graficznego do planu wynika, że działka leży w strefie ochrony wartości przyrodniczych oraz strefy ochrony pośredniej ujęcia wód podziemnych. Zgodnie z § 11 ust. 2 m.p.z.p. dla tego obszaru ustalono następujące zasady zagospodarowania:
1) zakaz lokalizacji nowych budynków; 2) istniejące obiekty budowlane i tereny objęte granicami Strefy mogą być użytkowane w sposób dotychczasowy; dopuszcza się prowadzenie robot budowlanych istniejących obiektów budowlanych z wykluczeniem rozbudowy i nadbudowy (nie dotyczy obiektów w Terenie Zieleni ZPs.3); 3) wymagane utrzymanie oraz ochrona zieleni naturalnej; 4) zakaz naruszania naturalnej formy koryta potoku S. D. (R.), w tym realizacji wszelkiego rodzaju nasypów oraz zmian w ukształtowaniu brzegów potoku oraz jego najbliższego otoczenia, za wyjątkiem terenów inwestycji dla kładek (mostków) oraz urządzeń i obiektów przeciwpowodziowych, jeżeli konieczność ich lokalizacji wynika z przepisów odrębnych; 5) zakaz lokalizacji ogrodzeń.
Wobec powyższego organ II instancji prawidłowo stwierdził, że wykonany obiekt budowlany pozostaje w sprzeczności z m.p.z.p. Położenie działki w m.p.z.p. wyklucza możliwość urządzenia w tym miejscu utwardzonego palcu postojowego na więcej niż 10 pojazdów (parkingu). Tym samym nie znajdują uzasadnienia zarzuty opisane w pkt I tire drugie, trzecie, czwarte i szóste skargi oraz rozwinięte w pkt IV i XI uzasadnienia skargi.
W skardze podniesiono także, iż organy niezasadnie przyjęły, jakoby nie znajdował w sprawie zastosowania art. 29 ust. 2 pkt 5 p.b. Zgodnie z powołanym przepisem pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych. Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez działkę budowlaną należy rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.Aby przedmiotowa regulacja mogła znaleźć zastosowanie konieczne było ustalenie, czy działka nr [...] [...] jest działka budowlaną. Z wypisu z ewidencji gruntów wynika, że działka nr [...] obejmuje użytki rolne zabudowane (Br-RII) oraz łąki trwałe (ŁIII). Z uwagi na położenie jej w obszarze m.p.z.p. oznaczonym symbolem ZPr.5. jedynymi obiektami budowlanymi, które mogą być realizowane na tej działce zgodnie z planem są obiekty małej architektury. Jednakże działka nr [...] obr. [...] jest położona także w strefie ochrony wartości przyrodniczych, która wyklucza możliwość jej zabudowy (zgodnie z § 11 ust. 2 m.p.z.p.).
Tym samym za niezasadny należy uznać zarzut opisany w pkt I tire siódme oraz rozwinięty w pkt V uzasadnienia skargi.
Odnosząc się do znaczenia położenia działki nr [...] obr. [...] w strefie ochrony pośredniej ujęć wód podziemnych stwierdzić należy, co następuje. Zgodnie z § 10 ust. 4 m.p.z.p położenie w strefie ochrony pośredniej ujęć wód podziemnych w istocie nie wyklucza możliwości urządzania parkingów. Jednakże wobec wyżej stwierdzonych ograniczeń wynikających z położenia działki w obszarze ZPr.5 oraz w strefie ochrony wartości przyrodniczych urządzenie na działce [...] obr. [...] parkingu jest wykluczone.
Jak wynika z powyższego z uwagi na sprzeczność wykonanych robót budowlanych z postanowieniami prawa miejscowego brak było podstaw do zalegalizowania robót, a decyzja organu II instancji o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie-Powiat Grodzki nr 1426/2021 z dnia 23 listopada 2021 r., znak: ROIK 1.5160.310.202l.ABE, którą nakazano inwestorowi i właścicielowi nieruchomości zlokalizowanej przy ul. [...] w K., na działce nr [...], obr. [...], tj.: p. D. S., zam. [...], [...], rozbiórkę parkingu usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], realizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno- budowlanej oraz z naruszeniem przepisów obowiązującego na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "S. D.", poprzez rozbiórkę:
-nawierzchni terenu z płyt betonowych typu [...]" o powierzchni 854m˛ na podsypce z kruszywa,
-krawężników drogowych o sumarycznej długości 98 mb i obrzeży betonowych o zsumowanej długości 62mb osadzonych na podsypce betonowej nie narusza prawa materialnego.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa procesowego stwierdzić należy, co następuje. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że podstawowe gwarancje procesowe strony były zachowane. W szczególności skarżący został zawiadomiony o wszczęciu postępowania (k. 19, teczka 02/2019 administracyjnych akt sprawy), brał czynny udział w postępowaniu przez składanie pism procesowych i dowodów (k. 63 teczka 02/2019 administracyjnych akt sprawy, k. 64 teczka 02/2021 administracyjnych akt sprawy) oraz w czynnościach dowodowych (k. 35, teczka 02/2021 administracyjnych akt sprawy), przed wydaniem decyzji przez organ I instancji został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy (k. 36, teczka 02/2021 administracyjnych akt sprawy). Brak takiego zawiadomienia przed wydaniem decyzji organu II instancji, jednakże w ocenie tut. Sądu uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, zważywszy, że w ramach postępowania przed organem II instancji nie zgromadzono nowych dowodów.
Nie stwierdzono także naruszenia innych przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie stwierdzono naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Za niezasadny uznaje się zarzut naruszenia art. 7a k.p.a. z uwagi na brak wątpliwości w przedmiocie interpretacji postanowień m.p.z.p, które są klarowne, zaś brak ograniczeń w strefie ochrony pośredniej ujęć wód podziemnych odnośnie do możliwości urządzenia parkingu pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie z uwagi na ograniczenia, jakie wynikają z innych w/w postanowień m.p.z.p.
Mając powyższe na uwadze, nie stwierdziwszy naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a. o oddaleniu skargi.