II SA/Kr 893/00

II SA/Kr 893/00 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-03-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2000-04-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Niecikowski
Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Biernat
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sentencja
Sygn. akt IISA/ Kr 893/ 00 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 marca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr.) Sędziowie NSA : Stanisław Biernat Andrzej Niecikowski Protokolant : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2004r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2000r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie robót w pasie drogowym skargę oddala
Uzasadnienie
II SA/Kr 893/00
UZASADNIENIE
W dniu [...] 08.1999r /ewentualnie [...].07.1999r/ J.S. złożył wniosek o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego ul. [...] celem wykonania podłączenia gazu - na poboczu ulicy , na odcinku 1m, w dniu 5.08.1999r.
Decyzją z dnia[...].08.1999r, wydaną na podstawie art.40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r o drogach publicznych, Zarząd Miejski w C. zezwolił wnioskodawcy na prowadzenie powyższych robót w dniu 8 sierpnia 1999r /przy czym w decyzji datę tę skreślono i wpisano "13" i umieszczono pieczęć Urzędu Miejskiego wraz z nieczytelnym podpisem/.
W odwołaniu od tej decyzji J.S. zarzucił, że złożenie wniosku zostało wymuszone przez pracowników Urzędu. Nadto podał, że nie naruszył drogi gminnej, gdyż ma ona według obowiązującej mapy ewidencyjnej w skali 1 : 2 880 szerokość 4-4,5 m . Posługiwanie się przez Urząd mapą w skali 1 : 1 000 jest niezasadne.
Wyjaśnił również, że przejścia dla gazu i wody pod jezdnią gminną wykonał rok wcześniej, gdy była wykonywana kanalizacja.
Decyzją z dnia [...] 2000r znak :[...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , po rozpoznaniu odwołania, na podstawie art.40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r o drogach publicznych oraz art.138 § 2 kpa , uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu decyzji wskazano , że zgodnie z przepisem art.40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych , prowadzenie wszelkich robót w pasie drogowym wymaga zezwolenia właściwego zarządcy drogi. W myśl art.19 cytowanej ustawy zarządcą drogi gminnej jest zarząd Gminy. Stosownie zaś do przepisów rozporządzenia wykonawczego z dnia 24.01.1986r inwestor chcący przeprowadzać w pasie drogowym dane roboty, zobowiązany jest złożyć zarządcy drogi wniosek w sprawie wydania zezwolenia na zajęcie odcinka pasa drogowego z co najmniej 3-miesięcznym wyprzedzeniem.
Kolegium zwróciło uwagę na fakt , że w zaskarżonej decyzji zezwolono wnioskodawcy na zajęcie pasa drogowego w innym dniu aniżeli wskazanym we wniosku. Nadto, być może decyzja jest bezprzedmiotowa, gdyż odwołujący się podał, że przedmiotowe roboty wykonane zostały rok wcześniej.
Okoliczności te winny być ustalone po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego.
Organ odwoławczy podniósł również , że nie jest właściwy do oceny sposobu działania pracowników Urzędu i pouczył , że odwołującemu się przysługuje stosowna skarga do Burmistrza.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję J.S. zarzucił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie wyjaśniło spraw poruszanych przez niego w odwołaniu , a przede wszystkim sprawy szerokości ulicy [...] w świetle map 1 ; 2 880 i 1 : 1 000 w miejscu wykonania przyłącza gazowego.
Podniósł również, że Kolegium nie napiętnowało przetrzymywania przez Burmistrza C. odwołania przez 3 miesiące i uchyliło się od oceny działania pracowników Urzędu.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto wyjaśniła , że kwestia szerokości pasa drogi ul. [...] nie była przedmiotem badania Kolegium, gdyż w pierwszej kolejności istotnym jest ustalenie , czy wydana decyzja nie jest bezprzedmiotowa. W takim bowiem wypadku należałoby postępowanie umorzyć.
Wskazała również , że zgodnie z art.138 § 2 kpa , uchylając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy zobowiązany jest przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Wreszcie , w obszernym wywodzie prawnym strona przeciwna wyjaśniła , że żaden przepis prawa nie daje kolegium kompetencji do oceny działania pracowników organu I instancji.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosuj ą środki określone w ustawie.
W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Rodzaje możliwych rozstrzygnięć organu odwoławczego określa przepis art.138 kpa. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:
1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo
2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji, albo
3) umarza postępowanie odwoławcze.
Organ odwoławczy może również uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
W niniejszej sprawie organ I instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego.
W takiej sytuacji podjęcie decyzji przez organ I instancji bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, nie może być sanowane w postępowaniu odwoławczym, naruszałoby to bowiem zasadę dwuinstancyjności. W takim przypadku organ odwoławczy ma tylko kompetencje kasacyjne.
Skoro decyzja kasacyjna może być wydana wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, to nie powinno budzić wątpliwości, że organ odwoławczy przy jej wydawaniu ogranicza się tylko do oceny potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz jego zakresu. Wymieniony organ nie rozstrzyga wówczas o meritum sprawy, nie przeprowadza też merytorycznej kontroli decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji.
Dlatego też podniesiony w skardze zarzut o nie ustosunkowaniu się Kolegium do wszystkich kwestii podniesionych w odwołaniu nie jest zasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny , zgodnie z treścią art.145 p.p.s.a, może uwzględnić skargę jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
W niniejszej sprawie przesłanki te nie zachodzą, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Dlatego też, na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.