II SA/Kr 888/11

II SA/Kr 888/11 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2013-04-29
Data wpływu
2011-05-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II OZ 221/14 - Postanowienie NSA z 2014-03-07
II OZ 1372/11 - Postanowienie NSA z 2012-01-19
II OZ 943/12 - Postanowienie NSA z 2012-10-25
II OZ 504/13 - Postanowienie NSA z 2013-06-21
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 246 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 lutego 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania ekspertyzy technicznej postanawia: oddalić wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Uzasadnienie
W sprawie ze skargi A. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 lutego 2011 r. w przedmiocie zobowiązania do wykonania ekspertyzy technicznej postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wskazano, że Sądowi wiadomo z urzędu, że w sprawie do sygn. III SA/Kr 744/11 postanowieniem z dnia 25 maja 2012 r. Sąd umorzył postępowanie w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych B. F. - córki skarżącego pozostającej ze skarżącym A. F. we wspólnym gospodarstwie domowym - oraz odmówił przyznania jej adwokata z urzędu. Sąd uznał oświadczenie B. F. (reprezentowanej przez A. F.) za niewiarygodne, wskazując, że A. F. pozostaje w 1/3 wraz z żoną współwłaścicielem na prawach wspólności małżeńskiej, a dalszymi współwłaścicielami po 1/3 są synowie D. i R., nieruchomości lokalowej w L. przy ul [...] o numerze księgi wieczystej [...], oraz wraz z żoną nieruchomości lokalowej przy ul [...] o numerze księgi wieczystej [...]. Nieruchomość oznaczona [...] ma łączną powierzchnię 901,7 m2, składa się między innymi z restauracji, oraz 15 pokoi i 13 łazienek. Z kolei nieruchomość oznaczona [...] ma łączną powierzchnię 181,5 m2 , składa się między innymi z 7 pokoi i 7 łazienek. Sąd wskazał, że nieruchomości te mają charakter hotelowy i niewątpliwie mogą przynosić dochód.
Natomiast postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r. w sprawie do sygn. II SA/Kr 637/10 tut. Sąd cofnął przyznane A. F. prawo pomocy w zakresie całkowitym, argumentując, że z akt sprawy wynika, że skarżący wprowadził Sąd w błąd co do swojej sytuacji majątkowej. W oświadczeniu majątkowym złożonym w dniu 27 lutego 2012 r., stanowiącym podstawę przyznania prawa pomocy, skarżący zataił fakt, że jest wraz z żoną M. F. współwłaścicielem działki o funkcji handlowo - usługowej nr [...] obr. [...] położonych w L. o powierzchni 0.0858 ha, co jednoznacznie wynika ze znajdujących się w aktach sprawy: protokołu przesłuchania stron z dnia 9 września 2008 r. oraz wypisu z rejestru gruntów. W w/w oświadczeniu majątkowym skarżący wskazał jedynie, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 32 arów. Sąd podniósł również iż na podstawie akt sprawy prowadzonych do sygn. II SA/Kr 1/08 stwierdził, że A. F. jest również współwłaścicielem działek nr [...], [...] i [...] położonych w L.. Skarżący również w w/w sprawie usiłował wprowadzić Sąd w błąd podając nieprawdziwe dane na temat swojej sytuacji majątkowej. Podobnie wyglądała sytuacja w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 400/09 gdzie we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zataił informacje o swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej.
W świetle powyższych okoliczności Sąd stwierdził, że oświadczenie skarżącego jest niewiarygodne, albowiem skarżący notorycznie we wnioskach o zwolnienie od kosztów sądowych zataja określone składniki swojego majątku. Nie jest rzeczą Sądu prowadzenia dochodzenia w celu dokładnego ustalenia posiadanego przez skarżącego majątku. Sąd ograniczył się do wskazania, że informacje dotyczące nieruchomości przy ul. [...] zamieszone w postanowieniu z dnia 25 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 744/11 są w dalszym ciągu aktualne, co zostało potwierdzone w ogólnodostępnej Centralnej Bazie Danych Ksiąg Wieczystych na stronie internetowej http://ekw.ms.qov.pl. Ponadto stwierdzono także, że skarżący nie ujął w złożonym wniosku działki będącej przedmiotem niniejszego postępowania tj. działki nr [...] obr. [...] w L., (własność skarżącego i jego żony), albowiem jak wynika księgi wieczystej nr [...] prowadzonej dla tej nieruchomości działka ta ma powierzchnię 0,0173 ha, a we wniosku wskazano jedynie, że skarżący posiada działkę o pow. 32 arów. Zażalenie skarżącego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2012 r., sygn. II OZ 943/12 zostało oddalone.
W dniu 18 grudnia 2012 r. A. F. złożył ponowny wniosek o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Skarżący wskazał, że jego sytuacja materialna uległa pogorszeniu ze względu na stan zdrowia. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu skarżący rozszerzył swoje żądanie domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Skarżący podał, że na dochód rodziny składa się jego renta w wysokości 940 zł oraz wynagrodzenie za pracę małżonki w wysokości 1400 zł. Na utrzymaniu ma dwie córki w wieku 23 lata i 21 lat, które są bezrobotne, bez prawa do zasiłku. Jako posiadany majątek skarżący wyszczególnił dom o powierzchni 60 m2 oraz działkę o powierzchni ok. 26 arów. Oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności, ani rzeczy wartościowych. Nadmienił, że jest chory, wydaje bardzo dużo na lekarstwa, obecnie ma zaległości podatkowe.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 8 lutego 2013 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 28 lutego 2013 r.
W dniu 7 marca 2013 r. skarżący nadał na poczcie pismo w którym, wskazując na zły stan zdrowia, zwrócił się o przedłużenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Sąd uznał, że ww. pismo stanowi sprzeciw, albowiem ustawodawca nie przewidział szczególnych wymogów formalnych jakie musi spełniać sprzeciw od orzeczenia referendarza. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości przedłużania terminów zawitych wynikających z ustawy, w razie niemożności dopełnienia czynności w terminie stronom przysługuje jedynie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. W ocenie Sądu skarżący w piśmie z dnia 7 marca 2013 r. wyraził w sposób jednoznaczny wolę zaskarżenia postanowienia Referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., póz. 270) - dalej p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" w rozumieniu art. 165 p.p.s.a. należy rozumieć zarówno zmiany stanu faktycznego, jak i prawnego,
uzasadniające zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku sprawy dotyczącej prawa pomocy, którego przyznania prawomocnie odmówiono, zmiany musiałyby być tego rodzaju, żeby w ich świetle przyznanie prawa pomocy stało się uzasadnione. Musiałyby to zatem być zmiany polegające na pogorszeniu sytuacji materialnej wnioskodawcy. Przy czym z konstrukcji przepisu art. 246 wynika, że to na stronie spoczywa ciężar udowodnienia, że jej sytuacja ekonomiczna uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, bądź też nastąpiła zmiana tej sytuacji w stopniu uzasadniającym przyznanie jej prawa pomocy pomimo poprzedniej negatywnej oceny zasadności wniosku.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że A. F., wnosząc po raz kolejny o przyznanie prawa pomocy nie wykazał, że nastąpiła zmiana okoliczności uzasadniająca uwzględnienie wniosku. Wręcz przeciwnie skarżący podaje, że z racji uzyskania przez niego świadczenia rentowego dochód rodziny zwiększył się o ponad 300 zł (w poprzednim wniosku skarżący deklarował zarobki małżonki na poziomie 2000 zł miesięcznie). Zmiany okoliczności skarżący upatruje w pogorszeniu stanu zdrowia. Skarżący zdaje się jednak nie dostrzegać, że powodem odmówienia zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w postanowieniu z dnia 3 sierpnia 2012 r. było zakwestionowanie przez Sąd wiarygodności złożonego oświadczenia o stanie majątkowym i osobistym, co zostało szczegółowo przytoczone we wstępnej części niniejszego postanowienia. Wobec powyższego, skarżący chcąc ubiegać się o przyznanie prawa pomocy winien wykazać, że okoliczności jakie stały się podstawą poprzedniego rozstrzygnięcia uległy zmianie. Tymczasem skarżący w żaden sposób nie odniósł się do wcześniejszych ustaleń Sądu, ponownie w sposób wybiórczy i nierzetelny charakteryzując swoją sytuację materialną. Złożone oświadczenie w zakresie posiadanego majątku w istocie stanowi powtórzenie informacji zawartych we wcześniejszym wniosku.
W związku z powyższym Sąd ponownie wskazuje, że nie jest obowiązany do prowadzenia dochodzenia w celu ustalenia rzeczywistej kondycji finansowej skarżącego. W szczególności brak jest podstaw, aby wobec celowego i świadomego zatajenia po raz kolejny przez skarżącego posiadanych składników majątku wzywać go do uzupełnienia wniosku w tym zakresie Z ogólnodostępnej Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych na stronie internetowej http://ekw.ms.qov.pl wynika, że skarżący jest w dalszym ciągu współwłaścicielem nieruchomości lokalowych w L. przy ul [...] i [...], co przesądza, zdaniem Sądu, o niewiarygodności złożonego obecnie oświadczenia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.