II SA/KR 886/23

II SA/Kr 886/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-11-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-07-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Monika Niedźwiedź
Piotr Fronc /przewodniczący/
Sebastian Pietrzyk /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Sentencja
Dnia 17 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Monika Niedźwiedź WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2023 roku sprawy ze skargi E. L. i P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 8 maja 2023 roku, znak: SKO-IP-4105-7/23 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, skargę oddala.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E. L. (E. L.) oraz P. L. (P. L.) – dalej łącznie jako "Skarżący", reprezentowanych przez pełnomocnika adwokata S. G. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 8 maja 2023 roku, znak: SKO-IP-4105-7/23 którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta Nowego Targu z dnia 27 lutego 2023 r., znak: OMiP.1431.14.2023 odmawiającą udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 25 stycznia 2023 roku.
Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach.
Pismem z dnia 25 stycznia 2023 roku E. L. oraz P. L. złożyli do Burmistrza Miasta Nowy Targ wniosek o udzielenie informacji publicznej w zakresie, cyt.:
"przesłania wszystkich skarg/ wniosków/ donosów/ zawiadomień/ wszelkich innych pism inicjujących postępowanie w sprawie
a) Pani E. L.
b) Pana P. L.
c) nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych [...] oraz [...] w Nowym Targu, przy ul. [...] oraz w jakikolwiek sposób powiązanych z tą nieruchomością lub nieruchomościami sąsiednimi;
– złożonych przez Gminę Miasto Nowy Targ / jej wszelkie jednostki organizacyjne / Burmistrza Miasta Nowy Targ w okresie od 1 stycznia 2017 r. do dnia 25 stycznia 2023 r.
– do wszelkich organów administracji państwowej i samorządowej / Policji / urzędów /jednostek publicznych niemających osobowości prawnej wraz z ich zestawieniem i wskazaniem, czy było to działanie podjęte z urzędu, czy też na wniosek."
Pismem z dnia 6 lutego 2023 r. Burmistrz wezwał wnioskodawcę do wykazania, że uzyskanie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wyznaczając 7-dniowy termin na uczynienie zadość wezwaniu, pod rygorem odmowy udzielenia informacji.
Pismem z dnia 21 lutego 2023 roku Wnioskodawcy (Skarżący) wskazali, że żądana przez nich informacja to nie jest informacja przetworzona. Ostrożnościowo wskazali też, że informacja dotycząca sposobu postępowania przez Gminę i jej organy wobec obywateli, stanowiących członków wspólnoty samorządowej ma niezmiernie ważne znaczenie publiczne, gdyż dotyczy chronionych konstytucyjnie praw: wolności prowadzenia działalności gospodarczej (art. 20 Konstytucji RP), równości wobec prawa i zakazu dyskryminacji (art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP), równego dostępu do służby publicznej (art. 60 Konstytucji RP) oraz samego prawa do dostępu do informacji publicznej, które jest prawem konstytucyjnie chronionym i dostęp do informacji publicznej może być ograniczany jedynie w wyjątkowych sytuacjach (vide: art. 61 Konstytucji RP), zaś nadto wszystko Konstytucja RP gwarantuje wspomnianą równość wobec prawa i zakaz dyskryminacji jako jedne z najważniejszych wartości demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP), zatem stosunek władzy do obywatela jest jednym z najbardziej oczywistych i powszechnych elementów interesu publicznego.
W tym stanie rzeczy Burmistrz Miasta Nowy Targ decyzją z dnia 27 lutego 2023 roku odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej ze względu na brak szczególnej istotności przetworzenia z punktu widzenia interesu publicznego.
W uzasadnieniu wskazano, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną, a jej pozyskanie wymaga dodatkowej pracy ze strony Urzędu Miasta Nowy Targ i nie tylko gdyż zakres również dotyczy jednostek organizacyjnych, kolejna kwestia jest zakres lat od 2017 do 2023 roku. Zgodnie z instrukcją kancelaryjną wnioski są dekretowane zgodnie ze schematem organizacyjnym do naczelników wydziałów zgodnie z zakresem jaki poruszony jest w piśmie. Dokumenty są zarejestrowane w różnych wydziałach w różnych teczkach.
Wnioskodawcy natomiast wezwani do wykazania interesu publicznego, wskazanie jedynie ogólnie prawa chronionych konstytucyjnie, co jednak zdaniem organu nie stanowi o wykazaniu interesu publicznego w udostępnieniu przetworzonej informacji.
Wnioskodawcy (Skarżący) wnieśli odwołanie od powyższej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 8 maja 2023 roku, znak: SKO-IP-4105-7/23 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że słuszne jest stanowisko Burmistrza, iż realizacja wniosku odwołujących wymagałaby podjęcia szeregu dodatkowych czasochłonnych czynności i działań o znacznym nakładzie pracy, niebędących standardowymi czynnościami pracowników organu, które zakłóciłyby normalny tok działania organu oraz wywarłyby negatywny wpływ na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na ten organ. Wskazano, iż pozyskanie wnioskowanych informacji wymaga dodatkowej pracy ze strony Urzędu Miasta Nowy Targ i nie tylko gdyż zakres również dotyczy jednostek organizacyjnych, a kolejną kwestią jest zakres lat od 2017 do 2023 roku. Dokumenty są zarejestrowane w różnych wydziałach w różnych teczkach. Według organu nie wykazano szczególnego interesu publicznego, a jego uzasadnienie jest lakoniczne i zbyt ogólne.
Mając na uwadze zakres złożonego wniosku oraz uwzględniając ogół niestandardowych działań koniecznych do podjęcia przez organ pierwszej instancji w związku z realizacją tego wniosku, wiążących się z zaangażowaniem środków osobowych, za słuszne należy uznać stanowisko organu, że przedmiotowy wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Podzieliło również Kolegium pogląd, że udostępnienie żądanej informacji stronie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zaznaczono, że w przepisie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy chodzi o to, czy udostępnienie określonej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, czy może wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego. W świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej - nie wystarczy, aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego. Ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania. Kolegium podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone w wielu orzeczeniach sądów administracyjnych, w których podnosi się, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać, w chwili składania wniosku, swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej, i który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie. Nie chodzi tu jednak o udowodnienie takich możliwości, lecz co najmniej o ich przekonujące uprawdopodobnienie. O szczególnie istotnym charakterze interesu decydują czynniki natury podmiotowej i funkcjonalnej (zob. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. I OSK 143/14).
Skargę na powyższą decyzję wnieśli E. L. oraz P. L. reprezentowani przez pełnomocnika adwokata S. G., w której podnieśli zarzuty:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:
a) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.) ["u.d.i.p."] poprzez przyjęcie, że wnioskowana informacja publiczna jest informacją przetworzoną, a nie informacją prostą;
b) z ostrożności procesowej art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez przyjęcie, że wnioskowana informacja publiczna nie jest szczególnie istotna dla interesu publicznego;
2) naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz poprzez brak uzasadnienia, które fakty organ uznał za udowodnione, a wszystko w przedmiocie uzasadnienia, że żądana informacja publiczna jest rzekomo informacją przetworzoną a nie prostą, a w kolejnym kroku, że nie zasługuje na udostępnienie z uwagi na rzekomy brak szczególnej istotności dla interesu publicznego.
b) art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez działanie naruszające zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz jej emanację, jaką jest poszanowanie kultury administrowania poprzez celowe i z premedytacją nieudostępnianie informacji publicznej skarżącym.
W oparciu o wskazane wyżej zarzuty na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. wnoszę o uchylenie zaskarżonej Decyzji w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania z tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi z powodu jej bezzasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wszczyna postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej. Wniosek ten jest procedowany na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 902 ze zm.) – dalej jako "u.d.i.p.". Na tym etapie postępowania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 775 ze zm.) – dalej jako "K.p.a."
Podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej stosuje przepisy K.p.a. tylko w sytuacji wydania w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej, o umorzeniu postępowania.
Zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Stosownie do art. 77 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W myśl art. 80 K.p.a. Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
Natomiast w myśl art. 107 § 3 K.p.a. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Z przytoczonych norm K.p.a. wynika, że rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 roku, sygn. II OSK 2417/12).
Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego.
Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 K.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21).
Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował.
Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji.
Na gruncie niniejszej sprawy, która dotyczy udostępnienia informacji publicznej organ był zobligowany do oceny czy wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, a następnie czy stanowi ona informację przetworzoną oraz dokonać oceny czy wnioskodawcy (Skarżący) wykazali interes publiczny w udostępnieniu informacji przetworzonej.
Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że wszystkie istotne dla sprawy okoliczności sprawy zostały przez organ ustalone i zweryfikowane w sposób prawidłowy. W szczególności prawidłowo organy przyjęły, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną, a także że Skarżący nie wykazali interesu publicznego w udostępnieniu tej informacji.
Na gruncie niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że Skarżący zwrócili się do Burmistrza o informację, która stanowi informację publiczną, podobnie jak i okoliczność, że Burmistrz Miasta Nowego Targu jest podmiotem obowiązanym do udzielania informacji publicznej.
Zasadniczą kwestią jest ocena, czy wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej.
W ocenie Skarżących wnioskowana informacja jest informacją prostą. Podkreślają oni, że w żaden sposób informacja ta ani nie jest przetworzona, ani też tego przetworzenia nie wymaga.
Tego stanowiska Sąd nie podziela.
Informacja prosta może być definiowana w sposób negatywny, jako informacja, która nie wymaga przetworzenia (P. Sitniewski, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wrocław 2011, s. 55). Każda informacja prosta nie jest zatem informacją przetworzoną i odwrotnie: informacja przetworzona nie jest informacją prostą. Wadą definicji negatywnej jest fakt, że nie oddaje ona istoty tego rodzaju informacji. Dlatego też, poszukując pozytywnej definicji informacji prostej, można uznać, że taką informacja jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie w jakiej ją posiada (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 5 grudnia 2013 roku, sygn. I OSK 1857/13)
Trzeba zatem wskazać, że informacja prosta to taka, która jest już w posiadaniu zobowiązanego i może zostać od razu udzielona wnioskodawcy, a jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces przekształcenia, a zatem udostępnienie informacji prostej nie wiąże się z koniecznością wykonania pewnych dodatkowych, ponadprzeciętnych czynności, które z informacji prostych tworzyłyby nową informację. Informacja prosta może być udostępniona od razu w formie w jakiej jest w posiadaniu zobowiązanego, albo też może być udostępniona wtedy, gdy po pewnych zwykłych, niewymagających większego wysiłku czynnościach może zostać udostępniona. Czynności takie nie powodują powstania nowej informacji, lecz tylko stanowią pewne jej "obrobienie", tak aby mogła zostać udostępniona wnioskodawcy (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 27 marca 2018 roku, sygn. I OSK 1526/16).
W orzecznictwie akcentuje się przy tym, że Na pojęcie informacji przetworzonej składają się dwa elementy. Ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 978/09; podobnie wyroki NSA: z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt I OSK 951/08, z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I OSK 529/13), a więc przetworzenie informacji wymaga dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (wyrok NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OSK 865/13). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością. Nie będą więc informacją przetworzoną dokumenty, analizy albo opinie sporządzane przez zobowiązanego, lub dla jego potrzeb, które zostały wytworzone w związku z jego bieżącą działalnością albo analizy dla potrzeb statystycznych. Takie dokumenty już istnieją i ich ujawnienie nie wymaga stworzenia nowej informacji.
Należy także zauważyć, że w judykaturze wskazuje się na trudność z zakreśleniem granicy pomiędzy informacją przetworzoną, a informacją prostą, udostępnioną po wykonaniu na niej pewnych czynności umożliwiających jej udostępnienie. Problem pojawia się bowiem, gdy wnioskodawca wnosi o przedstawienie mu wielu informacji prostych. W tym zakresie wystąpiły w orzecznictwie dwa poglądy. Zgodnie z pierwszym nie stanowi informacji przetworzonej proste zebranie danych, z wielu dokumentów jakimi organ dysponuje. O tym, czy daną informację należy traktować jako przetworzoną, a nie prostą, nie może decydować pracochłonność konieczna do jej wytworzenia, czy udostępnienia (wyrok NSA z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2875/12), a więc charakteru takiej informacji nie mogą zmienić ewentualne trudności podmiotu wykonującego zadania publiczne w udostępnieniu informacji (wyrok NSA z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1292/12, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zbiór szeregu informacji prostych, nawet gdy ich zebranie powoduje konieczność wykonania pewnych działań przez angażujących pracowników i środki zobowiązanego, nie powoduje, że informacje proste przekształcają się w informację przetworzoną.
Drugi pogląd reprezentowany w orzecznictwie i doktrynie, wskazuje, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (wyrok NSA z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11; podobnie wyrok NSA z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12; zob. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 27 marca 2018 roku, sygn. I OSK 1526/16).
Na gruncie niniejszej sprawy Sąd podziela pogląd, że także suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1645/14, NSA z 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 863/14 i NSA z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11
Informacja publiczna przetworzona to między innymi taka informacja publiczna, której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów - "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 14 listopada 2023 roku, sygn. III OSK 2677/21).
Przypomnieć tez należy, że wniosek dotyczył bowiem, cyt.: "przesłania wszystkich skarg/ wniosków/ donosów/ zawiadomień/ wszelkich innych pism inicjujących postępowanie w sprawie
d) Pani E. L.
e) Pana P. L.
f) nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych [...] oraz [...] w Nowym Targu, przy ul. [...] oraz w jakikolwiek sposób powiązanych z tą nieruchomością lub nieruchomościami sąsiednimi;
– złożonych przez Gminę Miasto Nowy Targ / jej wszelkie jednostki organizacyjne / Burmistrza Miasta Nowy Targ w okresie od 1 stycznia 2017 r. do dnia 25 stycznia 2023 r.
– do wszelkich organów administracji państwowej i samorządowej / Policji / urzędów /jednostek publicznych niemających osobowości prawnej wraz z ich zestawieniem i wskazaniem, czy było to działanie podjęte z urzędu, czy też na wniosek."
Mając na uwadze przytoczone powyżej poglądy oraz treść wniosku, należy jednak uznać, że wnioskowana przez Skarżących informacja jest informacją publiczną przetworzoną.
Podzielić zatem przyjdzie stanowisko zaprezentowane przez organy, że aby możliwe było udostępnienie wnioskowanej informacji konieczne jest w pierwszej kolejności zgromadzenia, a następnie przekształcenia (zanonimizowanie i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, co z pewnością mogłoby wymagać podjęcia takich działań organizacyjnych i angażowania takich środków osobowych, które zakłócałyby normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań.
Uznanie jednak, że wnioskowana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną nie przesądza jeszcze kwestii odmowy udostępnienia tej informacji.
Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt. 1) u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Wskazana przesłanka "interesu publicznego" jest dodatkową przesłanką udostępniania informacji przetworzonej obok wynikających z art. 5 u.d.i.p. Szansę na uzyskanie informacji publicznej przetworzonej ma w zasadzie ten wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego zwykłego posiadacza informacji publicznej. W przypadku informacji przetworzonej nie jest istotne, kto się o nią ubiega, lecz w jakim celu (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 9 listopada 2021 r., sygn. III OSK 4533/21).
Wbrew jednak stanowisku Skarżących, nie jest rolą organu wykazywanie, że na gruncie danej sprawy nie istnieje przesłanka istotności dla interesu publicznego, lecz okoliczność tę są zobowiązani wykazać Skarżący.
Prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, by ją móc następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe "niekwalifikowane" realizowanie interesu publicznego (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia z 28 stycznia 2022 r., sygn. III OSK 5090/21).
Podkreślenia wymaga też, że Samo przekonanie wnioskodawcy, że w działaniu instytucji publicznej dochodzi do pewnych nieprawidłowości, nie może być przesłanką zobowiązania danego podmiotu do przetwarzania informacji, co wiąże się z zaangażowaniem określonych środków publicznych, w celu przygotowania materiału pozwalającego na ocenę, czy konkretne podejrzenia znajdują podstawy (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 21 czerwca 2022 roku, sygn. III OSK 5136/21)
Jak akcentuje się przy tym w orzecznictwie wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniające dostęp do przetworzonej informacji publicznej powinno polegać na przedstawieniu realnego wpływu na działalność instytucji publicznej.
Przedstawione natomiast przez Skarżących w piśmie z dnia 21 lutego 2023 roku stanowisko w zakresie interesu publicznego, który miałby uzasadniać udzielenie wnioskowanej, przetworzonej informacji, nie czyni zadość wykazaniu tego interesu. Trafnie podnoszą organy, że Skarżący w sposób ogólny powołując się na przepisy Konstytucji RP, jednakże nie odnoszą się do realiów niniejszej sprawy. Sąd podziela stanowisko, że chęć zapoznania się z działalnością organów władzy publicznej i wyrobienia sobie oceny, co do prawidłowości tej działalności, jakkolwiek jest podstawą realizacji konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, to jednak nie przekłada się na możliwość oddziaływania na tę działalność. Nie świadczy więc o posiadaniu szczególnego interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 11 lipca 2023 roku, sygn. III OSK 2450/21).
W związku z tym, że Skarżący na gruncie kontrolowanej sprawy nie wykazali, szczególnego interesu publicznego, który uzasadniałby udzielenie im wnioskowanej informacji, dlatego też zasadnie organy odmówiły jej udzielenia.
W tym kontekście bezzasadne są również podniesione zarzuty naruszenia art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a.
Niezależnie od podniesionych zarzutów Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek uchybień, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Z tych względów skarga na zasadzie art. 151 p.p.s.a. została oddalona.