II SA/Kr 876/23

II SA/Kr 876/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /sprawozdawca/
Mirosław Bator
Monika Niedźwiedź /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
uchylono decyzję organu II i I instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2023 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję nr 191/2023 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 15 maja 2023 r. znak WOB.7721.417.2022.KJAS w przedmiocie umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz S. M. kwotę 500,00 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 19 sierpnia 2022 r. nr 243/2022, znak: NB.5160.2022, działając na podstawie art. 105, 104 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt , art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Limanowej umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie wykonanych robót budowlanych na dz. ewid. [...], położonej w miejscowości Ł., gmina M. D..
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wnioskiem z dnia 14 grudnia 2018 r., inwestor A. K. dokonał zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce ew. nr [...] położonej
w miejscowości Ł., gmina M. D.. Organ nadzoru budowlanego na podstawie "milczącej zgody" przyjął przedmiotowy obiekt budowlany do użytkowania. Na w/w działce prowadzona jest również budowa budynku gospodarczego na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Limanowej z dnia 23 grudnia 2021 r., znak: NB.5160.67.2020 zatwierdzającej projekt budowlany budynku gospodarczego wraz z infrastrukturą techniczną oraz udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie w/w budynku.
W trakcie kontroli przeprowadzonej na ww. dz. ewid. nr [...] stwierdzono, że na ww. działce wybudowany został budynek mieszkalny na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego oraz udzielonego pozwolenia na budowę decyzją Starosty Limanowskiego z dnia 18 lipca 2011 r., znak: BA.OZ.6740.2.64.2011. Na dzień kontroli budowa przy budynku gospodarczym nie została zakończona. Stan zaawansowania robót przedstawiają zdjęcia dołączone do protokołu wykonane w dniu kontroli. Na dzień kontroli nie stwierdzono naruszenia warunków w/w pozwoleń na budowę oraz zatwierdzonych projektów budowlanych.
Organ wyjaśnił, że budynek gospodarczy posiada kategorię obiektu budowlanego III. Odnosząc się do kwestii wykonania komina w budynku mieszkalnym organ stwierdził, że inwestor przedłożył protokół z dnia 14 lipca 2022 r. z okresowej kontroli przewodów kominowych, w którym nie wykazano żadnych nieprawidłowości. Odnosząc się do lokalizacji szafki gazowej na działce nr [...] organ podał, że taka lokalizacja została zatwierdzona w pozwoleniu na budowę decyzją Starosty Limanowskiego z dnia 18 lipca 2011 r. oraz w warunkach przyłączenia do sieci gazowej. Natomiast wszelkie kwestie dotyczące naruszenia własności nie mogą stanowić podstawy postępowania administracyjnego prowadzonego z ramienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Limanowej. Ewentualnych roszczeń z tytułu naruszenia własności należy z kolei dochodzić z powództwa cywilnego przed sądem powszechnym.
Organ I instancji podał, że zgodnie z art. 105 §1 k.p.a. gdy postępowanie
z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio
w całości albo w części. Zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądów administracyjnych bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy istnieją okoliczności czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania (por. wyrok z dnia 26.08.2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, II SA/Bk 557/14, LEX nr 1513080).
W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji nie znalazł materialnoprawnych podstaw do sformułowania w decyzji nakazu lub zakazu określonego zachowania wobec jej adresatów. Wobec powyższego orzeczono o umorzeniu postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych na dz.ew.nr [...] w Ł. , gmina M. D..
Od ww. decyzji S. M. wniósł odwołanie.
Decyzją z dnia 15 maja 2023 r. nr 191/2023 znak: WOB.7721.417.2022.KJAS, działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 104 i art. 105 k.p.a. oraz art. art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity, Dz.U. z 2023 r. poz. 682) Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy wskazał, że krąg stron został w realiach niniejszej sprawy zdefiniowany w sposób prawidłowy i pozostaje tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Również wyrażona przez organ I instancji ocena prawna, zgodnie z która w niniejszym postępowaniu brak jest przedmiotu postępowania w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane - w ocenie organu odwoławczego prawidłowa. Organ wskazał że zgodnie z art. 105 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Powyższy przepis kładzie nacisk na bezprzedmiotowość rozumianą jako brak przedmiotu postępowania administracyjnego. W piśmiennictwie przyjmuje się, że przedmiotem postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna
w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., a jego bezpośrednim celem - wiążące ustalenie konsekwencji norm prawa materialnego, w odniesieniu do konkretnie oznaczonego adresata w sprawie indywidualnej, przez organ administracji publicznej w formie decyzji. Zatem przedmiotem postępowania administracyjnego jest konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu.
Poddając analizie fakt zasadności przeprowadzenia ewentualnego postępowania legalizacyjnego albo naprawczego, organ odwoławczy zauważył, ze przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny został zrealizowany na podstawie ostatecznej decyzji Starosty Limanowskiego z dnia 18 lipca 2011 r. Natomiast budynek gospodarczy jest realizowany na podstawie decyzji PINB z dnia 23 grudnia 2021 r. znak: NB.5160.67.2020. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie zaistniała samowola budowlana w rozumieniu art. 48 ustawy Prawo budowlana. Ponadto analiza zalegających w aktach sprawy dokumentów pozwala stwierdzić, iż wskazane budynki zgodne są z dokumentacją projektową (dotyczącą każdego z nich), a w analizowanym przypadku nie zachodzi konieczność prowadzenia postępowania naprawczego wobec braku naruszenia art. 50 ust. 1 pkt 1, pkt 2, pkt 3 oraz pkt 4 Prawa budowlanego.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że w piśmie stanowiącym impuls do wszczęcia niniejszego postępowania przed organem pierwszej instancji S. M. wskazał na możliwe nieprawidłowości dotyczące zainstalowania szafki gazowej; nieprawidłowego osadzenia komina; a także prowadzenia robót budowlanych niezgodnie z decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót w zakresie budowy budynku gospodarczego.
Zdaniem Inspektora Wojewódzkiego organ pierwszej instancji zasadnie wskazał, iż istniejąca lokalizacja szafki gazowej została wskazana w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty Limanowskiego o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego (por. akta MWINB, k: 19-17, akta PINB, k: 35). Zauważył też, że do właściwości organów nadzoru budowlanego nie należy kwestionowanie ostatecznych rozstrzygnięć organów administracji architektoniczno-budowlanej w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja o pozwoleniu na budowę jest uprawnieniem inwestora, dopóki więc inwestor realizuje inwestycję zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i przepisami organ nadzoru budowlanego nie ma podstaw do kwestionowania tego prawa. Wobec powyższego dopóki decyzja Starosty Limanowskiego nr 178/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. pozostaje w obrocie prawnym, odnoszenie się do zasadności i legalności umiejscowienia szafki gazowej co do zasady nie podlega kompetencji organów nadzoru budowlanego. Organ dodał, że orzecznictwo sądowo-administracyjne dopuszcza prowadzenie postępowania tzw. naprawczego wobec kwestii rozstrzygniętych ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, ale wyłącznie w sytuacji wystąpienia przesłanki wynikającej z art. 50 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego lub w przedmiocie odstępstw od zatwierdzonego projektu.
Organ podał, że jeśli chodzi o roboty budowlane prowadzone w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, bądź zagrożenie środowiska, jest to jedyna przesłanka wstrzymania robót, bowiem ich wstrzymanie może nastąpić nawet wówczas, gdy są one prowadzone na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgodnie z tym pozwoleniem i warunkami technicznymi. Przepis art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nie może być natomiast interpretowany rozszerzająco.
W warunkach niniejszej sprawy nie występuje, w ocenie MWINB, choćby podejrzenie powodowania niebezpieczeństwa dla ludzi, mienia ani środowiska, jak również nie ustalono odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Ponadto
z zalegających w aktach pism wynika, że szafka gazowa osadzona została zgodnie
z wydanymi warunkami przyłączenia do sieci gazowej.
Z kolei odnosząc się do kwestii nieprawidłowości posadowienia kominów organ wskazał, że właściciel przedmiotowej nieruchomości przedłożył w PINB niezbędne dokumenty potwierdzające prawidłowość użytkowania komina i systemu grzewczego, przedkładając protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych z dnia 14 lipca 2022 r. gdzie wskazano, że "objęte kontrolą przewody kominowe odpowiadają wyżej wymienionym przepisom". W ocenie organu odwoławczego brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania legalności i prawidłowości użytkowania przewodów kominowych przez A. K..
W ocenie MWINB materiał dowodowy w postaci protokołu oraz skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego pozostaje wystarczający do stwierdzenia braku podstaw do prowadzenia postępowania w ww. zakresie. Zaś ewentualnych roszczeń z tytułu niedozwolonych immisji można dochodzić przed sądami powszechnymi w drodze powództwa cywilnego.
Co się zaś tyczy budynku gospodarczego, to dokumentacja fotograficzna przedmiotowego budynku jak i ustalenia PINB nie budzą wątpliwości organu odwoławczego w zakresie jego zgodności z zatwierdzonym projektem budowlanym. Nadto ww. roboty budowlane nie zostały zakończone. Co więcej decyzją z dnia 23 grudnia 2021 r. organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie ww. budynku.
Na powyższą decyzję S. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:
- art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie, gdyż organ błędnie przyjął, że sprawa jest bezprzedmiotowa, natomiast w rzeczywistości przedmiotem sprawy jest nieprawidłowo umiejscowiony zainstalowany kurek główny gazu znajdujący się
w skrzynce gazowej umieszczony w ogrodzeniu inwestora A. K., który zlokalizowany jest z naruszeniem przepisów prawa budowlanego, a zatem sprawa ta ma charakter sprawy administracyjnej;
-art. 50 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 1 prawa budowlanego w zw. § 159 ust.3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego niezastosowanie, tym samym przyjęcie przez organ braku podstaw do nałożenia obowiązku na inwestora A. K. wykonania określonej czynności tj. przestawienia skrzynki gazowej z kurkiem głównym, w taki sposób, aby ulokowane były zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, od wewnętrznej strony ogrodzenia inwestora A. K.;
- art. 84 ust 1 pkt 1 prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie, gdyż do zadań organów nadzoru budowlanego należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego;
- art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., zgodnie z którymi organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona, organ pominął dowody dostarczone w niniejszej sprawie przez S. M. (zdjęcia, wezwania, pisma do gazowni), dowody te jednoznacznie udowadniają okoliczność zamontowania drzwiczek skrzynki gazowej oraz kurka gazowego niezgodnie z przepisami prawa przez inwestora A. K..
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.
W tak zakreślonych ramach skarga okazała się zasadna.
Przedmiot skargi stanowi decyzja umarzająca postępowanie w sprawie wykonanych robót budowlanych na działce nr [...] położonej w miejscowości Ł. w gminie M. D., wydana na podstawie art. 138 §1 pkt 1, art. 104 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2023 r. poz. 775, dalej: k.p.a.) w zw. z art. 80 ust. 2 pkt i art. 83 ustawy z dnia 87 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682, dalej: P.b.). Z uzasadnienia decyzji wynika, że organy nadzoru budowlanego nie dopatrzyły się w podstaw do prowadzenia przez nie postępowania i wydania decyzji w związku z zarzucanymi przez właściciela nieruchomości sąsiedniej S. M. (obecnie skarżącego) nieprawidłowościami odnośnie do budynku mieszkalnego jednorodzinnego wybudowanego na działce nr [...] oraz realizowanego tam budynku gospodarczego.
Organy wyjaśniły w szczególności, że przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny został zrealizowany na podstawie ostatecznej decyzji Starosty Limanowskiego z dnia 18 lipca 2011 r. znak: BA.OZ.6740.2.64.2011, natomiast budynek gospodarczy jest realizowany na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora nr 587/2021 z dnia 23 grudnia 2021 r. znak: NB.5160.67.2020. Ustalono, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała samowola budowlana w rozumieniu art. 48 P.b., budynki zgodne są z dotyczącą ich dokumentacją projektową, jak też nie zachodzi konieczność prowadzenia postępowania naprawczego wobec braku naruszenia art. 50 ust. 1 pkt 1 - 4 P.b.
Wyjść należy od tego, że zgodnie z art. 50 ust. 1 P.b., który określa ramy postępowania określanego jako naprawcze, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:
1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenia lub
2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenia środowiska, lub
3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 29 ust. 1 i 3, lub
4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach.
W ocenie organów nadzoru budowlanego nie doszło w związku z robotami budowlanymi realizowanymi na działce [...] w Ł. do żadnego wskazanego w art. 50 ust. 1 P.b. naruszenia prawa. W ocenie Sądu kwestią sporną, która w tym kontekście nie została wystarczająco wnikliwie przeanalizowana przez organy nadzoru budowlanego jest kwestia zgodności z prawem szafki gazowej umieszczonej, jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym załącznika do protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 13 lipca 2022 r., na działce nr [...], przy granicy z działką skarżącego nr [...] (akta PINB, k. 25). Oznacza to, że umorzenie postępowania nastąpiło co najmniej przedwcześnie.
Organy ustaliły, że lokalizacja szafki została określona w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty Limanowskiego o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego (akta MWINB, k: 19-17, akta PINB, k: 35). Okoliczność ta nie budzi wątpliwości, jak i to, że rolą organów nadzoru budowlanego nie jest kontrola legalności ostatecznych decyzji organów administracji architektoniczno-budowlanej w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a zatem i wskazanej wyżej decyzji, na podstawie której zrealizowano budynek mieszkalny z przyłączem gazowym na działce nr [...]. Rzecz jednak w tym, że wątpliwości w sprawie nie dotyczą samej lokalizacji skrzynki gazowej, która odzwierciedlona została na mapie inwentaryzacji powykonawczej (akta PINB, k. 35) zgodnej, jak można założyć, z projektem budowlanym budynku jednorodzinnego. Wątpliwości dotyczą natomiast sposobu zamontowania skrzynki gazowej i dostępu do niej. W tym zakresie brak jest ustaleń organów obu instancji. W aktach nie ma kopii projektu budowlanego dotyczącego budynku mieszkalnego w przydatnym zakresie, w szczególności brak jest projektu zagospodarowania terenu. Nie można zatem jednoznacznie zweryfikować, czy wskazane kwestie zostały w projekcie budowlanym przesądzone. W istocie też nie wyjaśniono jednoznacznie, czy nie doszło do zmiany sposobu umiejscowienia oraz dostępu do skrzynki po przyjęciu budynku mieszkalnego do użytkowania.
Wskazać należy w tym miejscu na treść § 159 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2022 r., poz. 1225, dalej: r.w.t.), który stanowi następująco: 1. "Instalacja gazowa budynku zasilanego z sieci gazowej powinna mieć zainstalowany na przyłączu kurek główny, umożliwiający odcięcie dopływu gazu." 2. "Kurek główny powinien być zainstalowany na zewnątrz budynku w wentylowanej szafce co najmniej z materiału trudnozapalnego przy ścianie, we wnęce ściennej lub w odległości nieprzekraczającej 10 m od zasilanego budynku, w miejscu łatwo dostępnym i zabezpieczonym przed wpływami atmosferycznymi, uszkodzeniami mechanicznymi i dostępem osób niepowołanych." Dla przedmiotowej sprawy kluczowy jest ustęp 3, zgodnie z którym "W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej dopuszcza się instalowanie kurka głównego w odległości większej niż 10 m od zasilanego budynku, w wentylowanej szafce, usytuowanej w linii ogrodzenia od ulicy lub ogólnego ciągu pieszego z dostępem do niej od strony zewnętrznej działki budowlanej."
W toku postępowania, w tym w odwołaniu skarżący podnosił, że kurek główny został zainstalowany na działce nr [...] w skrzynce gazowej usytuowanej w linii ogrodzenia, które nie znajduje się od ulicy lub ogólnego ciągu pieszego, a także bez dostępu do niej od strony zewnętrznej działki budowlanej. Skarżący podnosił, że w przedmiotowej sprawie naruszono § 159 ust. 3 r.w.t., jako że dostęp do skrzynki istnieje od strony działki nr [...], która jest własnością skarżącego, a na tej działce nie ma ulicy ani ogólnego ciągu pieszego. Podnosił ponadto, że drzwiczki tej skrzynki otwierają się na działkę skarżącego. Okoliczności tych organy nie zweryfikowały i nie oceniły w szczególności przez pryzmat art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b., który zobowiązuje organy nadzoru budowlanego do podjęcia działań w przypadku prowadzenia robót budowlanych, innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f P.b., w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. Tym przepisem jest niewątpliwie § 159 ust. 3 r.w.t., jak i art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. nakazujący projektowanie i budowanie obiektu budowlanego oraz jego poszczególnych części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, z zapewnieniem poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienia dostępu do drogi publicznej.
W świetle powyższego Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego dopuściły się istotnego naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 50 ust. 1 oraz art. 51 ust. 7 P.b., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Ponownie prowadząc postępowanie organ uwzględni przedstawione stanowisko Sądu.
Na podstawie art. 200 w zw. art. 205 § 1 p.p.s.a. Sąd zasądził w punkcie II sentencji wyroku na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.