II SA/Kr 860/22

II SA/Kr 860/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-11-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Monika Niedźwiedź
Sebastian Pietrzyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OSK 849/23 - Wyrok NSA z 2025-10-07
II OZ 257/23 - Postanowienie NSA z 2023-05-11
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono decyzję organu II i I instancji
Sentencja
Dnia 17 listopada 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara-Dubiel WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2022 roku sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 11 maja 2022 roku znak: WI-I.7840.23.3.2022.MA w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz M. P. kwotę 997 (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 11 maja 2022 roku, znak: WI-I.7840.23.3.2022.MA utrzymująca w mocy decyzję Starosty Bocheńskiego nr 1054/2020 z dnia 7 grudnia 2020 roku znak: AB.6740.1.722.2020 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych (PSZOK) w ramach zadania pn.: "Budowa punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych PSZOK na terenie gminy Drwinia" na działce nr 67 w obrębie ewidencyjnym Zielona [Nr 0013], jednostce ewidencyjnej 120103_2, Drwinia.
Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach.
Starosta Bocheński decyzją z dnia 7 grudnia 2020 r., na podstawie art. 28, art 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) – dalej jako "PrBud" zatwierdził projekt budowalny i udzielił pozwolenia na budowę dla Gminy Drwinia dla inwestycji obejmującej "budowę punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych (PSZOK), w skład którego wchodzą: budowa budynku socjalno-biurowego z salą edukacyjno-konferencyjną wraz z wewnętrznymi instalacjami: kanalizacji sanitarnej, wodociągową, grzewczą, klimatyzacji, fotowoltaiczną i energii elektryczne, zewnętrznymi odcinkami instalacji: wodociągowej wraz z hydrantem zewnętrznym, energii elektrycznej do układu pomiarowego w ogrodzeniu (zasilający budynek socjalno-biurowy, budynek boksów magazynowych, wiatę, bramę, szlaban, wagę samochodową, monitoring, oświetlenie) oraz przyłączem kanalizacji sanitarnej do projektowanego zbiornika na nieczystości ciekłe; budowa wiaty z najazdową rampą rozładunkową wraz z wewnętrznymi instalacjami: fotowoltaiczną i energii elektrycznej; budowa budynku boksów magazynowania i przetwarzania odpadów (magazyn na odpady niebezpieczne oraz zsee, magazyn na odpady inne niż niebezpieczne, gruz, tworzywa, szkło, magazyn odpadów nadających się do ponownego użycia oraz magazynowania przedmiotów do ponownego użycia, punktu napraw) wraz z wewnętrznymi instalacjami: grzewczą i energii elektrycznej, budowa wagi towarowej dla samochodów, w tym ciężarowych; budowa ogrodzenia terenu z bramą przesuwną oraz dwoma furtkami; budowa układu komunikacyjnego (drogi dojazdowej, dróg manewrowych, drogi pożarowej i chodników wewnętrznych), 10 stanowisk postojowych dla samochodów osobowych, 2 stanowiska postojowe na naczepy, stanowisko postojowe na ładowarkę kołową, budowa ścieżki edukacyjnej; budowa kanalizacji opadowej z powierzchni utwardzonych z odprowadzeniem do rowu ziemnego; budowa oświetlenia terenu, montaż szlabanu, montaż monitoringu wizyjnego terenu; budowa obiektów małej architektury - w ramach zadania pn. "Budowa punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych PSZOK na terenie gminy Drwinia" na działce nr 67 w obrębie ewidencyjnym Zielona (Nr 0013), jedn. ew. 120103_2 Drwinia".
W uzasadnieniu organ podał, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Drwinia zatwierdzonego uchwałą nr XXI/183/2020 Rady Gminy w Drwini z dnia 14 sierpnia 2020 r. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego z 2020 r. poz. 5363), innymi aktami prawa miejscowego, a także wymogami ochrony środowiska. Planowana inwestycja znajduje się w terenach aktywności gospodarczej o symbolu (P), dla których zgodnie z § 39 planu miejscowego w ramach przeznaczenia podstawowego istnieje możliwość lokalizacji obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, baz w tym transportowych oraz hurtowni, obiektów handlu, rzemiosła, wytwórczości, stacji paliw płynnych wraz z zapleczem, baz transportowych, obiektów obsługi gospodarki komunalnej, obiektów obsługi urządzeń stanowiących zaplecze działalności gospodarczej w tym obiekty administracji, socjalne, biurowe. Na podstawie dołączonego projektu budowlanego organ ustalił, że projektowana inwestycja zachowuje wymogi planu, w tym m. in. dot. przeznaczenia terenu oraz zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu. W trakcie przeprowadzonego postępowania ustalono, że planowane zamierzenie budowlane nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto w wyniku dokonanej analizy ustalono również, że w/w inwestycja znajduje się poza obszarem chronionym Natura 2000 i nie stanowi przedsięwzięcia, które może potencjalnie oddziaływać na pobliskie obszary Natura 2000.
Organ stwierdził również zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, określonymi mi. in. w § 12, § 13, § 19, § 36 i § 271-273 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz.1065). Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z przepisami art. 34 PrBud z uwzględnieniem wymagań wskazanych w dyspozycji art. 5 ust. 1 PrBud. Do projektu dołączono niezbędne pozwolenia, opinie i uzgodnienia wymagane przepisami odrębnymi. Projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. sanitarno-higienicznych oraz rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W przedmiotowej sprawie inwestor złożył - stosownie do art. 32 ust. 4 pkt. 2 PrBud oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym wnioskiem o pozwolenie na budowę.
Organ podkreślił, że zakres kontrolni organu administracji architektoniczno - budowlanej określony został w art. 35 ust. 1 PrBud. Tylko w zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z powołanego przepisu.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła M. P., zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 256 ze zm.) dalej jako "K.p.a." oraz przepisów prawa materialnego mianowicie, art. 34 ust. 4, art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 3 PrBud.
Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 14 kwietnia 2021 r., znak: WI-I.7840.23.2.2021.MA, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1) K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że planowane zamierzenie budowlane jest zgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ podkreślił, że pełną odpowiedzialność za projekt budowlany ponosi projektant posiadający uprawnienia budowlane, uprawniające do jego wykonania. Realizacja inwestycji w sposób odmienny aniżeli przyjęty w zatwierdzonym projekcie budowalnym, stanowi odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego. Kontrola zgodności z projektem budowlanym realizacji, jak i sposobu użytkowania inwestycji, leży w gestii organu nadzoru budowlanego.
Odnosząc się do zarzutu błędnie sporządzonej dokumentacji geotechnicznej Wojewoda Małopolski, cytując § 4 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. poz. 463), wskazał, że zamieszczona w projekcie budowlanym opinia geotechniczna wykazała proste warunki gruntowe, a projektowane obiekty zakwalifikowano do II kategorii geotechnicznej. Co więcej na stronach 409-433 znajduje się dokumentacja badań podłoża gruntowego wraz z projektem geotechnicznym opracowana przez geologa. Powyższe opracowania zostały sporządzone przez projektanta posiadającego uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do projektowania bez ograniczeń oraz geologa. Są to osoby uprawnione do wykonywania powyższych opracowań. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma w zakresie swoich kompetencji uprawnień do weryfikacji opracowań z zakresu geologii.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących lokalizacji spornej inwestycji w terenach zalewowych organ przypomniał, że zgodnie z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka nr [...] znajduje się w strefie terenów zalewowych dla wód o prawdopodobieństwie przewyższenia Q1, dla przypadków nadzwyczajnych, awarii obwałowań. Działka ta nie leży w strefie gdzie prawdopodobieństwo powodzi jest wysokie i wynosi 10%. Potwierdzają to dane zawarte na stronie https://wody.isok.gov.pl/imapkzgw/?gpmap=gpMZP, https://drwinia.e-mapa.net/. Odwołująca błędnie odczytała załączoną do odwołania mapę. Stosownie do wymogu z art. 166 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2021 r. poz. 621 t.j. ze zm.), w przedmiotowym miejscowym planie zielonymi ukośnymi liniami oznaczono obszary szczególnego zagrożenia powodzią. Z rysunku planu również wynika, że działka inwestycyjna nie znajduje się w tych terenach. Względem terenów zalewowych w zapisach planu miejscowego znajduje się jedynie zapis ujęty w § 9 ust. 1 pkt 2) lit. d) w którym zapisano, że "w strefie terenów zalewowych dla wód o prawdopodobieństwie przewyższenie Q1%, dla przypadków nadzwyczajnych, awarii obwałowań oznaczonej na rysunku planu, zakazuje się lokalizacji inwestycji z grupy przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z przepisami odrębnymi, zakaz nie dotyczy przedsięwzięć z zakresu komunikacji i infrastruktury technicznej". Projektowana inwestycja nie jest zaliczona do l i do II grupy przedsięwzięć określonych w rozporządzeniu w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Co więcej w kwestii zarzutów, że przyjęte założenia magazynowania substancji niebezpiecznych na terenie zalewowym nie spełniają przepisów ochrony środowiska organ wyjaśnił, że zapisy planu miejscowego dopuszczają na tym terenie następującą zabudowę, cyt.: 1) obiekty produkcyjne, 2) składy, magazyny, bazy, w tym transportowe oraz hurtownie; 3) obiekty handlu, rzemiosła, wytwórczości; 4) stacje paliw płynnych wraz z zapleczem; 5) bazy transportowe; 6) obiekty obsługi gospodarki komunalnej; 7) obiekty obsługi i urządzenia stanowiące zaplecze działalności gospodarczej, w tym obiekty administracji, socjalne, biura. Również co istotne plan miejscowy nie wprowadza żadnych innych dodatkowych ograniczeń i zakazów w związku z lokalizacją projektowanych obiektów w terenach zalewowych.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego kwestionowania przebiegu granic działki odwołującej o numerze [...] i działki nr [...] organ odwoławczy wskazał, że zagadnienie to nie może być przedmiotem oceny w tym postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. Spory co do przebiegu granic mogą być rozstrzygane w toku postępowania rozgraniczeniowego, w dalszej kolejności przez sądy powszechne. Mapa służąca do celów projektowych została sporządzona i potwierdzona przez uprawnionego geodetę przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może, na wniosek strony, kwestionować poprawności złożonej do wniosku o pozwolenie na budowę kopii mapy zasadniczej służącej do celów projektowych. W aktach sprawy znajduje się oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane działki nr 67 podpisane przez pełnomocnika inwestora, poświadczające, że działka ta stanowi własność inwestora. Wszelkie zastrzeżenia co do przebiegu granic mogą być rozstrzygane jedynie na drodze cywilno-prawnej. Mapa do celów projektowych ukazuje aktualny przebieg granic. Z projektu zagospodarowania działki wynika, że miejsce osobowe dla osoby niepełnosprawnej zostało zaprojektowane w odległości 7,12 m od granicy z działką sąsiednią nr [...], które zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 roku, poz. 1065 ze zm.) mogą być zbliżone bez żadnych ograniczeń do okien innych budynków. Z kolei miejsce postojowe dla samochodów osobowych zlokalizowane zostało w odległości 10,72 m oraz 9,77 m od granicy z działką nr [...]. Co więcej wskazany przez skarżącą § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia dotyczy odległości od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi konkretnych budynków. Przepis dotyczący odległości miejsc postojowych od granic z działkami sąsiednimi znajduje się w § 19 ust. 2 rozporządzenia. W związku z powyższym należy stwierdzić, że miejsca postojowe zostały zaprojektowane w sposób prawidłowy i zgodnie z przepisami.
W kwestii zarzutu wskazującego na brak w dokumentacji projektowej warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji obiektu lub jego części bądź innego miejsca magazynowania odpadów która winna być uzgodniona z komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej i winna być załącznikiem do wniosku o zezwolenie na zbierania odpadów oraz do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów, organ przypomniał, że zgodnie z art. 42 ust. 4b ustawy o odpadach operat o którym mowa wyżej dołącza się do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów, a nie do wniosku o pozwolenie na budowę.
Skargę na powyższą decyzję Wojewody wniosła M. P.. zarzucając zaskarżonej decyzji:
I. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
- art. 10 § 1 w zw. z art. 79a K.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku zagwarantowania Skarżącej udziału w każdym stadium postępowania, a także możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów tj. braku poinformowania skarżącej o zobowiązaniu inwestora do ustosunkowania się do zarzutów odwołania skarżącej z dnia 4 stycznia 2021 r., a także wpłynięciu do akt sprawy odpowiedzi Gminy Drwinia z dnia 19 lutego 2021 r., co miało decydujący wpływ na treść zaskarżonej decyzji, gdyż organ II instancji w całości podzielił - zdaniem skarżącej błędną – argumentację przedstawioną przez inwestora;
- art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, poprzez przyjęcie, że:
a. projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
b. projekt budowlany jest kompletny oraz dołączono do niego niezbędne pozwolenia, opinie i uzgodnienia wymagane przepisami odrębnymi;
c. planowana inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi odnoszącymi się do istniejącego zainwestowania terenów sąsiednich;
d. doszło do prawidłowego ustalenia obszaru oddziaływania planowanej inwestycji, pomimo iż obejmuje wyłącznie działkę, którą dysponuje inwestor (nr 67); podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do stwierdzenia, iż doszło do szeregu naruszeń przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym techniczno-budowlanych, nadto projekt budowlany jest niekompletny, wewnętrznie sprzeczny oraz nie zawiera wszystkich niezbędnych pozwoleń, opinii i uzgodnień wymaganych przepisami odrębnymi;
- art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z ostatecznej decyzji Starosty Bocheńskiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Nr 193/2019 z dnia 12 marca 3019r. znak: AB.6740.1.1089.2018 pn. przebudowa, rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku o funkcji magazynowej na budynek usługowy - manufaktury tłoczenia i butelkowania olejów jadalnych wraz z instalacjami wewnętrznymi (...) na działce nr [...], co doprowadziło do ustalenia przez organ II instancji zgodności planowanej inwestycji z przepisami odrębnymi regulującymi minimalne odległości od zabudowy na zainwestowanych terenach sąsiednich, podczas gdy fakt wydania wskazanej decyzji był znany organowi z urzędu, co skutkowało naruszeniem art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, podczas gdy z uwagi na niekompletność przedstawionej przez inwestora dokumentacji, a także jej wewnętrzność sprzeczność oraz ujawnione błędy w jej sporządzeniu, organ II instancji winien uchylić decyzję organu l instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania w trybie art. 138§2 K.p.a.
II. naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, a to:
- art. 34 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie, a w konsekwencji wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w przypadku niespełnienia przez inwestora wymogów wynikających z przepisów, w tym techniczno-budowlanych;
- art. 35 ust.1 pkt 2) ustawy Prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska, podczas gdy prawidłowa jego wykładnie prowadzi do stwierdzenia, iż jest on zobowiązany do formalnej analizy tej zgodności, co skutkowało wydaniem pozwolenia na budowę dla inwestycji niespełniającej wymogów określonych w przepisach techniczno-budowlanych;
- art. 35 ust. 1 pkt 2) i 3) lit. a) ustawy Prawo budowlane poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, wskutek czego doszło do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w przypadku, gdy prawidłowe zastosowanie tego przepisu prowadzi do wniosku, iż projekt budowlany jest sprzeczny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, nadto jest niekompletny, wewnętrznie sprzeczny oraz nie zawiera wszystkich niezbędnych pozwoleń, opinii i uzgodnień wymaganych przepisami odrębnym;
- art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy doszło do szeregu naruszeń przepisów, w tym techniczno-budowlanych, nadto projekt budowlany jest niekompletny, wewnętrznie sprzeczny oraz nie zawiera wszystkich niezbędnych pozwoleń, opinii i uzgodnień wymaganych przepisami odrębnym, wskutek czego organ był zobowiązany do wezwania inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu przytoczone wyżej zarzuty zostały rozwinięte. Skarżąca podkreślając, że miała możliwości zapoznania się z wyjaśnienia inwestora złożonymi na etapie postępowania odwoławczego, które zostały w całości zaakceptowane przez organ II instancji, zakwestionowała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że wydana decyzja jest zgodna z prawem. Skarżąca podtrzymała swoje wcześniejsze zarzuty odnośnie przedłożonego projektu budowlanego, polemizując w wyjaśnieniami Wojewody Małopolskiego.
Wyrokiem z dnia 20 października 2021 roku, sygn. II SA/Kr 768/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu do tego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał m.in., "że działka nr [...] i znajdujący się tam budynek położone są w takiej odległości, jaka wyklucza wskazanie jakiegoś przepisu prawa materialnego uzasadniającego objęcie tej działki obszarem oddziaływania. Natomiast problemem jest to, że działka ta na mapie pozostaje poza obszarem projektu zagospodarowania terenu. Wobec faktu, że w skardze zakwestionowano odległości wskazane przez organ jako "pomiar własny", nie sposób zweryfikować obliczeń organu, a tym samym ocenić, czy miał rację. Nie wiadomo bowiem, w jaki sposób pomiar własny został dokonany; na podstawie jakich map. Trzeba wyraźnie powiedzieć, że taka inicjatywa organu, zmierzająca do rozprawienia się z konkretnym zarzutem, była jak najbardziej poprawna. Jednak jeśli zrobiono pomiary na podstawie jakiejś mapy, należało mapę tę jako dowód dołączyć do akt postępowania, czego nie uczyniono. W tej sytuacji odległości te pozostają nieweryfikowalne. Stąd zarzut dotyczący wyznaczenia obszaru oddziaływania musiał odnieść skutek."
Ponadto Sąd wskazał, że "dokumentacja projektowa w zakresie geotechnicznym zawiera błędy i nieścisłości, które muszą zostać wyjaśnione i poprawione przez projektanta. Dostrzeżenie tych nieścisłości nie wymaga żadnej wiedzy specjalnej i powoduje, do czasu uzyskania wyjaśnień, podważenie jej wiarygodności i wniosków, a w szczególności zaliczenia obiektu do II kategorii geotechnicznej, z prostymi warunkami gruntowo – wodnymi.
W dokumentacji badań podłoża gruntowego /k.421proj.bud./ wydzielono 3 warstwy gruntu: warstwa I – gleba, warstwa II – plastyczne gliny pylaste, warstwa III – twardoplastyczne gliny pylaste z korzystnymi właściwościami./k/.421/. Z kolei w opinii geotechnicznej wspomniano o V warstwach: warstwa I – gleba, warstwa II - plastyczne gliny pylaste, warstwa III - twardoplastyczne gliny pylaste z korzystnymi właściwościami, warstwa IV - średniozagęszczone piaski drobne z korzystnymi właściwościami, warstwa V – miękkoplastyczne namuły z niekorzystnymi właściwościami /k.113 proj.bud./. Natomiast w karcie otworu geotechnicznego /k.431 proj.bud./ wymieniono także V warstw: I-gleba ciemnobrązowa, II – glina pylasta szara, III - glina pylasta szara, IV – namuł ciemnoszary, VI – piasek ciemnoszary. Choć warstw jest V, to jednak kolejność dwóch ostatnich warstw różni się ( jest odwrócona). Nie wiadomo zatem, która informacja jest zgodna ze stanem faktycznym.
Jeśli mowa o warstwach: w opinii geotechnicznej wskazano, że wykonano 1 otwór o głębokości 3 m /k.113 proj.bud/, natomiast w opinii geotechnicznej na k. 415 proj.bud. podano, że wywiercono otwór badawczy o głębokości 2 m. Z kolei z karty otworu geotechnicznego wynika, że głębokość odwiertu wynosiła 3 m.
Kolejna kwestia to warunki hydrogeologiczne posadowienia. Na k. 115 proj.bud. napisano: "W wykonanym otworze stwierdzono występowania napiętego zwierciadła wód gruntowych". Ze względu na błędy językowe, chcąc poznać stan faktyczny, należało zweryfikować tę informację w dalszej części projektu. Na k. 419 wskazano zatem, że "W wykonanym otworze nie stwierdzono występowania zwierciadła wód podziemnych ani sączeń". Jednak nie można przyjąć tej wypowiedzi za pewną i wiarygodną, albowiem w karcie otworu geotechnicznego jedno z oznaczeń wskazuje na nawiercenie poziomu wody na głębokości 3 m /k.431 i 433 proj. bud./.
Opinia geotechniczna nie może mieć tego typu nieścisłości dotyczących tego, jakie warstwy i ile nawiercono, na jakiej głębokości oraz czy dowiercono się do źródła wody, czy też nie. Jest tak zwłaszcza w sytuacji, gdy dokonano tylko 1 odwiertu, którego zbadanie jest źródłem wszelkich wniosków. Trzeba tutaj wskazać, że zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa I Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U.2012.463), rozróżnia się 1/ proste, 2/ złożone i 3/ skomplikowane warunki gruntowe. W przypadku niniejszej sprawy obiekty zaliczono do II kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych. Zgodnie z § 7 ust. 2 i 3 wspomnianego rozporządzenia, w przypadku obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny, natomiast w przypadku obiektów budowlanych trzeciej kategorii geotechnicznej oraz w złożonych warunkach gruntowych drugiej kategorii wykonuje się dodatkowo dokumentację geologiczno-inżynierską, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981). Od wspomnianej klasyfikacji zależy zatem zakres wymaganej dokumentacji geologicznej.
W przypadku niniejszej sprawy rzecz nie jest bynajmniej abstrakcyjna. Albowiem do odwołania skarżąca dołączyła dokumentację geologiczną dotyczącą terenu sąsiedniej działki nr [...], gdzie przy wykonaniu 14 nawiertów warunki gruntowe uznano za złożone, przy zaliczeniu obiektów do II kategorii geotechnicznej /k.114 i 117 akt odwoł/. Wprawdzie nie wiadomo dokładnie, gdzie znajdowały się na tej działce otwory wiertnicze w odniesieniu do działki nr [...] /k.115 verte akt odwoł./, ale trzeba też powiedzieć, że na działce nr 67 otwór wiertniczy był posadowiony poza strefą inwestycji kubaturowej /k.427 proj.bud./. W takiej sytuacji opinia geotechniczna nie może zawierać wspomnianych błędów powodujących wątpliwości co do jej treści, w tym co do określenia warunków prostych czy złożonych. Błędy te muszą zostać usunięte w sposób powodujący, że jej treść nie będzie mogła być zakwestionowana. Jeszcze raz powtórzyć należy, że organ nie jest uprawniony badać merytorycznie treści opinii ( por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2021 r. II OSK 396/19 LEX nr 3179384), jednak tego rodzaju nieścisłości czy pomyłki mogące rzutować na wnioski opinii, muszą zostać wyeliminowane. "Reguła, w myśl której to na autorze projektu oraz osobach dokonujących odpowiednich sprawdzeń i uzgodnień spoczywa odpowiedzialność za szczegółowe rozwiązania zawarte w projekcie budowlanym, nie zwalnia całkowicie organów z obowiązku weryfikacji projektu pod względem zgodności z przepisami prawa, w tym przepisami techniczno-budowalnymi - zwłaszcza w zakresie, w jakim chodzi nie tyle o wiedzę fachową, ile o zastosowanie owych przepisów" (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 maja 2019 r. II SA/Kr 146/19 LEX nr 2673737).
Powyższe dwa uwzględnione zarzuty spowodować musiały uchylenie decyzji zaskarżonej, celem wyjaśnienia i ewentualnie stosownego uzupełnienia projektu budowlanego."
Przy czym jak wskazano przy tym w uzasadnieniu do powyższego wyroku, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien pokazać źródło dokonania pomiarów w kwestii związanej z obszarem oddziaływania, oraz wyjaśnić wskazane wyżej błędy i niedokładności opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego. Rezultat tych wyjaśnień i sprawdzeń doprowadzić winien albo do wyjaśnienia wątpliwości i udzielenia pozwolenia na budowę, albo do podjęcia innych decyzji leżących w gestii organu.
Ponownie rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 11 maja 2022 roku, znak: WI-I.7840.23.3.2022.MA utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu do wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu.
Organ odnosząc się do wskazania sądu, że "problemem jest to, że działka ta na mapie pozostaje poza obszarem projektu zagospodarowania terenu. Wobec faktu, że w skardze zakwestionowano odległości wskazane przez oman jako "pomiar własny, nie sposób zweryfikować obliczeń organu, a tym samym ocenić, czy miał rację", wskazał że pismem z 17 lutego 2022 r. pełnomocnik Inwestora z własnej inicjatywy ustosunkował się do zarzutów zawartych w powyższym wyroku, załączając jednocześnie kopię mapy ewidencji gruntów wykonanej w skali 1:2000, na której uwidoczniona jest działka nr [...]. Zaznaczony jest na niej budynek skarżącej oraz jego odległość od granicy z działką inwestycyjną wynosząca 47,03 m. Co więcej organ odwoławczy dokonał ponownej analizy w tym zakresie korzystając z ogólnodostępnego portalu www.geoportal.qov.pi i dokonał samodzielnych pomiarów (wydruk w aktach sprawy). Analiza ta potwierdza wskazaną powyżej odległość między budynkiem skarżącej, a granicą z działką nr 67. Odległość pomiędzy granicą działki nr [...] z granicą nieruchomości inwestycyjnej została ponownie zweryfikowana, bowiem wynosi ona około 34 m. Kontroli poddano także odległość projektowanych boksów magazynowych od budynku skarżącej. Mianowicie oddalone są one od granicy z działką nr [...] na odległość 11,34 m (wartość wskazana na projekcie zagospodarowania terenu karta nr 7 projektu budowlanego). Zatem od budynku skarżącej oddalone będą one na ponad 58 m (11,34 m + 47,03 m [odległość budynku skarżącej od granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr 67]). Powyższe potwierdza wskazane w decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 14 kwietnia 2021 r. znak: WI-1.7840.23.2.2021.MA wartości. Na dowód ww. obliczeń do akt sprawy załączony zostaje wydruk z portalu jw.
Względem drugiego zasadnego zarzutu dotyczącego poważnych nieścisłości w zakresie dokumentacji geologicznej, organ odwoławczy wskazał, że pełnomocnik inwestora wyjaśnił wszelkie rozbieżności występujące w opinii. Niemniej jednak z uwagi na fakt, że niespójności te występowała w projekcie budowlanym organ uznał za konieczne zobowiązanie Inwestora do dokonania korekt w 4 egzemplarzach projektów budowlanych w powyższym zakresie, co uczyniono w wezwaniu z dnia 20 kwietnia 2022 r. znak: WI-I.7840.23.3.2022.MA. Działający w imieniu inwestora K. B. wraz z M. A. - projektantem w części konstrukcyjnej stawili się w siedzibie tutejszego urzędu w dniach 29 kwietnia 2022 r. i 06 maja 2022 r. celem dokonania korekt w projektach budowlanych.
Anulowano opinię geotechniczną - strony od 111-118, oraz geotechniczne warunki posadowienia strony: 411-434. Wpięto nową opinię geotechniczną 118A - 118H. oraz geotechniczne warunki posadowienia strony: 435-458. Również dołożono stronę 364A - 364B tj. aktualne zaświadczenie z polskiej izby inżynierów budownictwa wraz z decyzją o nadaniu uprawnień budowlanych dla Pana M. A..
Organ dokonał kontroli uzupełnionych projektów budowlanych, która wykazała, że są one spójne w kwestii informacji o warstwach geotechnicznych liczbie nawierceń i ich głębokości oraz tego czy dowiercono się do źródła wody czy też nie.
Odnosząc się do liczby warstw wyjaśnić należy że w nowej opinii geotechnicznej (karty: 118A-118H) wskazano, że wydzielono V warstw mianowicie: warstwa I - gleba, warstwa II - plastyczne gliny pylaste. warstwa III - twardoplastyczne gliny pylaste z korzystnymi właściwościami, warstwa IV - średniozagęszczone piaski drobne z korzystnymi właściwościami, warstwa V - miękkoplastyczne namuły z niekorzystnymi właściwościami. Analogiczna informacja znajduje się na stronie 187 projektu budowlanego w punkcie 3 opisu technicznego. Z kolei w kwestii informacji zawartych w nowej dokumentacji badań podłoża gruntowego (karty: 435-458) wyjaśnia się, że również wydzielono w niej V warstw.- warstwa I - gleba, warstwa II - plastyczne gliny pylaste, warstwa III - twardoplastyczne gliny pylaste z korzystnymi właściwościami, warstwa IV - średniozagęszczone piaski drobne z korzystnymi właściwościami, warstwa V - miękkoplastyczne namuły z niekorzystnymi właściwościami. Również informacje zawarte w karcie otworu geotechnicznego są spójne z powyższymi informacjami. W wierszu nr 11 podano warstwy geotechniczne w kolejności I, III, II, V, IV. Przypisany do poszczególnej warstwy litologicznej rodzaj gruntu odpowiada wskazanym powyżej.
Do kwestii podania w karcie otworu geotechnicznego przyjętej kolejności warstw odniósł się geolog w załączonym do powyżej wskazanego wystąpienia pełnomocnika inwestora piśmie z 17 lutego 2022 w którym wskazał, cyt.: "Kolejność poszczególnych warstw w tekście opinii geotechnicznej zawsze ustalam w takiej samej kolejności (o ile konkretna warstwa występuje): pierwsza warstwa to gleba. Kolejna to grunty spoiste - gliniaste w stanach od plastycznego przez twardoplastyczne do miękkoplastycznych. Następnie utwory niespoiste - piaszczyste i żwirowe, na końcu grunty organiczne. Natomiast układ warstw w podłożu jest różny. Dlatego numeracja warstw geotechnicznych w karcie otworu jest uzależniona od ich rzeczywistego występowania w gruncie.
Według oceny organu odwoławczego ww. wyjaśnienia należy uznać za wystarczające i nienaruszające obowiązujących przepisów prawa. Skorygowano również informacje na temat głębokości otworu geotechnicznego, bowiem na stronie 118C wpisano, że wykonano 1 otwór badawczy o głębokości 3,00 m, analogiczna informacja znajduje się na stronie 186 w punkcie 3 opisu technicznego, na stronie 439 w punkcie 3 opinii geotechnicznej oraz na stronie 455 w karcie otworu geotechnicznego w wierszu nr 2.
Za właściwą należy również uznać korektę dotyczącą informacji na temat warunków hydrogeologicznych. Mianowicie na stronie 118E w opinii geotechnicznej wskazano, że w wykonanym otworze stwierdzono występowania napiętego zwierciadła wód podziemnych, analogiczna informacja znajduje się na stronie 187 w punkcie 3 opisu technicznego. Przechodząc z kolei do dokumentacji badań podłoża gruntowego na stronie 443 w punkcie 6 stwierdzono, że cyt.: "W wykonanym otworze stwierdzono występowania napiętego zwierciadła wód podziemnych co potwierdza również karta otworu geotechnicznego".
W opinii organu odwoławczego, wskazane przez sąd niespójności zostały wyeliminowane, a projekt budowlany w obecnym brzmieniu jest spójny.
Względem pozostałych zarzutów zaznaczono, że organ wojewódzki szczegółowo ustosunkował się do ich treści w decyzji z dnia 14 kwietnia 2021 r. znak; WI-I.7840.23.2.2021.MA. a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał tą ocenę za właściwą.
Od powyższej decyzji skargę złożyła M. P., podnosząc zarzuty:
I. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
- art. 10 § 1 w zw. z art. 79a K.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku zagwarantowania Skarżącej udziału w każdym stadium postępowania, a także możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów tj. braku możliwości zapoznania się z aktami postępowania przed wydaniem decyzji i wypowiedzenia się co do zebranych materiałów, po ich uzupełnieniu przez inwestora do czego został zobowiązany przez organ pismem z dnia 20 kwietnia 2022 roku;
- art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, poprzez przyjęcie, że:
a. projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
b. projekt budowlany jest kompletny oraz dołączono do niego niezbędne pozwolenia, opinie i uzgodnienia wymagane przepisami odrębnymi;
c. planowana inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi odnoszącymi się do istniejącego zainwestowania terenów sąsiednich;
d. doszło do prawidłowego ustalenia obszaru oddziaływania planowanej inwestycji, pomimo iż obejmuje wyłącznie działkę, którą dysponuje inwestor (nr 67); podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do stwierdzenia, iż doszło do szeregu naruszeń przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym techniczno-budowlanych, nadto projekt budowlany jest niekompletny, wewnętrznie sprzeczny oraz nie zawiera wszystkich niezbędnych pozwoleń, opinii i uzgodnień wymaganych przepisami odrębnymi;
- art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z ostatecznej decyzji Starosty Bocheńskiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Nr 193/2019 z dnia 12 marca 2019r. znak: AB.6740.1.1089.2018 pn. przebudowa, rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku o funkcji magazynowej na budynek usługowy - manufaktury tłoczenia i butelkowania olejów jadalnych wraz z instalacjami wewnętrznymi (...) na działce nr [...], co doprowadziło do ustalenia przez organ II instancji zgodności planowanej inwestycji z przepisami odrębnymi regulującymi minimalne odległości od zabudowy na zainwestowanych terenach sąsiednich, podczas gdy fakt wydania wskazanej decyzji był znany organowi z urzędu,
co skutkowało naruszeniem art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, podczas gdy z uwagi na niekompletność przedstawionej przez inwestora dokumentacji, a także jej wewnętrzność sprzeczność oraz ujawnione błędy w jej sporządzeniu, organ II instancji winien uchylić decyzję organu l instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania w trybie art. 138§2 K.p.a.
II. naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, a to:
- art. 34 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie, a w konsekwencji wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w przypadku niespełnienia przez inwestora wymogów wynikających z przepisów, w tym techniczno-budowlanych;
- art. 35 ust.1 pkt 2) ustawy Prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska, podczas gdy prawidłowa jego wykładnie prowadzi do stwierdzenia, iż jest on zobowiązany do formalnej analizy tej zgodności, co skutkowało wydaniem pozwolenia na budowę dla inwestycji niespełniającej wymogów określonych w przepisach techniczno-budowlanych;
- art. 35 ust. 1 pkt 2) i 3) lit. a) ustawy Prawo budowlane poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, wskutek czego doszło do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w przypadku, gdy prawidłowe zastosowanie tego przepisu prowadzi do wniosku, iż projekt budowlany jest sprzeczny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, nadto jest niekompletny, wewnętrznie sprzeczny oraz nie zawiera wszystkich niezbędnych pozwoleń, opinii i uzgodnień wymaganych przepisami odrębnym;
- art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy doszło do szeregu naruszeń przepisów, w tym techniczno-budowlanych, nadto projekt budowlany jest niekompletny, wewnętrznie sprzeczny oraz nie zawiera wszystkich niezbędnych pozwoleń, opinii i uzgodnień wymaganych przepisami odrębnym, wskutek czego organ był zobowiązany do wezwania inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu przytoczone wyżej zarzuty zostały rozwinięte. Skarżąca podkreślając, że nie miała możliwości zapoznania się z wyjaśnienia inwestora złożonymi na etapie postępowania odwoławczego, które zostały w całości zaakceptowane przez organ II instancji, zakwestionowała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że wydana decyzja jest zgodna z prawem. Skarżąca podtrzymała także swoje wcześniejsze zarzuty odnośnie przedłożonego projektu budowlanego, polemizując w tym zakresie z wyjaśnieniami Wojewody Małopolskiego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej też jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1) p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.) w przeciwnym wypadku sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.)
Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek większość podniesionych zarzutów nie jest uzasadniona.
Wszystkie podniesione w niniejszej sprawie zarzuty w skardze na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 11 maja 2022 roku stanowią powielenie zarzutów podniesionych w skardze na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 14 kwietnia 2021 roku. Jak wskazano przy tym powyżej, decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 14 kwietnia 2021 roku, w wyniku wniesionej skargi była przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, który wyrokiem z dnia 20 października 2021 roku, sygn. II SA/Kr 768/22 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody. Odnosząc się jednak do podniesionych uprzednio zarzutów WSA w Krakowie uznał, że wszystkie zarzuty, z wyjątkiem dwóch (dotyczących pomiarów w kwestii związanej z obszarem oddziaływania oraz błędów i niedokładności opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego), są nieuzasadnione.
Podkreślić przy czym należy, że ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy zasadniczo skoncentrował się na dwóch kwestiach, to znaczy na zagadnieniach związanych z obszarem oddziaływania inwestycji oraz zauważonych błędach i niedokładnościach opinii geotechnicznej oraz dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego.
Trzeba również wskazać, że w myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Oznacza to, że zarówno organu jak i sąd rozpoznający niniejszą sprawę jest związany oceną prawną i wskazaniami, co do dalszego postępowania wyrażonymi w uzasadnieniu do wyroku WSA w Krakowie z dnia 20 października 2021 roku, sygn. II SA/Kr 768/22.
Odnosząc się do wniesionej skargi, w pierwszej kolejności wypada wskazać na zarzuty, które nie zasługują na uwzględnienie.
Nie jest uzasadniony zarzut naruszenia § 6 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2014 roku, poz. 81) sąd na gruncie niniejszej sprawy podziela w pełni stanowisko wyrażone z uzasadnieniu do wyroku z dnia 20 października 2021 roku, w którym wskazano, że budynek boksów magazynowych nie obejmuje odpadów zielonych. Odpady zielone i bioodpady mają być magazynowane w pojemnikach i kontenerach, z których część będzie zabezpieczona przed opadami atmosferycznymi wiatą stalową /k.19 i 20 proj.bud./. Pojemniki te oznaczono na projekcie zagospodarowania terenu jako P1,1, P120 I, a kontenery jako KP 36 i KP 15. Natomiast w budynku boksów magazynowania projektuje się pomieszczenie na magazyn na odpady niebezpieczne oraz magazyn na ZSEE (m.in. zużyty sprzęt elektroniczny, baterie, akumulatory). Ponadto zauważenia wymaga, że wskazane wyżej rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie nie ma w przypadku planowanej inwestycji w ogóle zastosowania. Zgodnie z § 2 przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budowli rolniczych lub ich części, a także związanych z nimi urządzeń budowlanych.
Sąd podtrzymuje, wyrażone w uzasadnieniu do wyroku z dnia 20 października 2021 roku, stanowisko dotyczące kwestii wycinki drzew. Jakkolwiek "na stronie 45 projektu budowlanego wskazano, że inwestycja nie wymaga wycinki drzew, gdy tymczasem na k. 325 wskazano, że "na przedmiotowym odcinku występują drzewa oraz krzewy, które należy wyciąć", co jest sprzecznością. Niemniej w piśmie pełnomocnika inwestora /k.13 akt adm. II inst./ wyjaśniono, że na str. 45 projektu nastąpiła omyłka pisarska i poinformowano, że projekt zakłada wycięcie tylko tych drzew, a w większości krzewów, które kolidują z inwestycją. Potwierdza to wpis na str. 31 projektu, gdzie powiedziano wyraźnie, że drzewa znajdujące się na terenie, który nie podlega przekształceniom, należy pozostawić. Słusznie nadto wskazuje organ odwoławczy, że pomyłka ta nie ma wpływu na wynik sprawy. Jest tak dlatego, że pozwolenia na wycinkę zieleni nie są wymagane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, a zatem ryzyko braku uzyskania takiego pozwolenia obciąża inwestora."
Podtrzymać należy także w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu do wyroku z dnia 20 października 2021 roku, dotyczące zarzutów w przedmiocie odwodnienia. Przede wszystkim zasadnym jest wskazanie w projekcie, że zastosowanie ma § 28 i § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 roku, poz. 1065 ze zm.).
Przepisy te wskazują, że:
§ 28. 1. Działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej.
2. W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych.
§ 29. Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione.
"Zgodnie z projektem /k.35/, wody opadowe z terenów utwardzonych na terenie PSZOK zostaną ujęte w system zewnętrznej instalacji kanalizacji opadowej i odprowadzone do rowu ziemnego, po oczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych, zgodnie z uzyskanym już przez Inwestora pozwoleniem wodnoprawnym. Kanalizację deszczową dla terenu inwestycji zaprojektowano jako odwodnienie powierzchniowe liniowe betonowe z rusztem żeliwnym kl. D 400 wraz ze studzienkami odpływowo – osadnikowymi wraz ze wspomnianym separatorem i osadnikiem. Natomiast, wbrew twierdzeniom skargi, wody z pozostałych powierzchni – a zatem z powierzchni nieutwardzonych – zostaną rozprowadzone po nieutwardzonym terenie działki, tak, aby nie zakłócać stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Sposób odprowadzenia wód i charakterystykę kanalizacji opadowej zewnętrznej opisano w projekcie budowlanym na k. 239-241, wraz z parametrami separatora substancji ropopochodnych. Stąd też do tego opracowania odsyła projekt drogowy /k.324/, który wspomina, że odwodnienie drogi i chodnika przewiduje się przy zastosowaniu odpowiednich spadków podłużnych i poprzecznych na teren zielony, w zakresie poza terenem PSZOK. Co do tego inwestor wyjaśnił, że droga dojazdowa na odcinku od zjazdu do bramy zaprojektowana została ze spadkami w stronę działki inwestycyjnej (czyli terenu PSZOK), co nie spowoduje zakłócenia stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Jeśli bowiem woda spływać ma w kierunku terenu PSZOK to zostanie tam przechwycona przez opisany system kanalizacji opadowej, wspomniany także poniżej.
Projekt wskazuje ponadto /k.324/, że wody opadowe będą odprowadzane za pomocą wpustów ulicznych, odwodnienia liniowego typu ACO i sieci kanalizacji deszczowej do istniejącego rowu, według odrębnego opracowania, czyli tego znajdującego się na k.239-241 projektu. Szczegółowy projekt drogowy zawierający spadki znajduje się na k. 333 -349 projektu budowlanego. Z powyższego wynika, że w sposób oczywisty wody opadowe z drogi dojazdowej na terenie inwestycji PSZOK zostaną ujęte w system zewnętrznej kanalizacji opadowej i odprowadzone do rowu ziemnego, po oczyszczeniu w separatorze. Na k. 239 w projekcie budowlanym wprost wskazano: "całość wód z placów i utwardzeń oraz dachów budynków zostanie odprowadzona do rowu ziemnego zgodnie z operatem wodnoprawnym po wcześniejszym oczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych".
Ponadto projektowana droga nie jest drogą publiczną, a do takich odnosi się Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2016 roku, poz. 124), na które w kwestii odwodnienia powołuje się skarżąca. Co zaś do oceny sposobu działania zaprojektowanego sposobu odwodnienia, to jest to kwestia projektanta i jego odpowiedzialności za projekt."
Podobnie sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu do wyroku z dnia 20 października 2021 roku uznając na nieuzasadnione zarzuty dotyczące zakwestionowała sformułowania w zdaniu na k. 327 proj.bud. "wymianę gruntu lub inne", wskazujące na niedozwoloną jej zdaniem dowolność, zarzutu dokonania "okopania podmurówki" (który jak wskazał sąd w uzasadnieniu do wyroku z dnia 20 października 2021 roku dotyczy w istocie naruszenia granicy przez inwestora, a nie kwestii błędnego określenia tej granicy na mapie i jako taki nie podlega rozpoznaniu w ramach postępowania sądowoadministracyjnego), czy zarzuty dotyczące naruszenia rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 roku w sprawie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2014 roku, poz. 81 ze zm.).
Nie jest trafny zarzut dotyczący obszaru oddziaływania inwestycji, o którym mowa w art. 3 pkt. 20) PrBud. W uzasadnieniu do wyroku z dnia 20 października 2021 roku WSA w Krakowie wskazał, że "gdyby opierać się na ustaleniach organu, należałoby stwierdzić bez wątpliwości, że działka nr [...] i znajdujący się tam budynek położone są w takiej odległości, jaka wyklucza wskazanie jakiegoś przepisu prawa materialnego uzasadniającego objęcie tej działki obszarem oddziaływania. Natomiast problemem jest to, że działka ta na mapie pozostaje poza obszarem projektu zagospodarowania terenu. Wobec faktu, że w skardze zakwestionowano odległości wskazane przez organ jako "pomiar własny", nie sposób zweryfikować obliczeń organu, a tym samym ocenić, czy miał rację. Nie wiadomo bowiem, w jaki sposób pomiar własny został dokonany; na podstawie jakich map. Trzeba wyraźnie powiedzieć, że taka inicjatywa organu, zmierzająca do rozprawienia się z konkretnym zarzutem, była jak najbardziej poprawna. Jednak jeśli zrobiono pomiary na podstawie jakiejś mapy, należało mapę tę jako dowód dołączyć do akt postępowania, czego nie uczyniono. W tej sytuacji odległości te pozostają nieweryfikowalne. Stąd zarzut dotyczący wyznaczenia obszaru oddziaływania musiał odnieść skutek."
Trzeba wskazać, że w toku postępowania przed organem II instancji inwestor przedstawił mapę ewidencji gruntów obr. Zielona 0013 dz. [...] sporządzoną w skali 1:2000, na której dokonano pomiaru odległości między działką, na której ma być realizowana inwestycja a budynkiem zlokalizowanym na działce nr [...]. Jak wynika z tego pomiaru budynek jest oddalony około 47,03 metra od granicy z sąsiedniej działki nr [...]. Podobny wynik uzyskał organ dokonując pomiarów w oparciu o dane geoportal.gov.pl. Co prawda jak podniesiono w skardze, prezentowane w serwisie geoportal.gov.pl mapy mają charakter jedynie poglądowy i nie mogą stanowić podstaw dla jakichkolwiek czynności administracyjnych czy urzędowych, to jednakże dokonany za pomocą tego portalu pomiar stanowił w istocie potwierdzenie pomiaru dokonanego w oparciu o mapę ewidencji gruntów, co jedynie potwierdza prawidłowość dokonanego pomiaru przez inwestora. Z tego też względu podnieiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie.
Uzasadniony jest natomiast zarzut naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 § 1 K.p.a.) oraz zarzut dotyczący nieścisłości w zakresie dokumentacji geotechnicznej.
W przedmiocie zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a. zw. z art. 79a K.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku zagwarantowania skarżącej udziału w każdym stadium postępowania, a także możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów tj. braku możliwości zapoznania się z aktami postępowania przed wydaniem decyzji i wypowiedzenia się co do zebranych materiałów, po ich uzupełnieniu przez inwestora do czego został zobowiązany przez organ pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r., należy wskazać, że zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie, dla skuteczności zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału stron w toczącym się postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Przy czym to do strony stawiającej zarzut należy wykazanie związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Innymi słowy, strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej, np. złożenia dokumentu (por. np. uzasadnienie do wyroków: NSA z dnia 18 maja 2006 roku, sygn. II OSK 831/05, z dnia 24 stycznia 2019 roku, sygn. I OSK 1691/18, z dnia 12 marca 2019 roku, sygn. II OSK 1022/17, NSA z dnia 9 czerwca 2022 roku, sygn. I OSK 841/19 oraz uzasadnienie do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 25 kwietnia 2005 r. sygn. akt FPS 6/04 wydanej na tle odpowiadającego treści art. 10 § 1 K.p.a. przepisu art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.)).
W ocenie sądu słusznie podnosi skarżąca, że w istocie nie umożliwiono jej zapoznania się z pełnymi aktami sprawy.
Zawarte w treści art. 10 § 1 K.p.a. sformułowanie "przed wydaniem decyzji" jednoznacznie wskazuje, że chodzi tu o ten moment postępowania, w którym organ administracji publicznej, po zakończeniu postępowania dowodowego, przechodzi do fazy podjęcia rozstrzygnięcia. Dotyczy to zarówno postępowania przed organem pierwszej, jak i drugiej instancji. Możliwość wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji jest więc dla strony niejako ostatnią szansą na przedstawienie i uzasadnienie swojego stanowiska. Natomiast wyznaczenie stronie terminu na wypowiedzenie się jest uzasadnione koniecznością określenia czasu, w jakim organ administracji publicznej oczekiwać powinien na jej stanowisko w sprawie. To, czy strona skorzysta z przysługującego jej prawa, pozostawiono wyłącznie jej uznaniu. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie do zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia. Organ ma także obowiązek wstrzymać się od wydania decyzji do czasu złożenia tego oświadczenia w wyznaczonym terminie (por. np. uzasadnienie do wyroków: wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2007 r., sygn. IV SA/Wa 411/07, WSA w Warszawie z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. V SA/Wa 1991/07, WSA w Krakowie z 14 grudnia 2007 r., sygn. II SA/Kr 569/07).
Na gruncie niniejszej sprawy zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy zostało skierowano do stron postępowania w piśmie z dnia 20 kwietnia 2022 roku, to jest w tym samym piśmie, z którym wezwano pełnomocnika inwestora do m.in. przedstawienia skorygowanych i spójnych 4 egzemplarzy projektu budowlanego w zakresie informacji zawartych w opinii geotechnicznej. Wezwanie do końcowego zapoznania się aktami sprawy w sytuacji, gdy wnioskodawca został jeszcze wezwany do przedłożenia istotnych dla sprawy dokumentów, których prawidłowość determinuje dopiero możliwość wydania decyzji zgodnej z wnioskiem nie stanowi wezwania, o którym mowa w art. 10 § 1 K.p.a.
W istocie skarżącej, pomimo że występowała ona o to bezpośrednio do organu (por. pismo skarżącej z dnia 9 maja 2022 roku skierowane do organu), nie umożliwiono zapoznania się w pełnymi aktami sprawy. Co istotne przy tym, to okoliczność, że dokumenty, które miały być uzupełnione miały istotne znaczenie, albowiem wadliwość w dokumentacji geotechnicznej stanowiła podstawę do uchylenia poprzedniej decyzji Wojewody. Ponadto w aktach sprawy nie znajdowały się jeszcze materiały, które stanowiły podstawę do ustalenia odległości pomiędzy granicą działki nr [...] od działki inwestycyjnej (co również stanowiło podstawę do uchylenia decyzji przez WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 20 października 2021 roku).
Na uwzględnienie w tym kontekście zasługuje zarzut skarżącej, która podnosi, że uniemożliwiło jej to złożenie pisma procesowego, w którym mogłaby odnieść się do argumentacji inwestora, a uniemożliwienie jej tego zmusza ją do złożenia skargi do sądu. Podkreślić trzeba, że uzupełnione materiały miały podstawowe i istotne znaczenie dla kierunku załatwienia sprawy przez organ.
Uzasadniony jest także zarzut dotyczący nieścisłości czy wadliwości dokumentacji geologicznej. W wiążącym zarówno organy jak i sąd w niniejszej sprawie na zasadzie art. 153 p.p.s.a w uzasadnieniu do wyroku z dnia 20 października 2021 roku WSA w Krakowie wskazał, że dokumentacja projektowa w zakresie geotechnicznym zawiera błędy i nieścisłości, które muszą zostać wyjaśnione i poprawione przez projektanta. Dostrzeżenie tych nieścisłości nie wymaga żadnej wiedzy specjalnej i powoduje, do czasu uzyskania wyjaśnień, podważenie jej wiarygodności i wniosków, a w szczególności zaliczenia obiektu do II kategorii geotechnicznej, z prostymi warunkami gruntowo – wodnymi.
Obowiązkiem organu było wyjaśnić wskazane wyżej błędy i niedokładności opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego, w tym co do określenia warunków prostych czy złożonych, a to w kontekście przedłożonej przez skarżącą dokumentacji geologicznej dotyczącej terenu sąsiedniej działki nr [...], gdzie przy wykonaniu 14 nawiertów warunki gruntowe uznano za złożone, przy zaliczeniu obiektów do II kategorii geotechnicznej /k.114 i 117 akt odwoł/. Trzeba też powiedzieć, że na działce nr [...] otwór wiertniczy był posadowiony poza strefą inwestycji kubaturowej /k.427 proj.bud./.
Pomimo jednak tak szczegółowych wskazań ze strony sądu, dotyczących ujawnionych konkretnych uchybień w samej dokumentacji (projektu budowlanego), wyłącznie w zakresie jej nieścisłości i wewnętrznej sprzeczności, jak i wyraźnego wskazania, co do kierunku dalszego postępowania, to jednak organ nie poczynił w tym zakresie odpowiednich działań i czynności, które pozwoliłyby na zweryfikowanie czy w istocie doszło do usunięcia wadliwości przedłożonej przez inwestora dokumentacji jak i jednoznacznego wyjaśnienia, co do określenia dla przedmiotowej inwestycji warunków prostych czy złożonych warunków gruntowych.
Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że usunięto tylko niektóre błędy i uchybienia, przy czym sposób usunięcia tych błędów sprawia wrażenie wprowadzenia wyłączenie mechanicznie poprawek czy wykreśleń, które jednak nie są wystarczające. Jakkolwiek wprowadzono zmiany w dokumentacji badań podłoża i przedstawiono wyjaśnienia pełnomocnika inwestora, to jednak powyższe nie usuwa to jeszcze wszystkich wątpliwości, na które zwrócił uwagę sąd w uzasadnieniu do wyroku z dnia 20 października 2022 roku.
I tak organ wskazał, że "anulowano opinię geotechniczną - strony od 111-118, oraz geotechniczne warunki posadowienia strony: 411-434. Wpięto nową opinię geotechniczną 118A - 118H. oraz geotechniczne warunki posadowienia strony: 435-458. Również dołożono stronę 364A - 364B tj. aktualne zaświadczenie z polskiej izby inżynierów budownictwa wraz z decyzją o nadaniu uprawnień budowlanych dla Pana M. A.. Organ dokonał kontroli uzupełnionych projektów budowlanych, która wykazała, że są one spójne w kwestii informacji o warstwach geotechnicznych liczbie nawierceń i ich głębokości oraz tego czy dowiercono się do źródła wody czy też nie."
Na marginesie można wskazać, że analiza nowej opinii geotechnicznej (karty 118A - 118H, które zastąpiły karty 111 – 117 – organ podał kartę 118, jednakże karta o takim numerze nie występuje w projekcie) prowadzi do wniosku, że nowa opinia jest tożsama treściowo z poprzednią. Jeśli tak, to powstaje wątpliwość po co została anulowana w takim razie stara opinia. Poza tym sama opinia (zarówno nowa jak i stara) nadal zawiera jeszcze błędy i niedokładności. Przykładowo w opinii wskazano (k. 113 i k. 118C), że cyt.: "W ramach prac wykonano 1 otwór badawcze o głębokości 3,0 m wraz z oceną warunków wodnych na badanym obszarze. Podczas wykonywania wierceń otworów prowadzono systematyczne badania makroskopowe wszystkich warstw". Jednakże jak wynika z dalszej części dokumentacji opisany i scharakteryzowany jest tylko jeden otwór. Skoro jednak podczas wierceń wykonano kilka otworów (jak wprost wskazano w dokumentacji), to z jakich powodów nie ujawniono ich w dokumentacji i skoncentrowano się tylko na jednym otworze. Jeśli natomiast wykonano tylko jedno wiercenie, to niektóre zapisy opinii są sprzeczne ze stanem faktycznym i nadal zawierają istotne nieścisłości.
Poza tymi istotnymi niedokładnościami opinii geotechnicznej (co powinno skłonić organ do wezwania inwestora w celu złożenia wyjaśnień w tym zakresie), nadal nierozstrzygnięta jest kwestia jawnej sprzeczności między dokumentacjami geotechnicznymi sporządzonymi dla sąsiednich terenów, z których to dokumentacji wynikają sprzeczne wnioski. Dokumentacja sporządzona w niniejszej sprawie (przy najprawdopodobniej wykonanym tylko jednym nawiercie) stanowi o prostych warunkach gruntowo – wodnych, podczas gdy opinia wykonana dla działki nr [...] przy wykonaniu 14 nawiertów wskazuje na złożone warunki gruntowe w tym obszarze. Podkreślić w tym miejscu należy, że organ – jak wynika z uzasadnienia do wyroku sądu z dnia 20 października 2021 roku, sygn. II SA/Kr 768/21 – został zobowiązany do szczegółowego wyjaśnienia tej kwestii, czego jednak nie uczyniono. W sprawie nadal powstają istotne wątpliwości dotyczące pełnej, wewnętrznej spójności wykonanej opinii geotechnicznej w niniejszej sprawie oraz istniejących istotnych rozbieżności między opinią sporządzoną w niniejszej sprawie a analogiczną opinią wykonaną dla działki nr [...]
W nawiązaniu do powyższego podkreślić też trzeba, że jak wynika z § 5 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 roku w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. poz. 463) geotechniczne warunki posadawiania ustala się w szczególności w oparciu o bieżące wyniki badań geotechnicznych gruntu, analizę danych archiwalnych, w tym analizę i ocenę dokumentacji geotechnicznej, geologiczno-inżynierskiej i hydrogeologicznej, obserwacji geodezyjnych zachowania się obiektów sąsiednich oraz innych danych dotyczących podłoża badanego terenu i jego otoczenia. Elementem i punktem odniesienia dla sporządzonej opinii są m.in. dane dotyczących podłoża badanego terenu i jego otoczenia. Jak wskazano powyżej w bezpośrednim otoczeniu badanego terenu, na działce nr [...] wykonano badania geologiczne przeprowadzone na podstawie dokumentacji geologiczno – inżynierskiej zatwierdzonej ostateczną decyzją Starosty Powiatowego w B. z dnia 3 kwietnia 2020 roku, z których wynika, że na obszarze występują złożone warunki gruntowe. Podkreślić trzeba, że otwory geologiczne (wykonano aż 14 otworów geologicznych) zostały wykonane w odległości około 60 metrów od granicy działki inwestycyjnej. Ta okoliczność powinny być przedmiotem dokładnego wyjaśnienia w toku postępowania przed organami (por. dokumentacja geologiczno – inżynierska k. 115 a.a. organu odwoławczego).
Niezależnie trzeba zwrócić również uwagę na inne sprzeczności istniejące w projekcie budowlanym. W opisie technicznym projektu zawarto opis podłoża – szkic uwarstwienia podłoża (k. 209 projektu). Jak wynika z treści tego szkicu – na potrzeby projektu budowlanego – przyjęto że podłoże składa się z następujących warstw: (1) gliny pylaste – do głębokości 0,8 m, (2) gliny pylaste – poniżej do głębokości 1,1 m, (3) pyły – poniżej do głębokości 2,1 m, (4) piaski drobne – poniżej do głębokości 4,10 m. Przy czym wskazano, w tabeli "zestawienie warstw podłoża", że nawodniona jest dopiero warstwa czwarta "piaski drobne" występująca poniżej głębokości 2,1 m.
Jak jednak wynika z karty otworu geotechnicznego piaski drobne występują dopiero na poziomie 3,0 m, natomiast zwierciadło wody znajduje się na głębokości 1,7 m (por. k. 455 projektu). Z zestawienia obydwu danych dotyczących uwarstwienia podłoża wynika, że są one sprzeczne ze sobą.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy powinny przede wszystkim ponad wszelką wątpliwość wyjaśnić wskazane wyżej błędy i niedokładności opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego, w tym w kontekście wniosków wynikających z badań geologicznych przeprowadzonych na działce nr [...] wykonanych na podstawie dokumentacji geologiczno – inżynierskiej zatwierdzonej ostateczną decyzją Starosty Powiatowego w Bochni z dnia 3 kwietnia 2020 roku. Ponadto organ wyjaśni wszelkie rozbieżności występujące w projekcie budowlanym, w tym dotyczące m.in. uwarstwienia podłoża. Organy przy tym są obowiązane do ponownego pełnego przeanalizowania całej dokumentacji w zakresie jej niesprzeczności i kompletności. Rezultat tych wyjaśnień i sprawdzeń doprowadzić winien albo do wyjaśnienia wątpliwości i udzielenia pozwolenia na budowę, albo do podjęcia innych decyzji leżących w gestii organu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a.
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800). Na kwotę zasądzonych kosztów składają się wpis w kwocie 500 zł, opłata kancelaryjna 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika – adwokata w kwocie 480 zł.