II SA/KR 846/25

II SA/Kr 846/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-09-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Planowanie przestrzenne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 138 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2025 r. sprawy ze sprzeciwu M. C. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2025 r. znak: SKO.OŚ/4170/130/2025 w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. oddala sprzeciw w pozostałym zakresie, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżącego M. C. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 24 lutego 2025 r., znak: [...], działając na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 84 ust. 1, 2, art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r.
o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa
w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 ze zm., dalej: u.i.o.ś., § 3 ust. 1 pkt 82 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.), art. 104 k.p.a. Prezydent Miasta Krakowa, po rozpatrzeniu wniosku M. C.: stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko pn.: "Budowa zakładu przetwarzania odpadów budowlanych wraz ze stacją przeładunkową na działkach o nr ewid[...] obręb [...] przy ul. K. w K. " (pkt I) oraz określił warunki ochrony środowiska (pkt II). Do decyzji dołączono charakterystykę przedsięwzięcia.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu 21 grudnia 2023 r. do organu wpłynął wniosek M. C. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia. Wniosek zawierał wymagane złączniki w tym kartę informacyjna przedsięwzięcia. W związku z uzupełnieniem i korektą wniosku (pisma z dnia 24 czerwca 2024 r. i 11 lipca 2024 r.) zakres planowanego przedsięwzięcia został ograniczony do działek nr [...] obr. [...], jedn. ewid. [...] w K. . Zmianie uległa też powierzchnia terenu, na którym planowane jest przedsięwzięcie z ok. 17 670 m2 do ok. 8 590 m2 oraz nazwa planowanego przedsięwzięcia, która docelowo otrzymała brzmienie: "Budowa zakładu przetwarzania odpadów budowlanych wraz ze stacją przeładunkową na działkach o nr ewid[...] obręb [...] przy ul. K. w K. ".
Organ ustalił, że teren planowanego przedsięwzięcia usytuowany jest na terenie objętym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "Barycz" uchwalonym 26 września 2007 r. uchwałą Nr [...] Rady Miasta Krakowa. Przedsięwzięcie będzie zlokalizowane na terenach oznaczonych w powyższym planie symbolami: 9Uo (Tereny w części zainwestowane, położone w bezpośrednim sąsiedztwie składowiska odpadów komunalnych, przeznaczone dla lokalizacji usług związanych z gospodarowaniem odpadów z wykluczeniem usług magazynowania odpadów, z dopuszczeniem rzemiosła produkcyjnego związanego z gospodarką komunalną i budownictwem) oraz [...] i [...] (Tereny dróg publicznych - dróg dojazdowych). Lokalizacja przedmiotowego przedsięwzięcia, polegająca na realizacji instalacji związanej z przetwarzaniem odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów, jest zgodna z ustaleniami ww. planu.
W toku postępowania zgodnie z art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 1b i 1c u.i.o.ś. uzyskano:
- opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2024 r., znak: [...] o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko,
- opinię Dyrektora Zarządu Zlewni w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 23 maja 2024 r., znak: [...] o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, natomiast organ ten wydał taką opinię przy uwzględnieniu w decyzji określonych przez niego warunków.
Organ pozyskał nadto opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z 27 września 2024 r., w której podzielone zostało stanowisko pozostałych organów opiniujących o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy zachowaniu określonych przez ten organ warunków.
Organ I instancji uznał nadto za zasadne, aby uzupełnić warunki wskazane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie
i Dyrektora Zarządu Zlewni w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uwzględnić również dodatkowe warunki dotyczące ochrony środowiska.
Z kolei za niezasadne organ I instancji uznał uwzględnienie w nin. decyzji warunków wskazanych w opinii Dyrektora Zarządu Zlewni w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie pkt 2-9. W ocenie organu I instancji pominięte warunki nie odnoszą się do realizowanego przedsięwzięcia jakim jest instalacja związana z przetwarzaniem odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, a do inwestycji, w ramach której przedmiotowe przedsięwzięcie będzie realizowane.
Przywołano również uchwały Rada Dzielnicy X Miasta Krakowa - Swoszowice podjęte w związku z przedmiotową sprawą. Zdaniem organu podjęte przez Radę Dzielnicy X Swoszowice uchwały nie zawierają treści, która mogłaby przesądzić
o wyniku postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Organ podał, że przedmiotowe przedsięwzięcie polegać będzie na realizacji instalacji związanej z przetwarzaniem odpadów określonej w § 3 ust. 1 pkt 82 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.).
W ramach całości inwestycji realizowana będzie: instalacja do przetwarzania odpadów budowlanych, gdzie będą przyjmowane i przetwarzane odpady w ilości maksymalnie ok. 3100 Mg w skali roku oraz stacja przeładunkowa odpadów budowlanych o maksymalnej rocznej masie odpadów przeładowywanych w ilości maksymalnej ok. 10 000 Mg w skali roku. Powierzchnia terenu objęta zakresem planowanej inwestycji wyniesie ok. 0,86 ha. Planowane kruszenie/rozdrabnianie będzie realizowane za pomocą kruszarki czterowałowej PROTECHNIKA z regulacją granulacji kruszenia o wydajności maksymalnej 1,2 Mg/h i dopuszczalnym czasie pracy urządzenia nie przekraczającym 8 h/dobę. Ilość przetwarzanych w procesie kruszenia odpadów nie przekroczy 9,6 Mg na dobę. Przedsięwzięcie będzie realizowane w dwóch etapach. Na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia oraz w obszarze oddziaływania nie ma innych przedsięwzięć zrealizowanych, ani też realizowanych w zakresie w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. Teren działek o numerach ewid. [...] obr [...] jedn. ewid. [...], na którym planowane jest przedsięwzięcie, jest niezagospodarowany. Nie znajdują się na nim żadne budynki czy budowle. Stanowi on nieużytki i łąki. Brak jest jakichkolwiek drzew. Nie przewiduje się znacznego wykorzystania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi. Realizacja i eksploatacja inwestycji generować będzie zwiększoną emisję hałasu, zanieczyszczeń do powietrza oraz odpadów. Emisja hałasu na etapie realizacji związana będzie głównie z pracą maszyn budowlanych i innych urządzeń mechanicznych, a także ruchem pojazdów ciężkich związanych z budową planowanego przedsięwzięcia. Uciążliwości związane z emisją hałasu mogą występować przez cały zaplanowany okres realizacji prac budowlanych, aczkolwiek prace te będą prowadzone wyłącznie w porze dnia. Emisja hałasu związanego z realizacją budowy będzie miała charakter krótkotrwały i ustanie wraz z zakończeniem robót budowlanych. Podstawowym źródłem hałasu związanym z projektowanym przedsięwzięciem będą: ruch samochodów ciężarowych oraz praca maszyn służących rozdrabnianiu gruzu. Inwestor przewiduje wykorzystać następujące pojazdy i maszyny: koparkę kołową, ładowarkę, kruszarkę mobilną, przesiewacz mobilny, oraz 2 samochody ciężarowe (o ładowności 151, oraz 3,5 tony). Eksploatacja inwestycji nie przekroczy dopuszczalnych poziomów hałasu. Planowane przedsięwzięcie na etapie budowy będzie powodować pylenie, które w czasie niskiej wilgotności ziemi i powietrza będzie mogło się nasilać. Ponadto, w trakcie wykonywania prac, do atmosfery będą emitowane spaliny z silników maszyn budowlanych. Oddziaływania w postaci emisji gazów i pyłów do atmosfery, związane z realizacją przedsięwzięcia, będą miały charakter krótkotrwały i ustaną po zakończeniu prac budowlanych. W trakcie eksploatacji zakładu powstawać będą emisje substancji gazowych i pyłowych do powietrza atmosferycznego wynikające z: ruchu pojazdów ciężarowych, ruchu pojazdów i maszyn pomocniczych, pracy maszyn spalinowych przetwarzających gruz. Nie wystąpią przekroczenia dopuszczalnych norm dla żadnej z emitowanych substancji (węglowodory alifatyczne, węglowodory aromatyczne, benzen, amoniak, tlenek węgla, tlenki azotu jako NO2, dwutlenek siarki, pył ogółem (PM10), pył [...]) poprzez emisje z projektowanego zakładu. W trakcie procesu kruszenia i przesiewania występować będzie niezorganizowana emisja pyłu do atmosfery. Jest to pył o przewadze frakcji grubej. Emisja pyłu związana z transportem, przetwarzaniem (w tym kruszeniem i przesiewaniem) i przemieszczaniem odpadów ma ograniczony zasięg. Pyły emitowane podczas tych operacji najczęściej opadają w odległości do 10 m od miejsca powstawania, a więc mają niewielki zasięg oddziaływania. Obszar w odległości 10 m od instalacji do kruszenia jest obszarem w posiadaniu inwestora. Docelowo procesy przetwarzania opadów prowadzone będą wewnątrz hali, co ograniczy emisję pyłów. Zastosowana zostanie nowoczesna kruszarka posiadająca wbudowane zraszacze, dzięki czemu nie będzie dochodzić do nadmiernych emisji pyłów. Prace, które będą wykonywane w trakcie realizacji przedsięwzięcia, będą powodować powstawanie odpadów związanych z prowadzeniem prac budowlanych takich jak roboty ziemne, murarskie, konstrukcyjne czy instalacyjne. Wszystkie odpady będą gromadzone w sposób selektywny, w wyznaczonych pojemnikach bądź miejscach i na bieżąco kierowane do odzysku lub unieszkodliwienia.
W fazie eksploatacji przedsięwzięcia powstawać będą odpady komunalne związane z pracownikami zakładu. Zważywszy na małe zatrudnienie i specyfikę pracy zakładu będą to niewielkie ilości. Powstawać będą głównie odpady zmieszane (o kodzie 20 03 01), prowadzona będzie także selektywna zbiórka poszczególnych frakcji odpadów (papier, szkło, metale i tworzywa sztuczne oraz odpady biodegradowalne - kody 15 0101,15 0102,15 0103,15 0107,20 02 01).
W ramach realizacji przedsięwzięcia nie planuje się wycinki drzew i krzewów. Ze względu na przyrodniczy charakter terenu, nie można wykluczyć możliwości pojawienia się drobnych zwierząt, zwłaszcza płazów i gadów, w obrębie inwestycji podczas prowadzenia budowy. W tym celu w przedmiotowej decyzji zostały wskazane stosowne warunki mające na celu ograniczenie negatywnego oddziaływania w tym zakresie. Nie stwierdzono ryzyka wystąpienia poważnej awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu. Prace, które będą wykonywane w trakcie realizacji przedsięwzięcia, będą powodować powstawanie odpadów związanych z prowadzeniem prac budowlanych takich jak roboty ziemne, murarskie, konstrukcyjne czy instalacyjne.
Szacuje się, że na etapie realizacji przedsięwzięcia ilość powstających odpadów może wynieść ok. 50 Mg. W fazie eksploatacji przedsięwzięcia powstawać będą odpady komunalne od pracowników zakładu. Powstawać będą głównie odpady zmieszane (o kodzie 20 03 01), jak i prowadzona będzie selektywna zbiórka poszczególnych frakcji odpadów (papier, szkło, metale i tworzywa sztuczne oraz odpady biodegradowalne - kody 15 01 01, 15 01 02, 15 01 03, 15 01 07, 20 02 01), zgodnie z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Ilość odpadów stałych powstających podczas eksploatacji zakładu została wyliczona zgodnie z danymi Urzędu Miasta Krakowa i Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania. Wskaźnik wytwarzania odpadów komunalnych dla przedmiotowego przedsięwzięcia (zaklasyfikowanego jako typ obiektu: Inne zakłady produkcyjne/ rzemieślnicze) wynosi 0,0375 m3/osobę na tydzień. Przy przewidywanym zatrudnieniu 5 pracowników ilość odpadów wyniesie ok. 1,5 Mg/rok. Jeśli przestrzegane będą wszystkie wymagania wynikające z ustawy o odpadach w zakresie: zapobiegania powstawaniu, minimalizacji ich ilości, ich wykorzystaniu, usuwaniu i unieszkodliwianiu, przedmiotowa inwestycja nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi z uwagi na powstawanie odpadów. Projektowany sposób gromadzenia i czasowego przechowywania odpadów nie stanowi zagrożeń dla środowiska. Proponowane miejsca i sposób unieszkodliwiania odpadów spełniają wymogi ochrony środowiska. Przy zachowaniu wskazanych w niniejszej decyzji warunków nie przewiduje się wystąpienia negatywnego oddziaływania na tereny sąsiednie, w tym nie przewiduje się zagrożenia dla zdrowia ludzi.
Obszar, na którym planowane jest przedsięwzięcie, leży na południowo-wschodnich obrzeżach Krakowa, przy granicy z Wieliczką. Przedsięwzięcie usytuowane zostanie na działkach nr [...] obręb [...] jedn. ewid. [...] przy ul. K. w K. . Największym i najistotniejszym obiektem w tym obszarze jest składowisko odpadów "Barycz". Teren planowanego przedsięwzięcia usytuowany bezpośrednio przy ul. K. , która jest ulicą jednopasmową łączącą Swoszowice z Wieliczką. Dojazd do inwestycji zapewniony zostanie od ul. K. poprzez ul. B. . Obszar objęty planowaną inwestycją jest terenem z lekkim spadkiem w kierunku wschodnim. W bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się: nieużytki, zadrzewienia, tereny przemysłowe i nieliczne zabudowania. Obszar zlokalizowany jest w dolinie cieku M. . C. M. przebiega po wschodniej stronie w odległości ok. 45 m od planowanej inwestycji. Ponadto planowana inwestycja zlokalizowana jest poza wyznaczonymi korytarzami ekologicznymi. Teren inwestycji objęty jest obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "Barycz". Planowane przedsięwzięcie nie będzie zlokalizowane na obszarach wodno-błotnych, innych obszarach o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliskach łęgowych oraz ujściach rzek. Przedsięwzięcie realizowane będzie na terenie wolnym od obszarów wybrzeży. Przedsięwzięcie realizowane będzie na terenie wolnym od obszarów górskich lub leśnych. Teren przedsięwzięcia znajduje się poza terenem Głównych Zbiorników Wód Podziemnych, poza obszarem stref ochrony pośredniej ujęć oraz poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią w rozumieniu art. 16 pkt 34 ustawy Prawo wodne. Planowane zamierzenie inwestycyjne nie leży w granicach żadnego obszaru Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Najbliżej położonym obszarem Natura 2000 są Łąki Nowohuckie PLH120069 zlokalizowane w odległości ok. 8,0 km od terenu przedsięwzięcia. Ze względu na charakter i lokalizację inwestycji poza obszarem, stwierdzono, iż jej realizacja nie wpłynie znacząco negatywnie na stan siedlisk, dla ochrony których wyznaczone zostały wyżej wymienione obszary Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Planowane przedsięwzięcie znajduje się w obszarze, gdzie standardy jakości środowiska bywają przekroczone z uwagi na jakość powietrza, jednak realizacja planowanego przedsięwzięcia nie będzie miała wpływu na stan aktualnego powietrza atmosferycznego w rejonie realizacji i eksploatacji inwestycji. Przedsięwzięcie nie jest położone na obszarze mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne. Najbliżej położonymi względem granic planowanego przedsięwzięcia budynkami mieszkalnym, są budynki zlokalizowane przy ul. B. . Przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie zlokalizowane na obszarach przylegających do jezior. Zgodnie z Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły wyznaczonym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 listopada 2022 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły (Dz. U. z 2023 r. póz. 300), planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest w:
• Zlewni jednolitej części wód powierzchniowych JCWP Serafa o kodzie: [...]
• Zlewni jednolitej części wód podziemnych JCWPd o kodzie: [...],
z wyznaczonym celem środowiskowym: dobry stan ilościowy i dobry stan chemiczny.
W odniesieniu do obszarów chronionych w rozumieniu art. 16 pkt 32 ustawy Prawo wodne poboru wody na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz obszar wrażliwy na eutrofizację wywołaną zanieczyszczeniami pochodzącymi ze źródeł komunalnych (który obejmuje cały kraj).
Z uwagi na rodzaj, charakterystykę i lokalizację planowanej inwestycji, nie przewiduje się negatywnego wpływu tego przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych dla jednolitych części wód powierzchniowych, jednolitych części wód podziemnych oraz obszarów chronionych, o których mowa w art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy Prawo wodne na terenie, na którym planowane jest przedsięwzięcie wyznaczono jednolitą część wód podziemnych oraz obszarów chronionych, o których mowa w art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy Prawo wodne. Przewiduje się, że zasięg oddziaływania będzie zamykał się w granicach terenu, na którym realizowane będzie przedmiotowe przedsięwzięcie. Nie stwierdzono transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze. Przewiduje się, że oddziaływanie będzie nieznaczne ze względu na niewielką skalę oraz lokalny charakter przedsięwzięcia; nie stwierdza się złożoności ww. oddziaływania z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej. Przedsięwzięcie z uwagi na swój charakter i zastosowane rozwiązania eliminujące uciążliwe oddziaływanie na etapie realizacji oraz eksploatacji nie będzie źródłem zagrożeń, które w sposób znaczący miałyby negatywny wpływ na środowisko naturalne, w tym zdrowie ludzi. Oddziaływanie przedsięwzięcia w fazie realizacji ma charakter lokalny, krótkotrwały i odwracalny. Oddziaływanie na etapie eksploatacji będzie stałe o niewielkim nasileniu. Na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, jak również w obszarze oddziaływania nie ma innych przedsięwzięć zrealizowanych, ani też realizowanych w zakresie w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. Przy zastosowaniu planowanych rozwiązań ograniczających oddziaływanie planowego przedsięwzięcia na środowisko zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia jej uzupełnieniach oraz zawartych w niniejszej decyzji, jego realizacja i eksploatacja nie będzie powodować ponadnormatywnych emisji zanieczyszczeń do powietrza i hałasu zarówno na etapie realizacji i eksploatacji. Zastosowane zabezpieczenia i rozwiązania chronić będą środowisko gruntowo - wodne. Powstające odpady nie będą stanowić zagrożenia dla środowiska pod warunkiem przestrzegania przepisów ochrony środowiska oraz przepisów dotyczących odpadów. Nie przewiduje się również ażeby inwestycja stwarzała zagrożenie dla środowiska w zakresie pozostałych komponentów środowiska. Zdaniem organu I instancji, planowane przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko z uwagi na swój charakter i faktycznie niewielki stopień oddziaływania na komponenty środowiska.
Wskutek odwołania wniesionego przez Towarzystwo Na Rzecz Ochrony Przyrody z siedzibą w Krakowie decyzją z dnia 11 czerwca 2025 r. znak: SKO.OŚ/4170/130/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił podstawy prawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i stwierdził, że w celu prawidłowego ustalenia zakresu przedsięwzięć wymagających uzyskania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych niezbędne jest łączne uwzględnienie postanowień zarówno art. 71, jak i art. 72 u.i.o.ś. Z przepisów tych wynika, iż organ właściwy do wydania takiej decyzji nie ma swobody kwalifikacji przedsięwzięć w zakresie obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie o którym wyżej mowa zwane często postępowaniem środowiskowym przeprowadza się dla tych przedsięwzięć, które wymienione są aktualnie w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839, dalej: r.p.m.z.o.ś.).
Organ odwoławczy podkreślił, że podstawowym obowiązkiem organów prowadzących postępowanie jest ustalenie czy przedmiotem inwestycji jest przedsięwzięcie wymienione w rozporządzeniu. Od tego ustalenia zależy bowiem dalszy tok postępowania. Ustalenie, że inwestycja należy do przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu wymagałoby dalszego prowadzenia postępowania środowiskowego (z przeprowadzeniem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko lub bez niej) i w zależności od jego wyniku rozstrzygnięcia sprawy decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, bądź odmową jej wydania, bądź decyzją stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko.
Kolegium dokonało analizy planowanego przedsięwzięcia z punktu widzenia kryteriów rozporządzenia. W ramach inwestycji realizowana będzie instalacja do przetwarzania odpadów oraz stacja przeładunkowa odpadów. Zgodnie
z rozporządzeniem:
1. do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów inne niż wymienione w pkt 41 i 46, w tym składowiska odpadów inne niż wymienione w pkt 41, mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii - § 2 ust. 1 pkt 47 r.p.m.z.o.ś.,
2. do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje związane z przetwarzaniem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów - § 3 ust. 1 pkt 82 rozporządzenia. Kwalifikacji tego przedsięwzięcia dokonuje się w zależności od tego, czy zdolność przyjmowania odpadów przekroczy 10 ton w ciągu doby, czy nie- kwalifikację należy oprzeć o: § 2 ust. 1 pkt 47 r.p.m.z.o.ś. - wtedy będzie to przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, § 3 ust. 1 pkt 82 rozporządzenia - wtedy będzie to przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Organ ustalił, że na terenie zakładu przewiduje się przetwarzać maksymalnie rocznie następujące ilości odpadów:
1) 17 01 01 Odpady z betonu oraz gruz betonowy z rozbiórek i remontów -
3 000,00 Mg
2) 17 01 02 Gruz ceglany - 3 000,00 Mg
3) 17 01 03 Odpady innych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia - 1 500,00 Mg
4) 17 01 07 Zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w 17 01 06-3 000,00 Mg
5) 17 01 80 Usunięte tynki, tapety, okleiny itp. - 1 000,00 Mg
6) 17 01 81 Odpady z remontów i przebudowy dróg - 1 000,00 Mg
7) 17 01 82 Inne nie wymienione odpady - 1 000,00 Mg
8) 17 02 01 Drewno - 500,00 Mg
9) 17 02 02 Szkło - 500,00 Mg
10) 17 02 03 Tworzywa sztuczne - 500,00 Mg
11) 17 03 80 Odpadowa papa - 500,00 Mg
12) 17 05 04 Gleba i ziemia, w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03 -
1 000,00 Mg
13) 17 05 08 Tłuczeń torowy (kruszywo) inny niż wymieniony w 17 05 07 –
2 000,00 Mg
14) 17 08 02 Materiały budowlane zawierające gips inne niż wymienione w
17 08 01 - 500,00 Mg
15) 17 09 04 Zmieszany odpady z budowy, remontów i demontażu inne niż wymienione w 17 09 01, 17 09 02 i 17 09 03 - 3 000,00 Mg
16) 15 01 01 Opakowania z papieru i tektury - 500,00 Mg
17) 15 01 02 Opakowania z tworzyw sztucznych - 500,00 Mg
18) 15 01 03 Opakowania z drewna - 200,00 Mg
19) 15 01 05 Opakowania wielomateriałowe - 200,00 Mg
20) 15 01 06 Zmieszane odpady opakowaniowe - 500,00 Mg
21) 15 01 09 Opakowania z tekstyliów - 200,00 Mg.
Zatem maksymalna ilość przetwarzanych odpadów w ciąg roku wynosi 24 100 Mg, a czas pracy instalacji to maksymalnie 6 dni w tygodniu. Przyjmując zatem, iż ilość przetwarzanych odpadów w ciągu roku to 24 100 Mg i przy założeniu, że instalacja działa 6 dni w tygodniu: 6 dni w tygodniu x 52 tygodnie w ciągu roku = 312 dni w ciągu roku przetwarzane są odpady; 24 100 Mg odpadów / 312 dni = 77 Mg odpadów / dobę.
Zdolność przyjmowania odpadów przekroczy 10 ton w ciągu doby, a to oznacza, że planowane przedsięwzięcie należy zakwalifikować jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia.
Kolegium podkreśliło że § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia kwalifikuje jako przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko takie instalacje do przetwarzania odpadów, które nie są wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41 i 46 rozporządzenia (czyli nie są to odpady niebezpieczne i nie są to termiczne metody przetwarzania), które maja zdolność przyjmowania odpadów w ilości nie mniejszej niż 10 ton na dobę. Instalacje do przetwarzania odpadów inne niż wymienione w pkt 41 i 46 mogące przyjmować (mające techniczne możliwości) odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t są przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, nawet jeżeli wnioskodawca planuje przetwarzać odpady w mniejszej ilości. Sformułowanie "mogące przyjmować" użyte w § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia dotyczy możliwości technicznych instalacji, a nie deklarowanej przez wnioskodawcę ilości odpadów. Organ I instancji nieprawidłowo zatem zakwalifikował planowane przedsięwzięcie jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko z § 3 ust. 1 pkt 82 rozporządzenia i wydał decyzję stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Konieczne jest zatem uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, w celu przeprowadzenia postępowania z oceną oddziaływania na środowisko.
Od powyższej decyzji sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł M. C., zarzucając decyzji naruszenie przepisów:
- art. 138 § 2 k.p.a. poprzez bezpodstawne uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, pomimo braku przesłanek do zastosowania powołanego przepisu,
- art. 7. 77 i 80 k.p.a. w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 1 i art. 60 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
w zw. z § 2 ust. 1 pkt 47 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko polegające na błędnym i sprzecznym z materiałem dowodowym uznaniu, że Inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, z uwagi na rzekomą zdolność do przyjmowania odpadów przekraczającą 10 ton w ciągu doby, podczas gdy taki wniosek jest jedynie wynikiem rażącego błędu rachunkowego popełnionego przez organ II instancji.
Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, wymierzenie organowi odwoławczemu grzywny na podstawie art. 151a § 1 zd. 2 P.p.s.a.
W uzasadnieniu skarżący podał, ze przyczyną błędnego rozstrzygnięcia organu II instancji było wadliwe posłużenie się danymi umieszczonymi w tabelach zawartych w załączniku do decyzji. Organ odwoławczy zsumował wyłącznie maksymalne możliwe ilości odpadów z wierszy oznaczonych numerami od 1 do 21 i w ten sposób uzyskano sumę 24 100 Mg (ton). Pominięto jednak celowo lub przez niedopatrzenie wiersz ostatni, znajdujący się w obu tabelach, w którym napisano: "Razem nie więcej niż: 3 100,00:", tj. nie więcej niż 3 100 ton rocznie. Co więcej, w zaskarżonej decyzji organ w ogóle nie przeanalizował i nie uwzględnił deklaracji Skarżącego i informacji podanych w decyzji organu I instancji o tym, że łączna roczna suma przetwarzanych odpadów nie przekroczy 3 100 ton, niezależnie od rodzajów i struktury przyjętych odpadów. Tymczasem już na stronie 51 KIP tuż nad tabelą skarżący zaznaczył, że "Przedmiotowy Zakład przetwarzania gruzu rocznie będzie przyjmował i przetwarzał 3 100 Mg. Ilości wg poszczególnych rodzajów odpadów poddawanych przetwarzaniu nie powinny przekroczyć wartości podanych w poniższej tabeli.
Zdaniem skarżącego, pośrednio za tym, iż przyszły zakład skarżącego nie będzie posiadał zdolności do przetwarzania odpadów w ilości rocznej 24 100 ton, tj. 77 ton dziennie (co wyliczył sam organ II instancji), świadczą także inne informacje wskazane w KIP i w decyzji I instancji. Przykładowo na stronie nr [...] KIP Inwestor dokładnie i ze szczegółami opisał parametry techniczne i wydajność jedynej kruszarki do odpadów, jaką zamierza wykorzystywać. Z obliczeń tych wynika, że jej maksymalna zdolność do przetwarzania odpadów wyniesie 9,6 Mg (ton) na dobę i to przy założeniu, że kruszarka będzie stale pracowała, nie zepsuje się, wszyscy pracownicy obsługi będą przy niej obecni, nie będzie wymagała serwisów i nikt nie zachoruje. Nadto na stronie 53 KIP inwestor wskazał, że "Na terenie zakładu nie będzie prowadzona działalność związana z magazynowaniem odpadów, w szczególności usługi magazynowania odpadów, inwestor nie zamierza w ogóle magazynować odpadów na terenie Zakładu (...). Maksymalna dobowa masa odpadów gromadzonych przed poddawaniem ich przetwarzaniu wyniesie 9,9 Mg. Maksymalna roczna masa odpadów gromadzonych przed przyjęciem do przetwarzania wyniesie 3 100 Mg".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu – co do zasady, ilekroć jest uruchamiana skargą na decyzję lub postanowienie – polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a.
Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu ma uproszczony charakter względem postępowania ze skargi, albowiem organ administracji nie ma obowiązku udzielać odpowiedzi na skargę (art. 64c § 4 p.p.s.a.), w postępowaniu przed sądem nie biorą udziału uczestnicy, a jedynie strona skarżąca i organ, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 3 p.p.s.a.), sąd co do zasady rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 64d § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (art. 64e p.p.s.a.). Uwzględniając zatem sprzeciw od decyzji, sąd uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 151a § 1 zd. 1 p.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw (art. 151a § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję
w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Tym samym, organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, gdy organ pierwszej instancji rozpatrując sprawę nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego lub naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną i przez to niekwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1386/15). Kasacyjne rozstrzygnięcie może zapaść wyłącznie, gdy wątpliwości organu drugiej instancji co do stanu faktycznego nie da się wyeliminować w trybie art. 136 k.p.a.
Wskazać należy również, że konstrukcja sprzeciwu implikuje daleko idące ograniczenia w zakresie sposobu i kryteriów dokonywanej przez sąd kontroli decyzji kasacyjnej. Znacząco ograniczona jest możliwość badania i weryfikacji przez sąd materialnoprawnych aspektów zaskarżonego rozstrzygnięcia. Taka ocena stałaby się determinantą przyszłego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Kreowania takiej determinanty w postępowaniu prowadzonym pod nieobecność wszystkich podmiotów, których interesu prawnego jego wynik może dotyczyć i przy braku pełnej kontroli instancyjnej, nie można pogodzić ani z podstawowymi zasadami porządku prawnego, ani z wymogami sprawiedliwości proceduralnej. W konsekwencji kontrola decyzji kasacyjnej musi się sprowadzać do oceny, czy przy przyjętych przez organ odwoławczy założeniach materialnoprawnych spełnione są przesłanki z art. 138 § 2 k.p.a. Natomiast to, czy owe założenia są trafne, pozostać musi kwestią otwartą. Weryfikacja tych założeń będzie mogła nastąpić dopiero w razie wniesienia skargi na decyzję merytoryczną. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym, w którym akcentuje się, że oceniając legalność decyzji kasacyjnej obowiązkiem sądu administracyjnego jest jedynie ustalenie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. Wobec tego przepisy art. 64e oraz art. 151a § 1 p.p.s.a. należy wykładać w ten sposób, że określony w tych przepisach zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny na skutek sprzeciwu od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. nie może obejmować oceny tej decyzji w takim zakresie, w jakim przesądzałoby to o prawach podmiotów, które z uwagi na art. 64b § 3 p.p.s.a. nie mogą brać udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie 138 § 2 k.p.a. sąd nie jest więc władny odnosić się do meritum sprawy w kierunku jej przesądzenia, skoro na skutek uchylenia decyzji organu pierwszej instancji sprawa wraca do merytorycznego rozpatrzenia przed tym organem (por. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2219/15, WSA z 5 listopada 2019 r., II OSK 3238/19, WSA w Krakowie z 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 695/19, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tak określonych ramach sprzeciw okazał się uzasadniony.
Wyjść należy od tego, że wniesiony sprzeciw dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, który to organ uchylił decyzję Prezydenta Miasta Krakowa o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwarzania odpadów budowlanych wraz ze stacją przeładunkową na działkach nr [...] obręb [...] przy ul. K. w K. , wydaną na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 84 ust. 1, 2, art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 ze zm., dalej: u.i.o.ś.). Prezydent Miasta Krakowa stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowiska w stosunku do wskazanego wyżej przedsięwzięcia, przyjmując, że przedsięwzięcie to stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 82 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm., dalej: r.p.m.z.o.ś.). Organ odwoławczy zajął inne stanowisko, przyjmując, że ww. przedsięwzięcie należy kwalifikować jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o którym stanowi § 2 ust. 1 pkt 47 r.p.m.z.o.ś.
Zdaniem Sądu stanowisko Kolegium jest błędnie i organ ten co najmniej przedwcześnie dokonał opisanej kwalifikacji.
Jak stanowi § 2 ust. 1 pkt 47 r.p.m.z.o.ś., przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko są instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów inne niż wymienione w pkt 41 i 46, w tym składowiska odpadów inne niż wymienione w pkt 41, mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.);
Z kolei według § 3 ust. 1 pkt 82 r.p.m.z.o.ś., przedsięwzięciami mogącymi potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko są instalacje związane z przetwarzaniem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów.
Osią sporu jest w niniejszej sprawie ustalenie, czy wnioskowane przedsięwzięcie stanowi instalację do przetwarzania odpadów mogącą przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę. Jak przyjął organ odwoławczy, sformułowanie "mogące przyjmować" użyte w § 2 ust. 1 pkt 47 r.p.m.z.o.ś. dotyczy możliwości technicznych instalacji, a nie deklarowanej przez wnioskodawcę ilości odpadów. Sąd podziela to stanowisko, dostrzegając, że organ odwoławczy nie ustalił w tym zakresie niezbędnych okoliczności sprawy.
Organ odwoławczy przyjął mianowicie, jako punkt wyjścia do oceny zdolności instalacji do przyjmowania odpadów, o której stanowi § 2 ust. 1 pkt 47 r.p.m.z.o.ś., zadeklarowaną przez wnioskodawcę maksymalną ilość przetwarzanych odpadów w ciągu roku wynosi 24 100 Mg. Liczba ta stanowi sumę również zadeklarowanych przez wnioskodawcę maksymalnych ilości odpadów odpowiadających poszczególnym rodzajom odpadów (oznaczonych kodami). Dalej organ odwoławczy przyjął, że skoro ilość przetwarzanych odpadów w ciągu roku to 24 100 Mg, a instalacja działa 6 dni w tygodniu i 52 tygodnie w ciągu roku (312 dni w roku), to oznacza, że zdolność przyjmowania odpadów wynosi 77 Mg odpadów na dobę (24 100 Mg odpadów dzielone przez 312 dni). To zaś oznacza przekroczenie poziomu określonego w przywołanym § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia (nie mniej niż 10 t na dobę).
Sąd podziela stanowisko skarżącego, który wniósł sprzeciw, że dokonana przez organ odwoławczy jest pobieżna i nie uwzględnia pełnej charakterystyki przedsięwzięcia. Zgodzić się trzeba ze skarżącym, że o ile wyniki czynności rachunkowych Kolegium były poprawne w odniesieniu do maksymalnej ilości odpadów zadeklarowanych przez skarżącego, to niewłaściwie oceniono tę liczbę jako wyjściową do ustalenia możliwości przyjmowania odpadów. Zdaniem Sądu, sformułowanie dotyczące możliwości przyjmowania odpadów nie oznacza w okolicznościach sprawy sumy wszystkich zadeklarowanych rodzajów odpadów w ilościach maksymalnych, które mogłyby być przetwarzane w instalacji z osobna, ale oznacza rzeczywistą zdolność przyjmowania odpadów w ciągu doby. To oznacza, że oceniając tę zdolność nie można pomijać możliwości sprzętowych, technologicznych, organizacyjnych (w tym przestrzennych) całości przedsięwzięcia, w szczególności opisanych w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia.
Tymczasem Kolegium, chociaż uwzględniło ww. dane z tabeli zamieszczonej na stronie nr 3 załącznika do decyzji organu I instancji pt. Charakterystyka przedsięwzięcia, pominęło ostatni wiersz w tabeli, w którym wskazano: "Razem nie więcej niż: 3 100,00". Pominęło również wyjaśnienia na stornie 51 Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, zamieszczone nad tabelą: "Przedmiotowy Zakład przetwarzania gruzu rocznie będzie przyjmował i przetwarzał 3 100 Mg. Ilości wg poszczególnych rodzajów odpadów poddawanych przetwarzaniu nie powinny przekroczyć wartości podanych w poniższej tabeli".
Organ odwoławczy nie ustalił też wynikających z akt sprawy uwarunkowań technicznych, organizacyjnych i kadrowych przedsięwzięcia, dla potwierdzenia, czy zakład będzie w stanie przyjąć i przetworzyć łącznie wszystkie 21 rodzajów odpadów w maksymalnych ilościach. Takie ustalenia pozwoliłyby organowi odwoławczemu ocenić, czy rzeczywiście możliwość przyjmowania odpadów przez wnioskodawcę stanowi sumę wszystkich maksymalnych rocznych ilości odpadów określonego rodzaju, o której mowa w § 2 § 2 ust. 1 pkt 47 r.p.m.z.o.ś. W takim przypadku organ odwoławczy powinien wykazać, na podstawie już zgromadzonego materiału dowodowego, ewentualnie na podstawie materiału dowodowego uzyskanego w wyniku własnego postępowania uzupełniającego w ramach art. 136 k.p.a., że rzeczywiście zakład wnioskodawcy ma zdolność przetwarzania wszystkich rodzajów odpadów łącznie na maksymalnym poziomie, tj. na poziomie 24 100 ton odpadów rocznie i 77 ton na dobę.
Zdaniem Sądu, oceniając możliwość (zdolność) do przetwarzania odpadów zakładu wnioskodawcy, powinno się uwzględnić w szczególności techniczne możliwości i wydajność maszyn przewidzianych dla zakładu, w tym jednej kruszarki. Jak podnosi skarżący, jej maksymalna zdolność do przetwarzania odpadów wynosi 9,6 Mg (ton) na dobę. Przy założeniu, że kruszarka będzie stale pracowała, w 2025 r., z uwzględnieniem dni ustawowo wolnych od pracy, daje to przykładowo w 2025 roku 303 dni potencjalnie możliwych do przepracowania. Jeżeli maksymalną dobową wydajność kruszarki (9,6 ton) przemnoży się przez liczbę możliwych dni roboczych, to oznacza 2909 ton przetworzonych odpadów w 2025 roku. Jest to ilość mniejsza niż deklarowana maksymalna deklarowana przez skarżącego na poziomie 3 100 ton. Ten poziom byłby możliwy do przepracowania 323 dni w roku przez 8 godzin na dobę. Kwestii tych organ odwoławczy nie uwzględnił, chociaż informacje techniczne dotyczące przewidzianych maszyn znajdują się w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia (s. 34), jak i w załączniku do decyzji organu pierwszej instancji (s. 2-3).
W analizowanym kontekście powinno się też, zdaniem Sadu, uwzględnić to, że przedsięwzięcie nie przewiduje magazynowania odpadów. W Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia (s. 53) wskazano: "Na terenie zakładu nie będzie prowadzona działalność związana z magazynowaniem odpadów, w szczególności usługi magazynowania odpadów, inwestor nie zamierza w ogóle magazynować odpadów na terenie Zakładu. Przywożone do Zakładu odpady będą gromadzone w kontenerach metalowych o pojemności od ok. 5m2 do ok. 20m2 ustawionych na placu odstawczym kontenerów i na bieżąco poddawane przetwarzaniu. Odpady powstające w wyniku przetwarzania będą załadowane na środek transportowy (środki transportowe) i na bieżąco wywożone do kolejnych posiadaczy odpadów w celu poddania ich dalszemu przetwarzaniu lub unieszkodliwianiu. Inwestor zamierza na terenie planowanego przedsięwzięcia magazynować wyłącznie produkty powstające w wyniku przetwarzania odpadów (kruszywa recyklingowe), dla których następować będzie utrata statusu odpadu, zgodnie z przepisami art. 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Zgodnie z tymi wyjaśnieniami, odpady będą chwilowo gromadzone w kontenerach, w których będą dostarczane do przetwarzania. Kontenery będą ustawione na placu odstawczym kontenerów. Maksymalna dobowa masa odpadów gromadzonych przed poddawaniem ich przetwarzaniu wyniesie 9,9 Mg. Maksymalna roczna masa odpadów gromadzonych przed przyjęciem do przetwarzania wyniesie 3 100 Mg". Również ta kwestia pominięta została przez organ odwoławczy.
Wszystko powyższe prowadzi do wniosku, że organ odwoławczy dopuścił się istotnego naruszenia przepisów postępowania, a to art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., przez niepełną, wybiórczą ocenę materiału dowodowego. To zaś doprowadziło do wydania decyzji z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a., co obligowało Sąd do uchylenia zaskarżonej sprzeciwem decyzji na podstawie art. 151a § 1 w zw. z art. 64e p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w punkcie I sentencji wyroku.
Sąd nie dostrzegł natomiast w okolicznościach sprawy uzasadnienia dla wnioskowanego w sprzeciwie wymierzenia organowi grzywny, jak stanowi art. 151a § 1 zd. 2 p.p.s.a. Zdaniem Sądu orzeczenie o grzywnie dotyczy wyjątkowych sytuacji rażącego naruszenia prawa przez organ odwoławczy, w szczególności takich, w których wydania decyzji kasacyjnej nie sposób uzasadnić. Z takim przypadkiem w realiach niniejszej sprawy oczywiście nie mamy do czynienia. Z tej przyczyn Sąd oddalił sprzeciw w zakresie żądania zasądzenia grzywny organowi.
O kosztach postępowania orzeczono w punkcie III sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Kwota zasądzonych kosztów postępowania obejmuje: wpis (100 zł), koszt zastępstwa radcy prawnego (480 zł), opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).