II SA/Kr 84/23

II SA/Kr 84/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-04-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-01-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Magda Froncisz
Małgorzata Łoboz
Sebastian Pietrzyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 35 ust. 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Dnia 12 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 kwietnia 2023 roku sprawy ze skargi H. P., D. P., J. B., J. B., P. K. i S. K. na decyzję z dnia 10 listopada 2022 roku, znak: WI-I.7840.13.13.2021.EU Wojewody Małopolskiego w sprawie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 10 listopada 2022 roku, znak; WI-I.7840.13.13.2021.EU utrzymująca w mocy decyzją Starosty Olkuskiego z 2 sierpnia 2021 r., znak: SAB.6740.1.47.2021 ID 03, odmawiającej zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego w Olkuszu przy ul. [...] na dz. nr ew. gr. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].
Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach.
W dniu 16.04.2021 roku A[...] Sp. Jawna z siedzibą w O. (dalej też jako "Inwestor") złożyła wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę budynku handlowo -usługowego w Olkuszu przy Al. [...] na dz. nr ew. gr. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].
Postanowieniem z dnia 18 maja 2021 roku nr SAB.6740.1.47.2021 został na Inwestora nałożony obowiązek usunięcia nieprawidłowości i braków w załączonym projekcie zagospodarowania terenu oraz projekcie architektoniczno - budowlanym. Termin na ich usunięcie ustalono do dnia 12.07.2021 roku.
Pismem z dnia 12.07.2021 roku Inwestor przedłożył do organu poprawioną dokumentację.
Po analizie przedłożonej Starosta uznał, że nie wszystkie nieprawidłowości i braki wyszczególnione w postanowieniu z dnia 18 maja 2021 roku zostały usunięte.
Wobec tego Starosta Olkuski decyzją z dnia 2 sierpnia 2022 roku orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji.
Odwołanie od decyzji wniósł inwestor A[...] sp.j.
Po rozpoznaniu sprawy w wyniku wniesionego odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 10 listopada 2022 roku utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu do wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane inwestor został wezwany do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym. Wskazane nieprawidłowości obejmowały 20 punktów (k. 28 akt organu I instancji). Termin wykonania obowiązku został ustalony do 12 lipca 2021 r.
Wojewoda podkreślił, że inwestor złożył wyjaśnienia dotyczące wszystkich punktów postanowienia wraz z uzupełnionymi egzemplarzami projektu budowlanego. Nie wypełnił jednak obowiązków nałożonych przez organ w postanowieniu wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, co stanowiło podstawę do odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Organ odwoławczy stwierdził przy tym, że nie wszystkie stwierdzone przez organ I instancji nieprawidłowości uzasadniały odmowę udzielenia pozwolenia na budowę. Przykładowo bezzasadne było wzywanie przez organ I instancji o rozszerzenie wniosku o pozwolenie na budowę o zakres budowy zjazdu oraz urządzeń budowlanych zapewniających jego prawidłowe funkcjonowanie (w tym dojść).
Inwestor nie uzupełnił jednak innych braków, które powinien był uzupełnić. Między innymi nie dołączył oświadczenia projektanta branży sanitarnej dotyczące możliwości podłączenia budynku objętego opracowaniem do istniejącej sieci ciepłowniczej. Nie został uzupełniony projekt budowlany w zakresie w jakim budynek (dot. poziomu -1) przekracza w sposób znaczny nieprzekraczalną linię zabudowy (ok. 3m). Organ wskazał, że na poziomie -1, w części, która narusza ww. linię, zaprojektowany jest parking podziemny.
Ponadto projekt nie został uzupełniony w części rysunkowej projektu zagospodarowania działki o przedstawienie urządzeń związanych z projektowanym budynkiem (zewnętrznych zbiorników na wodę deszczową, studni chłonnych), układu sieci i urządzeń uzbrojenia terenu, przedstawionego z przyłączami do odpowiednich sieci zewnętrznych i wewnętrznych oraz urządzeń budowlanych wraz z usytuowaniem przyłączy, urządzeń i punktów pomiarowych.
Jak wskazał organ, co prawda przyłącza zostały wyłączone z zakresu opracowania i realizowane będą w ramach odrębnych procedur administracyjnych, niemniej jednak projekt budowlany powinien obejmować całe zamierzenia budowlane, co uzasadniało uzupełnienie projektu.
U podstaw wydania decyzji niezgodnej z żądaniem inwestora, legła – jak wskazał Wojewoda – kwestia niespełnienia obowiązków nałożonych przez organ w ww. postanowieniu, wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.
Odnosząc się do kwestii podnoszonych w piśmie z 29 września 2021 r. przez strony niniejszego postępowania, tj. P. H. i D. P., Panią J. Ł., Państwo J. i J. B., Panią P. K. i Panią S. K., reprezentowanych przez r.pr. Panią D. N. – Ż., stanowiących odpowiedź na treść wniesionego odwołania przez inwestora, Wojewoda wskazał, że na obecnym etapie brak jest podstaw w przepisach prawa do uwzględnienia żądania, tj. zawieszenia niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz zezwalającej na lokalizację zjazdu o parametrach zjazdu publicznego z drogi gminnej. Rozstrzygnięcie to nie stanowi zagadnienia wstępnego, gdyż budowa zjazdu z drogi publicznej na działkę inwestycyjną nie jest objęta przedłożonym projektem budowlanym, a nadto jego budowa nie wymaga pozwolenia na budowę, jak również zgłoszenia.
Odnosząc się natomiast do podnoszonych uwag oraz konieczności połączenia działki z drogą publiczną, organ wskazał, że połączenie działki z drogą publiczną ma istotne znaczenie w szczególności ze względu na ochronę przeciwpożarową budynku. Przedłożony przez inwestora projekt zagospodarowania terenu posiada pozytywną opinię rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Tym samym dopóki w obrocie prawnym pozostaje pozytywne uzgodnienie projektu budowlanego w zakresie warunków przeciwpożarowych, to zarzut naruszenia przepisów pożarowych nie może być skutecznie podnoszony. Kompetencje organów administracji architektoniczno-budowlanej określone zostały w art. 35 ust. 1, 2 i 3 Prawa budowlanego, a w zakresie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń odnoszą się one do sprawdzenia ich kompletności, a nie ich oceny i ewentualnego podważania zawartych w nich ustaleń (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 13 czerwca 2022 r., sygn. II OSK 1942/19, NSA z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. II OSK 992/19).
Ponadto organ odwoławczy wskazał, że w ramach postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę organ nie może dokonywać oceny poprawności wydanej decyzji przez inny organ, tj. Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu. Tym samym organ nie może ustosunkować się do podnoszonych w tym zakresie zarzutów oraz treści analizy bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Odnosząc się do podnoszonej przez strony w toku postępowania odwoławczego kwestii poszanowania przez inwestora uzasadnionych interesów osób trzecich znajdujących się w obszarze oddziaływania zamierzenia budowlanego oraz planowanej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz.ew.nr [...] z oknami zwróconymi w kierunku przedmiotowej inwestycji, organ zaznaczył, że budynek mieszkalny jednorodzinny jest traktowany jako mieszkanie wielopokojowe, co oznacza, że dopuszczalne jest zapewnienie nasłonecznienia tylko w jednym pokoju (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2021 r. II OSK 582/19).
W tym zakresie do projektu dołączona została analiza przesłaniania i zacieniania, a tym samym wpływ inwestycji na dz.ew.nr [...]. Zauważyć należy, iż powołana nieruchomość jest już zabudowana budynkiem mieszkalnym, a przedstawiona analiza wykazuje brak wpływu inwestycji na ww. zabudowę. Niemniej jednak wobec treści niniejszej decyzji oraz braku wskazania lokalizacji planowanego budynku na działce, organ odstępuje od jej analizy i wpływu inwestycji na nieruchomości sąsiednie.
Reasumując organ wskazał, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany nie spełnia wymogów wynikających z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Projekt budowlany, narusza ustalenia szczegółowe miejscowego planu , jak również jest niekompletny, co uzasadnia odmowę zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz odmowę udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę.
Skargę na powyższą decyzję złożyli S. H. i D. P., J. i J. B., P. K. i S. K. reprezentowani przez r.pr. D. N. – Ż. i r.pr. S. Ż., podnosząc zarzuty naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 35 ust. 3 prawa budowlanego, poprzez jego niezastosowanie i nie zawezwanie inwestora do poprawienia projektu budowlanego, gdy tymczasem stwierdzone przez organ II instancji wady projektu budowlanego, które skutkowały odmową zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę miały charakter usuwalny,
- § 14 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2019 r. poz. 1065 - WT] poprzez uznanie, że kwestia połączenie inwestycji z drogami publicznymi może zostać wyłączona do odrębnego opracowania nie objętego projektem budowlanym budynku handlowo-usługowego,
naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.
- art. 110 § 1 w związku z art. 107 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 2021 r. poz. 735 ze zm. - "K.p.a.") poprzez udzielenie inwestorowi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wiążących organy administracji architektoniczno-budowlanej wskazówek, zgodnie z którymi w przyszłości będzie możliwe uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę spornej inwestycji, o ile jej elementy niezgodne z warunkami technicznymi odnośnie dróg publicznych i odwodnienia terenu zostaną wyłączone przez inwestora do odrębnego opracowania;
- art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, gdy tymczasem z uzasadnienia decyzji Wojewody wynika, że istniały podstawy do zreformowania decyzji Starosty po usunięciu braków projektu, tj. do zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., względnie do uchylenia decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji w razie uznania, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie (art. 138 § 2 k.p.a.).
Powołując się na powyższe wnieśli o "uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie Wojewody Małopolskiego do wydania w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty Olkuskiego z dnia 2 sierpnia 2021 roku znak sprawy: SAB.6740.1.47.2021 ID 03, przy czym w uzasadnieniu decyzji Wojewody Małopolskiego winno znaleźć się wskazanie, iż nie jest możliwe wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla budynku handlowo-usługowego przy Al. [...] w Olkuszu na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...],[...], [...] i [...] z uwagi na brak możliwości skomunikowania terenu inwestycji z drogami publicznymi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Ponadto należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Zgodnie z brzmieniem art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zostały wezwane o podanie, czy wnoszą o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, a jeżeli tak – to o wskazanie adresu elektronicznego na platformie ePUAP - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - pod rygorem przyjęcia, że strona nie ma możliwości technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej. Wszystkie strony nie zajęły w zakreślonym terminie stanowiska, dlatego też zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Odnosząc się do podniesionego zarzutu naruszenia art. 110 § 1 w związku z art. 107 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 2021 r. poz. 735 ze zm. - "K.p.a.") poprzez udzielenie inwestorowi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wiążących organy administracji architektoniczno-budowlanej wskazówek, zgodnie z którymi w przyszłości będzie możliwe uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę spornej inwestycji, o ile jej elementy niezgodne z warunkami technicznymi odnośnie dróg publicznych i odwodnienia terenu zostaną wyłączone przez inwestora do odrębnego opracowania, należy wskazać, że zgodnie z art. 110 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej
Natomiast w myśl art. 107 § 1 pkt. 6) K.p.a. decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne.
Nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie, które obejmuje aspekty faktyczne i prawne. Organ omówił przebieg postępowania i wskazał, że inwestor złożył projekt, który nie spełniał wszystkich wymagań wynikających z art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 3251 ze zm.) – dalej jako "PrBud". Wobec tego, że projekt był niekompletny inwestor został wezwany do jego uzupełnienia. Wobec tego, że nie projekt nie został uzupełniony organ odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę. Analiza uzasadnienia wydanej decyzji nie pozwala na przyjęcie, że doszło do naruszenia art. 107 § 1 pkt. 6) K.p.a.
Podobnie na gruncie niniejszej sprawy nie można również mówić o naruszeniu art. 110 § 1 K.p.a. Wynikająca z tego przepisu zasada związania organu administracji publicznej wydaną przez siebie decyzją oznacza w aspekcie proceduralnym to, że decyzja, która została doręczona (ogłoszona) stronie, nie może być zmieniona ani uchylona przez organ, który ją wydał, inaczej niż w postępowaniu administracyjnym przewidzianym w Kodeksie i z udziałem stron tego postępowania (por. A. Wróbel komentarz do art. 110 teza 3 [w:], Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el). Na gruncie niniejszej sprawy nie doszło jednak do zmiany ani do uchylenia decyzji przez organ, który ją wydał, stąd też podniesiony zarzut jest bezzasadny.
Nie są również uzasadnione podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 35 ust. 3 PrBud, poprzez jego niezastosowanie i nie zawezwanie inwestora do poprawienia projektu budowlanego, gdy tymczasem stwierdzone przez organ II instancji wady projektu budowlanego, które skutkowały odmową zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę miały charakter usuwalny.
Nie budzi wątpliwości, że dostrzeżone przez organ wady projektu budowlanego, które skutkowały odmową zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę miały charakter usuwalny. Wątpliwości tej nie miały również organy. Starosta przyjmując usuwalny charakter dostrzeżonych wad wezwał wnioskodawcę na zasadzie art. 35 ust. 3 PrBud do usunięcia dostrzeżonych braków. Inną kwestią jest, że nie Starosta nie powinien był wzywać o usunięcie niektórych braków, na co słusznie zwrócił uwagę Wojewoda. Okoliczność ta jednak jest bez znaczenia. Istotne jest bowiem to, że inwestor nie uzupełnił braków, czyli usuwalnych wad, którymi rzeczywiście obarczony był projekt. Właśnie owo nieusunięcie braków stanowiło podstawę do odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę.
Tym samym bezzasadne są zarzuty Skarżących akcentujące usuwalny charakter dostrzeżonych wad projektu budowlanego.
Nie jest również uzasadnione w tym kontekście odwoływanie się do § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2019 r. poz. 1065). Zgodnie z tym przepisem:
"1. Do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza niż 3 m.
2. Dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów.
3. Do budynku i urządzeń z nim związanych, wymagających dojazdów, funkcję tę mogą spełniać dojścia, pod warunkiem że ich szerokość nie będzie mniejsza niż 4,5 m.
4. Dojścia i dojazdy do budynków, z wyjątkiem jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej, powinny mieć zainstalowane oświetlenie elektryczne, zapewniające bezpieczne ich użytkowanie po zapadnięciu zmroku."
Trzeba jednak wskazać, że ze wskazanego przepisu wynika ten wniosek, że niezbędne jest zapewnienie dojścia i dojazdu do drogi publicznej dla działek budowlanych. Przepis ten nie reguluje natomiast w żadnym zakresie trybu w jakim może nastąpić uzyskanie pozwolenia na lokalizację i budowę zjazdu.
Nie jest trafne stanowisko Skarżących, które przyjmuje iż połączenie inwestycji z drogami publicznymi nie może zostać wyłączone do odrębnego opracowania nieobjętego projektem budowlanym budynku handlowo-usługowego.
Jakkolwiek samo połączenie inwestycji z drogą publiczną na poziomie technicznym (projektowym) powinno znajdować się już w złożonym projekcie budowlanym, to jednakże sama budowa zjazdu z drogi publicznej na działkę inwestycyjną nie wymaga pozwolenia na budowę, jak również zgłoszenia.
Stosownie bowiem do z art. 29 ust. 2 pkt. 11) PrBud nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa zjazdów z dróg powiatowych i gminnych oraz zatok parkingowych na tych drogach.
Dlatego też nie ma podstaw do żądania od inwestora, aby budowę zjazdu uczynił elementem złożonego wniosku.
Podkreślić też trzeba, że jakkolwiek budowa zjazdu z drogi publicznej na działkę inwestycyjną nie wymaga pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia, to jednak nie oznacza to, że inwestor jest zwolniony z uzyskania zezwolenia na lokalizację zjazdu w trybie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 645). Na marginesie natomiast zarzutów Skarżących dotyczących ewentualnej nieprawidłowości, lokalizacji takiego zjazdu, to trzeba wskazać, że kwestie te wykraczają poza zakres kontrolowanej sprawy.
Nie jest również uzasadniona argumentacja Skarżących dotycząca etapowania inwestycji, czy też niedysponowania inwestora nieruchomością (lub niektórymi z działek) na cele budowlane. O tyle jest to bezzasadne, że te kwestie nie były już przedmiotem analizy organów. Podobnie rzecz ma się do licznych dalszych argumentów Skarżących dotyczących m.in. konieczności uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.
Trzeba także podkreślić, co akcentowały również organy, że powodem wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę było niespełnienie przez inwestora obowiązków nałożonych przez organ w postanowieniu, wydanym na podstawie art. 35 ust. PrBud.
W związku z tym organy nie analizowały w ogóle, z czego wobec niespełnienia tych obowiązków był zwolniony, innych dalszych kwestii, w tym również takich które podnoszą Skarżący w skardze.
Ze względu na powyższe skarga na zasadzie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.