II SA/Kr 835/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2022-11-29
NSAAdministracyjneŚredniawsa
postępowanie egzekucyjneumorzenie postępowaniaobowiązek niepieniężnyprawo wodnedrożność rowugranica działkiniewykonalność obowiązkudecyzja ostatecznakontrola sądowa

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na postanowienie odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego, uznając obowiązek udrożnienia rowu za wykonalny.

Skarga dotyczyła odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie udrożnienia rowu biegnącego wzdłuż granicy działek. Skarżąca argumentowała, że obowiązek jest niewykonalny, ponieważ rów został wykonany niezgodnie z decyzją, w całości na innej działce. Sąd uznał jednak, że decyzja jest ostateczna i wykonalna, a podnoszone przez skarżącą kwestie dotyczące przebiegu rowu nie stanowią przeszkody faktycznej ani prawnej uniemożliwiającej wykonanie obowiązku.

Sprawa dotyczyła skargi B. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu, które utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Mszana Dolna odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne miało na celu wykonanie decyzji nakazującej udrożnienie rowu biegnącego wzdłuż granicy działek. Skarżąca wnosiła o umorzenie egzekucji, argumentując, że obowiązek jest niewykonalny, ponieważ rów został wykonany niezgodnie z decyzją, w całości na działce, która nie należy do niej, co potwierdzała opinia biegłego geodety. Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznały jednak, że decyzja nakładająca obowiązek jest ostateczna i wykonalna. Sąd podkreślił, że podnoszone przez skarżącą kwestie dotyczące przebiegu rowu nie stanowią przeszkody faktycznej ani prawnej uniemożliwiającej wykonanie obowiązku. Wskazano również, że kwestionowanie prawidłowości wykonywanej decyzji nie jest dopuszczalne na etapie postępowania egzekucyjnego. W związku z tym skarga została oddalona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, obowiązek ten nie jest niewykonalny. Podnoszone przez skarżącą kwestie dotyczące przebiegu rowu nie stanowią przeszkody faktycznej ani prawnej uniemożliwiającej wykonanie obowiązku, a sama decyzja jest ostateczna i wykonalna.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że decyzja nakładająca obowiązek jest ostateczna i wykonalna, a skarżąca kwestionuje jej prawidłowość na etapie postępowania egzekucyjnego, co jest niedopuszczalne. Brak jest przeszkód faktycznych lub prawnych uniemożliwiających wykonanie obowiązku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (11)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.e.a. art. 59 § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym. Umorzenie jest konsekwencją stwierdzenia, że postępowanie nie może być prowadzone, a przyczyny niedopuszczalności egzekucji mają trwały charakter.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 15

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 144

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.e.a. art. 18

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 59 § § 5

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

p.p.s.a. art. 119 § pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Umożliwia rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. "a" - "c"

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zakres kontroli sądowej działalności administracji publicznej.

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zakres rozpoznania sprawy przez sąd.

Ustawa z dnia 2001 r. Prawo wodne art. 29

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja nakładająca obowiązek udrożnienia rowu jest ostateczna i wykonalna. Podnoszone przez skarżącą kwestie dotyczące przebiegu rowu nie stanowią przeszkody faktycznej ani prawnej uniemożliwiającej wykonanie obowiązku. Kwestionowanie prawidłowości decyzji administracyjnej nie jest dopuszczalne na etapie postępowania egzekucyjnego.

Odrzucone argumenty

Obowiązek udrożnienia rowu jest niewykonalny, ponieważ został wykonany niezgodnie z decyzją, w całości na działce, która nie należy do skarżącej. Decyzja jest wewnętrznie sprzeczna, ponieważ nakazuje wykonanie rowu na granicy działek, podczas gdy poprzednio rów przebiegał w całości po jednej z działek.

Godne uwagi sformułowania

nie występują zatem jakiekolwiek przyczyny prawne mające świadczyć o niewykonalności nałożonego na skarżącą obowiązku. skarżąca w istocie kwestionuje prawidłowość wykonywanej decyzji, co nie jest dopuszczalne na etapie postępowania egzekucyjnego.

Skład orzekający

Paweł Darmoń

przewodniczący sprawozdawca

Mirosław Bator

członek

Magda Froncisz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności prowadzenia egzekucji administracyjnej mimo kwestionowania przez stronę wykonania obowiązku, gdy decyzja jest ostateczna i wykonalna, a podnoszone zarzuty nie stanowią przeszkody faktycznej lub prawnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z egzekucją obowiązku niepieniężnego dotyczącego prac ziemnych (udrożnienie rowu) i sporów o przebieg granicy działek.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy konflikt między stronami postępowania egzekucyjnego a organami administracji, gdzie skarżący próbuje uniknąć wykonania obowiązku, podnosząc argumenty dotyczące jego niewykonalności. Pokazuje, jak sądy administracyjne podchodzą do takich zarzutów.

Czy rów wykonany 'nie tak' może być podstawą do umorzenia egzekucji? Sąd wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 835/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Magda Froncisz
Mirosław Bator
Paweł Darmoń /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OSK 929/23 - Wyrok NSA z 2024-11-14
III OSK 923/23 - Wyrok NSA z 2024-06-11
II SAB/Ol 210/22 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2023-02-09
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
art 59
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Mirosław Bator SWSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2022 r. sprawy ze skargi B. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 26 kwietnia 2022 r., znak: SKO-EA-418-4/22 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego skargę oddala
Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 czerwca 2021 r. Wójt Gminy Mszana Dolna odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy (TW-2) nr GKOŚRiL.3160.3.2019.
Po rozpatrzeniu zażalenia B. O. wniesionego na to postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 26 listopada 2021 r. znak: O-EA-418-22/21 uchyliło je w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy Mszana Dolna postanowieniem z dnia 30 września 2021 r., znak: GKOŚRiL.3160.3.2019.EGZ - odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 26 listopada 2021 r., znak: SKO-EA-418-22/21 uchyliło postanowienie organu I instancji.
W dniu 15 marca 2022 r. Wójt Gminy Mszana Dolna wydał ponownie postanowienie /znak: GKOSRiL.3160.3.2019.EGZ/ o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy (TW-2) nr GKOŚRiL.3160.3.2019. W ocenie organu I instancji w stanie faktycznym sprawy nie zachodzą żadne trwałe przesłanki dające podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego względem skarżącej.
Zażalenie na to postanowienie wniosła B. O., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2022 r., znak SKO-EA-418-4/22 utrzymało je w mocy, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 138 § 1 oraz art. 15 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.); w związku z art. 18, art. 59 § 1 pkt 2 i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 479 - dalej: u.p.e.a.).
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że w toku postępowania prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr GKOŚRiL.3160.3.2019, organ egzekucyjny w dniu 19 maja 2021 r. otrzymał wniosek pełnomocnika strony o umorzenie egzekucji. W jego treści wskazano, że skoro w trakcie oględzin, jakie miały miejsce w dniu 11 maja 2021 r. w sprawie wykonania obowiązku nałożonego decyzją Wójta Gminy Mszana Dolna z dnia 25 października 2017 r. /znak: GKOŚR.6331.11.2016/ okazało się, iż jest on niewykonalny, to wnosi o umorzenie egzekucji. Pełnomocnik kwestionuje protokół w części, w której opisano rów jako wykonany niezgodnie z decyzją, bo w całości na działce [...]. Wskazał także, że przebieg rowu w 2016 r. oznaczony przez geodetę sądowego na planie sporządzonym w 2018 r., a decyzja opiera się wyłącznie na opinii biegłego hydrologa i nie nawiązuje do żadnych opracowań geodezyjnych. Decyzja jest zatem niewykonalna dla strony. Poinformował zarazem, że chociaż właścicielom działek nr ewid. [...] i [...] znana jest granica ewidencyjna, to złożony został wniosek o rozgraniczenie, który powinien poprzedzać niniejsze postępowanie.
W dniu 10 września 2021 r. do organu I instancji wpłynęło pismo pełnomocnika strony, w treści którego stwierdził, że w stanie faktycznym sprawy wykazał już w sposób dostateczny, że zaszły wszystkie przesłanki niezbędne do umorzenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego i w tym celu uznał, że w tym zakresie może jedynie ponowić swój wniosek o umorzenie postępowania wraz z argumentami przytoczonymi w treści wniosku z dnia 13 maja 2021 r. Kolejno pełnomocnik strony podniósł, że nie jest winą jego mandanta, iż organ I instancji wydając decyzję i sytuując ją po dotychczasowym przebiegu rowu uprzednio nie zadbał o identyfikację geodezyjną wyznaczającą granicę między stronami.
W trakcie ponownego rozpatrzenia sprawy Wójt Gminy Mszana Dolna wydał postanowienie z dnia 28.01.2022 r. o dopuszczeniu jako dowodu w postępowaniu opinii biegłego geodety mgr inż. J. Ż. z dnia 07.05.2018 r. sporządzonej do sprawy prowadzonej przed Sądem Rejonowym pod sygn. akt [...].
W dniu 07.02.2022 r. do organu I instancji wpłynęło pismo K. i P. O. (właścicieli działki ewid. nr [...]), w treści którego opisali działania podjęte w celu wykonania rowu na terenie działki ewid. nr [...].
Zgodnie z treścią art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym. Kolegium w pełni podzieliło poglądy z orzecznictwa i doktryny wywiedzione przez Kolegium wydanych wcześniej postanowieniach, wedle których umorzenie postępowania egzekucyjnego jest konsekwencją stwierdzenia, że postępowanie to nie może być prowadzone i że przyczyny niedopuszczalności egzekucji mają trwały, a nie przejściowy charakter.
SKO poczyniło w sprawie następujące ustalenia: w dniu 17 lipca 2019 r. wystawiony został tytuł wykonawczy nr GKOŚRiL.3160.3.2019 stosowany w egzekucji o charakterze niepieniężnym (TW-2). Wskazano w nim jako osobę zobowiązaną B. O.. Podstawą egzekwowanego obowiązku jest decyzja Wójta Gminy Mszana Dolna z dnia 25 października 2017 r. /znak: GKOSR.6331.11.2016/. W rozstrzygnięciu tym nakazano właścicielom nieruchomości [...] i [...] w L. przywrócenie stanu poprzedniego poprzez udrożnienie rowu biegnącego wzdłuż granicy tych działek. Jak wynika z protokołu dokumentującego oględziny w dniu 11 maja 2021 r., obecni przy nich byli pracownicy Urzędu Gminy Mszana Dolna: K. S., M. L. i R. P. oraz B. O., K. O. i P. O.. Osoby uczestniczące w czynnościach zaobserwowały, że: "Woda z rowu przydrożnego została odprowadzona przepustem pod zjazdem do nieruchomości [...] rurą o średnicy 40 cm, a następnie otwartym rowem o szerokości 35-40 cm odprowadzona do istniejącego cieku. Skarpa rowu pod kątem 90 stopni, rów nie został umocniony. Rów został w całości wykonany na działce [...] w związku z brakiem zgody właściciela dz. [...] na poprowadzenie rowu zgodnie z decyzją, czyli po granicy działek. Właściciel dz. [...] nie partycypował w kosztach ani w pracach. Został on w całości wykonany na koszt i zlecenie właściciela dz. [...] w L.. W trakcie oględzin stwierdzono, że rów jest drożny i odprowadza płynąca wodę w dzień suchy. Na podstawie informacji pozyskanych od właścicieli dz. [...] i [...] stwierdzono, że rów został wykonany niezgodnie z decyzją, bo w całości po dz. [...]. W ocenie organu rów powinien być umocniony, lub brzegi rowu ze skarpowane pod kątem 45 stopni. W takim kształcie jak obecnie jest ryzyko, że rów będzie się obwoził i będzie niedrożny. B. O. poinformowała, że odwołała się od decyzji organu do NSA i do czasu rozstrzygnięcia nie zamierza podejmować żadnych czynności w tej sprawie. Urząd Gminy poinformował, że nie będzie wstrzymywał postępowania egzekucyjnego w tej sprawie względem właściciela dz. [...], a zawiesza postępowanie egzekucyjne względem właściciela dz. [...] w L.".
Niezwłocznie po przeprowadzeniu ww. oględzin skarżąca wniosła do organu I instancji wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Z treści wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego wynikało wprost, że zdaniem skarżącej w stanie faktycznym sprawy wystąpiła przesłanka niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że nie jest prawdą, że przedmiotowy rów został wykonany niezgodnie z treścią decyzji tj. w całości na działce ewid. nr [...]. Pełnomocnik skarżącej wskazuje, że rzeczywiście rów został wykonany w całości na działce ewid. nr [...], lecz z treści opinii biegłego geodety mgr inż. J. Ż. z dnia 07.05.2018 r., sporządzonej do sprawy prowadzonej przed Sądem Rejonowym pod sygn. akt [...] wynika, że przebieg rowu z 2016 r. oznaczony na planie z dnia 07.05.2018 r. linią czerwoną przerywaną był usytuowany w całości na działce nr [...]. Powyższy fakt nie koreluje się w treścią decyzji organu I instancji z dnia 25 października 2017 r. /znak: GKOŚR.6331.U.2016/, w treści której oparto się na opinii biegłego hydrologa, gdzie wskazano wprost, że przedmiotowy rów był usytuowany na granicy działek ewid. nr [...] i [...]. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej wskazał, że nie jest winą skarżącej, iż organ I instancji nie zadbał o wcześniejszy podkład geodezyjny, a zatem nałożony obowiązek okazał się niewykonalny, jeżeli działka ewid. nr [...] jest rzeczywiście poza zakresem przedmiotowym wynikającym z ww. decyzji.
Wskazano, że pełnomocnik skarżącej w toku postępowań (w tym prowadzonych na skutek wydania postanowień kasatoryjnych przez Kolegium) nie przywołał innych przesłanek mających świadczyć o niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym.
W stanie faktycznym sprawy decyzja organu I instancji z dnia 25.10.2017 r. znak: GKOŚR.6331.11.2016 r. nakazująca właścicielom nieruchomości [...] i [...] w L. przywrócenie stanu poprzedniego tj. udrożnienie rowu biegnącego wzdłuż granicy działek [...] i [...] w L. nie została uchylona, a zatem pozostaje w obrocie prawnym i może podlegać wykonaniu. Kolegium wskazało, że w stosunku do ww. decyzji została złożona przez skarżącą skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, lecz prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.04.2019 r., sygn. akt II OSK 934/19 wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został oddalony. W chwili obecnej przedmiotowa sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. akt III OSK 1097/21 i nie została prawomocnie zakończona. Nie występują zatem jakiekolwiek przyczyny prawne mające świadczyć o niewykonalności nałożonego na skarżącą obowiązku.
Decyzja organu I instancji nakłada obowiązek udrożnienia rowu biegnącego wzdłuż granicy działek [...] i [...] w L. przez właścicieli nieruchomości [...] i [...] i obowiązek ten może być faktycznie wykonany. W toku przedmiotowego postępowania nikt, w tym skarżąca nie zakwestionowała, że zaszły jakiekolwiek faktyczne przesłanki na nieruchomości [...], które uniemożliwiają wykonanie rowu na granicy działek [...] i [...] np.: z przyczyn technicznych, technologicznych, geologicznych, czy też na skutek dokonania innych inwestycji uniemożliwiających udrożnienie rowu. Sam fakt kontestowania przez skarżącą przebiegu rowu, opierając się wyłącznie na treści opinii biegłego geodety mgr inż. J. Ż. z dnia 07.05.2018 r. oraz brak zgody skarżącej na wykonanie udrożnienia rowu wyrażonej do protokołu z dnia 11.05.2021 r. w treści którego skarżąca stwierdziła, że "odwołała się od decyzji organu do NSA i do czasu rozstrzygnięcia nie zamierza podejmować żadnych czynności w sprawie" w żaden sposób nie może stanowić o niewykonalności nałożonego obowiązku z przyczyn faktycznych.
Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie B. O., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Strona skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że jakkolwiek w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Nowym Sączu (vide str. 5 uzasadnienia) nie zakwestionowane zostało stwierdzenie skarżącej, że przedmiotowy rów opisany w tytule wykonawczym został wykonany niezgodnie z treścią decyzji, bowiem w całości na działce ewidencyjnej [...], która nie należy do skarżącej, co potwierdzała opinia biegłego geodety sądowego inż. J. Ż. z 7 maja 2018, niemniej po raz któryś z rzędu stwierdza się, ze brak jest przesłanek dla umorzenia egzekucji z podanej na wstępie podstawy.
Zarzucono, że stanowisko SKO pozostaje w wyraźnej sprzeczności z komentarzem do postępowania administracyjnego, podatkowego, egzekucyjnego i przed sądami administracyjnymi M. Wierzbowskiego, i cytowanym stanowiskiem judykatury NSA, że przeszkoda ta nie ma charakteru prawnego. Jakkolwiek organ II instancji na str. 5 uzasadnienia za komentarzem do postępowania egzekucyjnego w administracji wprost wskazuje, że decyzja jest "niewykonalna z przyczyn prawnych również wówczas, gdy nakłada na stronę obowiązek, który jest zgodny z prawem, ale którego strona nie może wykonać z powodu przeszkód prawnych (...) np. (...) której nie jest właścicielem" z faktu tego nie wyciąga żadnych wniosków, a w rzeczywistości wyciąga wnioski odmienne od stanu prawnego.
Ubocznie podniesiono, że sprawa skargi kasacyjnej przed NSA w Warszawie do III OSK 1097/21 jest o tyle bez związku z niniejszym postępowaniem, że zmienił się właściciel działki [...] i skoro poprzedni właściciel E. O. utracił tytuł własności, a ugoda z 2009 r. sprowadzała przebieg rowu ukośnie w całości po tej działce, tedy postępowanie to staje się już bezprzedmiotowym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W piśmie z dnia 20 października 2022 r. skarżąca zakwestionowała stanowisko zaprezentowane przez organ w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.
Przedmiotem sporu pomiędzy stroną skarżącą a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Nowym Sączu jest kwestia zasadności umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu wykonania decyzji Wójta Gminy Mszana Dolna z dnia 25 października 2017 r. znak: GKOŚR.6331.11.2016, którą nakazano właścicielom nieruchomości [...] i [...] w L. tj. B. O., S. O. i E. O. przywrócenie stanu poprzedniego, tj. udrożnienia rowu biegnącego wzdłuż granicy działek [...] i [...] w L..
Po rozpoznaniu odwołań wniesionych od tej decyzji przez B. O., S. O. oraz E. O., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 22 marca 2018 r. znak: SKO-PW-4171-62/17 utrzymało ją w mocy.
Wyrokiem z dnia 14 września 2018 r., sygn. II SA/Kr 775/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję SKO, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. III OSK 1097/21 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji.
Co istotne, na etapie postępowania kasacyjnego skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2019 r., sygn. II OSK 934/19 oddalił wniosek.
Jak wynika z powyższego objęta kontrolowanym postępowaniem egzekucyjnym decyzja jest ostateczna i wykonalna, a jej wykonalność nie została na żadnym etapie postępowania sądowego wstrzymana. Istniały więc podstawy do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Z uzasadnienia decyzji Wójta Gminy Mszana Dolna z dnia 25 października 2017 r. znak: GKOŚR.6331.11.2016 wynika, że rów odprowadzający wodę z drogi (na działce ew. nr [...]), biegnący wzdłuż granicy działek [...] i [...] istniał i że został zlikwidowany przez właścicieli terenu poprzez jego zasypanie na całej długości granicy działki i dalej w stronę naturalnego odbiornika, tj. najbliższego potoku (wp [...]). Zgodnie z treścią decyzji przechwytywane na drodze wody muszą być następnie skierowane do rowu biegnącego po śladzie dawnego rowu (tj. wzdłuż granicy działek nr [...] i nr [...]) i odprowadzającego je do najbliższego cieku (naturalnego odbiornika).
Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy uproszczonych wypisów z rejestru gruntów na dzień 19 lutego 2021 r. właścicielami działki nr [...] są S. O. i B. O., a właścicielami działki nr [...] są P. O. i K. O., natomiast na datę wydawania wykonywanej obecnie decyzji właścicielem działki nr [...] był E. O. i to właśnie na niego oraz właścicieli działki nr [...] został nałożony obowiązek wynikający z art. 29 ustawy Prawo wodne z 2001 r.
W trakcie postępowania egzekucyjnego przeprowadzono dowód z oględzin w celu ustalenia, czy opisana wyżej decyzja została wykonana. W oględzinach wzięła udział skarżąca (właścicielka działki nr [...]) oraz aktualni właściciele drugiej z nieruchomości objętych nakazem przywrócenia stanu poprzedniego. W trakcie oględzin ustalono, że rów istnieje, jednak został w całości wykonany na działce [...] w związku z brakiem zgody właściciela dz. [...] na poprowadzenie rowu zgodnie z decyzją, czyli po granicy działek. Właściciel dz. [...] nie partycypował w kosztach ani w pracach.
W trakcie oględzin skarżąca wskazała, że wobec zaskarżenia wyroku WSA w Krakowie skargą kasacyjną nie zamierza podejmować żadnych czynności w tej sprawie do czasu zakończenia postępowania sądowego.
W piśmie z dnia 6 lutego 2022 r. właściciele działki nr [...] wskazali, że wykopali ten rów na własnej działce jako tymczasowy w celu uniknięcia zapłacenia kary grzywny. Podkreślili, że właściciele działki sąsiedniej, na których również został nałożony obowiązek przywrócenia rowu nie wyrażali woli współpracy ani woli wykopania rowu na granicy działek czyli zgodnie z decyzją. Z kolei autorzy pisma nie wyrażają zgody by rów na stałe przebiegał wyłącznie po ich terenie.
Co istotne – w skardze podkreśla się, że aktualnie rów odwadniający przebiega w całości po działce nr [...], a zatem niezgodnie z treścią wykonywanej decyzji, jednak z treści opinii biegłego geodety mgr inż. J. Ż. z dnia 07.05.2018 r. (sporządzonej do sprawy prowadzonej przed Sądem Rejonowym pod sygn. akt I C 1158/16) wynika, że przebieg rowu z 2016 r. oznaczony na planie z dnia 07.05.2018 r. linią czerwoną przerywaną był usytuowany w całości na działce nr [...]. Innymi słowy to wykonywana decyzja jest wewnętrznie sprzeczna, bowiem z jednej strony nakazuje wykonanie rowu na granicy dwóch działek, ale jednocześnie nakazuje "przywrócenie stanu poprzedniego" – podczas gdy poprzednio rów w całości przebiegał po działce nr [...].
Jak już wcześniej wskazano wykonywana obecnie decyzja została poddana kontroli instancyjnej w postępowaniu administracyjnymi, jak również kontroli sądowoadministracyjnej w dwóch instancjach. Na żadnym etapie tych kontroli nie dostrzeżono uchybień wskazywanych obecnie przez skarżących. W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z kolei podkreślono, że "powoływane przez skarżących w skardze kasacyjnej podobieństwo lub nawet tożsamość szkicu sytuacyjnego sporządzonego na potrzeby postępowania sądowego toczącego się przed sądem powszechnym w sprawie [...] z treścią zaskarżonej decyzji, nie miało zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy".
Zgodnie z treścią wykonywanej decyzji właściciele działek nr [...] i nr [...] zostali zobowiązani do wykonania rowu odwadniającego w granicy tych działek i brak jest podstaw do twierdzenia, że taki obowiązek jest niewykonalny z jakichkolwiek przyczyn, a w każdym razie przyczyn takich na obecnym etapie postępowania nie stwierdzono. Skarżąca w istocie kwestionuje prawidłowość wykonywanej decyzji, co nie jest dopuszczalne na etapie postępowania egzekucyjnego. Tym samym należało zgodzić się z organem, że nie występują jakiekolwiek przyczyny prawne mające świadczyć o niewykonalności nałożonego na skarżącą obowiązku.
W świetle powyższego skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI