II SA/Lu 282/12

II SA/Lu 282/12 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2012-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-03-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Dudek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 33 par. 1 i 2, art. 140, art. 28, art. 138 par. 1 pkt 3, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) przyznaje [...] D. P. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., znak [...], wydaną po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...], nakazującej J. J. dokonanie rozbiórki budynku garażowo-gospodarczego o wymiarach zewnętrznych 6,0 x 6,50m zlokalizowanego na działce nr [...] w O. K. [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na skutek zawiadomienia K. K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. P. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia zgodności z przepisami prawa budowy przedmiotowego budynku garażowo-gospodarczego, realizowanej przez J. J., zakończone nakazaniem inwestorce dokonania rozbiórki tego budynku.
Organ drugiej instancji uznał, że odwołanie od tej decyzji wniosła J. S. Powołując się na treść art. 127 § 1 oraz art. 28 k.p.a., organ ten wskazał, że jest uprawniony do merytorycznego rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji dopiero po dokonaniu oceny, czy odwołanie zostało wniesione przez uprawniony podmiot. Jeżeli w wyniku rozpoznania odwołania organ stwierdzi, że składający odwołanie nie ma w danej sprawie indywidualnego interesu prawnego lub obowiązku, to wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. (uchwała NSA z dnia 5 lipca 1999r., OPS 16/98 (ONSA 1999, Nr 4, poz. 119).
Następnie organ odwoławczy podniósł, że stroną w sprawie dotyczącej rozbiórki obiektu budowlanego są, zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, a także, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości położonych w obszarze oddziaływania obiektu.
Organ drugiej instancji wskazał, że z akt sprawy, w szczególności z wypisu z rejestru gruntów (k. 5) wynika, że odwołująca się J. S. nie jest właścicielką działki oznaczonej nr [...], położonej w O. K. [...], której dotyczy zaskarżona decyzja. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, właścicielem tej działki jest J. J.
W związku z powyższym organ odwoławczy pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. wystąpił do autorki odwołania – J. S. o wykazanie w niniejszej sprawie swojego interesu prawnego lub obowiązku.
W piśmie z dnia 2 lutego 2012 r. J. S. wskazała, iż "aby ulżyć cierpieniu córce J. J. wzięła pełnomocnictwo na siebie J. S.", przy czym pismo zostało podpisane również przez J. J.
Do udzielonej odpowiedzi została załączona kserokopia wypisu aktu notarialnego Repertorium [...]. Z § 1 tego dokumentu wynika, że J. i T. małżonkowie S. są właścicielami m.in. działki [...], którą darują na rzecz córki J. M. S. (§ 2 dokumentu), a obdarowana powyższą darowiznę przyjęła. W związku z tym, że skarżony budynek garażowo-gospodarczy, którego inwestorem jest J. J. (nazwisko panieńskie S.), jest zlokalizowany na działce nr [...], stanowiącej własność J. J., organ odwoławczy stwierdził, że J. S. nie posiada statusu strony w niniejszym postępowaniu. Nie jest bowiem inwestorem, właścicielem ani zarządcą obiektu, ani też właścicielem żadnej z działek sąsiednich.
W skardze na powyższą decyzję J. J. zażądała zweryfikowania jej przez sąd, kwestionując zasadność nałożenia na nią nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku garażowo-gospodarczego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów niż wskazane w jej treści. Zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. umarzająca postępowanie odwoławcze na skutek braku po stronie wnoszącej odwołanie J. S. interesu prawnego we wniesieniu odwołania.
Zgodnie z treścią art. 33 § 1 i 2 k.p.a., stosowanego odpowiednio w postępowaniu przed organem odwoławczym (art. 140 k.p.a.), strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania, przy czym pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu.
Wniesienie odwołania nie należy do czynności, które z uwagi na swój charakter wymagają osobistego działania strony, zatem może zostać dokonane przez pełnomocnika.
W niniejszej sprawie odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wniosła J. S. - matka J. J., właścicielki działki nr [...] (k. 12 akt organu drugiej instancji).
Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że J. S., nie mając żadnego tytułu prawnego do działki nr [...], nie posiada przymiotu strony postępowania w sprawie rozbiórki budynku posadowionego na tej działce i w konsekwencji powyższego umorzył postępowanie odwoławcze.
Uznanie przez organ drugiej instancji, że odwołanie zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną, jest bezpodstawne, o czym świadczy treść pisma J. S. z dnia 2 lutego 2012 r., stanowiącego odpowiedź na pismo organu z dnia 25 stycznia 2012 r., w którym wnosząca odwołanie została wezwana do wykazania swojego interesu prawnego lub obowiązku.
Ostatnie zdanie tego pisma brzmi bowiem następująco: "By ulżyć cierpieniu córce J. J. wzięłam pełnomocnictwo na siebie J. S.". Co istotne, pismo to zostało podpisane zarówno przez J. S., jak i przez J. J.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że pismo z dnia 2 lutego 2012 r., podpisane również przez J. J., zawiera pełnomocnictwo do działania w niniejszej sprawie udzielone przez nią jej matce J. S. (k. 21 akt organu drugiej instancji). Skoro tak, to J. S., jako pełnomocnik córki J. J., była legitymowana do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
Wobec tego, uznając, że odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...], nakazującej J. J. dokonanie rozbiórki budynku garażowo-gospodarczego o wymiarach zewnętrznych 6,0 x 6,50m zlokalizowanego na działce nr [...] w O. K. [...], zostało wniesione przez osobę nie mającą w tej sprawie interesu prawnego, organ drugiej instancji dopuścił się naruszenia art. 28 i art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., a także art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.
Przepisy te nakładają bowiem na organ administracji obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy (w tym także dotyczących istnienia interesu prawnego po stronie wnoszącego odwołanie), rozstrzygnięcia na ich podstawie sprawy oraz wyczerpującego wskazania i odniesienia się do nich w uzasadnieniu decyzji.
Wskazane wyżej naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co obliguje sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.).
Wobec uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, sąd nie był zobowiązany odnosić się szczegółowo do wszystkich podniesionych w skardze zarzutów. Sprawa niniejsza zostanie bowiem ponownie rozpoznana w jej całokształcie przez organ drugiej instancji, który zobowiązany będzie do ustosunkowania się do wszystkich zarzutów skarżącej.
W toku ponownego rozpoznawania sprawy, organ odwoławczy uwzględni powyższe uwagi i po przeprowadzeniu postępowania rozstrzygnie sprawę w oparciu o właściwe przepisy prawa materialnego, a wydane rozstrzygnięcie uzasadni zgodnie z dyspozycją art. 107 § 3 k.p.a.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.