II SA/Kr 817/22

Przedmiotem skargi W. Sp. z o.o. było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Oświęcim o nałożeniu na spółkę grzywny w wysokości 50 zł za niepodanie stanu magazynowanych odpadów. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte w związku z podejrzeniem magazynowania odpadów o kodzie 17 02 04* (podkłady kolejowe) w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Po oględzinach nieruchomości, organ wezwał spółkę do przedłożenia informacji o ilości i stanie magazynowanych podkładów. Spółka odpowiadała, że podkłady są produktem handlowym, a nie odpadem. Po kolejnych wezwaniach, w tym z rygorem nałożenia grzywny, organ I instancji nałożył grzywnę na podstawie art. 88 K.p.a. Spółka w zażaleniu podtrzymywała swoje stanowisko, wskazując na przeznaczenie podkładów do dalszego wykorzystania. Organ odwoławczy uznał, że dla kwalifikacji jako odpad nie ma znaczenia przewidywany sposób dalszego wykorzystania, a podkłady kolejowe są wymienione w katalogu odpadów. W skardze do WSA spółka zarzuciła naruszenie przepisów ustawy o odpadach oraz art. 80 K.p.a. poprzez dowolną ocenę dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, uznając, że w tej konkretnej sprawie nie było rolą sądu rozstrzyganie o statusie prawnym podkładów, lecz ocena zasadności nałożenia grzywny za nieudzielenie informacji. Sąd stwierdził, że spółka była trzykrotnie wzywana do przedłożenia informacji, a ostatnie wezwanie zawierało rygor grzywny. Termin 7 dni na odpowiedź uznał za rozsądny. Brak odpowiedzi uzasadniał zastosowanie środka przymusu procesowego, a zarzut naruszenia art. 80 K.p.a. uznał za nietrafny. Wysokość grzywny mieściła się w granicach ustawowych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający