II SA/KR 808/23

II SA/Kr 808/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-08-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Kopeć
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Paweł Darmoń /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie tego samego organu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Joanna Tuszyńska ASR WSA Anna Kopeć SWSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 21 listopada 2022 r., SKO.SW/4101799/2022 w przedmiocie zwrotu podania I. uchyla zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem tego samego organu; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżącego M. K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z 21 listopada 2022 r. znak SKO.SW/4101/99/2022, po rozpatrzeniu wniosku M. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 6 czerwca 2022 r., znak SKO.SW/4101/76/2022, orzekającym o zwrocie podania M. K. z 23 maja 2022 r. (oznaczonego jako "Ponaglenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego"), utrzymało w mocy ww. postanowienie Kolegium z 6 czerwca 2022 r.
Jako podstawę prawną postanowienia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 66 § 3, art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), dalej: "K.p.a.".
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że 24 maja 2022 r. do Starostwa Powiatowego w O. wpłynęło podanie M. K. z 23 maja 2022 r., oznaczone jako "Ponaglenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego", skierowane do Kolegium.
W podaniu tym M. K. wskazał, że 11 października 2021 r. złożył do Zarządu Drogowego w O. wniosek o wydanie uwierzytelnionych kopii dokumentów dotyczących projektowanego odcinka drogi 1150K, nr umowy [...] - w sumie 13 stron, natomiast do dnia złożenia ponaglenia organ zobowiązany do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku nie zajął żadnego stanowiska, stąd powstał stan rażącej bezczynności organu.
Równocześnie wspomniano, że organ już jeden podobny wniosek (dotyczący kopii dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem, złożony 12 października 2021 r.) błędnie zakwalifikował jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Podsumowując wnioskodawca podkreślił, że organ zobowiązany do rozpatrzenia złożonego przez niego wniosku z 11 października 2021 r. do dnia dzisiejszego (tj. do dnia złożenia ponaglenia) nie udzielił żadnej odpowiedzi, stąd ponaglenie jest konieczne.
Postanowieniem z 6 czerwca 2022 r., znak SKO.SW/4101/76/2022, Kolegium orzekło o zwrocie M. K. podania z 23 maja 2022 r. Kolegium zauważyło, że dokumentacja będąca przedmiotem wniosku M. K. z 11 października 2021 r. jest dokumentacją związaną z realizowaniem obowiązków zarządcy dróg publicznych w zakresie remontu i budowy dróg, stąd podstawa prawna do żądania kopii tych dokumentów przez wnioskodawcę zawarta jest wyłącznie w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902), dalej "u.d.i.p.". Żądana dokumentacja nie stanowi akt żadnej sprawy administracyjnej prowadzonej przez organ, a zatem również sprawy, w której wnioskodawca byłby stroną. W związku z tym nie zachodziły podstawy do wydania uwierzytelnionych kopii z akt sprawy na podstawie art. 73 § 2 K.p.a. i jedynymi regulacjami, na podstawie których wnioskodawca mógł otrzymać kopie przedmiotowych dokumentów, były odpowiednie przepisy u.d.i.p.
Ze względu na brak innych trybów realizacji wniosku z 11 października 2021 r. nie było potrzeby wzywania wnioskodawcy o doprecyzowanie tego wniosku w zakresie jego podstawy prawnej. Taka a nie inna kwalifikacja wniosku z 11 października 2021 r. (jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej) w ocenie Kolegium rzutuje także na kwalifikację podania z 23 maja 2022 r., które jest dalszym pismem w tej sprawie i które w intencji autora ma stanowić ponaglenie.
Kolegium zauważyło, że rozpoznanie podania nie może nastąpić w trybie ponaglenia, gdyż brak jest podstaw prawnych do rozstrzygania przez jakikolwiek organ administracyjny o bezczynności organów w kwestii dostępu do informacji publicznej, w przypadku bowiem bezczynności organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia na drodze administracyjnej. W procedurze dostępu do informacji publicznej K.p.a. ma wąski zakres zastosowania (stosuje się jedynie do wydania decyzji), a cała procedura w tym zakresie została w zasadzie kompleksowo uregulowana w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta zaś nie przewiduje rozpoznawania środków na bezczynność organów administracyjnych w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Niezależnie od powyższego Kolegium wyjaśniło, że strona posiada możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na ewentualną bezczynność organu wskazanego w ponagleniu. Ponieważ zawarte w ponagleniu żądanie nie podlega rozpoznaniu przez żaden organ administracyjny, zdaniem organu należało zwrócić podanie. Postanowienie Kolegium zostało doręczone wnioskodawcy 24 czerwca 2022 r.
W ustawowym terminie wnioskodawca wniósł do Kolegium wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreślił, że skierowany do Zarządu Drogowego w O. wniosek z 11 października 2021 r., którego dotyczy ponaglenie, dotyczył wydania kopii dokumentów potwierdzonych za zgodność z oryginałem, które są wnioskodawcy niezbędne jako dowód w sprawie, stąd wniosek o wydanie tych dokumentów nie powinien być traktowany przez organ jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Pisma składane w sprawach indywidualnych przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają bowiem waloru informacji publicznej. Dokumenty, które zostały objęte wnioskiem, są w posiadaniu wnioskodawcy, tym niemniej nie zostały one uwierzytelnione, stąd wniosek dotyczył wydania owych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem.
Dyrektor Zarządu Drogowego w O. w ogóle na przedmiotowy wniosek z 11 października 2021 r. nie udzielił odpowiedzi i pozostaje bezczynny. Dyrektor tymczasem powołuje się na zupełnie inny, drugi wniosek złożony 12 października 2021 r., który również dotyczył dokumentów potwierdzonych za zgodność z oryginałem i również został błędnie zakwalifikowany przez organ jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a wnioski składane do organu w prywatnej sprawie nie mają waloru informacji publicznej, więc nie mogą być w tym trybie rozpatrywane. Organ bezpodstawnie zakwalifikował wniosek jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a ten tryb nie przewiduje uwierzytelniania udostępnionych dokumentów. Wobec zatem tego, że Dyrektor do tej pory nie rozpatrzył złożonego wniosku z 11 października 2021 r., który nie stanowi wniosku w trybie dostępu do informacji publicznej, gdyż został złożony w celu wykorzystania dokumentów w prywatnej, indywidualnej sprawie sądowej, wnioskodawca wniósł o ponowne rozpatrzenie ponaglenia.
Kolegium uzasadniając opisane na wstępie rozstrzygnięcie wskazało, że z akt sprawy wynika, iż pismem z 23 maja 2022 r. wnioskodawca wniósł do Kolegium ponaglenie w związku z zarzucaną bezczynnością Dyrektora Zarządu Drogowego w O. (jednostki organizacyjnej Powiatu O. ) w rozpatrzeniu jego wniosku z 11 października 2021 r. o wydanie kopii dokumentów projektowanego odcinka drogi 1150K (nr umowy: [...]) poświadczonych za zgodność z oryginałami. W związku z powyższym, żeby nadać odpowiedni bieg wniesionemu ponagleniu i ewentualnie poddać je rozpatrzeniu we właściwej procedurze, konieczne jest ustalenie jaki charakter miało podanie (wniosek) z 11 października 2021 r., jakie postępowanie na skutek tego wniosku zostało zainicjowane lub powinno zostać zainicjowane i w konsekwencji jak (w jaki sposób) wniosek ten powinien zostać rozpatrzony lub został rozpatrzony.
Kolegium wyjaśniło, że przy ustalaniu tego, jaki charakter ma pismo (podanie) kierowane do organu, istotna jest nie jego nazwa (tytuł, nagłówek), lecz treść: znaczenie ma istota pisma, warstwa merytoryczna żądania autora podania i jego intencja (wola). Determinantą dla organu rozpoznającego wniosek nie jest zasadniczo wskazana w podaniu podstawa prawna, natomiast istotne powinny pozostawać powołane przez stronę fakty, twierdzenia, wyrażone intencje i życzenia, a zatem granice sprawy (zagadnienia), które wynikają z przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności, znamionujących jego rzeczywistą wolę (wyrok WSA w Warszawie z 13 listopada 2013 r., sygn. VIII SA/Wa 664/13, LEX nr 1412291).
Jak wskazuje organ - uogólniając można powiedzieć, że złożone do organu podanie (wniosek), a dokładniej zawarte w nim żądanie wyznacza zakres i rodzaj rozpatrywanej sprawy (kwestii), natomiast rolą organu jest odpowiednie zakwalifikowanie podania i w konsekwencji dobór odpowiedniej procedury i podstawy prawnej w celu poprawnego rozpatrzenia wniosku - tak, ażeby w możliwie pełnym zakresie zadośćuczynić żądaniu autora podania, zgodnie z obowiązującym prawem i na tyle, na ile pozwalają przepisy prawa. Tym samym granice rozpatrzenia podania (wniosku) wyznaczone są z jednej strony przez wolę autora podania, a z drugiej strony przez obowiązujące przepisy (organy administracyjne działają - zgodnie z zasadą legalności - na podstawie i w granicach prawa), w tym przez zasadę kompetencyjności - organ nie może podjąć się załatwienia wniosku, co do którego nie jest właściwy. Organ więc nie może pozytywnie załatwić żądania, którego treść nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach lub gdy autor podania stawia żądanie wykraczające poza zakres dopuszczalnego i możliwego działania organu.
Kolegium zauważyło, że składając do Zarządu Drogowego w O. podanie z 11 października 2021 r. wnioskodawca zażądał wydania mu poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii dokumentów projektowanego odcinka drogi 1150K (nr umowy: 2. ). Żądane dokumenty zostały zgromadzone przez Zarząd Drogowy w O. w związku z realizowaniem obowiązków zarządcy dróg publicznych w zakresie remontu i budowy dróg i dokumenty te nie składają się na materiał dowodowy sprawy administracyjnej zgromadzony w prowadzonym przez organ postępowaniu administracyjnym. Stąd w przedmiocie tego wniosku nie znajdują zastosowania przepisy K.p.a. dotyczące możliwości żądania przez stronę sporządzenia kopii lub odpisów dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i możliwości żądania uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania stronie z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony (art. 73 § 1 i § 2 K.p.a.). Dodatkowo przepisy te wskazują, że nawet jeśli żądane dokumenty zostałyby zgromadzone w aktach prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego, to żądanie takie może pochodzić wyłącznie od strony takiego postępowania (a nie od innego podmiotu). Wnioskodawca nie jest zaś stroną takiego postępowania prowadzonego przez Dyrektora Zarządu Drogowego w O. lub przez jakikolwiek inny organ powiatu, w którym to postępowaniu dokumenty te zostałyby lub zostały zgromadzone i znajdują się w aktach sprawy. Z tych samych przyczyn nie znajduje do ww. wniosku zastosowania art. 76a K.p.a. (który także odnosi się do prowadzenia postępowania administracyjnego).
Ponieważ brak było (i brak jest) innych podstaw do nadania biegu wnioskowi z 11 października 2021 r. i załatwienia go w możliwie najszerszym zakresie, słusznie zdaniem Kolegium Dyrektor potraktował to podanie jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Ponieważ - jak wyżej wskazano - wniosek nie dotyczy materiałów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym, a dotyczy dokumentacji zgromadzonej w związku z wykonywaniem zadań zarządcy drogi (zgodnie z art. 20 pkt 3 i pkt 11 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 1693 ze zm.) do zarządcy drogi należy m.in. pełnienie funkcji inwestora, czyli budowa i remont dróg, a także wykonywanie robót utrzymaniowych i zabezpieczających. Podobnie zgodnie z art. 19 ust. 1 u stawy o drogach publicznych zarządcą drogi jest organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg), toteż żądane przez wnioskodawcę dokumenty stanowią informację publiczną. Skoro informacją publiczną jest zwłaszcza informacja o działalności organów administracyjnych i podmiotów publicznych, w tym o wykonywanych przez nie zadaniach publicznych (art. 1 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), to żądanie wnioskodawcy o udostępnienie dokumentów związanych z wykonywaniem zadania publicznego stanowi w istocie wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
Kolegium zauważyło także, że w uzasadnieniu postanowienia własnego z 6 czerwca 2022 r., sygn. SKO.SW/4101/76/2022 (na stronicy 2) oznaczyło jako datę wniosku 12 października 2022 r. (w dniu tym złożony został drugi wniosek, którego - jak wskazał wnioskodawca - nie dotyczyło ponaglenie), tym niemniej uchybienie to nie ma wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy niniejszej w związku z tym, że wniosek z 12 października 2022 r. w swej treści był identyczny jak wniosek z 11 października 2022 r., a wskazanie przez Kolegium daty wniosku w postaci 12 października 2022 r. może być traktowane jako oczywista omyłka pisarska (w pozostałej części postanowienia Kolegium operowało już prawidłowa datą wniosku, tj. 11 października 2022 r.).
Kolegium wskazało, że zdaje sobie sprawę z tego, że wnioskodawca kwestionuje przyjęty przez organ I instancji charakter wniosku z 11 października 2021 r. wielokrotnie wskazując, że żądane dokumenty są mu potrzebne jako dowód w sprawie sądowej, co w jego ocenie wyklucza tryb dostępu do informacji publicznej. Kolegium wyjaśniło, że organy administracyjne zasadniczo nie są związane powoływanymi przez autorów podań podstawami prawnymi. Ani więc Dyrektor, ani Kolegium, nie są związane oceną wnioskodawcy, że jego wniosek nie dotyczy informacji publicznej i że nie jest składany w trybie dostępu do informacji publicznej. Powoływane przez wnioskodawcę poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazujące na to, że informacja publiczna nie może dotyczyć konkretnych i indywidualnych spraw określonej osoby, że pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej, że przedmiotem informacji publicznej powinien być problem lub kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości ludzi lub jest ważna dla funkcjonowania organów władzy publicznej i że w trybie dostępu do informacji publicznej nie można starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie - nie stoją na przeszkodzie temu, by zakwalifikować wniosek M. K. jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
Po pierwsze żądana dokumentacja niewątpliwie dotyczy spraw publicznych mających znaczenie dla ogółu (nie sposób zaprzeczyć, że budowa i remont drogi jako zadanie publiczne ma znaczenie również np. dla społeczności lokalnej), po drugie żądana informacja publiczna nie została wytworzona w związku z prowadzeniem przez organ powiatu o. konkretnej i indywidualnej sprawy, a budowa lub remont ogólnodostępnej drogi z pewnością nie stanowi "własnej sprawy" wnioskodawcy i nie dotyczy realizacji lub ochrony indywidualnych interesów jego lub innych osób. Poza tym inną kwestią jest treść żądanej wiadomości (ma ona dotyczyć spraw/kwestii publicznych, a nie indywidualnych lub prywatnych), a inną jest legitymacja do uzyskania wiadomości. Zgodnie z art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.
Z kolei odnosząc się do wniesionego przez wnioskodawcę ponaglenia, Kolegium zauważyło, że bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej nie można kwestionować w trybie ponaglenia, a stan taki może być kwestionowany przez złożenie ewentualnej skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego bezczynności skarga dotyczy. Skargą na bezczynność można również objąć przypadek, w którym podmiot zobowiązany co prawda udostępnił informację, jednak zdaniem wnioskodawcy udostępniona informacja nie odpowiada zakresowi przedmiotowemu wniosku (np. realizuje żądanie jedynie w części) lub nie odpowiada żądaniu.
Jak wyjaśnił organ - zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem sądowym, w sprawach skarg na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie występuje wymóg wyczerpania środków zaskarżenia przez uprzednie wniesienie ponaglenia do właściwego organu. Według art. 16 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p., przepisy K.p.a. stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Oznacza to, że przepisy K.p.a. nie mają zastosowania do faz poprzedzających wydanie decyzji i tym samym w przypadku bezczynności w sprawach dotyczących udzielania informacji publicznej brak jest podstaw do stosowania art. 37 K.p.a. W konsekwencji przyjąć należy, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez konieczności uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia na drodze administracyjnej, a ponaglenie jako środek prawny przeciwdziałający bezczynności organów nie ma zastosowania w procedurze dostępu do informacji publicznej. Ponieważ do rozpoznania ponaglenia wnioskodawcy nie jest właściwe Kolegium ani żaden inny organ administracyjny, podanie w tym zakresie podlegało zwrotowi. Stosownie do art. 66 § 3 K.p.a., jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy).
Na podsumowanie Kolegium wskazało, że ponieważ jest w sprawie niewłaściwe, a równocześnie organu właściwego na podstawie danych podania nie można ustalić, stosując się do dyspozycji art. 66 § 3 K.p.a. zwróciło podanie wnoszącemu.
Niezależnie od powyższego podkreślono, że z pisma wnioskodawcy z 23 maja 2022 r. (ponaglenia) wynika, że na obecnym etapie posiada on żądane wcześniej dokumenty, ale domaga się ich uwierzytelnienia (poświadczenia za zgodność z oryginałami). Kolegium zauważyło, że brak jest podstaw prawnych do zadośćuczynienia tak postawionemu żądaniu. Dyrektor nie prowadzi postępowania administracyjnego, którego stroną byłby wnioskodawca, stąd w przedmiotowej kwestii nie znajduje zastosowania art. 73 § 1 i § 2 oraz art. 76a K.p.a. Nawet jeżeliby potencjalnie przyjąć, że wniosek z 11 października 2021 r. nie stanowił wniosku w trybie dostępu do informacji publicznej, a jego przedmiotem było wyłącznie uwierzytelnienie kopii dokumentów, to brak jest podstaw prawnych do pozytywnego załatwienia tego wniosku, gdyż organy mogą i powinny uwierzytelniać dokumenty tylko w przypadkach określonych w przepisach. Inaczej mówiąc, ponieważ w tym przypadku brak jest przepisów nakładających na organ obowiązek uwierzytelnienia dokumentów zgodnie z wnioskiem, nie sposób twierdzić, że organ dopuścił się zaniechania lub opieszałości w wykonaniu swego obowiązku.
Wnioskodawca M. K. wniósł na to postanowienie Kolegium skargę (nazwaną "sprzeciwem") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Zarzucił, że Kolegium w ogóle nie zapoznało się z pismem z 23 maja 2022 r skierowanym do ww. instytucji i zatytułowanym "Ponaglenie (...)". Zgromadzone dokumenty w aktach nie są w ogóle związane ze sprawą. Udostępnione wnioskodawcy akta 5 grudnia 2022 roku dotyczą całkiem innej sprawy.
Kolegium, aby zamknąć sprawę z winy wnioskodawcy próbowało wykorzystać sytuację, że nie w terminie złożył sprzeciw. Po interwencji sprawa została wznowiona pod inną sygnaturą (uprzednia sygnatura sprawy SKO.SW/4101776/2022). "Sprawa była przetrzymywana, domniemywam, że celowo".
W dniu 5 grudnia 2022 r. poinformował "panią, która mi udostępniła kserokopie akt, że te dokumenty, które znajdują się w aktach sprawy, to nie dotyczą tej sprawy. Pracownik SKO oświadczył, że nie posiadają żadnych innych dokumentów, tylko te które mi udostępnili. Więc jak mogło SKO rozpatrzyć prawidłowo moją skargę jak w ogóle się nie zapoznali z materiałami, które przesłał Zarząd Drogowy w O. . Domniemywam, że działanie Zarządu Drogowego w O. było celowe, ponieważ mogą mieć doświadczenia z innych spraw, że nieczytane są akta sprawy, ważne, że się coś wyśle, co doprowadziło do błędnie zajętego stanowiska przez SKO w Krakowie".
Skarżący podkreślił, że twierdzenie, jakoby nie toczyły się żadne sprawy, a skarżący nie był w nich stroną, jest kłamstwem i jednoczesnym wprowadzeniem w błąd SKO przez Zarząd Drogowy w O. , ponieważ ta informacja jest nieprawdziwa. "Starostwo O. i Zarząd Drogowy w O. wynajęli adwokata za pieniądze publiczne przeciwko mnie jako mieszkańcowi powiatu o. właśnie w tej sprawie".
Skarżący załączył do skargi kopię wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 20 kwietnia 2022 r., sygn. IV Ka 1031/21 z uzasadnieniem, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Olkuszu uznający skarżącego za winnego czynów wyczerpujących znamiona wykroczeń z art. 91, art. 97, art. 90, art. 85 § 1 i art. 84 Kodeksu wykroczeń.
Skarżący podniósł, że dokumenty, o które się ubiega, posiada i uzyskał je od Zarządu Drogowego w O. z informacji publicznej, gdzie Policja, Sąd Rejonowy w Olkuszu jak i Sąd Okręgowy w Krakowie powyższy dokument ignorują, odrzucają, nie dopuszczają do akt sprawy w związku z tym, że dokumenty te nie posiadają poświadczenia zgodności z oryginałem.
"Pełnomocnik Starostwa O. i Zarządu Drogowego w O. śmieje mi się w twarz jak również sędzia na sali rozpraw. Policja jak i Sąd Rejonowy w Olkuszu czy Sąd Okręgowy w Krakowie po przedstawieniu kopii powinien sam osobiście zwrócić się o taki dokument do Starostwa czy do Zarządu Drogowego, ale takie dokumenty zadziałałyby na szkodę Dyrektora Zarządu Drogowego w O. . Zarząd Drogowy w O. jest świadomy, że w przypadku ujawnienia tych dokumentów za zgodnością z oryginałem ma problem i świadomie i celowo ignoruje wniosek i nie chce go udostępnić".
Skarżący opisał też naganne jego zdaniem zachowanie wobec niego różnych osób w trakcie prowadzenia jego spraw.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zbadanie sprawy przez Sąd i surowe ukaranie osoby, która świadomie przesłała akta sprawy inne, niezwiązane ze sprawą, co doprowadziło do nieuczciwie zajętego stanowiska przez SKO w Krakowie. Wniósł o ukaranie osoby winnej w kwocie 10 000,00zł stwierdzając, że on wskaże, na jaki cel przeznaczyć powyższą kwotę, jak również o wyciągnięcia konsekwencji służbowych za pełnione stanowisko publiczne.
Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w osnowie oraz uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Kolegium zauważyło, że na stronicy 5 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia (w wersach od 7 do 14, licząc od góry) Kolegium omyłkowo pięciokrotnie podało - odnosząc się do dat wniosków - rok 2022, zamiast 2021. We fragmencie tym chodzi zatem o wnioski z 11 października 2021 r. i z 12 października 2021 r. Jest to ewidentna pomyłka - w pozostałych fragmentach podawane są już prawidłowe daty tych wniosków.
W piśmie procesowym z 6 marca 2023 r. skarżący uzupełnił złożoną skargę, podnosząc ponownie, że jego zdaniem Kolegium przedstawiło Sądowi i procedowało na dokumentacji niezwiązanej z jego wnioskiem z 11 października 2021 r.
Podniósł, że trzeba aby Sąd zwrócił uwagę na dokumenty, "które są ważne poz. 46, 47, 48 są to materiały na których tylko i wyłącznie powinno procedować SKO". Załączył kopię wniosku z 11 października 2021 r.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie ich wydania. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 t.j. z dnia 2023.08.17), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.
Rozpoznając skargę w świetle tych kryteriów stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem tego samego organu nie są prawidłowe.
Skarżący M. K. konsekwentnie twierdzi, że skierowany do Zarządu Drogowego w O. wniosek z 11 października 2021 r., którego dotyczy ponaglenie z 23 maja 2022 r, miał prowadzić do wydania kopii dokumentów (planu orientacyjnego – rysunek nr 1, planu zagospodarowania terenu arkusz nr 1 – rysunek 2.1 i arkusz nr 2 – rysunek 2.2, projektu budowy/ projektu zagospodarowania Terenu DP nr 1150K) potwierdzonych za zgodność z oryginałem, które są wnioskodawcy niezbędne jako dowód w sprawie. Stąd wniosek o wydanie tych dokumentów nie powinien być traktowany przez organ jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Pisma składane w sprawach indywidualnych przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają bowiem waloru informacji publicznej. Dokumenty, które zostały objęte wnioskiem, są w posiadaniu wnioskodawcy, tym niemniej nie zostały one uwierzytelnione, stąd wniosek dotyczył wydania dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem.
Z okoliczności sprawy wynika, że wniosek skarżącego do chwili obecnej nie został rozpoznany przez organ na podstawie właściwych przepisów prawa. Żądane dokumenty zostały zgromadzone przez Zarząd Drogowy w O. w związku z realizowaniem obowiązków zarządcy dróg publicznych w zakresie remontu i budowy dróg, a dokumenty te znajdują się w posiadaniu organu, niezależnie od tego czy prowadzone jest jakiekolwiek postępowanie administracyjne. Zgodnie z art. 20 pkt 3 i pkt 11 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U.2023.645 t.j. z dnia 2023.04.05) do zarządcy drogi należy m.in. pełnienie funkcji inwestora, czyli budowa i remont dróg, a także wykonywanie robót interwencyjnych, utrzymaniowych i zabezpieczających. Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych zarządcą drogi jest organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg.
W przedmiocie wniosku M. K. z 11 października 2021 r znajdują zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego zawarte w Dziale VII k.p.a., a nie art. 73 § 1 i § 2 k.p.a.
Zgodnie z art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2023.775 t.j. z dnia 2023.04.25) :
§ 1. Organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie.
§ 2. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:
1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa;
2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
§ 3. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni.
Z art. 218 kpa wynika obowiązek organu do wydawania zaświadczeń. Stosownie bowiem do jego :
§ 1. W przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.
§ 2. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające.
Zaświadczenie, w tym poświadczenie dokumentu za zgodność z oryginałem jest wyrazem wiedzy organu o określonych faktach. W sytuacji, w której wnioskodawca opiera swe żądanie na treści art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., kwestia istnienia interesu prawnego podlegać będzie badaniu jako pierwsza, warunkując możliwość badania wydania zaświadczenia (poświadczenia) ze względu na zakres wiedzy organu. Odmowa wydania zaświadczenia następuje w formie postanowienia na które przysługuje zażalenie (art. 219 k.p.a.). W sytuacji, w której organ nie wyda zaświadczenia w terminie instrukcyjnym, podmiot który zainicjował postępowanie może bronić się składając skargę do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, co wymaga wyczerpania przysługujących mu środków zaskarżenia zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a.
Jak stanowi art. 66 § 3 k.p.a, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Ta wskazywana przez organ w zaskarżonym postanowieniu norma prawna nie znajduje w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy zastosowania.
Wobec tego stwierdzić należy, że organ administracyjny - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 21 listopada 2022 r SKO.SW/4101/99/2022 błędnie zwrócił podanie na zasadzie art. 66 § 3 k.p.a. Zgłoszone ponaglenie z 23 maja 2022 r M. K. na brak rozpoznania jego wniosku z dnia 11 października 2021 r należy, zatem zweryfikować i rozpoznać po przeprowadzeniu stosownego postępowania wyjaśniającego, a następnie dokonać jego prawnej oceny na podstawie art. 37 k.p.a. w zw. z art. 217 i nast. k.p.a (Dział VII).
Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 t.j. z dnia 2023.08.17)
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 ppsa.