II SA/Kr 805/10

II SA/Kr 805/10 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2012-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-07-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Irla /przewodniczący/
Andrzej Niecikowski /sprawozdawca/
Anna Szkodzińska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OSK 1444/12 - Wyrok NSA z 2013-11-21
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski (spr.) NSA Anna Szkodzińska Protokolant: Urszula Bukowiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp z o.o. w K. na decyzję Wojewody z dnia 27 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa po wznowieniu postępowania skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 3.09.2009 r. (znak:.....) Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 151 § 2 k.p.a., art. 146 § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt. 4 kpa po rozpoznaniu sprawy wznowionej na wniosek M.C. , z dnia 18.04.2007 r. ( data wpływu do urzędu 24.04.2007 r. ) w sprawie zakończonej wydaniem decyzji Nr [....] z dnia 20.02.2007 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: " Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami c.o., wod-kan, elektryczną, odgromową, wentylacyjną, kotłownią, drogami wewnętrznymi, wjazdem na działkę, na działce nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K.", zmienionej decyzją pozwolenia na budowę Nr [....] z dnia 3 1 . 1 0.2008 r. stwierdził, że decyzja w sprawie została wydana z naruszeniem prawa, gdyż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
W uzasadnieniu podniesiono co następuje.
1. W dniu 20.02.2007 r., wydana została decyzja Nr [....] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę. Decyzją Nr [....] z dnia 31.10.2008 r., powyższa decyzja została zmieniona w zakresie przekroju i liczby słupów konstrukcyjnych na poziomie garaży, układu i funkcji pomieszczeń przyłączy, likwidacji pomieszczeń w garażach, wielkości drzwi wejściowych na wszystkich klatkach schodowych, materiału wykonania wentylacji za skrzynkami wentylacyjnymi na klatkach schodowych [....] i [....] na całej wysokości budynku, połączenia dwóch pomieszczeń nr [....] i [....] w jedno z nr [....] w [....] klatce, wymiarów i położenia włazów dachowych ,we wszystkich klatkach schodowych.
2. W dniu 24.04.2007 r., wpłynął wniosek M.C. o wznowienie postępowania w sprawie wydania decyzji pozwolenia na budowę Nr [....] z dnia 20.02.2007 r. Jako przesłankę wznowienia postępowania wskazany został fakt pominięcia wnioskującego o wznowienie postępowania jako strony w postępowaniu w sprawie wydania przedmiotowej decyzji pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu wniosku M.C. wskazał, że jest współwłaścicielem działki nr [....] co potwierdza odpis z księgi wieczystej [....] , z której wynika, iż w dniu 13.09.2006 r., nabył lokal mieszkalny nr [....] przy ul. [....] wraz z własnością którego to lokalu związany jest udział we współwłasności działki nr [....] objętej księgą wieczystą KW [....] oraz we współwłasności nie wydzielonych części wspólnych budynku, z którego lokal został wydzielony.
3. Postanowieniem z dnia 10.05.2007 r., postępowanie zostało wznowione.
4. W dniu 08.08.2007 r., wydana została decyzja, stwierdzająca, że decyzja pozwolenia na budowę Nr [....] z dnia 20.02.2007została wydana z naruszeniem prawa ale na skutk odwołania M.C. , decyzją z dnia 21.12.2007 r., Wojewoda [....] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organowi I instancji. Następna decyzja z dnia 29.02.2008 r., również stwierdzająca, że decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została z naruszeniem prawa także została uchylona decyzja Wojewody [....] z dnia 01.12.2008 r., i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia.
5. Ponownie rozpatrując sprawę ustalono, że :
a. M.C. winien być stroną postępowania a skoro nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu bez własnej winy, przesłanka z art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. została spełniona.
b. zasadą jest, że po przeprowadzenia postępowania rozpoznawczego i stwierdzenia, że zrealizowana została jedna z przesłanek wznowienia postępowania, winna być wydana decyzja, w której uchylona zostanie decyzja dotychczasowa i wydana zostanie nowa decyzja rozstrzygająca o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 k.pa). Ale zasada ta doznaje jednak ograniczenia w sytuacji, gdy w sprawie występują okoliczności określone w art. 146 k.p.a, stanowiące o niedopuszczalności uchylenia decyzji. Taką przeszkodą jest m.in. fakt, że w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2, k.p.a).
c. decyzja Nr 296/07 z dnia 20.02.2007 r., zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę wydana została w terminie ważności ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nr [....] z dnia 01.03.2005 r., znak: [....] , przeniesionej decyzją Nr [....] z dnia 07.11.2006 r., znak: [....] na rzecz [....] Sp. z o.o., inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami w/w decyzji o WZ, a także wymaganiami ochrony środowiska, projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, projektant dołączył do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, projekt budowlany jest wykonany przez osobę uprawnioną.
d. kwestia dotycząca zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z przepisami, w tym przepisami techniczno - budowlanymi uregulowanymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, była przedmiotem badania organu wyższej instancji, tj. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. , który w decyzji z dnia 07.05.2009 r. uchylił decyzję Wojewody [....] z dnia 16.02.2009 r., znak: [....] w całości ( w której to decyzji Wojewoda [....] orzekł o stwierdzeniu nieważności decyzji pozwolenia na budowę Nr [....] z dnia 20.02.2007 r. oraz zmieniającej ją decyzji Nr [....] z dnia 31.10.2008 r.) i odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji pozwolenia na budowę.
e. biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, oraz po dokonaniu analizy sprawy pod kątem przepisów materialnych ustawy Prawo budowlane (art. 32-36) stanowiących podstawę do wydania decyzji, o której mowa powyżej, stwierdzono, iż w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej treści decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 k.p.a). Tak więc, postępowanie zmierzające do wydania przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę, z uwagi na pominięcie M.C. jako strony postępowania, dotknięte było jedynie wadą procesową, która nie miała wpływu na zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego.
6. Zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji, jeżeli zgodnie z treścią art. 146 § 2 k.p.a mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, organ administracji ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz do wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji.
Odwołanie M.C. zostało uwzględnione i Wojewoda [....] decyzja z dnia 27.04.2010 r. (znak:.....) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji podnosząc w uzasadnieniu co następuje.
I. odwołując się do decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 07.05.2009 r., uchylającą decyzję Wojewody [....] z dnia 16.02.2009 r., (znak:.....) stwierdzającą nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę Nr [....] z dnia 20.02.2007 r. oraz zmieniającej ją decyzji Nr [....] z dnia 31.10.2008 r. oraz odmawiającą stwierdzenia nieważności powyższej decyzji o pozwoleniu na budowę organ I instancji uznał, że kwestia dotycząca zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z przepisami została rozstrzygnięta w postępowaniu nieważnościowym.
II. należy mieć na uwadze, że postępowania nadzwyczajne w postaci nieważnościowego i wznowieniowego, są odrębnymi instytucjami uregulowanymi przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Skutki formalno-prawne dla wzruszanych w powyższych trybach orzeczeń są zróżnicowane. Instytucja stwierdzenia nieważności, opiera się na innych przesłankach niż instytucja uchylenia decyzji w wyniku wznowienia. Przełożenie więc ustaleń postępowania nieważnościowego na grunt postępowania wznowieniowego wymaga szczegółowego uzasadnienia.
III. kwestię zgodności usytuowania części budynku stanowiącej garaże podziemne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w świetle rozstrzygnięcia GINB, należy uznać za wyjaśnioną, dokonania analizy w dalszym ciągu wymagają pozostałe kwestie poruszone w decyzji znak: [....] .
IV. zastosowanie art. 146 § 2 KPA może mieć miejsce, gdy nowa decyzja odpowiadałaby w swej istocie decyzji dotychczasowej. W myśl tego przepisu, mimo istnienia podstaw wznowienia postępowania przewidzianych w art. 145 § 1 KPA - nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Rozstrzygnięcie takie jest dopuszczalne wówczas, gdy wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa. Zastosowanie tej przesłanki może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nowa decyzja odpowiadałaby w swojej istocie decyzji dotychczasowej, a więc tylko w przypadku, gdy organ w wyniku ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej ( do czego jest zobligowany art. 149 § 2 ustawy KPA) w oparciu o przepisy prawa materialnego rozstrzygnie tak, jak to zostało rozstrzygnięte decyzją ostateczną.
V. wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. W sprawie w sposób nie wyczerpujący została przeprowadzona analiza przedmiotowej sprawy pod kątem potwierdzenia zgodności projektowanego zamierzenia z przepisami prawa materialnego oraz doprowadzenia do takiej zgodności, nie można uznać w sposób bezsporny, że nie ma żadnych podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa.
VI. zarzuty odwołania należy uznać za zasadne, za wyjątkiem zarzutu dotyczącego nie wyjaśnienia rozbieżności między zakresem decyzji ustalającej warunki zabudowy a zakresem wniosku o pozwolenie na budowę, należy podnieść, iż kwestia ta była już przedmiotem analizy organu odwoławczego, który wypowiedział swą opinię w decyzji z dnia 21.12.2007 r., znak: [....] .
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła firma [....] sp. z o.o. w K. i zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego - art. 138 § 2 i 145 § 1 kpa wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że :
A. Analiza całokształtu materiału dowodowego uzasadnia pogląd, że Prezydent Miasta K. wydając decyzję z 3 września 2009 r., przeprowadził ponownie merytoryczne postępowanie wyjaśniające a jego efektem jest właśnie stwierdzenie, że w sprawie mamy do czynienia z przesłanką negatywną zmiany lub uchylenia decyzji - żadna z wad procesowych nie miała wpływu na treść dotychczasowego rozstrzygnięcia. Organ I instancji - uprawniony do wznowienia postępowania -wykazał w toku tego postępowania, że udział M.C. w postępowaniu mnie miał żadnego wpływu na treść decyzji z 20 lutego 2007 r.
B. Wojewoda [....] w zaskarżonej decyzji wskazał, że Prezydent Miasta K. nie uwzględnił żądania M.C. co do oceny oddziaływania przedsięwzięcia na nieruchomość wnioskodawcy. Oznacza to, że w sprawie — obok procesowej przesłanki wznowienia postępowania wymienionej w art 145 § 1 pkt. 4 kpa - mamy do czynienia także z elementem ( a ściślej : z zarzutem ) wadliwości materialnej a przynajmniej na taki element wskazuje wnioskodawca i Wojewoda [....] a elementem tym jest sugerowana niezgodność, zatwierdzonego 20 lutego 2007 r., projektu budowlanego z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (?).
C. sprawa sprzeczności decyzji z 20.02. 2007 r., z przepisami administracyjnego prawa materialnego (a więc także z przepisami rozporządzenia z 3 lipca 2003 r. ) była już przedmiotem postępowania - było to postępowanie nadzwyczajne w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Ostatecznie, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z 7.05. 2009 r., uchylił decyzję Wojewody [....] z 16.02. 2009 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta z 20 lutego 2007 r. i odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Decyzja ta nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Decyzja ta zapadła w wyniku przeprowadzonego postępowania a Główny Inspektor nie był związany granicami odwołania ( choćby w kontekście treści art. 139 kodeksu postępowania administracyjnego ) a więc dokonał wszechstronnej oceny tej decyzji pod kątem jej prawidłowości (treści) materialnej i nie znalazł żadnych podstaw do jej uchylenia. Co więcej, w toku tego postępowania odwoławczego Główny Inspektor nie stwierdził, że zaskarżona decyzja zawiera jakąkolwiek inną (a więc także niekwalifikowaną) wadę materialną. Skarżący uważa więc, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 7.05. 2009 r. ustanawia w tym zakresie stan res iudicata a zatem okoliczność ta wyłącza weryfikację decyzji z 20.02. 2007 r. z punktu widzenia jej materialnej treści.
D. Wojewoda [....] mógł skorzystać z trybu nadzwyczajnego jakim jest weryfikacja decyzji pod względem jej treści materialnej i skoro uznał, że decyzja z 20.02. 2007 r. jest cały czas nieprawidłowa z punktu widzenia jej podstawy prawnej, to mógł wszcząć z urzędu (kolejne ) postępowanie w celu stwierdzenia jej nieważności, zwłaszcza, że już w decyzji z 1.12. 2008 r. uznał, że zatwierdzony projekt budowlany i zagospodarowania terenu stoi w sprzeczności z przepisami rozporządzenia z 3 lipca 2003 r.
E. Wojewoda [....] mógł w postępowaniu odwoławczym wydać decyzję na podstawie art. 138 § 2 kpa a nie ograniczyć się jedynie do wydania decyzji kasacyjnej, która zdaniem wnoszącego skargę jest całkowicie nieuzasadniona i nie znajduje podstaw w zebranym i ustalonym materiale dowodowym sprawy. Uznaje się powszechnie, zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie, że uchylenie w wyniku postępowania odwoławczego zaskarżonej decyzji w całości i przesłanie do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ wyższego stopnia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.o.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lit. "c").
Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej była decyzja Wojewody [....] uchylająca i przekazująca do ponownego rozpatrzenia decyzję Prezydenta Miasta K. stwierdzającą po wznowieniu postępowania, że decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę wydana została z naruszeniem prawa. Główną podstawą takiego stanowiska organu II instancji było zajęcie stanowiska, że między postępowaniem o stwierdzenie nieważności a postępowaniem o wznowienie postępowania istnieją takie różnice, które nie pozwalają na przyjęcie, że stwierdzenie braku przesłanek do stwierdzenia nieważności postępowania zwalnia organ w sprawie o wznowienia postępowania badania istnienia przesłanek wznowieniowych. Skoro więc decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdziła brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji - nie można przyjąć - jak czyni to organ I instancji, że kwestia dotycząca zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z przepisami została rozstrzygnięta w postępowaniu nieważnościowym.
Trafne jest stanowisko organu odwoławczego, że przesłanki stwierdzenia nieważności są całkowicie różne, niż przesłanki prowadzące do wydania decyzji na podstawie art. 151 § 1 kpa. Jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności postępowania jest wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 okt. 2 kpa). W postępowaniu nieważnościowym - przesłanka naruszenia prawa materialnego musi polegać bądź na braku podstawy do wydania decyzji lub jej wydania z rażącym jego naruszeniem. Tymczasem przy wznowieniu postępowania przy stwierdzeniu wystąpienia przesłanki wznowienia - legalność jej wydania musi być badana w pełnym aspekcie jej legalności a nie tylko w aspekcie rażącego naruszenia prawa.
Skoro organ I instancji w tym zakresie nie poczynił żadnych ustaleń organ odwoławczy miał podstawy do uchylenia zaskarżoną decyzję w całości i przekazania sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, bowiem rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części (art. 138 § 2 kpa w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji).
Należy zwrócić uwagę, że skutkiem decyzji kasacyjnej podjętej na podstawie art. 138 § 2 kpa jest obowiązek organu I instancji ponownego rozpoznania sprawy, a więc ustalenia i wyjaśnienia od początku wszystkich okoliczności sprawy w sposób przewidziany przepisami prawa administracyjnego, w tym realizując podstawowe zasady tego postępowania.
Art. 138 § 2 zdanie drugie k.p.a. ( w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) pozostawia uznaniu organowi odwoławczemu wskazanie, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez organ I instancji. Z powołanego przepisu nie wynika, że organ I instancji jest związany poglądem prawnym wyrażonym w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej ani też, że organ odwoławczy jest uprawniony do udzielania wskazówek odnośnie do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przekazanej organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja kasacyjna więc nie może zawierać takich wskazań, które przesądzałyby o treści ponownej decyzji organu I instancji.
Zgodnie z art. 138 § 2 zd. 2 k.p.a. organ odwoławczy, przekazując sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia "może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy". Dokonane w tym zakresie zalecenia wiążą organ I instancji jedynie co do obowiązku wyjaśnienia okoliczności w nich wskazanych, zaś sposób przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do istnienia tych okoliczności i ocena dowodów oraz zastosowanie właściwych przepisów prawa materialnego należy do wyłącznej kompetencji organu I instancji.
Skarga odwołując się do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, zapewne ma na myśli przepisy rozporządzenia 12.04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.nr .75 poz .690 z późn.zm.).
Pogląd skarżącego, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 7.05. 2009 r. stanowi res iudicata co powoduje wyłączenie weryfikacji decyzji z 20.02. 2007 r. z punktu widzenia jej materialnej treści - jest błędny. Warunkiem uznania, że sprawa została już prawomocnie osądzona jest jej tożsamość. Tymczasem jak to wyżej wyjaśniono nie można mówić o tożsamości sprawy o stwierdzenie nieważności ze sprawą o wznowienie postępowania.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, naruszała prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a należało orzec jak w sentencji.